Najsłabsze ogniwo

Czytałam już kilka książek autora, więc bez zastanowienia sięgnęłam po tą najnowszą. Czy okazała się warta uwagi i równie interesująca jak poprzednie?

'Ta cisza brzmiała złowrogo i dlatego przeszedł go dreszcz. Jedynie wiatr szeleścił w gęstej czuprynie starego, smutnego drzewa.'

W niewyjaśnionych okolicznościach ginie brat sławnego pisarza wraz z partnerką. Policjanci sugerują, że Aleks i Alina wybrali się na romantyczny weekend, jednak Piotr Warot w to nie wierzy. Postanawia równolegle z funkcjonariuszami prowadzić własne dochodzenie w sprawie. Czy para się odnajdzie? I jaki związek z zaginięciem ma ucieczka z domu nastolatka z sąsiedztwa?

Historia wciąga, chociaż prowadzona jest dość powoli i mozolnie. Nie wpłynęło to jednak na odbiór całości. Otrzymujemy dwie zagadki, których rozwiązanie się łączy. Nikt jednak nie wierzy głównemu bohaterowi, który wiele działań podejmuje w sprzeczności z policją. Dla niego najważniejsze jest odnalezienie członków swojej rodziny. Nic więc dziwnego, że pragnie to zrobić za wszelką cenę. Czy mu się to uda?

''Zaczęło się', pomyślał i niewidzialna obręcz zacisnęła mu się na szyi, uniemożliwiając nabranie tchu.'

Jak kilkukrotnie zostało to przedstawione: 'w każdym łańcuchu kłamstw znajduje się najsłabsze ogniwo i ono w końcu pęknie.'. Autor w świetny sposób pokazał, jak z pozoru niewielkie kłamstwa mogą skumulować się w jedno potężne, która ma wpływ na przyszłość i działanie wielu osób. Kogo dosięgnęło w tym przypadku? Przekonajcie się sami, bo warto!

'Kłamał jak z nut, ale wierzył w to, że nieraz kłamstwo okazywało się lepszym lekarstwem niż prawda.'

,,Nie wiem, czy kiedyś to panu mówiłem, czy nie, ale w każdej zbrodni jest gdzieś najsłabsze ogniwo. Tylko trzeba je odnaleźć."

Znany pisarz powieści obyczajowych Piotr Warot przeżywa najgorsze lato swojego życia.

W tajemniczych okolicznościach znika jego brat z dziewczyną.

Na początku policjanci podejrzewają, że Alex i Alina wyjechali na romantyczny urlop, ale Piotr nie ma wątpliwości, że stało się coś złego.

Tylko co?

W tym samym czasie znika syn sąsiadów, a nasz bohater jest tą osobą, która widzi go jako ostatnia.

Czy obydwa zaginięcia mają ze sobą coś wspólnego?

Aby poznać prawdę, Warot będzie musiał odnaleźć najsłabsze ogniwo łańcucha kłamstw, którym opleciona jest cała jego rodzina.

Co można mądrego napisać o czymś tak fenomenalnym co zgotował nam Pan Robert w swojej najnowszej książce?

Że intryga jest uknuta po mistrzowsku?

Że bohaterowie mają pokerowe twarze i każdy z nich doskonale gra swoją rolę?

Że tylko jedna osoba w tym całym teatrzyku jest szczera, nic nie udaje i to się czuje?

Czy, że zakończenie zwala z nóg, bo z pewnością nie jest takie, jakiego się spodziewamy?

Można by tak w nieskończoność, bo autor idealnie stworzył klimat niepokoju i tajemnic.

Wybitnie wodzi nas za nos kierując tam, gdzie chce, abyśmy byli, na koniec rzucając prawdą, która okazuje się być gorsza niż myślimy.

Dla mnie to był rasowy kryminał.

Wciągający, trzymający w napięciu, nieodkładalny.

Dlatego ogromnie go Wam polecam!

Czytajcie i się zachwycajcie!

Bo jest czym.

"Zło czai się w każdym z nas. Dlatego wszyscy jesteśmy podejrzani."

Spokojna podtoruńska wieś i kapryśnie lato 2019 roku.

Piotr Warot wiedzieć spokojne życie na wsi u boku żony i dzieci. Wydawać by się mogło, że nic nie jest w stanie tego zepsuć. Pewnej nocy wszystko się zmieni, gdy znika Aleks, młodszy brat Piotra. Początkowo Piotr nie jest tym mocno zaniepokojny, jednak gdy znika Alina, dziewczyna Aleksa, Piotr zaczyna podejrzewać, że stało się coś złego.

