Przysięga. Hope. Tom 2

‘Hope Przysięga’ to drugi tom serii ‘Hope’ autorstwa Moniki Skabary. Pierwszy tom tej bardzo skradł moje serce by zakończeniem, jakie zafundowałam nam autorka, złamać je. Dlatego też tak bardzo nie mogłam doczekać się aż poznam dalsze losy bohaterów. Zanim podzielę się z Wami moimi odczuciami po drugim tomie pragnę zaznaczyć dwie rzeczy. Po pierwsze tę serię należy czytać po kolei, inaczej się nie da. Dlatego, jeśli jej nie kojarzysz, koniecznie sięgnij po pierwszą część, na pewno nie pożałujesz. Druga sprawa to to, że w tej książce znajdują się sceny erotyczne oraz poruszany jest temat depresji, co sprawia, że nie jest to pozycja dla każdego.

Wciągająca akcja, duża liczba zwrotów akcji i zaskoczeń oraz prawdziwy rollercoaster emocjonalny dla czytelnika. Tak mogłabym opisać w skrócie tę część. Autorka utrzymała wysoki poziom i tak samo, jak poprzednim razem tak i teraz nie byłam w stanie oderwać się od lektury. Zaczęłam ją czytać i przepadłam aż do momentu, gdy zobaczyłam napis koniec. Wszystko za sprawą przemyślanej fabuły oraz lekkiemu i bardzo przyjemnemu stylowi pisania autorki. Dodatkowo jest to historia, która mocno zaskakuje. Ciężko jest przewidzieć jak potoczą się losy bohaterów oraz co przyszykowała dla nich autorka. Przyznam się, że sięgając po tę część miałam pewne wyobrażenia jak może potoczyć się akcja - kompletnie nic się nie sprawdziło, z niczym nie trafiłam i wiecie co? Mimo że nie tak wyobrażałam sobie zakończenie to autorka ma rację i inne naprawdę by tu nie pasowało. Ta historia jest idealna tak jak się potoczyła, z całymi tymi zaskoczeniami, szybkimi zwrotami akcji czy też momentami denerwującymi, czy łamiącymi serce czytelnika.

Coś, co sprawia, że jest to wyjątkowa pozycja to fakt, iż niesie ona ze sobą bardzo ważne przesłanie oraz obok ciekawej historii porusza bardzo ważny temat, jakim jest depresja oraz uzależnienia. Autorka w niezwykły sposób pokazuje jak ważna jest pomoc osobom dotkniętym tymi problemami oraz ukazuje ile dobrego, jak i złego mogą zrobić ludzie, którzy takie osoby otaczają. Wspaniała opowieść, która unaocznia, że nawet najsilniejsza osoba może potrzebować pomocy a tę nie raz można otrzymać z najmniej spodziewanego miejsca.

‘Hope Przysięga’ to zaskakująca i bardzo wciągająca kontynuacja serii, która sprawiła, że jeszcze bardziej pokochałam bohaterów. Piękna, emocjonująca, nietuzinkowa oraz z ważnym przesłaniem seria, którą polecam Wam z całego serca.

Hope mocno przeżywała stratę bliskiej jej przyjaciółki. Dzięki Jaxowi i nowym przyjaciołom odzyskała spokój i miłość. Jednak jak wiadomo, nic co dobre nie trwa wiecznie, więc w niedługim czasie wszystko to obróciło się w pył.

Teraz Hope już stoczyła się na samo dno z którego nie widzi powrotu, do tego mierzy się z depresją. Na szczęście ma obok siebie cudownych przyjaciół Hattie i Skulla którzy wyciągają do niej pomocną dłoń i robią wszystko, by jakoś się ogarnęła. Wspólnie z gangiem motocyklowym zamierzają stoczyć walkę i ochronić Hope przed jej ojcem.

Czy Hope po raz kolejny stanie na własnych nogach? Czy pojawi się u jej boku ktoś na kogo będzie mogła liczyć w każdej sytuacji?

„- Nie zmienimy przeszłości – uścisnęła je – ale możemy popracować nad przyszłością.”

