Heart Breaker. Buntownicy z Rushmore

Książka bazuje na dość banalnym motywie, czyli playboyu, który "zalicza" kolejne kobiety, a tak naprawdę jest zakochany w tej jedynej. Oczywiście nie może z nią być ;) Ona jest z wyższych sfer i czeka ją idealne życie, ale czuje się jak w klatce i chce to wszystko porzucić. Ale tutaj banały się kończą, bo na tak prostym motywie opiera się znakomita książka! Zdecydowanie nieprzewidywalna i zaskakująca. Za decyzjami i działaniami bohaterów stoją głębsze intencje. Historia rozwija się w przedziwnym kierunku. Przeciwko szczęśliwej miłości nie stoją tylko rodziny bohaterów, ale też ich wewnętrzne rozterki i problemy. Czy uda im się odnaleźć szczęście?

Raczej dobrze czytało mi się tę książkę. Dużą zaletą jest styl pisania, który wciąga i nie pozwala na szybkie znudzenie się historią. Myślę, że jeszcze bardziej spodoba się nastolatkom i sam chyba sprezentuję tę książkę młodszym członkom rodziny. Nie jestem do końca targetem takiej literatury. Co prawda, nie jest to odkrywcza czy niezwykła fabuła. Spotkałem się wcześniej z podobnymi motywami, jednak mając w głowie fakt, że jest to tekst służący bardziej rozrywce niż zdobyciu Nobla, można przymknąć na to oko. Uważam, że książka spełnia swoje wymogi. Jest dosyć prosta, ciekawa i wzbudza emocje.

Po lekturze pierwszego tomu serii Buntownicy z Rushmore zapałałam miłością do twórczości Michelle Hercules. Historia Charlie i Troya na tyle przypadła mi do gustu, że wręcz nie mogłam się doczekać ponownego spotkania z tymi bohaterami, nawet jeśli mieliby odgrywać tylko drugoplanowe role. No i nie czekałam jakoś długo - wydawnictwo zapowiedziało drugi tom, a ja nie posiadałam się z radości. Dziś jestem już po lekturze. Czy była to udana kontynuacja? Czy Andreas i Jane równie mocno zawrócili mi w głowie?

On jest najlepszym przyjacielem jej brata. Ona jest zdecydowanie dla niego za młoda, a już szczególnie nie powinna się do niego zbliżać. Andreas słynie ze swojej reputacji Casanovy i podrywania dziewczyn na jedną noc. Jane jednak nie zwraca na to uwagi – jest zakochana w chłopaku od kilku lat, a świadomość, że jej wzorowe zachowanie może za jego sprawą ulec pogorszeniu i tym samym rozwścieczyć matkę dziewczyny sprawia, że ta pragnie nawiązać z nim bliższą relację. Nawet jeśli on nie będzie miał pojęcia o tym, że dziewczyna, która powoli się do niego zbliża, to właśnie Jane...

Zacznę od tego, że relacja Jane i Andreasa od początku przyciągnęła moją uwagę. Z jednej strony miałam nadzieję na ponowne zetknięcie się z wątkiem hate to love, jak w przypadku tomu pierwszego, ale tym razem autorka mocno mnie zaskoczyła. Choć nie wplotła tutaj takiej tematyki, to jednak nie ulega wątpliwości, że historia tych dwojga jest mocno wciągająca.

Główni bohaterowie zasługują na uwagę. Zarówno Andreas, jak i Jane zostali wykreowani w sposób bardzo dobry i równie ciekawy. Andreas raczej należy do grupy osób, które zdecydowanie sprzeciwiają się narzucanym zasadom, a przynajmniej postępuje tak w stosunku do swojego apodyktycznego ojca. Jane z kolei znana jest ze swojego dobrego zachowania, a ludzie przypinają jej łatkę panny z wyższych sfer. No i cóż, jak te dwa przeciwieństwa mogłyby ze sobą wytrzymać? No tak, że Jane mimo swojego w teorii spokojnego sposoby bycia zaczyna przejawiać bunt. Myślę, że to właśnie sprawiło, że tak mocno zaangażowałam się w tę historię. Autorka przedstawia tutaj bohaterów prawie idealnych, którzy mają wszystko, czego zapragną, natomiast nie mają najważniejszego - wolności, dzięki której mogliby realizować swoje pasje.

