Słoneczna loteria

Chociaż historia wydaje się być schematyczna czy nawet oklepana, to nie da się ukryć, że w wykonaniu Dicka wszystko nabiera nowej perspektywy, wszystko można odebrać inaczej. Dodatkowo poruszane tutaj kwestia są ponadczasowe i zawsze skłaniają człowieka do refleksji – kto tak naprawdę powinien rządzić innymi? Co tak naprawdę decyduje o naszym losie? Czemu od zarania dziejów wydawało się, że na tym świecie istnieją lepsi i gorsi? Czy można walczyć z okrutnym systemem i czy szary człowiek ma szansę coś zmienić?

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Philipa K. Dicka nie trzeba nikomu przedstawiać, a zwłaszcza tym którzy są pod wrażeniem jego wizji świata i sięgają po każdą jego powieść, zwłaszcza że ostatnio Rebis wydaje te które u nas nikt nie wydał oraz wznowienia. Klasyczne – takie jak „Człowiek z Wysokiego Zamku”, czy mniej znane jak „Słoneczna loteria”. I właśnie na tą mniej znaną trafiłem ostatnio.

O książce możemy dowiedzieć się że:

W Słonecznej loterii z pozoru wszystko jest jasne. To świat przyszłości, w którym porządek społeczno-polityczny oparto na gigantycznym generatorze losowym. Totalizatorze zwanym «butelką». To obrót «butelki» decyduje o tym, kto zostanie Lotermistrzem – najważniejszą, dzierżącą władzę osobą w całym Układzie Słonecznym.

Wszystko kręci się tu wokół loterii. A także prawa lennego, na mocy którego każdy może oddać się w niewolę władzy, korporacji czy wyżej postawionej jednostce. Jednak machina losowa jest ponad wszystkim. Takie życie jest grą. Wieczną i nieustanną. Opartą na losowaniu, które daje wszystkim równe szanse. Tylko czy na pewno? Koło rulety jest losowe – w takim razie dlaczego to kasyno zawsze wygrywa? Czy znikoma szansa na wygraną jeden do iluś miliardów jest lepsza niż brak szansy? Zachęcam do lektury.

Słowem podsumowania. Książka w interesujący sposób przedstawia świat, w którym wszystko zależy od tego jak zdecyduje machina losująca. Z samego szczytu władzy można spaść na samo dno, a niemalże z najniższych warstw awansować na same szczyty. Interesujące jest także to, że na „butelce” opiera się wszystko, nawet podbój Układu Słonecznego. Czy takie życie może być satysfakcjonujące dla wszystkich? O tym przekonają się ci, którzy sięgną po tą pozycję. Polecam do przeczytania wszystkie dzieła Dicka, zwłaszcza że wydawnictwo Rebis wydaje je w twardej oprawie i obwolucie. Dodatkowo w każdej książce możemy podziwiać genialne rysunki Wojciecha Siudmaka.

Za każdym razem, kiedy sięgam po książkę Philipa K. Dicka, mam świadomość, że spotkam się z wizją, która wyprzedzała swoje czasy i która zrobi na mnie duże wrażenie. I tak właśnie było ze Słoneczną loterią, która ukazała się niedawno w nowym wydaniu.

Słoneczna loteria przedstawia świat przyszłości, w którym porządek społeczno-polityczny oparto na gigantycznym generatorze losowym, zwanym butelką. Obrót butelki decyduje o tym, kto zostanie Lotermistrzem, czyli najważniejszą, dzierżącą władzę osobą w całym Układzie Słonecznym. Jednak już od pierwszego dnia czyhają na nią zabójcy, wybrani w ten sam sposób. Wszystko kręci się zatem wokół loterii, a także prawa lennego, na mocy którego każdy może oddać się w niewolę władzy, korporacji czy wyżej postawionej jednostce. Jednak zawsze ponad wszystkim stoi nieubłagana machina losowa.

Znajdziemy tutaj dość prostą i nieskomplikowaną fabułę, ale za to z dynamiczną i zmieniającą się akcją, przy której nie sposób się nudzić. Z racji, że jest to pierwsza książka Dicka, jaką wydał, można tutaj zauważyć pewne tematy, motywy, czy sposoby prowadzenia historii, które później autor rozwinie i będzie kontynuował w kolejnych książkach. Nie oznacza to bynajmniej, że jest to książka słaba, jest po prostu dobra, porusza ciekawy problem, ale nie wszystko tak mocno zapada w pamięć, jak w jego kolejnych książkach. W końcu każdy pisarz od czegoś zaczynał i w tej książce dobrze to widać. Nie zmienia to faktu, że wizja przyszłości, stworzona przez Dicka, w której ludzkim losem rządzą zasady Minimaxu, zapada w pamięci i trudno przejść obok niej obojętnie.