Nasza główna bohaterka nie miała łatwego życia u boku ojca, który z całą pewnością chciałby kontrolować jej życie pod każdym względem. Więc kiedy trafia na odwyk, ojciec chce przejąć nad nią ponownie kontrolę. Hope ma jednak obok siebie bliskich przyjaciół, którzy nie zamierzają na to pozwolić. Skull poświęca wiele, aby ją ochronić, ale nie widzi innej szansy. Nie robi jednak niczego bez zgody samej zainteresowanej. Dziewczyna właśnie dzięki niemu może czuć się bezpiecznie. Ale czy czyhające na nią zło w końcu jej nie dosięgnie? Jak wiele jest w stanie zrobić Hope, by obronić tych na których jej zależy?

Muszę przyznać, że jestem oczarowana tą historią, która porwała mnie już od pierwszych stron. Przeczytałam tę książkę błyskawicznie, bo prawdę mówiąc nie mogłam, a nawet nie chciałam jej odkładać na bok ani na moment. Gratuluję zatem autorce, że udało jej się przelać emocje bohaterów na mnie samą. Wprost przebierałam nogami, aby dowiedzieć się co będzie dalej. I takie książki właśnie kocham. Bo pomimo tego, że czytam fikcję literacką odnoszę wrażenie jakby bohaterowie byli realni, a ja znajduję się tuż obok nich. Niewątpliwie moim ulubionym bohaterem został Skull, a zaraz za nim Hope. Skull to niezwykły mężczyzna na którego można liczyć w każdej sytuacji, który nie ocenia, choć jeśli trzeba potrafi człowiekiem mocno wstrząsnąć, ale zawsze w rezultacie wyciąga pomocną dłoń. Jest czuły, kochany i nie ma zamiaru się cofać przed niczym. Hope to dziewczyna, która trochę w swoim życiu już przeszła. Strata przyjaciółki, złamane serce, ojciec, który myśli, że może kierować jej życiem, a jakby tego było mało to na dokładkę pojawia się depresja. Jest to choroba, której nie należy lekceważyć, a którą koniecznie trzeba leczyć. Hope tak naprawdę nie ma już sił, aby walczyć z przeciwnościami losu, jednak jej przyjaciele nie pozwalają się jej poddać.

Życie nie zawsze jest łatwe, czasem pojawiają się na naszej drodze rzeczy, których myślimy, że nie jesteśmy w stanie „przeskoczyć”. Ale wtedy pojawiają się Ci, którym na nas naprawdę zależy i dodają nam skrzydeł, abyśmy znów mogli się wznieść w górę. Prawdziwa przyjaźń to wielki skarb, który należy pielęgnować. Przyjaciel to ktoś na kogo można liczyć w każdej sytuacji. Hope przekonała się o tym na własnej skórze, bo to właśnie dzięki swojej paczce przyjaciół znalazła w sobie dość siły, aby stawić czoła swojemu wrogowi, który tak naprawdę powinien być dla niej ostoją. Niestety na wybór rodziców nie mamy wpływu.

„Umysł człowieka to niesamowity twór, który jest w stanie przezwyciężyć nawet największe traumy – teraz z zaciętością naciskałam spust podczas treningów zarówno statystycznych, jak i dynamicznych.”

Monika Skabara stworzyła niesamowitą historię pokazującą nam ogromną siłę przyjaźni, a także miłości. Nie oszczędzała też naszej bohaterki, uświadamiając nas, że czasem w życiu pojawiają się gorsze momenty, które musimy przetrwać i którym nieczęsto trzeba stawić czoła. Wykreowane postacie to bohaterowie z krwi i kości. Znajdziemy tutaj zarówno te pozytywne jak i negatywne, ale każda z nich została dobrze nakreślona i w pełni oddała charakter swojej roli, którą miała do odegrania. Akcja toczy się dość szybko, a nam co chwilę przyspiesza bicie serca. W pełni jestem usatysfakcjonowana takim zakończeniem historii, chociaż widziałabym tutaj potencjał na kolejny tom.

"Przysięga. Hope" to niezwykle wciągająca historia, która uczy nas, że nie zawsze trzeba stawiać czoła światu w pojedynkę, że często mamy wokół siebie ludzi, którym na nas zależy i na których możemy liczyć. Przed wami książka pełna emocji, którą koniecznie przeczytajcie. Polecam.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🏵 "Przysięga. Hope. Tom 2" autorstwa Moniki Skabary to kontynuacja losów bohaterów poznanych w książce pod tytułem "Testament. Hope".

🏵 Strata Jaxa zniszczyła Hope. Kobieta popadła w alkoholizm, i nie ma chęci do życia. I tu z pomocą przychodzi Skull, członek gangu motocyklowego, który postanawia ją chronić przed apodyktycznym ojcem.