W tym samym czasie znika syn sąsiadów. Jak się okazuje, Piotr był ostatnią osobą, która widziała Kubę. Gdzie podział się nastolatek? Czy jego zniknięcie ma coś wspólnego z zaginięciem Aleksa i Aliny? Warot postanawia sam rozwiązać zagadkę, jednak by poznać prawdę musi wyplątać się z pajeczyny kłamstw, którą utkali jego najbliżsi.

Robert Małecki to autor, po którego książki sięgam w ciemno  jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Tak było również tym razem. Akcja powieści toczy się niespiesznie a napięcie budowane jest stopniowo, dzięki temu od książki ciężko jest się oderwać. Intrygująca fabuła pełna kłamstw i mrocznych sekretów, w której wszystko jest możliwe. Do samego końca nie jesteśmy pewni rozwiązania zagadki i to w książkach Małeckiego lubię najbardziej.

Polecam!

Czasami jest tak, że całe nasze życie wali się niczym domek z kart. Niepostrzeżenie wkrada się w naszą codzienność zło i nawet się nie obejrzymy, jak opanowuje całe nasze życie. Wystarczy jedno niewinne kłamstwo, czy tajemnica, którą – w dobrze rozumianym poczuciu odpowiedzialności – zachowamy dla siebie, by wszystko zaczęło się psuć, a nasze poczucie bezpieczeństwa zamieniło się w ciągły strach i obawę o zdrowie swoje i swoich bliskich.

Dla znanego pisarza powieści obyczajowych, Piotra Warot, to miały być przyjemny wieczór przy grillu spędzony ze swoim bratem i jego dziewczyną. Wraz z żoną Karoliną często organizowali takie spotkania, a ich dzieci – Borys i Nadia, uwielbiały wujka. Niestety okazało się, że tym razem nie będą świętować w pełnym składzie, bowiem partnerka Aleksa nie dotarła. W mętnych wyjaśnień młodszego brata Piotr dowiedział się, że ten nie umie wyjaśnić jej nieobecności i nie miał z nią kontaktu, choć niezupełnie wydawało się go to obchodzić. Wieczór, choć zakończył się na lekkim rauszu, nie skłonił Aleksa do dalszych zwierzeń, zatem impreza zakończyła się po zmroku, a Piotr poszedł spać zostawiając brata w ogrodzie. Niestety rano, ku zdumieniu wszystkich okazało się, że Aleks zniknął bez słowa wyjaśnienia. Choć był lekkoduchem i traktował wszystko z dużym dystansem, takie postępowanie nawet do niego było niepodobne. Wysłana kilka godzin później wiadomość tekstowa z telefonu Aleksa miała uspokoić Piotra, ale ten spokój nie trwał długo.

Okazało się bowiem, że zgłoszono zaginięcie dziewczyny Aleksa, Aliny. Co więcej, to Piotr jest osobą, która ponoć widziała ją po raz ostatni. To spotkanie miało pozostać w tajemnicy, Alina prosiła Piotra o pewną przysługę tyle tylko, że dzięki temu wpadł w prawdziwe kłopoty, a żona znów zwątpiła w jego prawdomówność. Już raz, w przeszłości, ją zawiódł i teraz mogłoby się wydawać, że sytuacja się powtarza. Nie tylko po Alinie nie ma śladu, zniknął również Aleks, który nie odbiera telefonów nawet zaniepokojonych rodziców. Jakby nie było jeszcze mało kłopotów, ojciec Piotra i Aleksa dostaje zawału, a jego stan jest naprawdę ciężki.

Ile może znieść człowiek? Piotrowi mocno się już dostało od życia, ale ono pazerne na ludzką krzywdę trzyma jeszcze coś w zanadrzu. Otóż zaginął nastoletni syn sąsiada Piotra, chłopak, którego pisarz podwoził dzień wcześniej z rowerem do domu. Zresztą rower wciąż tkwił w bagażniku Piotra niczym dowód zbrodni, której ten – jak się wydaje – nie popełnił. Na dodatek jest na nim krew…

Czy te historie są w jakikolwiek sposób powiązane? Co mogło spotkać nastoletnie syna sąsiadów i czy to zwykła ucieczka? W jaki sposób nóż Aleksa znalazł się w środku lasu, w skrzyni tkwiącej na ambonie i czy to cokolwiek oznacza? Co Alina mogła robić w Toruniu i czemu – jak się okazało – okłamała swoją siostrę? Te pytania to tylko część wątpliwości nasuwających się w trakcie lektury powieści pt. „Najsłabsze ogniwo”, autorstwa Roberta Małeckiego. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona książka, to trzymający w napięciu do ostatniej strony kryminał, który zadowoli nie tylko miłośników gatunku i autora, ale również nawet najbardziej wymagających wielbicieli detektywistycznych zagadek.

Zawiła, niezwykle intrygująca fabuła, sieć podejrzeń, wątpliwości, tajemnic – to wszystko razem składa się na książkę, w której nie wiadomo do końca, co jest prawdą, a co fałszem, za to wszyscy są podejrzani. Ta kreacja atmosfery napięcia i niewiadomej przyszłości to specjalność autora, zaś bohaterowie po prostu rozpaczliwie starają się odnaleźć w świecie, do którego ich wrzucono. Dzięki temu my możemy ich śledzić w taki sposób, jakbyśmy byli obserwatorami realnych wydarzeń, bowiem wszyscy oni popełniają błędy, gubią się, denerwują, daleko im do idealnych i mało realnych postaci. Tym bardziej angażujemy się w lekturę, rozpaczliwie starając się pomóc im poznać prawdę. A ta zwykle bywa bolesna i zaskakująca.

Kupiłam "Najsłabsze ogniwo", ze względu na dwie kwestie. Po pierwsze spodobała mi się okładka, po drugie notka od autora. Z początkowo książka odleżała trochę na półce, brakło mi czasu aby ją przeczytać, jednak postanowiłam sobie, że pierwszą wolną chwilę poświęcę na to, aby oddać się lekturze. Muszę przyznać, że z początku jakoś ciężko mi się ją czytało, ale z upływem stron książka zaczęła się robić co raz ciekawsze. Bez zbędnego owijana i lukrowania daję jej mocne 8/10. Książka jest bardzo dobra, kiedy już wciągniemy się w treść całkiem przyjemnie się ją czyta. Osobiście mogę polecić i myślę, że inni czytelnicy podzielą moją opinię.

„(…) w każdej zbrodni jest gdzieś najsłabsze ogniwo. Tylko trzeba je odnaleźć”.

Cóż może zaskoczyć autora bestsellerowych powieści obyczajowych? Chyba tylko, a może aż, ŻYCIE. Piotr Warot dał się właśnie niepostrzeżenie zaskoczyć tym, co przyniosło mu życie. I nie była to wcale miła niespodzianka, a brutalny i okrutny napad na poczucie bezpieczeństwa jego, i jego rodziny.

Latem 2019 r. w spokojnej podtoruńskiej wsi, w tajemniczych okolicznościach brat Piotra wraz ze swoją dziewczyną przepadli jak kamień w wodę. Początkowo cała sprawa wyglądała dość niewinnie. Zarówno rodzina, jak i zawiadomiona o wszystkim policja, podejrzewali że to nagłe zniknięcie pary zakochanych stanowi po prostu sposób młodych ludzi na ubarwienie sobie życia.. romantyczne chwile sam na sam z dala od codzienności. Jednak, gdy ta „chwila zapomnienia” zaczynała się niepokojąco przedłużać, Piotra dopadła myśl, że stało się coś złego. Bardzo złego.

W toku policyjnego śledztwa pojawia się mnóstwo hipotez. Śledczy namiętnie nie udzielają rzetelnych informacji, gdyż nieustannie są w trakcie wykonywania czynności, których absolutnie nie mogą przerwać..:). Dodatkowo, prywatne śledztwo Piotra z każdym dniem coraz bardziej komplikuje mu życie..

Co się stało z Aleksem i Aliną?

Czy ucieczka z domu ich nastoletniego sąsiada w jakiś sposób łączy się z tą historią?

„Najsłabsze ogniwo” to inteligentny thriller – gra logiczna polegająca na szukaniu najsłabszego ogniwa w zbitym łańcuchu kłamstw i tajemnic.

Kiedy każdy z bohaterów oszczędnie gospodaruje prawdą, a kłamstwo staje się „chlebem powszednim”, prawda okazuje się piekielnie smutna...

Polecam🔥

Czy czasem macie tak jak ja, że pewnego dnia otwieracie oczy, wstajecie z łóżka i wszystko idzie na opak? Kubek z kawą wylatuje z rąk i brudzi ubranie, w kranie tylko zimna woda, samochód nie odpala. Następuje mega opiór od pracodawcy za spóźnienie. Odkrywacie, że okulary, bez których jesteście jak kret, zostały sobie w domu, a lista zakupów była tylko na kartce, a nie w głowie itp., itd.? Oj to nic w porównaniu z tym, co zgotował Małecki swojemu bohaterowi w najnowszym thrillerze!

Wzięty pisarz Piotr Warot, żyjący z powieści obyczajowych czuł, że coś złego wisi w powietrzu. Nie wiedział jednak co i jak to bardzo namiesza w jego życiu. Zaginięcie brata, jego dziewczyny a na końcu dzieciaka sąsiadów? To za dużo na jedną osobę, którą za bardzo zainteresowały się organa ścigania. Szczególnie iż ojcem zaginionego dziecka jest policjant. Piotr w związku ze swoim zawodem mógł pozwolić sobie na poprowadzenie prywatnego śledztwa… Co z niego wyniknie? Czy te sprawy w jakiś sposób są ze sobą powiązane? Gdyby jeszcze nikt niczego nie ukrywał, o ile wszystkim żyłoby się łatwiej…

Twórczość Roberta Małeckiego rozwija się w kierunku, który najbardziej lubię w tym gatunku literackim. Autor stroni od bezsensownych, krwawych, przemyślnych opisów tortur i morderstw, a nastawia się głównie na psychologię postaci. Widać, że to pisarz cały czas rozwijający swój warsztat i za każdym razem podnoszący sobie poprzeczkę. Historia przedstawiona w jego najnowszej książce była dopracowana, wciągająca i nastrojowa. Akcja miała dobre tempo, co krok dowiadywaliśmy się czegoś, co znów mieszało nam w głowie i nie było już wiadomo co, kto, jak, na co i po co. Krąg podejrzanych raz się rozszerzał, a raz zawężał, tworząc klimat ciągłej niepewności i niepokoju. Najlepsze było to, że Autor tak poprowadził akcję, że nie tylko widać było skomplikowane relacje międzyludzkie, ale również czuć było narastające napięcie, a styl Małeckiego stawiał nas w rolach świadków wydarzeń, które miały miejsce w małej, zamkniętej miejscowości usytuowanej pod moim rodzinnym miastem, tj. pod Toruniem. Czytałam szybciutko, by jak najszybciej wydostać się z pajęczyny kłamstw i odetchnąć świeżym powietrzem.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Autorowi i Wydawnictwu Czwarta Strona.

"Najsłabsze ogniwo" należy do książek, które mi się podobały, ale nie znajdują się w gronie moich ulubionych pozycji. Akcja rozkręca się stopniowo i z każdym rozdziałem dzieje się coraz więcej, co dla mnie było dużą zaletą, gdyż lubię, kiedy napięcie rośnie stopniowo. W powieści czai się dużo tajemnic i wiele wątków, więc nie da się narzekać na nudę. Książka jest bardzo wciągająca i czasami trudno było się od niej oderwać. Jeśli chodzi o głównych bohaterów to mam wrażenie, że byli oni mało wyraziści, co wpłynęło nieco na niekorzyść. Niemniej jednak książka jest dobra i cieszę się, że zdecydowałam się ją przeczytać.

Z racji tego, że uwielbiam wszystkie książki napisane przez Roberta Małeckiego, na jego najnowszą powieść nie mogłem się doczekać. Ten doskonały thriller przesiąknięty jest niesamowitym mrocznym klimatem, który wprost wylewa się z tej książki. Styl autor, który osobiście uwielbiam, jest również ogromnym plusem tej powieści, tak samo, jak zresztą doskonale napisana historia, która sprawiła, że nie mogłem oderwać się od czytania tej książki. Wszystkim gorąco polecam każdą książkę, której autorem jest Robert Małecki, a w szczególności jego najnowszą powieść, gdyż moim zdaniem jest to naprawdę doskonały tytuł.

Lubię książki z pogranicza kryminału i thrillera, które wciągają mnie swoją fabułą, niebanalną historią i wyrazistymi postaciami. "Najsłabsze ogniwo" to bez wątpienia tytuł, które wpasowuje się w uwielbiany przez mnie schemat. Powieść do pierwszego momentu fascynuje czytelnika zwrotami akcji i wyjątkowym poczuciem grozy i niepokoju. Pisarz doskonale oddaje nastrój, jaki powinien towarzyszyć książką z tego gatunku. Przeczytałem ją w kilka dni i powiem szczerze, że dawno nie miałem w dłoniach tak dobrej lektury. Tytuł godny uwagi i plecenia wszystkim czytelnikom i fanom lubującym się w tego typu powieściach.

Gdy mój chłopak zdał egzamin na prawo jazdy, stwierdziłam, że muszę kupić mu jakiś prezent. On uwielbia oglądać różnego rodzaju thrillery i powieści kryminalne, dlatego mój wybór padł na książkę o takiej tematyce. Po sugestiach Pani z księgarni zakupiłam mu "Najsłabsze ogniwo " Roberta Małeckiego. Według sprzedawczyni autor łączy w sobie najznakomitsze cechy wpisujące się w owe gatunki. I robi to w naprawdę w arcyciekawy sposób. Potężna dawka emocji, zagmatwanych sytuacji oraz niespodziewanych zwrotów akcji. Całość czyta się z zapartym tchem i wypiekami na twarzy. Sama się skusiłam i przeczytałam książkę w kilka dni. Potwierdzam w stu procentach, tytuł wart zakupu.

Robert Małecki to jeden z moich ulubionych autorów, który zajmuje się kryminałami. