Sierociniec janczarów

Historię rozpoczyna zjazd absolwentów liceum, na którym znany dziennikarz Rafał Terlecki spotyka dawnego kolegę, Pawła Zdanowskiego, który próbuje zainteresować go sprawą zabójstwa młodej dziewczyny sprzed dwóch lat. Choć sprawca brutalnego morderstwa odbywa w więzieniu karę, można doszukać się pewnych powiązań tego zdarzenia z łudząco podobnymi zbrodniami, które sięgają czasów przedwojennych. W toku dziennikarskiego śledztwa Rafał odkrywa zaskakujące fakty, z którymi będzie musiał się zmierzyć…

Wiedząc, iż autor książki jest z wykształcenia historykiem, spodziewałam się szeroko rozbudowanego tła historycznego i nie zawiodłam się w tym zakresie. Ciekawie nakreślony został zwłaszcza okres funkcjonowania w PRLu. Książkę rozpoczyna opis osób i miejsc, których dotyczy akcja. Pogubiłam się już w jej połowie 😅, a to dało mi sygnał jak rozbudowana będzie fabuła.

Prawdę mówiąc w pierwszej połowie lektury moje uczucia były mieszane. Odczuwałam duże zagubienie i rozdrażnienie chaosem, który panował w mojej głowie i uniemożliwiał mi przyswojenie okoliczności i bohaterów opisywanych wydarzeń, które co rozdział przenoszone były do zupełnie innych czasów. Dopóki nie zapamiętałam postaci, występujących w danym czasie, miałam znaczny problem z rozszyfrowaniem o kim w danej chwili jest mowa, gdy rozdziały rozpoczynały się zaimkami osobowymi, zamiast imionami bohaterów. Z każdym kolejnym rozdziałem książkę czytało mi się lepiej, a od ostatnich rozdziałów trudno było się oderwać i można było poczuć nie tylko zaciekawienie powiązaniami historii z teraźniejszością, ale i zauważalny dreszcz emocji. 🙂

W trakcie czytania przypomniało mi się pewne pytanie, które kiedyś usłyszałam – jeśli dana książka miałaby kojarzyć Ci się z jakimś zapachem, co by to było? Tu zdecydowane byłaby to woń ciągle przewijających się rozmaitych trunków, zwłaszcza whisky. Chyba jedynym niepijącym był tutaj ksiądz. 😂

Jeśli bliższe są Wam książki, w których tempo akcji jest dynamiczne, a napięcie nie opuszcza czytelnika już od pierwszych stron, „Sierociniec Janczarów” może nie trafić w Wasz gust, ale jest to moim zdaniem taka książka, która potrafi zjednać sobie sympatię czytelnika z czasem, z kolejnymi poznawanymi wątkami, więc warto dać jej szansę. Na uznanie zasługuje ogrom pracy, jaką autor włożył w napisanie powyższej książki.

Kiedy Rafał Terlecki-dziennikarz z wieloletnim stażem, przyjeżdża w czerwcu 2018 roku do Wolsztyna na rocznicę matury, nie przypuszcza, że przy okazji odkryje makabryczną przeszłość swojego miasteczka. Wygląda na to, że wydarzenia, które swój początek mają w 1912 roku, nadal kładą się cieniem nad tym, wydawałoby się, zawsze spokojnym miejscem. Biznesmen Paweł Zdanowski- szkolny kolega Rafała, opowiada mu o potwornej zbrodni sprzed dwóch lat, kiedy to zamordowano nastolatkę, a jej ciało okrutnie okaleczono. Przekazuje mężczyźnie materiały ze śledztwa i próbuje go zainteresować tą sprawą. Okazuje się, iż to nie pierwsza ofiara, natomiast ślady prowadzą do dalekiej przeszłości i są powiązane z zaginięciami młodych kobiet z całego kraju. Kiedy Rafał próbuje rozwikłać tą zagadkę, sprowadza na siebie ogromne niebezpieczeństwo, bo są osoby, które za wszelką cenę bedą chciały pozostać anonimowe. Kim był psychopatyczny morderca i kto jest jego naśladowcą? Czy prawda w końcu wyjdzie na jaw?

Bardzo ciekawy debiut Autora w tym gatunku. Akcja toczy się współcześnie i jest przeplatana retrospekcjami sprzed kilkudziesięciu lat, co pozwala Czytelnikowi stopniowo poznawać całą historię, oraz motywy kierujące postaciami. Osobiście uwielbiam tego typu narrację. Powieść rozkręca się powoli, jednak nie staje się przez to nudna. Bohaterowie bardzo dobrze nakreśleni, nie ma tu zbyt długich opisów lub niepotrzebnych wątków. Jedyne, co bym zmieniła, to usunęłabym opis postaci na początku książki, bo to może popsuć lekturę i zbyt dużo od razu ujawnić. Niemniej, czytało mi się ją świetnie i czekam na kolejną. Jestem ciekawa, co Autor zaproponuje następnym razem. Ja chciałabym „zobaczyć” trochę więcej mroku :) Bardzo polecam :)

"SIEROCINIEC JANCZARÓW" PIOTR GAJDZIŃSKI

To miał być zwykły zjazd absolwentów, wspominanie dawnych czasów, pytania o teraźniejszość, kto ma większe wpływy i pieniądze. Szkolni znajomi wyciągają również na wierzch rzeczy, które są owiane tajemnicą, brutalnością i nie małą sensacją.