Czy Hope wreszcie uwolni się od przeszłości?

Czy Jax będzie o nią walczył?

Czy Skull zdoła ją ochronić?

Z kim Hope odnajdzie szczęście?

🏵 Pierwsza część tej serii była rewelacyjna, dlatego z niecierpliwością oczekiwałam kontynuacji. Ta historia mnie pochłonęła i podobnie jak z pierwszą częścią, tak i z tą spędziłam świetne chwile. Muszę jednak powiedzieć, że nie spodziewałam się, że autorka w ten sposób pokieruje akcją, i byłam niesamowicie zaskoczona przebiegiem wydarzeń. Nie bez powodu autorka umieściła na pierwszej stronie ostrzeżenie, aby do tej powieści podchodzić z otwartym umysłem, ale przyznam, że moim zdaniem był to dobry wybór i jestem usatysfakcjonowana zakończeniem.

W pierwszej części moją uwagę przykuł Skull i cieszę się, że w tej części mogliśmy go lepiej poznać. Dodał tej historii pazura i uważam że doskonale wpasował się w tą historię.

Jeśli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać tej dylogii, to koniecznie musicie to nadrobić. Ja jestem nią zachwycona i smutno mi, że to już koniec.

Hope w Pilot Point odzyskała spokój i radość, które utraciła po stracie najbliższej osoby. Znalazła tam nawet bratnią duszę i miłość. Niestety, wszystko to, co udało jej się zbudować, obróciło się w pył. Silna i niezłomna Hope została pokonana. Pokonała ją depresja i uzależnienie. Na szczęście przyjaciele nie opuścili jej w najgorszym momencie i walczyli razem z nią o powrót do zdrowia i normalnego życia. Niestety to nie był koniec problemów dziewczyny. Pozornie, gdy jej życie wróciło do normy, przeszłość wyciągnęła po nią swoje macki. 

Czy Hope pokona przeciwności? Czy zdoła ponownie ułożyć sobie życie? Czy znów odnajdzie szczęście u boku Jaxa? A może w jej życiu pojawia się ktoś nowy?

"Hope. Przysięga" to książka, która wywołuje wiele emocji. Dosłowny rollercoaster, który nas nie oszczędza. Czułam żal, strach, złość, rozczarowanie, ale też nadzieję i szczęście. Uśmiech zmieniał się w złość, złość przeradzała się w łzy. Łzy dawały nadzieję. Było mi tak szkoda Hope. Ta dziewczyna tak wiele przeszła, a kolejne kłody ponownie spadały pod jej nogi. Byłam też z niej dumna, że się nie poddała. Bardzo się cieszyłam, że w końcu odnalazła szczęście i miłość. Ważną rolę odegrali tu także Skull, Hatie i Gregory. Oni nas nie zawiedli, podobnie jak w najtrudniejszych momentach  nie zawiedli Hope. 

Jest to książka, która niesie ze sobą przekaz i mądrość. Przedstawia problem depresji i uzależnienia. Uświadamia, że nawet najbliżsi nam ludzie mogą posunąć się naprawdę daleko, żeby osiągnąć swoje, często chore, fantazje. Bardzo mi się ta historia podobała. Autorka zdecydowanie odwaliła kawał dobrej roboty. 

Sięgając po tę książkę ciężko stwierdzić i domyślić się co nas czeka. Ja niejednokrotnie byłam bardzo zaskoczona tym co dzieje się w życiu bohaterki. Przyznam się, że czytając 1 tom miałam maleńką i cichutką nadzieję, że jednak pewne kwestie pójdą dokładnie w tą stronę. 

Bardzo mi się ta historia podobała. Książka napisana jest lekkim i przyjemnym stylem, przez co  wciąga czytelnika. Ja nie odłożyłam jej dopóki nie doszłam do ostatniej strony. Zdecydowanie będę do tej serii wracała, bo naprawdę warto. Ja jestem nią zachwycona. 🖤

Z całego serca polecam! Koniecznie musicie ją przeczytać. 🖤

Dziękuję Wydawnictwu Niegrzeczne Książki za egzemplarz. ❤️

Kontynuacja losów Hope, która w poprzednim tomie została porzucona przez mężczyznę i potraktowana karygodnie. Wyjeżdża z rancza które zostawiła jej przyjaciółka i topi swoje smutki. Do czasu, aż przyjaciele wyciągają do niej pomocną dłoń. Widmo strasznego ojca, który chce jej ubezwłasnowolnienia, sprawia że Skull składa jej nietypowa propozycję. Od teraz razem zamierzają stoczyć walkę z pułkownikiem, a to będzie trudna wojna.

