Szalona dziedziczka. Dylogia Irlandzka. Tom 2

"Szalona dziedziczka " to druga część dylogii irlandzkiej autorstwa Moniki Skabary. Pierwsza część bardzo mi się podobała, wiec byłam ciekawa co jeszcze autorstwa nam zafunduje😁.

Sophie poznajemy już w pierwszej części to totalna wariatka, ale tutaj poznajemy jej inne oblicze. Jest nieprzewidywalna to fakt, ale też bardzo inteligentna. Chowa swoje demony głęboko w sobie, wie, że jak wyjdą na zewnątrz będą siać spustoszenie. Potrzebuję wsparcia i oparcia. Ma dość samotności, dla rodziny zrobi wiele. Za to zupełnie nie wie co to znaczy kochać, nie została tego nauczona. Nic nie wie o uczuciach.

Arthair - Diabeł z Belfastu. Sophie została mu obiecana, co z tego, że jest trochę szurnięta i tak nic nie przeszkodzi mu w planach. Sam nie spodziewał się takiego temperamentu w zahukanej dziewczynie. Zupełnie się go nie boi i na każdym kroku się mu sprzeciwia. Jest dla niego wyzwaniem i nieźle daje mu popalić.

Jak ja się genialnie na tym bawiłam. W tej historii nie ma czasu na nudę. Akcja pędzi jak szalona, ale to mi tutaj bardzo pasuje. Pojawiają się postaci z pierwszej części oraz poznajemy nowych, ale wszystko się świetnie łączy w końcu maja wspólnego wroga, a najłatwiej go pokonać wspólnie. Bardziej podoba mi się klimat tej części, jakoś lepiej mi pasuje. To romans mafijny, uwielbiam je w wykonaniu autorki zawsze są nieprzewidywalne, pewne emocji i humoru😁. Niektóre sceny są przerysowane, ale to fikcja, więc wszystkie chwyty dozwolone😅🤭.

Jeżeli lubicie romanse mafijne z wartką akcja, nietuzinkowymi bohaterami, a wszystko to okraszone humorem, to śmiało możecie to czytać. Ja gorąco polecam😁

„Diabeł i jego szalona irlandzka dziedziczka. Odnaleźliśmy się w piekle. I jeśli będzie trzeba, to zasiądziemy na wspólnym tronie, by tym piekłem rządzić”

Myślałam, że wszystko już było w czytanych przeze mnie książkach, motywy się powielają, a kopiowanie bohaterów i ich mrocznych zachowań jest nikomu nie „przeszkadzającą” normą.

Ale…

Ale nie tu.

Nie w tej serii.

#dylogiairlandzka to dla mnie na prawdę całkiem coś innego.

W pierwszym tomie „Zapłacisz za wszystko” drugoplanowa bohaterka Sophie wzbudziła we mnie szereg przeróżnych emocji, od tych współczujących, przez neutralne aż po te najgorsze, a co za tym idzie, finalnie nie zyskała mojej sympatii, a wręcz przeciwnie…

Poznając ją bliżej w „Szalonej dziedziczce” zdałam sobie sprawę, że muszę zrewidować swoje odczucia względem niej.

Dziewczyna, aby uniknąć więzienia, wyrwać się z psychiatryka i móc „normalnie” żyć musi zgodzić się na aranżowane małżeństwo z Athairem MacNaill zwanym Diabłem z Belfastu. ( I rzeczywiście nim jest - analizując jego postać. )

Nie bez oporów zgadza się, i z impetem wchodzi w bardzo zżytą, bezwzględną mafijną rodzinę, która jednak przyjmuje ją jak swoją, pomimo, że ukrywa przed nimi swoje demony, których pilnie strzeże, by nie wydostały się na zewnątrz, zresztą tak jak jej mąż, którego mroczna bezwzględność pociąga ją i fascynuje. Pojawiające się nagle niebezpieczeństwo nie tylko zagraża jej i jej nowej rodzinie, ale i tej, w której dorastała, a która ją znienawidziła.

Jak poradzi sobie w tym mrocznym pełnym przemocy, krwi i bezwzględności świecie, ktoś, kto całe życie nie był samodzielny?

Jak może trafić prosto w serce Diabła, by spróbować zagościć w nim na dobre?

I wreszcie czy uda się ostatecznie ujarzmić szaleńcze demony, przekazane w genach, przez jej biologicznego ojca…

O tym wszystkim i o dużo więcej musicie przekonać się sami.

Rewelacyjna fabuła w bardzo mrocznym stylu hate/love, szalejące wręcz napięcie między głównymi bohaterami, nietuzinkowe postacie drugoplanowe, spotkanie z bohaterami pierwszego tomu, ale najważniejsze - Sophie - bohaterka, która wzbudza bardzo wiele emocji, zresztą tak samo jak Keara z pierwszego tomu tej dylogii.

Tu kobiety rządzą i tego nie da się nie zauważyć.

Prawdziwym smaczkiem jest rozdział 30 :-)

Jednak to, o czym nie trzeba zapomnieć - koniecznie przeczytajcie i przede wszystkim - weźcie sobie do serca ostrzeżenie autorki, bo w dylogii tej nie znajdziecie nic i nikogo delikatnego, a wręcz przeciwnie jest brutalnie, krwawo, mocno, mrocznie i tak bardzo wciągająca!

Ja polecam!