W powieści Heart breaker został poruszony nie tylko wątek buntowania się przeciwko ciągłym zakazom, ale również ten dotyczący przemocy - zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Cieszę się, że ten temat wciąż jest wałkowany w powieściach i że drugi tom serii Buntownicy z Rushmore również skupia się wokół niego. Tutaj autorka przedstawia sylwetkę narcystycznego rodzica, który nie widzi własnych błędów, a wręcz robi z siebie ofiarę. Według mnie więc książka ta zasługuje na miano chociaż trochę wartościowej.

Myślę, że powieść ta trafi w gust miłośników dobrego romansu, ale i takiego, w którym nie brakuje trudnych tematów. Jeżeli czytaliście tom pierwszy serii, to powinniście poznać i bohaterów z kontynuacji.

Andreasa poznaliśmy w poprzednim tomie, to typowy play boy i łamacz damskich serc. Mogłoby się wydawać, że jego życie to czysta sielanka, zabawa i nocne podboje. Jednak tak nie jest, chłopak nie ma lekko i co chwila musi mierzyć się ze swoją rodzinką... Poznajemy również Janę, młodszą siostrę Troy'a, która od dawna podkochuje się w Andy'm. Ich losy przeplatają się podczas imprezy halloweenowej. Tylko czy przyjaciele zaakceptują to uczucie? Jakie problemy w domu ma Andreas?

Niezmiernie miło było mi wrócić tej tej serii! Pierwszy tom niesamowicie mi się spodobał i nie mogłam doczekać się kontynuacji. Cieszę się, że mieliśmy okazję poznać innych bohaterów i ich historie. Może nie była ona tak zabawna jak poprzednia, jednak poruszała na tyle poważne tematy, że na śmiech wielu okazji nie było. Historii podobnych do tej można znaleźć wiele i nie ma co tego ukrywać. Bogaty chłopak, łamacz serc zakochuje się w niedostępnej dla siebie dziewczynie, ale ukrywa to, że u niego w domu choć z pozoru jest sielanka, to za zamkniętymi drzwiami dzieją się nieprzyjemne sytuacje. Jednak ma ona w sobie to coś, co sprawia, że chcemy ją czytać i najlepiej jej nie przerywać. Autorka ma niesamowity styl, który sprawia, że bohaterowie stają się realni i jeszcze bardziej przeżywamy te wydarzenia.

Bohaterów naprawdę polubiłam i zrozumiałam też ich zachowanie z poprzedniego tomu. Andreas choć z pozoru wydaje się wyluzowany, to tak naprawdę ma wiele spraw na głowie. Pod warstwą luzu skrywa się kłębek nerwów i obaw. Stara się zapewnić bratu jak najlepsze życie, ale nie jest to łatwe kiedy ojciec chce go tak ograniczać. Jane zaś, mimo że jest młoda to zdecydowanie mentalnie jest o wiele starsza. Też nie ma lekko ze swoją matką, która tylko wymyśla dla córki coraz to dziwniejsze wymagania. Jednak ją bardzo polubiłam. Potrafiła postawić na swoim i goniła za marzeniami. Dzięki bliskim dorasta i zaczyna stawiać na swoim.

Książka wciąga i trudno się od niej oderwać. Wszystko dzieje się dynamicznie i płynnie przechodzimy z jednego tematu na drugi. Jestem w ogromnym szoku jak autorka to robi. Przez długi czas ograniczałam się z romansami, bo nic nie porywało i trudno było znaleźć coś wyjątkowego. Przy książkach tej autorki wiem, że cokolwiek by nie napisała mi się spodoba.