Ajj autorka totalna pozamiatała ta historia. Jestem nią oczarowana i czytałam ją z zapartym tchem. Czy spodziewałam się takich wydarzeń? Kompletnie nie i to właśnie sprawiło że ta książka wybiła na wyżyny swojej wyjątkowości. Emocje jakie się w niej znajdowały wręcz zachęcały do czytania i nie dało się oderwać do póki nie skończyły się kartki. Autorka porusza wiele ważnych tematów, pokazuje czym jest depresja oraz jak leczenie pomaga przezwyciężyć najcięższe traumy. A bohaterka ma za sobą niełatwe życie. Ojciec tyran i despota, zafiksowany na punkcie wojska. Śmierć przyjaciółki na froncie. Mężczyzna który potraktował ją w okrutny sposób. To wszystko mocno nadszarpnęły psychikę Hope. A w takich sytuacjach pomocną dłoń jest na wagę złota. I właśnie ona tę pomoc dostała i uratowało jej to życie. Dodatkowo miłość może pojawić się tak gdzie jej się nie szuka, a z przyjaźni może zrodzic się coś więcej.

Bardzo polecam tę dylogie, ma w sobie tyle uczuć, emocji, łez i śmiechu że zostaje w pamięci na długo.

Jakiś czas temu miałam możliwość czytania pierwszej części "Hope" i pamiętam, że bardzo mną wstrząsnęła. Tym razem Monika też nie zawodzi i dostarcza nam mnóstwa różnorodnych emocji. Powracamy do miasteczka w Teksasie, gdzie życie płynie spokojnie tylko na pozór. Na kartach tej książki obserwujemy bowiem, jakie dramaty rozgrywają się obecnie w życiu Hope i jej przyjaciół.

.

Historia rozpoczyna się w momencie, kiedy dziewczyna po burzliwym romansie z kowbojem przechodzi kryzys emocjonalny. Obserwujemy jak Hope załamuje się, błądzi w czeluściach depresji i generalnie nie może sobie poradzić. Osobą, która stara się jej pomóc jest Skull. Odnajduje ją i stara się przywrócić stabilność. Nie jest to proste, bo kobieta ma wiele demonów, z którymi musi sobie poradzić. A na pewno nie pomaga fakt, że ojciec Hope staje się realnym zagrożeniem i to nie tylko dla niej samej ale i również dla jej znajomych.

.

Monika opowiedziała nam historię Hope w sposób dynamiczny, ciekawy, interesujący. Nie ma tu chwili na nudę. Jednocześnie opowieść jest logiczna i przemyślana, nie ma w niej miejsca na chaos. Autorka co prawda ostrzega, że czytelnikom może się nie spodobać to co przygotowała dla czytelników, ale mi bardzo się podobało to w jakim kierunku podążyła ta opowieść. Osobiście uważam, że był to najlepszy wybór dla bohaterki. Ja bardzo polecam i jestem ciekawa, czy tak jak mi spodoba się kierunek tej historii czy może jednak będziecie się na autorkę wkurzać.

A dziś będzie o książce, która zdecydowanie należy do tego pierwszego typu. Mowa o "Hope. Przysięga" autorstwa Moniki Skabary.

Śledzę twórczość Moniki od jej pierwszej książki i wiem, ze znakiem rozpoznawczym autorki są silne bohaterki i wartka akcja.

W przypadku Hope nie było inaczej. Ile tu się wydarzyło? 🤯 Po fenomenalnej pierwszej części autorka zostawiła czytelników z wieloma pytaniami i chęcią jak najszybszego poznania odpowiedzi na nie wszystkie. Zostawiła też swoją bohaterkę na zakręcie życiowym, kiedy to po raz kolejny była żołnierka dostaje cios i to ze strony, z której nie powinien nadejść - od najbliższych osób. Traumatyczne przeżycia i zdrada ze strony najbliższych załamują Hope do takiego stopnia, że sięga dna.