Rafał Terlecki jako rasowy dziennikarz już wywęszył w tym spisek i fajny materiał do opublikowania, ale im bardziej zagrzebuje się w sprawie tym więcej jest pytań niż odpowiedzi. Wygląda też na to, że w sprawie zabójstwa kobiety zamieszany jest ktoś wyżej postawiony, bo Rafał dostaje pogróżki, a jego dom zostaje splądrowany.

Nie ułatwia fakt, że przeszłość odsłania karty, a wśród nazwisk pojawia się jego własnego ojca jak i przyjaciela z lat szkolnych. Czyżby całe miasteczko było umoczone już nie tylko w zabójstwo, ale i narkotyki i porwania? Do tego jest wzmianka o charyzmatycznym księdzu, o dziwnych poglądach i zachowaniu, a także gra, która ma za zadanie wyłonić zwycięzcę za zabójstwo, w zamian uczestnik ma dostać dobrą pracę, pozycje społeczną i bogactwo.

Jedno małe miasteczko, a tyle w nim brutalności i sekretów. - oj powiem wam dużo się dzieje. Akcja jest dynamiczna, a każdy wątek wiąże się z innym, tworząc harmonie. Pewne historie są nie dokończone więc myślę, że autor zostawił otwartą furtkę, by móc zaserwować nam w następnej książce kolejną gamę emocji i przeżyć. To była fascynująca przygoda pełna mocnych uniesień i tajemnic - gorąco polecam.

W krainie szneków z glancem, w oparach papierosowego dymu oraz towarzystwie dobrego taliskera toczy się dziennikarskie śledztwo, w którym trop wiedzie w przeszłość. Domysły, plotki, interpretacje pewnych makabrycznych wydarzeń z historii Wolsztyna i okolicznych wsi burzą nam obraz "sielskiego wielkopolskiego miasteczka" - spokojnego, trochę nawet nudnego, którego tajemnice wszystkim są dobrze znane. Okazuje się, że pod powłoką wielkopolskiej mentalności, skrywającej skrzętnie najcięższe grzechy przed sąsiadami za zasłoniętymi firankami domostw- kryją się nie tylko śmierć, ale "jeszcze gorsze rzeczy"... Rewelacje, w które aż ciężko uwierzyć. Odór chorej obsesji unosi się między wierszami malującymi obraz tajemniczych mordów, a silna potrzeba demonstracji śmierci, która ma trafić do szerokiej publiczności tej społeczności- generuje ciarki na plecach.

.

Nie jest to łatwa w odbiorze kryminalna powieść. Liczne przeskoki czasowe, wędrówki Autora między różnymi epokami, literacka wycieczka do roku 1912, 1933, 1969, 1971 sprawiają, że trzeba się zaangażować, skupić, a także zrozumieć historyczny kontekst opisywanych wydarzeń. Doceniam świetny reaserch Autora, a także wiedzę historyczną, łatwość poruszania się we "mgle przeszłości", wplatania w fikcję postaci historycznych oraz umiejętność kreślenia tła społ.- polit. Dzięki temu literackie "fantasmagorie" nabierają realnych kształtów oraz zyskują cechy wiarygodności. Czuć duszę historyka i pasję poszukiwania tajemnic ukrytych w mrokach przeszłości. Atutem są kreacje bohaterów i klimat. Grzechot kostek lodu w szklaneczce dobrej whisky wiedzie nas prosto w objęcia absorbującego śledztwa. "Brewiarz w ręku, a grzech w sercu" przywodzą na myśl kreację tajemniczego księdza. Ta kryminalna powieść jest mocno osadzona zarówno we współczesności, jak i minionych epokach, w tym PRL- u. Styl Autora jest angażujący, a całość- niezwykle intrygująca. Polecam.

Rafał Terlecki jest dziennikarzem. Na zjeździe z okazji rocznicy matury, dostaje od kolegi akta sprawy brutalnego morderstwa sprzed dwóch lat. W mniemaniu Zdanowskiego ta sprawa jest powiazana z zabójstwami, które miały miejsce jeszcze przed wojną. Ślady faktycznie prowadzą do przeszłości. Mało tego, okazuje się, że w aktach widnieją znane Terleckiemu nazwiska. W tym jego ojca...