Podsumowując, to są naprawdę niesamowite historie. Niby proste, a jednak mające w sobie coś niesamowitego. Czyta się je jednym tchem i trudno się od nich oderwać. To opowieść o pokonywaniu własnych słabości i podążaniu za swoimi marzeniami. Zdecydowanie nie będziecie się przy niej nudzić, a spędzicie z nią kilka niezapomnianych chwil. Dlatego gorąco ją Wam polecam!

„Heart Breaker” to książka, którą otrzymałam do recenzji od księgarni internetowej TaniaK[Adres usunięty], za co serdecznie dziękuję. Gdy dotarł do mnie egzemplarz papierowy, byłam już po lekturze darmowego fragmentu e-booka i wiedziałam, że początek historii Andreasa i Jane mocno przypadł mi do gustu. Dlatego, gdy tylko kurier dostarczył mi paczkę, od razu zasiadłam do czytania. Opowieść kryjąca się na stronach „Heart Breakera” nie ma w sobie tyle ciętego humoru, ile miała go poprzednia część, ta powieść to raczej historia z gatunku tych poważniejszych. Michelle Hercules koncentruje się na pokazaniu możliwie jak najdokładniej skomplikowanych relacji rodzinnych. Obserwujemy toksyczne stosunki zarówno w przypadku rodziny Jane, jak i Andreasa. Jesteśmy świadkami nieustannych kłótni Jane z matką oraz sporów Andreasa z ojcem i macochą, znajdujemy przykłady poniżania dzieci przez rodziców, przemocy fizycznej lub psychicznej, nadmiernej kontroli, a także braku zainteresowania jednego z rodziców życiem dorastającego dziecka. W efekcie dostajemy dość smutną historię przesiąkniętą mnóstwem trudnych emocji. Zawsze uważałam, że poruszanie poważnych tematów w lekkiej literaturze jest czymś dobrym, bo czyni te książki wartościowymi historiami z przekazem, ale jeśli szukamy niezobowiązującego, zabawnego czytadła, to ta powieść sprawdzi się w tej roli raczej średnio.

Na uznanie zasługują kreacje bohaterów. Amerykańska autorka znakomicie portretuje dwoje młodych ludzi niebojących się konfrontacji ze światem, który co krok stawia im na drodze kolejne przeszkody. Jane nie chce brać udziału w balu debiutantek, a jeśli już ma to zrobić, to na pewno nie zamierza pójść na niego z chłopakiem, którego wskaże jej matka. Postanawia wreszcie zerwać z łatką nieśmiałej, potulnej dziewczyny – w tym celu nie tylko coraz częściej i coraz odważniej zaczyna stawiać się matce, ale też dołącza do pewnej sportowej drużyny oraz samodzielnie zamierza wybrać uczelnię, na którą będzie uczęszczać. Z kolei Andreas wbrew woli ojca decyduje się na zmianę kierunku studiów. Oboje będą musieli się mierzyć z bolesnymi konsekwencjami swoich wyborów, ale stawką jest ich własne szczęście, więc gra zdecydowanie wydaje się warta świeczki.

Kiedy byłam jeszcze przed lekturą „Heart Stoppera”, myślałam, że seria „Buntownicy z Rushmore” będzie przypominać serie „Game On” Kristen Callihan albo „Off-Campus” i „Briar U” Elle Kennedy. Ale cykl autorstwa Michelle Hercules nigdy nie spodoba mi się tak jak tamte trzy serie. Brakuje mi tu bowiem całej tej otoczki sportowej, którą tak bardzo lubię w romansach. W książkach Hercules nie bywamy na treningach chłopaków, nie obserwujemy meczów futbolu, nie świętujemy z drużyną sukcesów i nie rozpamiętujemy porażek. Z nielicznych wzmianek wiemy tylko, że główni bohaterowie to przystojni, świetnie wysportowani futboliści, którzy oczywiście są rozchwytywani przez rzesze fanek, ale to w zasadzie tyle. Dla mnie za mało.