W drugiej części Monika nas zaskakuje ciekawym zwrotem akcji. Nie spodziewałam się, że autorka aż tak namiesza w życiu bohaterów. Czy jestem rozczarowana? W żadnym wypadku. Jestem zachwycona tym, w jaki sposób autorka poprowadziła fabułę i jak umiejętnie porozstawiała wszystkie kropki nad i.

Hope to książka, która niesie nomen omen nadzieję. Jestem przekonana, że imię bohaterki nie jest przypadkowe.

Monika na przykładzie swoich bohaterów pokazuje jak wielką moc ma przyjaźń i oddanie. Pokazuję kobietę, która pomimo wszelkich przeciwności losu, przy wsparciu przyjaciół, potrafiła znaleźć w sobie siły, by zawalczyć o siebie. Pokazuje, że rodzina to nie zawsze osoby, z którymi łączą nas więzy krwi, że rodzinę można tworzyć z osobami, którzy w nas wierzą i są nam oddani.

Polecam z całego serca 🤍

„To, co jest między nami, wyrosło na fundamentach przyjaźni i wzajemnego zaufania. To więcej, niż miałam z jakimkolwiek innym człowiekiem.”

To, co Hope usłyszała od Jax, sprawiło, że po raz kolejny się załamała. Nie widziała już kolorów otaczającego ją świata, za to dała się pochłonąć mrokowi. Z każdym kolejnym dniem staczała się coraz bardziej, nie widząc sensu, by żyć dalej. Tylko że Skull nie zamierzał pozwolić jej na to i za wszelką cenę postanowił jej pomóc, a żeby ojciec Hope nie dorwał jej w swoje parszywe łapy, postanowił uczynić ją swoją własnością. Ale nawet to nie powstrzymało kłopotów, jakie nadciągały nad kobietę i bliskie jej osoby. Czy coś, co zaczęło się od przyjaźni, przerodzi się w coś więcej? Co na to wszystko Jax?



Gdy skoczyłam czytać pierwszą część Hope, to miałam złamane serce i z niecierpliwością czekałam na kontynuacje. Więc nic dziwnego, że jak tylko książka wpadła w moje ręce, wszystko inne przestało się liczyć, oczywiście poza nią i jej przeczytaniem. I właśnie tak się stało. Zasiadłam do czytania i dosłownie szczęka mi opadła. Miałam jakieś nadzieję i snułam marzenia jak by, to mogło się potoczyć, a tu dosłownie dostałam obuchem w głowę od autorki. Tylko najlepsze w tym wszystkim jest to, że ja nie czuje się ani trochę tym rozczarowana, wręcz przeciwnie cieszyłam się jak wariatka i z zachwytem chłonęłam to wszytko, co tam się działo. Dla niektórych przysięga nic nie znaczy, ale są jeszcze tacy ludzie dla których jest warta dużo więcej niż można by myśleć. Monika nie po raz pierwszy mnie zaskoczyła, tym jak poprowadziła całą fabułę i tym jak bardzo jej bohaterka zostaje poturbowana przez życie. Po raz kolejny w swojej książce poruszyła bardzo ważny temat, a mianowicie depresje i przemocy psychicznej. Ta część jest jak przejażdżka rollercoasterem i to bez trzymanki i zachowania jakichkolwiek środków bezpieczeństwa. Przeniosłam się w ich świat i każdą cząstką siebie chłonęłam każde słowo. Monika wie jak zawładnąć moją wyobraźnią i emocjami, jak złamać mi serce, a potem je posklejać i sprawić, że będę uśmiechać się przez łzy. W każdą swoją książkę wlewa cząstkę siebie, zapewniając czytelnikowi niezapomniane wrażenia, które uzależniają. Z czystym sumienie i sercem polecam wam każdą książkę Moniki.

Drugi tom rozpoczyna się w momencie, w którym Hope jest na życiowym zakręcie. Dziewczyna nie radzi sobie ze swoim życiem i zaczyna się staczać. Alkohol i narkotyki robią swoje. W momencie, w którym Skull i Hattie wchodzą do mieszkania kobiety, jest ona w takim stanie, że nadaje się tylko do szpitala a potem na odwyk....

Nie sądziłam, że ta historia podąży w takim kierunku, ale z drugiej strony Monika Skabara lub w swoich książkach poruszać trudne tematy. Depresja to paskudna i podstępna choroba, która niszczy od środka. I jest ją trudno leczyć, ponieważ tu winna jest nasza głowa i nie zawsze samo leczenie farmakologiczne wystarczy.