Nie do końca przemawia do mnie ta historia. Zbyt zawiła, trochę naciągana, naszpikowana niemiłosiernie polityką, PRL-owską korupcją. Powiązania dla mnie zbyt nierealne. Przez nieustanne nawiązania do polityki, książka wydała mi się przytłaczająca. Momentami wre nużąca. Przyznaję, że zamysł był dobry, ale mam wrażenie, że autor trochę przekombinował. Niemniej przyznaję, że na gruncie historycznym jak i politycznym autor odwalił kawał dobrej roboty. Reserch na wysokim poziomie. Akcja dość dynamiczna, co jest dużym plusem. Nie jest zachwycona, ale nie mogę powiedzieć też, że książka była najgorsza. Musicie sprawdzić sami 🤭zaznaczę, że jestem w mniejszości, bo na ogół widziałam pochlebne opinie.

Współpraca z @wydawnictwomuza

Zdarza Wam się czytać książki napisane przez dziennikarzy? Jeżeli o mnie chodzi, to lubię sięgać po takie książki. Ich autorów cenię za wnikliwość, rzetelność, dziennikarskie zacięcie i oryginalny styl.

"Przeszłość daje wiele odpowiedzi. Więcej niż większość ludzi mogłaby oczekiwać".

Dziennikarz Rafał Terlecki przyjeżdża do Wolsztyna na zjazd maturzystów. Ma okazję po latach odwiedzić znajome strony, spotkać dawno niewidzianych kolegów. Jeden z nich Paweł Zdanowski chciałby, aby Rafał przyjrzał się sprawie morderstwa sprzed dwóch lat. Wtedy na terenie ogródków działkowych zostały znalezione zwłoki zmasakrowanej nastolatki. Zabójca został schwytany i osądzony. Jednak ta sprawa nie została do końca wyjaśniona i wszystko wskazuje na to, że odpowiedzi trzeba szukać w odległych czasach. Paweł, który do tej pory zajmował się tylko sprawami politycznymi, tym razem robi wyjątek i postanawia zbadać tę sprawę. Trop wiedzie w przeszłość najpierw do czasów PRL, a później jak się okazuje, podobne morderstwa były już popełniane w czasach przedwojnia. Niemożliwe, żeby morderca żył tyle lat. Być może ma naśladowcę. W trakcie poszukiwań w archiwum Rafał natrafia na nazwisko swojego ojca i ojca Pawła. Jaką rolę odegrali oni w tej sprawie? Czy byli winni? Czy byli może tylko pionkami w grze? Rafał stąpa po cienkim lodzie, odkrywa fakty, które nie wszystkim są na rękę. Naraża się wpływowym ludziom. Życie jego i jego najbliższych jest zagrożone. W trakcie dziennikarskiego śledztwa Rafała na jaw wychodzą szokujące informacje. Natrafia na ślad pewnego księdza i jego organizacji.

Pan Piotr Gajdziński stworzył nietuzinkową historię. Akcja powieści została umiejscowiona na przełomie lat 1913-2018. Fakt duży rozstrzał czasowy, ale to celowy zabieg autora i udany. Panie Piotrze spis osób i miejsc na początku książki to świetny pomysł biorąc pod uwagę, że trochę tych postaci przez książkę się przewija i nie sposób je wszystkie zapamiętać. Sporo interesujących wątków, ciekawa fabuła, kapitalnie wykreowani bohaterowie. Ze względu na tło polityczne książka nie należy do lekkich i łatwych w odbiorze. Ja czekam na ciąg dalszy.

Polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Muza.

Dziennikarz Rafał Terlecki przyjeżdża do Wolsztyna na zjazd maturalny. Tam jeden z jego dawnych kolegów Paweł Zdanowski próbuje zainteresować go sprawą brutalnego morderstwa szesnastoletniej dziewczyny. Jej ciało znaleziono zmasakrowane na terenie ogródków działkowych.

Wkrótce na jaw wychodzą wstrząsające fakty i okazuje się, że ta historia ma drugie dno i sięga czasów przedwojennych.

Co odkryje Rafał?

Jaką rolę w tej historii odegrał jego ojciec i ojciec Pawła?

I co wspólnego z tym ma opętany ksiądz?

Przekonacie się sami czytając tę książkę.

"Sierociniec Janczarów" to mocny i mroczny kyminał, który wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Intrygująca fabuła. Gęsta i mroczna atmosfera. Małomiasteczkowy klimat, gdzie na porządku dziennym rządzą układy i koneksje oraz występuje korupcja. Gdy Rafał Terlecki zagłębia się w śledztwo i na wierzch mogą wyjść tajemnice z przeszłości to okazuje się, że są osoby, które za wszelką cenę chcą uciszyć tych, którzy wiedzą za dużo. Autor postarał się, żeby bohaterowie byli ciekawie wykreowani. Powoli odkrywamy tajemnice bohaterów i dostajemy tropy do rozwikłania. Zaskakujące zwroty akcji oraz mroczny klimat nie pozwalają odłożyć tej książki dopóki nie pozna się finału powieści. Zakończenie jest totalnie nieprzewidywalne. Autor ma ciekawy styl i potrafi wbić w fotel.

