Gra o duszę. Śnieżna dziewczyna. Tom 2

Lubicie podążać tropem sprawcy wraz z bohaterami książki? Macie w sobie coś z detektywa?

“Jeśli uważasz, że życie uśmiechnie się do ciebie, żeby potem bezlitośnie ci przyłożyć, to cios będzie mniej bolał.”

Miren Triggs detektywem nie jest ale dziennikarka śledcza w sumie ma podobne cele i metody działania. Po odnalezieniu już nie tak małej, Kiery Templeton, zyskała dużą popularność, a nawet wydała książkę opisującą te lata poszukiwań. Ciekawy zabieg autor tu zastosował ukazując główną bohaterkę jako autorkę wcześniejszego tomu. I też ciekawym zagraniem było pozostawienie wśród prezentów dla Miren otrzymanych na spotkaniu autorskim, koperty z napisem :”Wchodzisz do gry?”

Gina Pebbles zaginęła w 2002 roku. Mimo długich i skrupulatnych poszukiwań, policja nie ma już od dawna pojęcia, jak je kontynuować. Poddali się. A jej zdjęcie, wyglądające na takie z dnia, w którym zaginęła, może być bezcenną wskazówką. Tylko dlaczego trafiło do Miren ?

W tym samym czasie zostaje odnalezione ciało wręcz ukrzyżowanej nastolatki. Przyjaciel Miren - Jim Schmoer dostaje informacje odnoszące się do tego morderstwa. Dlaczego akurat on ?

Czy te sprawy w jakiś sposób się łączą ? Z pewnością ktoś chce żeby ta dwójka podążała za wskazówkami, szukała kolejnych. Ale do czego ich to zaprowadzi ? Prolog wzbudza niepokój i niepewność i od samego początku ta historia jest pewnego rodzaju wyścigiem w czasie. A kto wygra, do końca nie miałam pewności.

Od razu zaznaczam, że ten tom podobał mi się jeszcze bardziej niż pierwszy. Był rewelacyjny. Walka Miren z demonami przeszłości, z traumą, z samotnością, w której czuje się komfortowo. Do tego Jim zaburzający jej rutynę, sprytnie wkradł się w jej życie i …kobieta nie wie jak to rozegrać, bo po prostu się panicznie boi po tym wszystkim czego doświadczyła.

A Jim ma do niej anielską cierpliwość i choć nieśmiało ma nadzieję, że w końcu przebije pancerz jakim się otoczyła, nie chce robić tego za wszelką cenę. Czuć, że ją szanuje, że liczy się z tym czego doświadczyła i akceptuje ciągłe odrzucenie. Podziwiałam jego empatię i cierpliwość przez cały czas.

“Niechcący - bo nikt tego nie chce - nauczyłam się odsuwać od siebie każdego, kto zagrażał mojej samotności, z taką samą łatwością, z jaką tamte trzy typy wykorzystały mnie jak szmatę.”

Ale nie jest to romans, subtelny wątek miłosny, nie odgrywa najistotniejszej roli. Szukamy, zarówno sprawców morderstwa z ewidentnym motywem religijnym jak i zaginionej przed laty dziewczyny. Śledztwo prowadzone jest już bez skakania po liniach czasowych, ale poznajemy wydarzenia z ostatnich dni i z perspektywy Miren, Jima oraz policjanta Bena Millera. Cała trójka już dobrze się zna i odegrali bardzo ważne role w poprzedniej części, nic więc dziwnego, że ponownie starają się współpracować. Jakich odkryć dokonają ?

Wszystkich otrzymane wskazówki prowadzą do szkoły katolickiej, gdzie pod przykrywką wiary, dzieją się …cuda…

“Te fragmenty układanki sprawiają, że nabiera ona sensu. Na początku dopasowujesz elementy, nie wiedząc co układasz, aż nagle wstawiasz jeden i już masz jasność.”

Nie wiem jak Wy ale ja lubię książki, w których Kościół i jej przedstawiciele, wierni, są pokazani bez masek chodzących świętych. Tak często bowiem osoby najgorliwiej się modlący, tacy którzy drepczą do kościoła raz za razem, potrafią wręcz jak na fanatyków przystało, interpretować wiarę na swój sposób i wydawać swoje, a nie boskie wyroki, wyrządzić najwięcej krzywd. Czy tak było i tym razem ? Dlaczego Alisson została ukrzyżowana?