Jeśli myśleliście, że to koniec kłopotów Hope, to muszę Was zmartwić. Autorka zafundowała jej prawdziwą przejażdżkę na górskiej kolejce. Wagonik, w którym siedzi nasza bohaterka ma już swoje lata, a tory, po których pędzi z ogromną szybkością, są zardzewiałe i krzywe. Dziewczyna nie raz nie dwa trafia na kamień, a jej wagonik jest o włos od wypadnięcia z toru. Czy uda jej się bezpiecznie dotrzeć do celu? Nie mogę Wam tego zdradzić. Mogę napisać tylko tyle, że zarówno pierwszy jak i drugi tom jest warty, by się z nim zapoznać.

Hope została porzucona, skrzywdzona, złamana psychicznie i dosięgła dna. Skull postanawia wyciągnąć ją z tego bagna i postawić na nogi. Ciężka i wyboista droga przed Hope do odzyskania samej siebie i równowagi w życiu. Bojąc się ojca i że znów zawładnie jej życiem, bierze ślub ze Skullem i to on na czas leczenia staje się dla niej opiekunem prawnym, mężem i przede wszystkim przyjacielem.

Do jakich metod posunie się ojciec Hope aby wróciła na armii ?

Jakie uczucie połączy Hope i Skulla, przyjaźń a może miłość ?

Jaką rolę w tym wszystkim odegra Jax ?

Zdecydowanie tego się nie spodziewałam, ale jestem zaskoczona w bardzo pozytywnym znaczeniu. Historia jest emocjonująca i trzymająca w ogromnym napięciu. Czytając nie miałam pojęcia co dalej się wydarzy i jak potoczą się losy bohaterów. Autorka ma fantastyczny styl i potrafi niezle namieszać w historii i ja kocham takie książki, gdzie wywołują we mnie wiele emocji, gdzie dużo się dzieje, gdzie mam milion myśli i nie mogę się oderwać od lektury. Domyślałam się, że ten tom będzie bardzo poruszający, ale przyznaję że łezka nie raz się zakręciła w oku. Po przeczytaniu stwierdziłam, że to było naprawdę wspaniałe zakończenie i cieszę się szczęściem Hope. Skulla polubiłam już w pierwszym tomie a tutaj mnie zauroczył sposobem bycia i opiekuńczością. Postać Hope jest silną kobietą, lecz nawet takie osoby można złamać psychicznie i tą trudną drogę jaką przebyła bohaterka aby znów stać się silna i odnaleźć sens życia cudownie przedstawiła autorka.

Monika moje gratulacje to jest fenomenalna historia i na długo zostanie w moim sercu.

Kochani a wam ją serdecznie polecam i obiecuje, że to będzie niezapomnianą historia.

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

HOPE. PRZYSIĘGA

Autor: Monika Skabara

Wydawnictwo: Niegrzeczne książki

Premiera: 22.03.2023

Tom 2, seria: Hope

Pierwszy tom tej serii HOPE. TESTAMENT zakończył się w bardzo kluczowym momencie. Czytelnicy z niecierpliwością czekali na kontynuację. Sama byłam bardzo ciekawa jak potoczą się dalsze losy głównej bohaterki. Czy Hope w końcu zazna prawdziwego szczęścia? Co stanie się z mężczyznami, którzy pojawili się w jej życiu?

NAJGORSZYM PRZECIWNIKIEM JEST LĘK, A NAJTRUDNIEJSZĄ MISJĄ – MIŁOŚĆ.

Wydawało się, że Hope wyszła już na prostą, względnie uporządkowała dawne sprawy i rozpoczęła nowe życie w Pilot Point. Nic bardziej mylnego, okazuje się, że niezłomna kobieta sięgnęła dna: depresja, załamanie nerwowe, uzależnienie, próba samobójca. Mimo pomocy przyjaciół nie była w stanie poradzić sobie sama. Hope trafia do ośrodka odwykowego. Grozi jej ubezwłasnowolnienie, a kontrole nad jej życiem znów chce przejąć jej ojciec. Czy pułkownikowi uda się zrealizować plan? Do czego posunie się ojciec Hope? Czyje życie będzie zagrożone?

NIC NIE DAJE WIĘCEJ SIŁY DO WALKI NIŻ MIŁOŚĆ.