👉Są książki, które muszą poczekać zarówno na sam zakup jak i na samo czytanie. Ta książka czekała na jedno i drugie bardzo długo, ale w końcu po wszystkich perturbacjach doczekała się i została przeczytana na raz. Pierwszy tom tej dylogii był według mnie mistrzostwem świata, ten podobał mi się nieco mniej ale i tak był rewelacyjny, a poziom szaleństwa jest imponujący. To romans z elementami dark i mafijnymi porachunkami w tle.

👉Ten tom pozwolił mi lepiej poznać Sophie, zerknąć co nieco do jej przeszłości, a później obserwować jak ta wpływa na jej teraźniejszość. Autorka dosyć dobrze moim zdaniem ukazała problemy psychiczne dziewczyny, skupiła się na traumach, oraz na tym jak te bolesne doświadczenia ją ukształtowały, jak pomimo całego cierpienia się nie poddała, jak się podniosła i jak nauczyła się wykorzystywać swoje słabości w manipulacji innymi.

👉Książka to przede wszystkim romans. Romans oparty na znanym i lubianym motywie enemies to lovers, a w tle pojawiają się wcześniej wspomniane traumy, intrygi, tajemnice, zemsta, waśnie rodzinne, mafijne porachunki i jakieś tam elementy dark. Pomiędzy naszymi bohaterami iskrzy w zasadzie od samego początku, może nie poczułam pomiędzy nimi chemii, ani nie dostrzegałam jakiejś głębi ich relacji, to napięcia i tych iskier nie zabrakło.

👉Akcja książki była szybka i dynamiczna, ale to już chyba standard w powieściach autorki. Historia była wielowątkowa i działo się naprawdę dużo, pomimo tego tytułowego szaleństwa, fabułą była raczej uporządkowana, jedno zdarzenie pociągało za sobą szereg innych, przez co wszystkie kwestie zaczęły się łączyć i doprowadziły nas do satysfakcjonującego finału tej opowieści.

👉Jak wspominałam ten tom podobał mi się nieco mniej niż pierwszy, ale mimo to świetnie przy nim spędziłam czas, cieszę się, że w końcu po tak długim ociąganiu i odkładaniu tej książki na później, udało mi się zasiąść do lektury, bo naprawdę było warto. Książkę jak i całą dylogię irlandzką, szczerze polecam.

*olilovesbooks2*

„Jedyne uczucie, jakie znam i jakie nie okazało się zawodne, to nienawiść. Ona jest tak samo bezpieczna jak ciemność."

Brutalna gra emocji i finał, który wciąga w mrok. Ciężko będzie zapomnieć o tej książce, bo Monika Skabara zaserwowała mi historię, która pochłania bez reszty od pierwszej strony jest mroczna i nieprzewidywalna. Ten finał zachwyca swoją intensywnością, brutalnością i bezkompromisowym podejściem do emocji oraz relacji. Nie zaznacie w niej wytchnienia, ona wciąga w wir zemsty, niebezpieczeństwa i namiętności, gdzie reguły piszą się na nowo, krwią i szaleństwem. Bo w ich świecie lojalność bywa złudzeniem, a szaleństwo staje się orężem.

Sophie McMillon została zdradzona przez rodzinę, porzucona i zamknięta w zakładzie psychiatrycznym. Od lat los nie oszczędza jej i skazywał na cierpienie w ciemności i samotności. Truta popadała w coraz to większe szaleństwo, od którego nie było odwrotu. Teraz po raz kolejny została zamknięta, ale teraz już nie widziała szans na wolność. Lepszym wyborem było pozostać w psychiatryku niż trafić do więzienia. Tylko że Arthair MacNaill miał zupełnie inne plany wobec kobiety dla realizacji swoich celów nie cofnie się przed niczym. Ten bezwzględny prawnik, który był również głową klanu, zimny, wyrachowany, niebezpieczny i nieznoszący odmowy. Postanowił, że zrobi wszystko by wyciągnąć Sophie i dopiąć plan, który miał już zaplanowany, a żeby to zrobić ona musiała zostać jego żoną. Szalona dziedziczka i diabeł, to połączenie sprawi, że rozpocznie się gra kalkulacji, żądzy zemsty, ale i rosnącego napięcia i namiętności.

„Jeśli ja byłam wariatką, to on był szalonym diabłem.”

Monika Skabara nie zamierzała po raz kolejny owijać w bawełnę. „Szalona dziedziczka” jest brutalna, miejscami wręcz szokująca, pełna intryg, niebezpieczeństwa, bólu, strachu, ale i emocji, uczuć, namiętności, nadziei i rodziny. To właśnie dzięki temu wszystkiemu jest tak pochłaniająca i uzależniająca. Doskonale została zbudowana atmosfera niepokoju i zagrożenia. Wręcz idealnie balansuje na granicy, by ciągle się zastanawiać, czy jest szansa na to, by ta dwójka mogła rozpocząć wspólną drogę i dokonać zemsty. Dialogi są żywe, pełne emocji i napięcia, a opisy miejsc pozwalają odczuć na własnej skórze atmosferę i poznać mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. Jest napisana z rozmachem i wyczuciem, Monika po raz kolejny pokazała, że nie boi się trudnych tematów. Tym razem nie uroniłam ani jednej zły, ale za to nie raz obleciał mnie strach i ból. Pokazuje, że silne uczucie może narodzić się nawet w najciemniejszych zakamarkach ludzkiej duszy i psychiki. Czy odważycie się sprawdzić o czym szepczą głosy ukryte w ciemności? Ja się odważyłam i przepadłam oraz dałam się im obezwładnić. Gorąco polecam.