Śladami Amber

Miłość nigdy nie należała do najłatwiejszego uczucia o czym przekonali się bohaterowie powieści Christine Leunens. Wszyscy marząc jedynie o akceptacji i zrozumieniu uwikłali się w sieć niedopowiedzeń oraz skrywanych pragnień.

Nastrojowa, sentymentalna, nostalgiczna a jednak ani przez sekundę nie wprowadzająca przestojów w fabule czy nużących momentów. Życiowa, pięknie napisana, opierająca się na współczesnych wartościach oraz do głębi poruszająca, pozostająca w głowie czytelnika na długo po zamknięciu ostatniej strony. To ważne, by wspomnieć o tym wszystkim już na wstępie, ponieważ lektura wydaje się niepozorna i nic nie wskazuje na wybuch jaki czeka na nas podczas przerzucania kolejnych stron. A jednak utożsamiamy się z bohaterami, z zapartym tchem śledzimy ich losy i nie możemy uwierzyć jak dobrze autorka poradziła sobie z przedstawieniem tematu, ile było w tym wszystkim wiarygodności oraz tragizmu w miejscu, w którym przecież nie powinno go być.

Ethan jest do szaleństwa zakochany w Amber, swojej przyjaciółce. Ona również darzy go uczuciem, ale nie takim jakie by oczekiwał. W dodatku pojawia się też Stuart, który w pewnym momencie dołączy do tego dziwnego tańca. Bohaterowie zaangażowani w nierozwiązalną nić silnych emocji będą jednocześnie walczyć o swoje miejsce w świecie, realizować cele oraz marzenia a także podejmować błędne decyzje, które zahartują ich charaktery oraz pozwolą wyciągnąć pewne wnioski.

Wydźwięk tej książki jest ogromny. Z jednej strony koncentrujemy się na sercowych rozterkach bohaterów, z drugiej obejmujemy wyobraźnią całe tło wydarzeń bardzo szczegółowo nakreślone przez autorkę. Christine Leunens dbając o odpowiedni klimat charakterystyczny dla czasów, w których żyli bohaterowie, nawiązała do wielu ważnych treści oraz przywołała istotne motywy. Kilka planów czasowych, problematyka typowa dla powieści obyczajowej, lata 80. XX wieku, testy nuklearne na Pacyfiku oraz wiele, wiele więcej złożone w niewiele ponad trzystu stronach tworzą tak bujny obraz wyzwań czyhających na postacie a jednak zamknięte się w swojego rodzaju kameralnym gronie udowadniają, że najważniejsze jest to co skrywamy głęboko w sercu i właśnie o te przekonania powinniśmy walczyć najbardziej.

"Śladami Amber" gwarantuje niezapomniany wieczór spędzony w towarzystwie niezwykle złożonych bohaterów. Trudne ludzie zawirowania oraz problemy charakterystyczne dla naszej rzeczywistości łączą się w spójną całość przedstawioną pięknym językiem. Christine Leunens pisze o miłości w zupełnie nowym świetle a tym samym jeszcze bardziej intryguje oraz daje do myślenia poprzez wyjątkową opowieść pełną ukrytych znaczeń.

"Po tamtym wieczorze nie było jej bez niego".

"Było tak, jak byśmy wrócili do punktu wyjścia: tylko ja i ona, a nie ja, ona i on."

Tym razem za sprawą powieści Christine Laurens przenosimy się do klimatycznej Nowej Zelandii z jej niesamowicie kojącymi krajobrazami.

Główny bohater książki, Ethan jest studentem filmoznawstwa i od kilku lat skrycie kocha swą najlepszą przyjaciółkę, Amber.

Ta jednak mimo, iż czuje głębszą więź z chłopakiem, wręcz rozumiejąc go bez słów nie odwzajemnia jego miłości, a co więcej postanawia wyjść za mąż za starszego od siebie o dwadzieścia lat inwestora i biznesmena -Stuarta.

Na wieść o planowanej uroczystości młody mężczyzna podejmuje decyzję, która całkowicie odmieni jego życie.

Pragnie bowiem zawalczyć o uczucie i serce ukochanej, nawet jeśli owe starania miałyby zakończyć się porażką.

Czy przyjaźń zmieni się w coś więcej a bohaterowie odnajdą szczęście i spełnienie?

Pierwsze słowo jakie na zawsze będzie mi się kojarzyło ze "Śladami" to nieoczywista.

Historia stworzona przez autorkę ma swój rytm i orowadzona jest z kilku perspektyw czasowych , co pozwala śledzić rozwój relacji pomiędzy poszczególnymi osobami, a także zrozumieć ich wybory i motywacje a także przenieść się do początków znajomości Amber i jej przyjaciela.

Lektura mimo nieśpiesznego tempa obfituje w mnóstwo często bardzo skrajnych emocji , a postaci są bardzo wyraziste.

Autorka w swej fabule porusza również bardzo istotne kwestie takie jak różnice pokoleniowe, uprzedzenia i brak akceptacji dla niektórych wyborów życiowych, czego dowodzi sytuacja brata głównej bohaterki i jego orientacji seksualnej.