Książka nie jest zbyt długa, ale dzieje się w niej bardzo dużo. Wywołuje ogrom emocji, od radości po lęk i strach. PRZYSIĘGA jest pełna zaskoczeń i niespodziewanych zwrotów akcji. Pod koniec dzieje się jeszcze więcej i trudno przewidzieć czy historia Hope zakończy się happy endem. Główna bohaterka wycierpiała bardzo dużo, nie zaznała rodzicielskiej miłości, stoczyła się prawie na samo dno. Jednak spotkała w odpowiednim momencie ludzi, którzy wyciągnęli do niej pomocną dłoń. Zniszczenie i pogrążenie własnego ojca będzie dla niej nie lada wyzwaniem. Mężczyzna ma potężne znajomości i niczego się nie boi. Hope wspierać będzie Skull i jego gang motocyklowy. Czy uda jej się w końcu osiągnąć spokój?

Każdy Czytelnik miał własne wyobrażenia i oczekiwania co do tego jak powinny potoczyć się losy Hope. Autorka zafundowała bohaterom nie jedną jazdę bez trzymanki. Przez co historia cały czas trzymała w napięciu. Ja osobiście jestem zadowolona z przebiegu zdarzeń i usatysfakcjonowana zakończeniem. Duży plus dla Autorki za poruszenie tematu depresji, która często jest niezauważana, a jest tak blisko nas. Wiele emocji wywołał we mnie również wątek związany z ojcem Hope, temat relacji rodzinnych, reakcji matki głównej bohaterki na to co się dzieje w wielu momentach będzie szokował Czytelnika. Myślę, że ta historia zostanie z nami na długo. Koniecznie poznajcie historię Hope. Obowiązkowo najpierw sięgnijcie po TESTAMENT, a później po PRZYSIĘGĘ.

Zacznę od tego, że to było mega dobre, szczerze mówiąc tego co tutaj zaserwowała mi autorka kompletnie się nie spodziewałam, jednak jestem tym wszystkim zachwycona i mam wrażenie, że tą powieść przeczytałam na jednym wdechu. Autorka stworzyła tutaj gatunkowy mix, połączyła wątki romantyczne, z wątkami sensacyjnymi, akcji, a nawet lekko kryminalnymi.

Wszystko to co w ostatnim czasie osiągnęła Hope legło w gruzach. Załamana kobieta ucieka, zatraca się we własnych myślach i nie radzi z kolejnymi przeciwnościami losu. Trafia do ośrodka odwykowego, gdzie zaczyna jej grozić powrót pod skrzydła apodyktycznego ojca. Na jej szczęście przy jej boku wciąż trwają przyjaciele, którzy ani myślą na to pozwolić, obmyślają plan jak pomóc Hope, ale jak to z planami bywa nie wszytko idzie tak jak powinno.

Początek intensywny i mocny, pełen konkretów, szybko wprowadza czytelnika w nowe realia, w których ma się rozgrywać akcja powieści. Zwrotów akcji było sporo, każdy jeden coraz bardziej wbijał w fotel, i powiem szczerze, że jestem bardzo zadowolona z takiego obrotu spraw, dlatego że powieść była przez to nie tylko zaskakująca ale i też bardzo dynamiczna i wielu rzeczy po prostu nie dało się przewidzieć, a ja utwierdzam się w tym, że nie powinnam mówić, że mnie już nic nie zdziwi.

Ten tom różni się od poprzedniego, przede wszystkim jest tutaj więcej akcji i sensacji, dużo więcej zwrotów akcji, sporo nawiązań do spraw wojskowych, czy do problemów psychicznych. Wątek romantyczny, choć intensywny, to jednak został nieco zepchnięty na dalszy plan.

Przy tej książce trzeba być przygotowanym na wszytko, autorka się tutaj nie bawi w półśrodki, tylko idzie na całość. Akcja jest szybka i dynamiczna, tempo jest ekspresowe, niemniej absolutnie mi to tutaj nie przeszkadzało, bo cała akcja dostarczyła mi tylu emocji, że nie mogę na nic narzekać, no chyba że na to, że ta historia tak szybko się skończyła.

Szczerze zachęcam do lektury dylogii, bo żeby dobrze zrozumieć tą historię trzeba poznać ją w pełni od pierwszego tomu. Polecam i uwielbiam.