Jednak tym, co najbardziej mi się w tej powieści nie podobało, jest jej okładka. Wiem, że to okładka oryginalna i, o ile pierwszą dało się znieść, choć też nie była najlepsza, o tyle ta jest naprawdę okropna. Bardzo żałuję, że polski wydawca nie zdecydował się na wykorzystanie jakiegoś innego, atrakcyjniejszego zdjęcia. Chłopak z okładki nie mógłby być dalszy od moich wyobrażeń na temat tego, jak wygląda Andy. Zresztą nie mógłby być dalszy również od mojej prywatnej wizji przystojnego mężczyzny, którego można pożądać. W dodatku sportowca. Wiem, że wygląd nie jest najważniejszy, podobnie zresztą jak okładka, która w zestawieniu z historią zawartą w książce jest sprawą drugorzędną, ale – nie oszukujmy się – wszyscy wiemy, że ludzie są wzrokowcami i coś takiego jak brzydka okładka może mieć negatywny wpływ na nasz odbiór danej powieści.

Przechodząc do sedna, mogę stwierdzić, że „Heart Breaker” to kolejny dobry romans w dorobku Michelle Hercules. Powieść stanowi drugi tom serii „Buntownicy z Rushmore”, ale spokojnie można ją czytać także bez znajomości „Heart Stoppera”, choć oczywiście namawiam do rozpoczęcia przygody z tą serią od pierwszego tomu, który mnie akurat ogromnie przypadł do gustu. Historia Andreasa i Jane nie spodobała mi się aż tak bardzo, jak miało to miejsce w przypadku miłosnych perturbacji Charlie i Troya, ale tych bohaterów również nie sposób nie lubić. Andreasa zwykło się nazywać playboyem, bo jego życie zawsze pełne było jednonocnych przygód, ale w gruncie rzeczy to porządny chłopak, który kryje mroczną tajemnicę z przeszłości. Jane, młodsza siostra Troya, to urodzona buntowniczka, która zmęczona jest tym, że wszyscy próbują sprawować kontrolę nad jej życiem. Przyznam szczerze, że w tej historii czegoś mi brakowało. Jak się zastanawiam czego, to dochodzę do wniosku, że chyba właśnie przede wszystkim lekkiego humoru. „Heart Breaker” nie zrobił na mnie tak dobrego wrażenia jak poprzednia część, ale z pewnością sięgnę w przyszłości również po historię Danny’ego, kiedy już ukaże się na polskim rynku. Tyle że już z nieco mniejszymi oczekiwaniami.

Chłopak, który ma złą reputacje. Lubi dziewczyny, ale to jedna utknęła w jego sercu. Pewnie się domyślacie, że ona jest zakazana, bo to siostra jego najlepszego przyjaciela, który zna go najlepiej. Nigdy nie zgodzi się na to, aby jego siostra spotykała się z kimś takim jak on. Ale zazdrość, determinacja i różne uczucia w końcu zwyciężą i Andreas będzie walczył o to, aby zdobyć kobietę, która tak naprawdę dla niego się liczy.

„Gdybym był lepszym człowiekiem, nie dopuściłbym do tego, by sprawy zaszły tak daleko. Ale jestem zbyt słaby, a Jane jest dziewczyną, której zawsze pragnąłem.”

Jane od zawsze kocha się w tym niegrzecznym bad boyu, ale wie, że Andreas nie gustuje w takich dziewczynach jak ona, a na dodatek jest zbyt lojalny względem jej brata. Ale kobiety mają swoje sposoby na to, aby w końcu mężczyzna je zauważył i dał szansę ich uczuciu.

Zabrakło mi tu mocniejszych zwrotów akcji, wszystko było takie płaskie, pozbawione humoru, ognia i może jakiegoś zaskoczenia. Tutaj wszystko było takie machinalne. Zabrakło tu zdecydowanie ikry i pełnego ognia. Ale wisienką na torcie jest słowo „skarbie”. No tyle razy, ile tu zostało użyte stało się irytujące.