Część opisów może bym skróciła, lecz całość wywarła na mnie duże wrażenie i bardzo mi się podobała zaś otwarte zakończenie pozostawiło niedosyt. 🤍💙

Cała historia bardzo mi się podobała, choć bywały momenty, kiedy dłużyły się opisy gdzie kto się poruszał, gdzie zmierzał i jaki miał cel podróży. Największą jednak uwagę zabierała mi treść pewnej miłości, która wykiełkowała na mniej podatnym gruncie. Kiedy czytałam o jego zawodach, nieusłyszanych słowach, oraz czekaniu na jej głos, który wciąż brał go tylko za przyjaciela, aż robiło mi się słabo. Wzruszałam się przy niej tysiące razy i drugie tyle chciałam mu pomóc, by bardziej okazał swoje zainteresowanie, by przezwyciężył swój strach i w końcu zawalczył o swoje. Opowieść przypominała mi trójkąt bermudzki, gdzie jego uczucia ginęły wraz ze spotkaniem z końcem w którym tkwiła ona, dlatego nic do niej nie docierało. A z jej strony droga pędziła ku innemu mężczyźnie, lecz czy padała na podatny grunt? Co się stało z kimś o kogo istnieniu dowiadujemy się na samym końcu? To opowieść z dalszych czasów, więc i inne zwyczaje tam panowały. Każdy każdemu musiał oddawać szacunek, bądź chciał go okazywać. Bolały słowa, gdzie ktoś z rodziny kazał mu czekać, bo tak przyzwoitość każe, bo takie są zwyczajne, bo tak wypada. Czy oni nie zdawali sobie sprawy, że czekał już wystarczająco długo? Kochał ją odkąd pamiętał. Robił co mógł, by choć trochę zahaczyć o jej obecność, zwrócić na siebie uwagę, pokazać, że czeka, że kocha, że wciąż liczy na to, że da mu szansę na pokazanie jak wiele dla niego znaczy. My bardzo dobrze znamy jego myśli, gdyż cała opowieść jest spisana jako dziennik, więc opisuje nam dokładnie swoje życie i uczucia, oraz co robił, by ona choć dała mu szansę. W pewnym momencie trafiła go strzała bólu i rozpaczy, ale nadal czekał. Wciąż czekał pomimo tego, że jej życie się rozsypało i miało odmienić na kolejny czas.

To przepiękna historia, która zabierze wam całą uwagę i odwróci od spraw bieżących. Spotkacie tutaj ogrom przeciwności losu, grono tajemnic i zatajonych faktów. Upór rodziny przed chronieniem najbliższych. Nowe początki i niespodziewane zakończenia. Miłość, która nie zmienia się pomimo upływu czasu. Wzruszenie pewne jak to, że książkoholik kupi kolejną książkę:-) Prześliczna, autentyczna i magiczna:-) Bardzo ją polecam!

Być może z tego powodu wspomnienie to nabrało tak surrealistycznego charakteru, że zadaję sobie pytanie, czy to wszystko naprawdę się wydarzyło…

Niekiedy książka to więcej niż tylko opowieść, to podróż w głąb bohaterów i ich losy. Znana z umiejętności zagłębiania skomplikowanych relacji międzyludzkich i moralnych dylematów Christine Leunens, ponownie zabiera nas w emocjonalną wędrówkę, pełną nieoczywistych wyborów, trudnych pytań i bolesnych odkryć.

Jako że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, byłam zarówno pełna obaw jak i ciekawości. Zwłaszcza względem stylu pisania, który znacznie wpływa na odbiór historii. Obawy szybko jednak ustąpiły, pokazując jak autorka mistrzostwo, operuje słowem, zarówno w kwestii uczuć, bohaterów jak i opisów. Jej styl jest pełen szczegółów, a jednocześnie oszczędny w słowach, które zadają cios czytelnikowi. Fragmenty opisujące Antarktydę ukazują samotność Ethana, a retrospekcje przepełnione są ciepłem i nostalgią za minionymi czasami.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Takie historie, złożone, wielopoziomowe i wzruszające wyjątkowo, są dla mnie bardzo cenne. A, że czyta się jednym tchem, toteż opowiem o niej słów kilka.

Ethan, student filmoznawstwa, jest zakochany w swojej bliskiej przyjaciółce Amber. Ona również go kocha, lecz nie w taki sposób, jakiego on by pragnął. Kiedy na horyzoncie pojawia się Stuart, starszy brytyjski inwestor, rozpoczyna się subtelna, długotrwała walka o serce Amber. Z czasem skrywane tajemnice wychodzą na światło dzienne, a rzeczywistość okazuje się inna, niż można było przypuszczać. Każda z postaci staje przed koniecznością podjęcia decyzji, których nigdy by się po sobie nie spodziewała.

Ta książka jest bardzo subtelna, ale naładowana elektryzującym napięciem, które przeskakuje między bohaterami mocno i niemal bezustannie, wydobywając z czytelnika swego rodzaju tęsknotę za podobnym uczuciem. Romantyczna relacja jest nienachalna i urocza.

Podobało mi się to, że bohaterowie nie są przejaskrawieni, dźwigają swój bagaż doświadczeń, ale nie epatują nim nadmiernie, nie godzą się ze złym losem i walczą o siebie. Postaci rozwijają się z każdym rozdziałem, powoli odsłaniają karty, które ostatecznie doprowadzają do pięknego finału.

Jak się jednak okazuje, to nie uczucie między bohaterami jest tu najważniejsze, a relacje międzyludzkie. To, ile w dzisiejszych czasach warta jest przyjaźń, jak poradzić sobie w trudnej sytuacji i zacząć działać, jeśli zachodzi prawdopodobieństwo, że komuś bliskiemu dzieje się krzywda.

Jeśli macie ochotę na niebanalną historię i ładny romans, przepełniony mnogością zarówno dobrych jak i złych uczuć, to najserdeczniej polecam tę książkę.