*olilovesbooks2*

Książka "Hope. Przysięga" jest drugim tomem cyklu #hope i zarazem kontynuacją powieści "Hope. Testament", książki należy czytać w odpowiedniej kolejności, żeby zrozumieć wszystkie zależności i ciąg przyczynowo - skutkowy. Monika zakończyła pierwszy tom w taki sposób, że po prostu nie było innej możliwości jak sięgnąć po dalsze losy Hope. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, przyjemny, co sprawia, że przez książkę się wręcz płynie, ja pochłonęłam ją w jeden poranek i nie odłożyłam póki nie poznałam zakończenia. Fabuła książki została w bardzo ciekawy sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie jakich wykreowała autorka są niezwykle autentyczni, wyraziści, borykają się z róznymi problemami, postępują pod wpływem emocji, co sprawiła, że bez problemu możemy się z nimi w wielu kwestiach utożsamiać. Historia została przedstawiona z perspektywy dwójki bohaterów, co pozwoliło mi jeszcze lepiej ich poznać, dowiedzieć się jak wygląda obecnie ich życie, co czują, myślą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Zaczynając czytać tą książkę myślałam, że chociaż w małym stopniu wiem czego mogę się spodziewać, jednak przewracając kolejne strony zostawałam z coraz to większym szokiem wymalowanym na twarzy! To co się tutaj działo to istny rollercoaster emocjonalny! Akcja powieści pędzi jak szalona i nie ma nawet chwili na nudę, bohaterowie co rusz wystawiani są na kolejne próby i muszą pokonywać kolejne przeciwności losu! Ilość świetnych plot twistów jest tutaj ogromna! Autora poraz kolejny porusza w swojej powieści wiele ważnych życiowych i ponadczasowych tematów, jak na przykład problem uzależnienia, znęcanie fizyczne i psychiczne, czy depresja, które wywołują wiele mieszanych odczuć i które zostały interesująco zaprezentowane. Monika pokazuje, że siła przyjaźni i miłości może zdziałać naprawdę wiele, wręcz przenosić góry, udowadnia tym samym, że po burzy zawsze wychodzi słońce. Świetnie spędziłam czas z tą książką! Czekam na więcej! Polecam!

Monika Skabara potrafi tworzyć ciekawe historie. Nie sposób nie zgodzić się z tym, iż ,,Przysięga. Hope. Tom 2" jej autorstwa również niewątpliwie zalicza się do tego grona. Na uwagę zasługuje także fakt, iż mimo tego, że od zapoznania się z pierwszym tomem tej serii w moim przypadku minęło ponad pół roku, nadal doskonale odnalazłam się w tej lekturze. Już od momentu zakończenia pierwszej części byłam bardzo ciekawa tego, co wydarzy się u bohaterów. Na szczęście na wydanie kontynuacji niedane było długo czekać. Z tego też względu ,,Przysięga. Hope. Tom 2" Moniki Skabary znalazło się w moim czytelniczym planie. Dzięki dużej czcionce i niecałych 300 stronach udało mi się z nią zapoznać w jeden wieczór.

Już w pierwszym tomie zwróciłam uwagę na to, że Hope została wykreowana w taki sposób, by jednocześnie była silna, ale także potrzebowała wsparcia bliskiej osoby. Tą okazał się Jax, jednak czy w wypadku różnych zawiłości kobieta mogła wciąż na nim polegać? To się miało dopiero okazać. Obecnie musiała zmierzyć się z różnymi życiowymi trudnościami, dzięki czemu takie wykreowanie tej bohaterki jest jeszcze bliższe czytelniczkom. Jax także musiał podjąć ważną życiową decyzję odnośnie do tego, która z dwóch kobiet w jego życiu miała okazać się dla niego ważniejsza.

,,Przysięga. Hope. Tom 2" Monika Skabary to lektura, w której autorka porusza ważny temat uzależnienia od używek, ale także depresji. Kluczowe jest to, aby nie bać się poruszać tych wątków także typowo w literaturze romansowej i rozrywkowej. Dodatkowo jest to genialna propozycja dla osób, którym pierwszy tom bardzo przypadł do gustu. Osobiście nie żałuję, że postanowiłam się na nią skusić, gdyż jest warta uwagi. Jeśli jeszcze nie znacie twórczości tej autorki, tym bardziej zachęcam Was do zapoznania się z którymś z jej wydań. Cykl o Hope jest naprawdę genialny.