Stracone marzenia. Whitlock Family

🩷 RECENZJA 🩷

„Stracone marzenia” to drugi tom serii „Whitlock Family” od Corinne Michaels. Tym razem poznajemy historię Addison i Grady’ego. Historię niezwykle emocjonującą, która udowadnia, że prawdziwa miłość może pojawić się w życiu drugi raz i uleczyć złamane serca. To jedna z tych książek, która wzrusza i bawi jednocześnie.

Grady jest samotnym ojcem. Po śmierci żony stara się na nowo poukładać swój świat i stworzyć swojemu synkowi bezpieczną przystać. Otacza się rodziną i przyjaciółmi. Stara się rozwijać swoją firmę i ostatnie, o czym by pomyślał, to randkowanie. Addison kiedyś była szczęśliwą mężatką. Jednak los brutalnie wyrwał z jej życia ukochanego. Po kilku latach żałoby kobieta postanawia ruszyć dalej. Pierwszym krokiem są randki. Niestety są one rozczarowujące i przynoszą więcej problemów niż radości. Grady i Addison poznają się w przedszkolu, kiedy odprowadzają swoje pociechy. Od początku między nimi nawiązuje się przyjaźń. Z czasem postanawiają sobie pomóc. Zawierają układ, który ma pomóc im w osiągnięciu osobistych celów. Grady potrzebuje udawanej dziewczyny na spotkania biznesowe. Addison wkrótce wybiera się na ślub i nie chce być wtedy sama. Udawany związek i nic więcej poza przyjaźnią? To brzmi jak idealny przepis na… katastrofę.

W „Straconych marzeniach” mamy klasyczny motyw udawanego związku, ale z emocjonalną głębią i historią o ludziach, którzy stracili wielką miłość. Każdy z nich ma ogromny bagaż emocjonalny i problemy z zaufaniem. Nadal jednak w głębi serca szukają miłości. Ich relacja rozwija się stopniowo i przyjemnie patrzeć jak ich związek rozkwita. Ich losy śledziłam z rosnącym zaangażowaniem, choć tempo ich historii momentami zwalniało. Nie było idealnego rytmu, przez co czasem traciłam zainteresowanie historią. Dodatkowo irytowało mnie zachowanie bohaterów, którzy na siłę chcieli utrudnić sobie życie i świadomie ignorowali swoje uczucia. Czasem miałam ochotę potrząsnąć nimi. Ale czy to właśnie nie czyni ich bardziej ludzkimi? Jeśli szukacie historii emocjonującej, zabawnej, wzruszającej i namiętnej to polecam lekturę „Straconych marzeń”. Książka sprawdzi się idealnie na letnie wieczory.

Współpraca z Wydawnictwo Papierowe Serca

Grady tak samo jak Addison w młodym wieku stracił swoją drugą połówkę. Każdy z nich zmaga się teraz z trudem samotnego rodzicielstwa, łączy ich też jeden problem- Grady by rozwinąć swój biznes potrzebuje narzeczonej na niby, a Addison potrzebuje partnera na wesele. Rodzi się między nimi pakt: udawany związek- zero uczuć, czysta strategia. Czyżby…?

Jeśli ktoś lubi motywy takie jak samotne rodzicielstwo, małomiasteczkowy klimat, udawany związek, to powinien być zadowolony. Pióro autorki sprawia, że książkę się pochłania ekspresowo- jest lekkie, przyjemne a cała historia jest słodko romantyczna.

Mimo tych plusów w pewnym momencie byłam już zmęczona tą historią, trochę na siłę było to wszystko przeciągane. Nie do końca rozumiałam w pewnym momencie, zachowania głównych bohaterów.

Pierwszy tom zdecydowanie bardziej mi się podobał, inni bohaterowie, problemy i to wszystko było takie inne, momentami bardzo smutne, a tutaj nie czułam w sumie żadnych głębszych uczuć. Taki po prostu romans na raz, z mocno przewidywalnym zakończeniem.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

.. jeśli macie ochotę na naprawdę fajną i lekką lekturę, to przychodzę do Was dzisiaj z polecajką! Całkiem niedawno pisałam Wam o pierwszym tomie serii #whitlockfamily czyli o „Zamkniętych sercach”, które mnie niestety rozczarowały.. a dzisiaj napomknę o drugiej części, a więc o „Straconych marzeniach”. Stara, dobra Corinne Michaels powróciła i zrobiła to z przytupem, bo ja od tej historii nie mogłam się oderwać.. a uwierzcie mi na słowo, motyw samotnego rodzica nie należy do tych szczególnie przeze mnie lubianych. W każdym razie, zarówno Addison jak i Grady mają za sobą trudne doświadczenia i chociaż ich plany na przyszłość zupełnie się od siebie różnią to oboje na pierwszym miejscu stawiają dobro swoich małoletnich dzieci. A ich relacja.. choć od początku połączyła ich niesamowita chemia, to nie zdominowała ona powoli rodzącego się między nimi uczucia, tym bardziej że najpierw skupili się na innych aspektach niż czysta cielesność przez co ta ich więź tworzyła się bardzo niewymuszenie i naturalnie. Jednego jestem pewna.. będziecie kibicować tej dwójce! Ogromny plus za rodzinny klimat, małe miasteczko, motyw fake dating i poczucie humoru u tej dwójki.. Corinne mnie nie zawiodła! Po raz kolejny napisała książkę do której pewnie jeszcze wrócę! Polecam ją Wam przeogromnie!

[współpraca reklamowa wydawnictwo papierowe serca]

To była pierwsza książka, od bardzo dawna przeczytana przeze mnie, z motywem samotnego rodzica i małego miasteczka.

Ogólnie niezbyt przepadam za oba tymi motywami. Samotny rodzic — zazwyczaj kojarzy mi się ze sztucznym i wymuszonym romansem. Ogólnie sam motyw ciąży w książkach uważam, że wszystko kręci się wokół dziecka i relacja między tymi dwoma kochankami praktycznie nie istnieje. Tutaj mamy fantastycznie przedstawiony motyw samotnych rodziców. Matki i córki oraz ojca i syna. Z takim spotykam się chyba po raz pierwszy i jeśli tak miałby wyglądać w innych książkach, to polubiłabym się z nimi na stałe. Niestety przeczytałam mnóstwo książek z rodzaju kiepskich i zazwyczaj miał w sobie ten motyw. Tutaj te dzieci rzeczywiście mają swoją rolę i nie przyćmiewają relacji głównych bohaterów, tylko są jej częścią. Co bardzo mi się podobało.

Motyw małego miasteczka nie przemawia do mnie chyba dlatego, że sama całe swoje życie mieszkam na wiosce i chciałabym czytać o czymś innym niż tylko to, co mam na co dzień. Jeśli chcecie potwierdzenia wszystkich stereotypów i tego, czy rzeczywiście tutaj wszyscy wiedzą wszystko - to jest to prawdą. Tutaj nie ma czegoś takiego jak prywatność w stu procentach. Ma to swoje plusy i minusy. Tak samo jest to przedstawione w historii. Niby każdy plotkuje i wszystko wie o danej osobie, to wynagradza ci spokojem miejsca, w którym żyjesz. Tutaj każdą sytuację możesz przekształcić na własną korzyść.

Grady i Addison. To jest najzabawniejsze i przeurocze połączenie. Ich relacja z początku jest przyjacielska, ale przez to, że chcą sobie nawzajem pomóc, zawierają układ - będą udawać parę. Ona będzie miała partnera na ślub przyjaciółki, a on z partnerką pozyska stabilną sytuację i zyska inwestorów. Jednak nie przewidują, że w tym związku na pokaz pojawią się prawdziwe uczucia, z którymi nie łatwo walczyć, jeśli mają wyglądać na szalenie zakochaną w sobie parę.

Dawno tak dobrze nie bawiłam się na książce. Ostatnio jestem dosyć wybredna i ciężko mnie zadowolić, jeśli chodzi o te zwykłe romanse. W pewnym momencie pomyślałam, że może się wypaliłam. Zastój co prawda mnie nie dopadł, ale ciężko było mi sięgać po książki, a jak już usiadłam to pochłaniałam w kilka godzin sporą ilość stron. W tej książce zdecydowanie poczułam motyle w brzuchu, a uśmiech nie schodził mi z twarzy. Te dogryzanie sobie przez głównych bohaterów to była dla mnie wspaniała rozrywka. Poczułam, że tak właśnie powinna wyglądać miłość. Zdecydowanie polecam wam tę książkę!

Z.

"Stracone marzenia" to druga część serii "Whitlock family", która była tak samo dobra jak pierwsza, a może nawet odrobinę lepsza.

Grady'ego i Addison poznajemy w trudnym dla nich momencie życia. Oboje są w żałobie i przeżywają stratę bliskiej osoby. Czy tragedia, którą przeżyli razem, każdy na swój sposób może ich połączyć i do siebie zbliżyć?

Grady chce w pełni skupić się na dziecku, domu i pracy. W najbliższym czasie nie ma czasu na nowe związki, poza tym nawet nie jest na to gotowy. Addison znowu jest w innym momencie życia. Czuje, że pogodziła się ze stratą i jest gotów otworzyć się na miłość.

Tę dwójkę poza bólem i cierpieniem połączyła przede wszystkim ogromna chemia. Już od samego początku było czuć, że mają się ku sobie, mimo, że żadne z nich nie chciało się do tego przyznać. Z początku ich związek miał być udawany, ale po drodze przerodził się w coś prawdziwego i nawet nie wiadomo kiedy to się stało. Skradzione buziaki, przelotny dotyk, ukradkows spojrzenia nadawały zupełnie nowy sens ich codzienności.

Grady na początku się bał i to było widać. Nie wyobrażał sobie straty kolejnej osoby, którą kocha i był gotów pozwolić jej odejść, byleby nie musiał znowu cierpieć. Dobrze, że Addison nad wszystkim czuwała i się nie poddała, tylko walczyła za nich oboje.

Jedyne co mi przeszkadzało pod koniec to ilość pikantnych scen. Jak już do czegoś doszło między bohaterami, to fabuła głównie zaczęła się na tym skupiać i końcówkę już porządnie wymęczyłam. Gdyby wyciąć wszystkie gorące sceny to książka byłaby na spokojnie o 100 stron krótsza.