Podejrzeń było bez liku, a bohaterowie jak po nitce do kłębka podążali za tropem. Nie spodziewali się niespodzianek na samym końcu i mnie one również wybitnie zaskoczyły. To kolejna świetnie skonstruowana historia, zawiła, skomplikowana ale dopracowany jest tu każdy szczegół, wszystko składa się w wyraźny obraz całości, który finalnie wydaje się tak oczywisty i aż można być w szoku, że na rozwiązanie zagadek, bohaterowie nie wpadli na samym starcie. Jednak ludzie są bardzo podstępni, nieprzewidywalni i tu widać to bardzo wyraźnie jak potrafią bezwzględnie bronić się przed należną im karą, lub karać za coś czego sami doświadczyli, osoby które nie ponoszą za to winy…

Dacie się zwieść jak bohaterowie i ja? Zaskoczenie finałem jest tego warte. Przynajmniej Wam nic nie grozi, no nic prócz kaca książkowego jaki mi dokuczał wiele dni po przeczytaniu tej książki.

Końcówka daje nadzieję na ciąg dalszy i z pewnością jeśli takowy powstanie, będę czytać. A tymczasem Wam serdecznie tę książkę polecam, a także poprzednią oczywiście. I dziękuję za egzemplarze do recenzji.

„Śnieżna dziewczyna 2. Gra o duszę” Javier Castillo

Druga część przygód niestrudzonej reporterki śledczej Miren Triggs. Po napisaniu książki obrazującej najważniejsze wydarzenia sprzed lat kobieta czuje, że jest tam gdzie być by chciała.

Pozostawione na spotkaniu autorskim zdjęcie z hasłem przywołuje wspominania i otwiera pozamykane drzwi. Kolejne śledztwo w sprawie zaginięcia potrzebuje wsparcia.

Jak dostawa łączy się odkrytymi zwłokami młodej dziewczyny ?

Czy uda się odnaleźć dziewczynkę sprzed lat ?

Do jakich drzwi pukać aby uzyskać pomoc ?

Już po wcześniejszym tomie odkryliśmy dobrego i charakternego pisarza. Tutaj nie jesteśmy absolutnie zawiedzeni. Historia wciąga a kobiecy upór pokazuje, że nie ma rzeczy niemożliwych gdy się walczy.

Mamy zagadkę sprzed lat i tropy, które wciąż się przeplataj. Trzech bohaterów próbujących bez względu na wszystko odkryć prawdę. I wreszcie świat, który przyciąga ale też rani i sprawia ból.

Rewelacyjnie poprowadzone pętle czasowe, które delikatnie się zazębiają odkrywając szczegółowe zamierzenia oraz przybliżając naturę głównych postaci.

Tajemnice skrywane głęboko próbują wyjść na światło dzienne a strach i niepewność opanowują czytelnika. Niebezpieczna gra okazuje się być jedynym wyjściem z sytuacji ale co gdy przyjdzie grać na śmierć i życie?

„Gra o duszę” to kontynuacja „Śnieżnej dziewczyny” autorstwa Javiera Castillo.

Gina Pebbles, 2002 - taki oto napis widnieje na zdjęciu związanej i zakneblowanej nastolatki, które otrzymała dziennikarka śledcza Miren Triggs. Podążając tym tropem, odkryje najmroczniejsze zakamarki ludzkich charakterów.

Tymczasem detektyw Miller znajduje inną poszukiwaną piętnastolatkę — ukrzyżowaną w jednym z pustostanów Nowego Jorku.

Wydarzenia śledzimy dzięki perspektywom trójki głównych bohaterów: w narracji pierwszoosobowej Miren i trzecioosobowej jej byłego wykładowcy Jima Schmoera oraz śledczego Bena Millera. Obie sprawy są niezwykle ciekawe, angażujące, pełne emocji i mimo dzielących je dziewięciu lat, okazują się ze sobą łączyć. Zbrodnie mają ścisły związek z religią chrześcijańską, a dziewczynki chodziły do restrykcyjnej szkoły katolickiej.

W historiach Castillo podoba mi się konstrukcja psychologiczna postaci, ich głębia i koloryt oraz cały wachlarz emocji, które nam ofiarowuje. Duże znaczenie odgrywa kryminalna intryga oraz sposób, w jaki autor ją serwuje. Ta część również została zekranizowana, a ja czym prędzej postaram się do niej zasiąść.