Jeśli lubicie tajemnice z przeszłości, rozwiązywać zagadki i śledztwa to będziecie usatysfakcjonowani tą lekturą. Emocje i wrażenia gwarantowane.

Plus dla autora za to, że połączył w książce kryminał z historią w tle.

Czekam na kolejną książkę autora i nie ukrywam tego, że chętnie poznam dalsze losy Rafała Terleckiego.

Warto przeczytać. Czeka Was niesamowita przygoda.

Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Lubicie dobrze rozbudowanej powieści, których tło sięga daleko w przeszłość i wydaje się bazować na prawdziwych historiach? Piotr Gajdziński zaprasza nas w sam środek zaskakującej powieści, w której wydaje się, że wszystko jest możliwe a wiarygodne wydarzenia balansują na granicy między fikcją a rzeczywistością.

Autor bawi się formą, nie bazuje tylko na jednym gatunku a łączy w sobie liczne motywy zmieniające się w kompletną całość. To moje pierwsze spotkanie z jego twórczością, ale przyznaję, że bardzo udane, ponieważ historia od początku miała sens, logiczne uzasadnienie a także potrzebny do wzbudzenia skrajnych emocji klimat. Już od początku wyczuć można było wiszącą w tle tajemnicę a kolejne strony tylko okazywały jak sprytnie musimy łączyć fakty, by zrozumieć cały przebieg wydarzeń.

Rafał Terlecki, dziennikarz i Paweł Zdanowski spotykają się po latach, na szkolnym spotkaniu z okazji rocznicy matury. Dawny kolega chce, by Rafał zainteresował się sprawą brutalnego morderstwa sprzed dwóch lat, kiedy to na ogródkach działkowych znaleziono zmasakrowane ciało szesnastolatki. Chociaż zabójca trafił do więzienia to dla wielu sprawa nie została zamknięta. Czy to możliwe, że tło tej zbrodni sięga czasów przedwojennych? Szybko okazuje się, że Jola nie była jedyną zamordowaną w Wolsztynie a śledztwo przybiera zaskakujący obrót.

Mnóstwo tajemnic, niedomówień oraz kluczenia między faktami. Historia napisana z pazurem i przytupem, nieustająco wprowadzająca czytelnika w labirynt subtelnych znaków do rozszyfrowania. Dzieje się dużo, akcja jest dynamiczna a wielką przyjemnością okazało się dla mnie łączenie wszystkich elementów, ponieważ od razu dałam się zaprosić do prowadzenia śledztwa u boku Rafała. To mądry i bardzo błyskotliwy bohater, który doskonale wie do których drzwi zapukać, by zdobyć odpowiedzi a jego wścibstwo doprowadziło do wielu niebezpiecznych sytuacji, które podsyciły atmosferę.

"Sierociniec janczarów" to kryminał idealny dla fanów gatunku - mroczny, nieprzewidywalny oraz dający do myślenia. Przyznaję, że nie spodziewałam się tak dobrej zabawy a jednak Piotr Gajdziński pozytywnie mnie zaskoczył. Dynamiczna akcja oraz wiarygodnie wykreowani bohaterowie przekładają się na opowieść od której nie sposób się oderwać a mroczny pościg za nieuchwytnym przestępcą prowadzi nas do przeszłości, mając swoje uzasadnienie w przedwojennych czasach. Lektura wykorzystuje w pełni swój potencjał i pozostawia w głowie mnóstwo myśli. Polecam!

„Sierociniec Janczarów” to książka, która od samego początku posiada swój specyficzny, mroczny klimat. Klimat pełen demonów z przeszłości i tajemniczości. Jest również jedną z tych książek, w których czytelnik od razu wpada w wir wydarzeń.

Akcja książki dzieje się w Wolsztynie, gdzie na zjazd z okazji rocznicy matury przyjeżdża dziennikarz Rafał Terlecki. Jego kolega, Paweł Zdanowski próbuje go zainteresować pewnym morderstwem, które miało miejsce dwa lata temu. W tym celu daje mu niebieski segregator a aktami sprawy. Rafał nawet po alkoholu nie miał ochoty zaglądać do środka i oglądać zmasakrowanych zwłok. Ofiarą była dziewczyna, której odcięto uszy, język i wyłupiono oczy. W trakcie dziennikarskiego śledztwa na jaw wychodzą zarówno podobne morderstwa sprzed kilkudziesięciu lat oraz dziwne powiązanie ze sprawą jego ojca oraz ojca Pawła. A do tego dochodzi opętany ksiądz Franciszek. Co jeszcze odkryje Rafał? Skąd akta policyjne miał Paweł? Czy było więcej morderstw? Przekonacie się sami.