Pierwsza część zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu, ta jednak nie wyróżniła się na tle innych książek dotąd wydanych.

💓RECENZJA💓

Dziękuję @niegrzeczneksiazki za egzemplarz do recenzji 🥰

💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓

Andreas jest dosyć skrytym chłopakiem. Od dawna ma niezbyt dobre stosunki z własnym ojcem. Ma trudną przeszłość, która wciąż w jakimś stopniu daje o sobie znać.

Jane z kolei jest siostrą Jego najlepszego przyjaciela. Obydwoje od 5 lat nie mogą przestać o sobie myśleć, jednak żadne z Nich nie odważyło się na szczerość. Pewnego dnia, na imprezie, kiedy to Andy jest pijany, dochodzi do zbliżenia pomiędzy tą dwójką. Ten moment wiele komplikuje...

💓 Jak ułoży się Ich relacja?

Ogólnie rzecz biorąc podobała mi się ta książka. Akcja była dosyć dynamiczna. Pomysł na fabułę bardzo ciekawy. Jedno, czego żałuję to fakt, że tak szybko się wydała tajemnica Jane. No ale gdyby nie to, nie byliby razem i nie przechodziliby przez te wszystkie trudności, które los postawił na Ich drodze.

Podobało mi się to, jak rozwijało się zaufanie między Nimi oraz uczucie. Owszem, pożądanie pojawiło się szybko, ale miłość już niekoniecznie. Musieli przeżyć kilka trudnych momentów by zrozumieć, co czują.

Musieli znosić to, że nie każdemu Ich związek się podobał. Chociażby bratu Jane. Nie był zadowolony z tego, że są razem.

Jeśli chodzi o Jane to podziwiam Ją za to, że walczyła o swoje. Jej matka trzymała ja krótka i wpajała dziwne zasady. Jane jednak chciała robić to, co lubi a nie to, co wypada. Dlatego zaczęła brać udział w Derbach na wrotkach. W tajemnicy przed matka oczywiście 😅

Wydawało się, że ten związek skazany jest na porażkę... Jednak czy faktycznie?

Przekonajcie się koniecznie sami! Ogromnie podobała mi się ta historia💓

Może już czytaliście?😁

To co najbardziej spodobało mi się w książce „Heartbreaker”, to wątek poświęcony realcji z kontrolującymi i narcystycznymi rodzicami. Droga głównych bohaterów do wyzwolenia się spod nacisku toksycznych opiekunów była bolesna i wyboista, ale ostatecznie warta każdej kropli potu, czy nawet krwi. „Nie jestem córką, której pragnęła, więc ona nie jest matką, która na mnie zasługuje”, to piękne zdanie, będące kwintesencją tego wątku.

Pozostała część fabuły, nie porwała mnie ani nie wzbudziła we mnie tylu emocji, co ta kwestia.

Andreas był uroczym chłopakiem, który budził we mnie sympatię, ale główna bohaterka, Jane, momentami mnie irytowała. 😅 Na szczęście w końcu przejrzała na oczy, a jej zachowania stały się bardziej logiczne i mogłam porzucić swoją niechęć. 😅 Mimo, że ich relacja była płomienna i pełna fajerwerków, zabrakło mi w tym wszystkim trochę emocji.

Nie jestem pewna, czy sięgnę po kolejną część Buntowników z Rushmore, ale jeśli czytaliście pierwszą część i zastanawiacie się czy sięgnąć po kolejną, to sądzę, że dla wątku o przemocy w rodzinie, zarówno tej na podłożu fizycznym jak i psychicznym, warto się skusić.