„Śnieżna dziewczyna. Gra o duszę” to wciągająca od pierwszych stron historia, w której po raz kolejny śledztwo prowadzą dziennikarze śledczy Miren i Jim historia sama w sobie jest nowym wątkiem jednak wiele nawiązań do części pierwszej powoduje, że warto przeczytać w książki w kolejności.

Miren podczas swojego wieczoru autorskiego otrzymuje tajemniczą kopertę, a w niej zdjęcie związanej dziewczyny siedzącej w bagażniku furgonetki i pytanie „Wchodzisz do gry?”

W tym samym czasie zamor*dowana zostaje uczennica katolickiej szkoły Malow, do tej placówki uczęszczała również zaginiona przed laty Gina - dziewczyna, która widnieje na otrzymanej przez dziennikarkę fotografii. Czy te dwie sprawy się łączą?

Główna bohaterka jest jeszcze bardziej zdeterminowana niż w pierwszej części. To postać, która nie boi się zadawać trudnych pytań nawet jeśli odpowiedzi mogą okazać się przerażające, mimo własnych rozterek, jest zdeterminowana i odważnie wchodzi w sam środek tornada, gdzie stawką jest już nie tylko życie, ale i dusza..

W tej części bardziej poznajemy Jima, prowadzi on dużą część narracji ze swojej perspektywy. Ich śledztwo prowadzi do sieci kłamstw, sekretów i zagadek, które wydają się niemożliwe do rozwiązania, a jednak się im udaje. Relacja między bohaterami dodaje historii głębi i choć stanowi ważną część tej historii jest wyważona i nie rzuca się na pierwszy plan.

Po raz kolejny spotykamy też funkcjonariusza FBI z wydziału osób zaginionych, który dokłada również ważną cegiełkę do rozwikłania tej zagadki i to za jego sprawą mamy piękną furtkę do kolejnej części

Autor znów udowadnia, że potrafi budować napięcie i grać na emocjach czytelnika. Akcja pędzi do przodu, a klimat niepokoju sprawia, że cały czas czujemy się, jakbyśmy byli o krok od odkrycia prawdy, im bliżej końca tym robi się goręcej.

Jeśli podobała Wam się pierwsza część, to „Gra o duszę” Was zachwyci!

Javier Castillo w „Grze o duszę” postanowił zapuścić się w jeszcze mroczniejsze zakamarki ludzkiej psychiki i kolejny raz gra, w którą mnie wciągnął, pokazuje, że nie ma w niej wygranych.

Otrzymanie przez Miren zagadkowej przesyłki z polaroidem przedstawiającym zakneblowaną kobietę, jest zaczątkiem mrocznej gry, bo to właśnie to zdarzenie pociąga za sobą łańcuch konsekwencji, gdzie ogniwa przeszłości łączą się z teraźniejszością. Bohaterka wraz ze swoim guru podejmuj się wyzwania, jakim jest rozwiązanie zagadki, która z każdym krokiem bardziej się komplikuje.

Miren kolejny raz okazuje się niesamowitą determinacją i odwagą, chociaż muszę przyznać ze momentami jej naiwność czy wręcz infantylność przyprawiało mnie o ból brwi. Partnerem dziennikarki jest Jim Schmoer, który jest podstarzałym i sceptycznym wykładowcą, jednak połączenie tej pary w duet, daje całkiem przyjemna w odbiorze mieszankę.

Autor podobnie jak w pierwszej części prowadzi narracje w sposób bardzo dynamiczny i bardzo skrzętnie dba o budowanie napięcia. Z każdym kolejnym rozdziałem historia pochłaniała mnie głębiej i głębiej, a ukazany świat pełen lęków otaczał mnie z każdej strony i przyznaje, że klimat udzielił mi się zdecydowanie. W moich oczach książka eksploruje bardzo ważny aspekt naszego życia, który społecznie często jest przemilczany, a mianowicie, to że prawdziwa walka nie zawsze musi toczyć się na zewnątrz i być widoczna dla oczu, a prawdziwym polem bitwy może być „wnętrze” człowieka, co zmusza do zastanowienia, czy aby zbyt często nie ulegamy grze pozorów.

„Gra o duszę” udźwignęła ciężar, jakim jest kontynuacja serii i rozwinęła wiele wątków z pierwszej części. Autor kolejny raz uknuł zmyślną intrygę, zadbał o ciekawe przedstawienie postaci i stworzył nietuzinkowy niepokojący klimat. Ta historia zdecydowanie dostarcza napięcia, tajemnic i niejednoznacznych rozwiązań, czyli przepis na bardzo dobrą powieść.