Książka spowodowała, że zapomniałam co w około mnie dzieje się. Całkowicie pochłonęła mój czas i przeczytałam ją w jeden dzień. Nie byłam w stanie od niej oderwać się. Gdy chciałam to zrobić wtedy na jaw wychodziły nowe okoliczności. Autor również posiada ciekawy styl pisania, który sprawia, że czytelnik czuje się jakby stał obok Rafała i wraz z nim dochodził prawdy. Cały czas czułam niepokój i napięcie, które wzrastało z każdą stroną. Sama okładka posiada już mroczny klimat a ilustracja na niej przedstawiania pokazuje, że teraźniejszość powiązana jest z przeszłością. Tylko w jaki sposób? Nie braknie tutaj również zaskakujących zwrotów akcji, a zakończenie jest z tych, których nie można od razu przewidzieć.

Jeśli lubicie kryminały z dreszczykiem i grzebanie w przeszłości, to bardzo polecam „Sierociniec Janczarów”. Myślę, że książka Was nie rozczaruje a dostarczy wielu emocji.

[współpraca reklamowa] @[Adres usunięty]ws

Dziennikarz, Rafał Terlecki, odwiedza miasto rodzinne, Wolsztyn. Spotyka się ze znajomymi z ław szkolnych. Jeden z kolegów, Paweł Zdanowski, podsuwa Rafałowi dokumenty dotyczące morderstwa nastoletniej dziewczyny. Ciało jej, brutalnie skatowane, zostało odnalezione na terenie ogródków działkowych. Skazany za zbrodnię został kolega ofiary, jednak wiele wskazuje, że został wrobiony w to morderstwo. Pawłowi wydaje się, że zbrodnia ma szerszy kontekst, a jej źródło sięga czasów bardzo odległych. I taki trop podsuwa dziennikarzowi. Ten głębiej zanurza się w dziennikarskie śledztwo, i dokonuje odkryć, które wydają się niewiarygodne. Okazuje się, że podobne zbrodnie miały miejsce wiele lat wcześniej. Czyżby teraz pojawił się naśladowca mordercy sprzed lat? Zaskakujące okazuje się to, że w materiałach archiwalnych pojawia się nazwisko zarówno jego ojca, jak i ojca Pawła. Czy i co mogli oni mieć wspólnego z morderstwami? A co wspólnego ze zbrodniami miał wówczas młody wikary, Franciszek? Bo też jawi się tam jego nazwisko. Jedno jest pewne, będzie intrygująco i tajemniczo, ciekawie i przenikliwie. Pojawia się jeszcze postać, o bogatej przeszłości, której nie na rękę będzie prowadzone przez Rafała śledztwo. I jest w stanie zrobić dosłownie wszystko, aby dziennikarz nie dotarł do prawdy i aby ona nie ujrzała światła dziennego. Dlaczego? Czy taka zachęta wystarczy? Warto się skusić, można przeżyć ciekawą i mroczną przygodę, a niecodziennie taka okazja się zdarza …

Sierociniec Janczarów te wielowątkowa powieść, gdzie pojawiają się motywy, które zawsze rozgrzewają do czerwoności. Wszechobecna korupcja, działania służb specjalnych, rozwiązłość seksualna, tajemne poczynania księży, polityka. Taki mikst nie może nie być ciekawy, już sama wiadomość, że na polecenie służb specjalnych dokonywano niecnych czynów, stanowi nie lada zachętę. Jak korumpowano ludzi, czym zastraszano, jakie metody operacyjne stosowano?

Autor miał świetny pomysł na fabułę i ciekawie, z powodzeniem go zrealizował. Bohaterowie są rzeczywiści, pełni wad i złych nawyków, a przez to bardzo realni. Każdy jest pewnego rodzaju indywiduum, któremu warto się bliżej przyjrzeć. Nie każdy z nich oczywiście musi zdobyć nasze serce, ale każdy odgrywa istotną rolę w całej fabule.

Czym jest tytułowy Sierociniec Janczarów? W mojej ocenie autor zbyt mało miejsca poświęcił temu zagadnieniu, mógł bardziej go rozwinąć. Bardzo nikła wzmianka o tym i takie pobieżne potraktowanie wątku, rodzi pewien niedosyt i niepokój. Już się kłębią myśli, co się działo w tej niesformalizowanej strukturze i czytelnik sam sobie dopowiada. I każdy pewnie ma inne myśli.

Powieść bardzo tajemnicza i niebezpieczna, bo tam gdzie pierwsze skrzypce grają służby specjalne, niepokój jest bardzo realny. Mroczny klimat, fabuła umiejscowiona w kilku płaszczyznach czasowych przenoszą nas w czasie do morderstw sprzed lat.

Polecam, warto wybrać się do Sierocińca Janczarów i spróbować rozwikłać zagadkę jego istnienia. Zapraszam w podróż w czasie, do owładniętego niesławą miejsca, gdzie wszystko może się zdarzyć ...

Ależ to była historia…, jaki ta książka ma klimat…… MEGA!!!

Wolsztyn 2018, zjazd absolwentów na którym dziennikarz Rafał Terlecki zagadnięty przez jednego z dawnych znajomych zaczyna interesować się zagadkowym morderstwem dziewczyny. Paweł Zdanowski sugeruje, że mimo iż morderca jest w więzieniu, to za zbrodnia stoi ktoś jeszcze.

Terlecki zaczyna szperać w przeszłości i depcze po piętach prominentnym osobą, które nie zawsze działały zgodnie z prawem. Teraz, kiedy ich grzechy mogą wyjść na światło dzienne, zrobią wszystko by uciszyć tych, którzy mogą powiedzieć za dużo.

Dziennikarz trafił na dokumenty z których wynika, że dziesiątki lat wcześniej w Wolsztynie w niewyjaśnionych okolicznościach ginęły młode kobiety. Jaki to ma związek z aktualnymi wydarzeniami? Kto stoi za morderstwami z przeszłości? Jakie niebezpieczeństwo grozi Terleckiemu i jego rodzinie i co z tymi wydarzeniami wspólnego ma nieżyjący ojciec dziennikarza?

„Sierociniec Janczarów” to arcyciekawy kryminał z wątkiem historycznym sięgającym lat dwudziestych XX wieku i czasów komunizmu, obnażający najgorsze cechy ludzkiej natury. Żądze, uprzedzenia, chciwość, dążenie do władzy po trupach, zazdrość tym kierują się bohaterowie książki. Całe zło, które wyrządzili próbują ukryć, ale chęć odkrycia prawdy i uparte działanie Terleckiego sprawiają, że akcja jest niezwykle wciągająca, wartka i zaskakująca. To opowieść o tym co kieruje człowiekiem i jak do czego może prowadzić rządza. Tu jest brutalnie i mroczno ale też zaskakująco.

Polecam fanom mrocznych historii i charyzmatycznych bohaterów.

Rafał Tarlecki, odnoszący sukcesy dziennikarz, zajmujący się tematami politycznymi przez duże P, przyjeżdża do Wolszyna, niewielkiej miejscowości w Wielkopolsce, na rocznicę matury. Spotkanie odbywa się w atmosferze wspomnień i przechwałek dotyczących odniesionych sukcesów. Jeden z kolegów Tarleckiego, Paweł Zdanowski, właściciel prężnie prosperującej firmy meblowej, zwierza się Rafałowi, że interes nie idzie tak dobrze jak mogłoby się wydawać, a w samym miasteczku dzieją się dziwne rzeczy. Jednym z ostatnich „dziwnych wydarzeń” jest morderstwo sprzed dwóch lat. O zamordowanie dziewiętnastolatki, oskarżony został jej kolega. Zdanowskie uważa, że morderstwo „jest fragmentem większej całości. I mam wrażenie, że sięga głęboko w przeszłość, bardzo głęboko. Czasów tużpowojennych, a może jeszcze wcześniejszych.” Zaintrygowany Tarlecki zaczyna prowadzić prywatne śledztwo. Tropy podsuwane przez kontakty z byłych służb wskazują na powiązania tuzów z Wolszyna z wywiadem PRL, a współczesne morderstwo ujawnia podobieństwa do rytualnych wręcz morderstw z okresu przedwojennego. Z kolejnymi tropami i poszlakami, Tarlecki sprowadza na siebie i swoją rodzinę coraz większe niebezpieczeństwo. Jak łączą się ze sobą morderstwa z lat 20-tych i 30-tych z działalnością wywiadu PRL-u i morderstwem nastolatki w 2016 roku?

Piotr Gajdziński, historyk z wykształcenia, dziennikarz i autor biografii Wojciecha Jaruzelskiego, Władysława Gomułki, Józefa Piłsudskiego, zabiera czytelnika w pełną tajemnic powieść opartą na faktach historycznych, półprawdach i fikcji literackiej zgrabnie ze sobą wymieszanych. Jako wielbicielka historii co chwilę sprawdzałam, które z wydarzeń opisanych w powieści się wydarzyły, a które są fikcją. I wierzcie mi, chciałabym, aby większość była fikcją. W Wolszynie w 2008 roku została zamordowana nastolatka, cztery lata później jej zabójca został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Część pojawiających się w powieści nazwisk to znane nazwiska Gomułka, Gierek. Musiałam sprawdzić poglądy pojawiającego się na kartach powieści prymasa Hlondy, będącego inspiracją dla jednego z głównych bohaterów powieści, księdza Franciszka, i byłam przerażona. Research strony historycznej powieści zasługuje na uznanie.

Tło historyczne, choć mocno zarysowane nie przytłacza czytelnika, raczej buduje dodatkowe napięcie. Małe miasteczko, w którym wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą dokłada swoją niesamowitą atmosferę. Dawni szpiedzy z konspiracyjnymi przyzwyczajeniami, teczki z „kwitami” dodają mroku. Możemy być pewni, że dziennikarskie śledztwo prowadzone przez Terleckiego do łatwych należeć nie będzie.

„Sierociniec Janczarów” z trzema liniami czasowymi rozciągniętymi na ponad wiek, ze słownictwem i zwyczajami dopasowanym do opisywanej linii czasowej to unikalna powieść na polskim rynku wydawniczym.

Serdecznie polecam

Wybierając się na maturalny zjazd do rodzinnego miasteczka Terlecki nie przypuszczał, że wkrótce zostanie wciągnięty w wir skomplikowanego śledztwa. Śledztwa dotyczącego brutalnego mordu, które z każdą kolejną napotkaną poszlaką zacznie zataczać coraz większe kręgi. I koniec końców dosięgnie również i jego.

"Sierociniec Janczarów" to kryminał do bólu absorbujący. Akcja rozgrywa się latem 2018 roku, w czasach Gierka oraz w latach przedwojennych, przez co nie ma tu miejsca na chociażby chwilowe znużenie lekturą. Co istotne, samo tło historyczne, mimo iż odgrywa istotną rolę, nie przytłacza, a jedynie nadaje całości specyficzną aurę. Podobnie zresztą jak i sam Wolsztyn. Osobiście jestem wierną miłośniczką małomiasteczkowych klimatów i nurzania się w brudach jego mieszkańców, a tu mieliśmy ich całą paletę - bestialskie mordy, skorumpowana władza, bezduszne układy i układziki, w których nie ma miejsca na krztę moralności.

Natomiast samo zakończenie... Z pewnością niełatwo jest napisać kryminał, w którym trzy oddzielne ramy czasowe będą nie tylko równie zajmujące, ale, co ważniejsze, koniec końców zazębią się w spójną całość - cóż, debiutującemu w tej sferze Piotrowi Gajdzińskiemu się to udało, czapki z głów!

"Sierociniec Janczarów" to kryminał z najwyższej półki. Angażujący, zawiły i dogłębnie przemyślany. Mnie pozostaje jedynie czekać na więcej, a Was zachęcam do lektury, będziecie usatysfakcjonowani!

Historie współczesne czy powieść historyczna?

A co powiecie na połączenie obu i książkę, której akcja rozgrywa się w różnych przestrzeniach czasowych?

Wolsztyn to niewielka miejscowość w zachodniej Wielkopolsce. To stąd pochodzi dziennikarz Rafał Terlecki, który wraca w rodzinne strony na zjazd absolwentów. Jeden z dawnych kolegów próbuje go zainteresować sprawą morderstwa młodej dziewczyny sprzed dwóch lat. Paweł Zdanowski jest przekonany, że sprawa ta ma swoje początki w przeszłości.

Rafał wciąga się w śledztwo. Odkrywa, że jeszcze przed wojną dochodziło w Wolsztynie do bardzo podobnych zbrodni. Wśród archiwalnych dokumentów trafia na nazwisko swojego ojca. Czy mimo wszystko będzie chciał poznać prawdę?

Muszę Wam powiedzieć, że nie sądziłam, że tak wciągnie mnie ta historia. Do tego bardziej zainteresowała mnie opowieść, która dzieje się w przeszłości. A jak zapewne wiecie, nie przepadam za książkami historycznymi.

Piotr Gajdziński odwalił kawał dobrej roboty, zapewne poświęcił ogrom pracy i czasu na research. Co czuć czytając "Sierociniec janczarów". Fakty i fikcja przenikają się. Do tego autor jest z wykształcenia historykiem i potrafi o tej historii ciekawie opowiedzieć i wciągnąć w nią czytelnika.

Nie jest to lekka historia. Wymaga trochę skupienia. Dwie przestrzenie czasowe i sporo bohaterów wymaga uważności. A każdy detal jest ważny, aby zrozumieć, jak te historie się łączą.

Fabuła jest zawiła, sporo tu tajemnic, układów, zależności. Dzięki temu jest ciekawie i dynamicznie.

Trochę zabrakło mi historii samego sierocińca janczarów. Chciałabym dowiedzieć się o nim więcej.

Jestem bardzo ciekawa czy autor przewiduje dalsze losy Rafała Terleckiego. Ja z chęcią bym po nie sięgnęła.

Czasami grzebiąc w czyjejś przeszłości, odkrywamy własną...

"Sierociniec Janczarów" to książka, która nie należy do najłatwiejszych.

Mnogość bohaterów czy też różne okresy czasowe sprawiają, że trzeba czytać ją bardzo uważnie.

Dużo tu polityki.

Dużo historii.

Dużo tajemnic.

Autor przedstawia realia Polski tej z okresu przedwojennego oraz tej z czasów PRL-u i roku 2018.

Dużo tu układów i układzików.

Dużo niewyjaśnionych spraw.

Dużo okrucieństwa i bezwzględności.

A wszystko zaczęło się od morderstwa dokonanego, jak by się mogło wydawać, w sposób rytualny.

"Były niezwykle brutalne, wydłubywał swoim ofiarom oczy, obcinał im uszy i języki."

Chociaż sprawca odsiaduje już wyrok to jednak sprawę jeszcze raz bada dziennikarz śledczy Rafał Terlecki.

Wolsztyńska ludność jest przekonana że w taki sam sposób ginęły kobiety w latach trzydziestych. Niestety żadne oficjalne źródła tego nie potwierdzają. Prywatne śledztwo Terleckiego powoli przynosi określone rezultaty, a to co odkryje dziennikarz zaskoczy go samego.

Książka została podzielona na okresy czasowe, dzięki czemu możemy bliżej przyjrzeć się nie tylko ówczesnej Polsce oraz prawu a raczej bezprawiu jakie w niej panowało, ale także zbrodniarzom i motywom ich działania. Niestety pobudki jakimi się kierowali, choć w ich mniemaniu były jak najbardziej w porządku, wcale w porządku nie były.

"Sierociniec Janczarów" to książka mroczna, brutalna, przerażająca.

W pełni przemyślana, idealnie skonstruowana, niepowtarzalna.

Z jednej strony wciągająca, z drugiej zaś przyłączająca mnogością wydarzeń. Naprawdę trzeba się w nią wczytać, by się nie pogubić w wątkach 🙈

Zaintrygowani?

"Przeszłość daje wiele odpowiedzi. Więcej, niż większość ludzi mogłaby oczekiwać."

Do Wolsztyna na spotkanie klasowe przyjeżdża Rafał Terlecki, jeden z jego licealnych kolegów podczas spotkania próbuje zainteresować dziennikarza sprawą brutalnego morderstwa popełnionego w miasteczku dwa lata wcześniej. Sprawca, co prawda trafił do więzienia, ale wydaje się, że ta sprawa ma głębsze dno i sięga wiele lat wstecz. Terlecki postanawia przeprowadzić dziennikarskie śledztwo, ale sam nie przypuszcza do jakich faktów się dokopie... Jaka jest prawda i czy naprawdę warto ją poznać?

To co udało się osiągnąć autorowi to z pewnością mroczny klimat, który towarzyszy czytelnikowi od pierwszej do ostatniej strony.

Akcja dzieje się w trzech ramach czasowych, a każda z nich jest inaczej napisana- to jest świetne! Bohaterowie mówią inaczej, inaczej wygląda ich środowisko i opisany przez autora świat jest inny, co jest niby logiczne, ale bardzo ciekawe i z pewnością wymagało od Piotra Gajdzińskiego solidnego przygotowania. Podoba mi się również to jak wiele wiedzy można pozyskać z "Sierocińca Janczarów" na każdej stronie widać, że autor przyłożył się do researchu i do tego, żeby to co przekazuje czytelnikowi było rzetelne i ciekawe. Przeplatanie fikcji z faktami udało się w tym przypadku idealnie.

Oczywiście, ta książka to głównie kryminał, który ciekawi swoją fabułą ma specyficznego głównego bohatera, który bardzo lubi whisky oraz zakończenie, które jednocześnie jest logiczne i zaskakujące.

Podobało mi się to moje pierwsze spotkanie z autorem, mam nadzieje, że nie będzie ostatnim.

Pomimo, że do mnie ta książka nie przemawia w ogóle- to muszę przyznać, że autor zrobił na prawdę ogromny research. Czuć to bardzo i za to plus.

No dobrze, ale co właściwie tutaj znajdziemy? Historia współczesna- zabójstwo i okaleczenie młodej dziewczyny. Jednak w latach 60-tych oraz w czasie przedwojennym doszło do łudząco do siebie podobnych zbrodni. Jak to możliwe? Naśladownictwo…?

Opętany ksiądz, ojciec głównego bohatera i jego kolegi. Wszystko w jakimś stopniu się ze sobą łączy, pozostaje tylko rozwiązać tę zagadkę…

Książka, która daje do myślenia. Do czego są w stanie posunąć się ludzie… Manipulacja ludzkim umysłem na najwyższym poziomie, wpajanie chorych wartości, wyrządzanie innym krzywdy w imię… No właśnie czego? Jak dla mnie to wszystko było mocno popaprane. Tacy ludzie mają na prawdę wyprane mózgi i strach pomyśleć, że byli, są i będą tacy wśród nas.

Jak dla mnie za dużo tej historii i polityki, ale z drugiej strony wiem, że jeśli ktoś lubi takie tematy to zapewne będzie zadowolony. Dla mnie było tego za dużo i musiałam odkładać ją na jakiś czas. Przytłaczało mnie to.