Hercules Michelle i książka pt. "Heart Breaker. Buntownicy z Rushmore", czyli pozycja, która bardzo mnie zaskoczyła. Oczywiście zaskoczyła w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Co prawda sama pewnie nie zwróciłabym na nią uwagi, będąc w księgarni, ale dostałam ją w prezencie. Długo się do niej zbierałam, ale jak już ją przeczytałam, stwierdzam, że naprawdę warto ją przeczytać. Nie jest oczywista i wbrew pozorom porusza dość trudny temat, który jest bardzo często spotykany w całym społeczeństwie, a mianowicie walka pomiędzy rodzicami a dziećmi. Serce nie sługa i czasami upór rodziców tylko sprawia ból ich dzieciom. Książkę oceniam pozytywnie, miło się ją czytało i wbrew pozorom daje do myślenia.

Pierwszy tom "Buntowników" całkowicie mnie oczarował, więc wiedziałam, że jak tylko pojawi sie drugi, to natychmiast po niego sięgnę. Oczywiście się nie rozczarowałam. Bohaterowie są równie ciekawi, chemia pomiędzy nimi dosłownie porywa. Nie brakuje tu akcji, pikanterii i chwilami mega wzruszających momentów. Jest to bardzo przyjemny romans, który szybko się czyta, bo historia wciąga do tego stopnia, że z niecierpliwością przekręca się kolejną stronę. Mam nadzieje, że pojawią się kolejne części, bo seria dobrze się zapowiada. Polecam każdej miłośniczce gorących romansów. Nie żałuję zakupu ani pierwszej, ani drugiej części.

Sam początek książki rozłożył mnie na łopatki! To, co wymyśliła Jane, żeby osiągnąć swój cel jest szalone. Nie wiem, czy sama w swoim życiu kiedykolwiek wpadłabym na coś takiego jak ona. A im dalej w las tym lepiej! Ponieważ jej zwariowany plan uruchomił lawinę zdarzeń. Których sama Jane, a tym bardziej Andreas – nasz bohater, się nie spodziewali. Niemniej ja, jako czytelnik byłam zachwycona! Ogromnie podobało mi się to, jak została przedstawiona relacja między Jane, a Andreasem. Bez zbędnych, głupich wstawek, które znacząco niszczyłyby to, co próbowali między sobą zbudować. Ale wiecie jak to w romansidłach zazwyczaj bywa. Chwilę jest okey, dłuższą chwilę jesteśmy światkami sporu. I tak w kółko, aż na koniec mamy happy end. A tutaj… A tutaj dostaliśmy solidne potwierdzenie tego, że ta książka zdecydowanie zasługuje na hot level 3/5

.

I jak już mowa o tym poziomie hot, to chciałam podkreślić, że ja jestem nim bardzo usatysfakcjonowana. Naprawdę bardzo. Wszystkie sceny są napisane ze smakiem – a uwierzcie troszkę ich w tej książce mamy. Można było pobudzić swoją wyobraźnię do pracy – if you know what I mean 😈 Żałuję jedynie, że to tylko 3 płomyki na 5, a nie więcej 🤪

.

Oczywiście w książce pojawią się czarne, patologiczne postacie, które próbują mieszać. Od dysfunkcyjnej matki Jane, przez okrutnego ojca Andreasa, po odrzucającą macochę chłopaka. Jednak jesteśmy świadkami również pięknej relacji Jane i jej brata Troya oraz Andresa i jego brata Lorenzo. I chociaż muszę przyznać, że czasem zachowania Jane były niekonsekwentne, a Andreas wcale nie prezentował się, jako bad boy to i tak polubiłam bohaterów.

.

Książkę przeczytałam dość szybko i odrywałam się od niej tylko wtedy, kiedy musiałam realizować codzienny natłok obowiązków,–co czasem mnie wkurzało, bo wolałam ją czytać. Kiedy dobrnęłam do końcówki, byłam lekko zaskoczona, ponieważ myślałam, że sprawa z ojcem Andreasa zostanie rozwiązana w inny sposób. A otrzymaliśmy dość płytkie i szybkie zakończenie. Mimo wszystko zdecydowanie mogę polecić Wam tę pozycję, nawet jeśli nie czytaliście pierwszego tomu