Akcję książki obserwujemy z perspektywy Teda Benkeley’a – niepozornego człowieka, który niedawno odzyskał swoją kartę władzy z firmy Oiseau-Lyre. Udaje się ON na spotkanie do Lotermistrza, żeby zdobyć posadę w klasie 8/8 i w ten sposób trafia w sam środek wydarzeń i pogmatwanych intryg, które zmienią diametralnie życie jego i innych. W wizji Dicka wszystko ma swój ustalony rytm, ludzkim życiem rządzą zasady Minimaxu i nie ma osoby, która nie miałaby na sobie co najmniej kilku amuletów przynoszących szczęście. Każdy bowiem ma szansę zostać Lotermistrzem i objąć najwyższy urząd w całym Układzie Słonecznym. Lecz jak się okaże w trakcie czytania, nic nie jest takie, jakie się wydaje… I czy aby na pewno ruch butelki jest taki przypadkowy?

Historia przedstawiona w Słonecznej loterii jest wynikiem życia przez autora w paranoicznym świecie zimnej wojny. To wtedy właśnie Stany Zjednoczone i ZSRR sięgały po każdy, niekiedy najbardziej absurdalny pomysł, żeby tylko wygrać wojnę. Obecnie wiadomo już, że w obu państwach istniały komórki badawcze próbujące wykorzystać zjawisko telepatii do zyskania przewagi. Dlatego też w Słonecznej loterii dużą rolę odgrywają telepaci – są oni bronią Lotermistrza i zarazem obroną przed kolejnymi zabójcami. Potrafią dowiedzieć się, jakie ktoś ma myśli i w ten sposób udaremnić zamach. W kolejnych powieściach Dick będzie często używał telepatów i kwestii z nimi związanych, dlatego było to bardzo ciekawe doświadczenie móc przeczytać o nich w pierwszej książce Dicka.

Słoneczna loteria jest pierwszą książką Philipa K. Dicka, jaką autor wydał. Zabiera ona czytelnika do przyszłości, w której porządkiem społeczno-politycznym rządzi przypadek i losowość.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Rebis!

[Adres usunięty]

"Wielka gra życia"

Philip K. Dick jest autorem, którego fanom fantastyki naukowej nie trzeba przedstawiać. Osobiście nie wyobrażam sobie nieznajomości tego autora przez takich wielbicieli, a ogólnie uważam, że warto, aby każdy czytelnik poznał chociaż ze dwie, trzy jego książki, bo jest ON jednym z największych i najoryginalniejszych wizjonerów z jakimi można się spotkać w literaturze. A do tego chyba najbardziej kontrowersyjnym - jeśli poznać nieco bardziej jego biografię. Mnie oczarował bardzo szybko i z miejsca stałem się jego wiernym fanem, który chwyta w ciemno za każdą nowo wydaną książkę w świetnej serii "Dzieła wybrane Philipa K. Dicka", stworzonej przez wydawnictwo Rebis dobrych kilka lat temu, i zawsze jestem zadowolony i chcę więcej. Nie inaczej było ze Słoneczną loterią, która pojawiła się na naszym rynku w marcu tego roku.

Akcja książki rozpoczyna się w momencie, kiedy główny bohater, biochemik Ted Benteley, zostaje zwolniony z firmy Oiseau-Lyre. Otrzymał swoją kartę władzy i może podjąć się nowej pracy. Wybiera się do aktualnego Lotermistrza, żeby stać się jego lennikiem i zdobyć posadę w klasie 8/8, aby wieść lepsze życie. Ale nie zdaje sobie sprawy, że to początek końca jego problemów, bo niedługo pojawi się nowy Lotermistrz, a Benteley zostanie wplątany w wielką intrygę, która diametralnie zmieni jego życie.

Autor po raz kolejny w swojej książce przedstawia świat i rządzące nim prawa. Świat antyutopijny. Świat przyszłości, w którym aspekty społeczno-polityczne oparte są na wielkiej grze z udziałem tak zwanej"butelki", czyli generatora losowego, który po obrocie wskazuje, kto zostanie Lotermistrzem, a tym samym najważniejszą osobą władającą całym Układem Słonecznym. Z kolei sama gra powstała w oparciu o rzeczywistą teorię Minimaxu (niegdyś stosowaną podczas wojny), która zakłada, że gracz w niej uczestniczący wprowadza do swojego działania element losowy, przypadkowy. Nic nie traci biorąc udział i ma poczucie równości z innymi, ale tak naprawdę przeważnie też nie zyskuje, bo gra ku niewiedzy uczestnikom ma po prostu służyć jako element kontrolujący społeczeństwo. I tak przez całe życie. Reguła przypadkowości dająca złudną nadzieję bycia równym z innymi. Ale czyż nie lepiej mieć nadzieję wygrania jednego na miliard przypadków niż w ogóle brak takiej szansy?

(...)

[Adres usunięty]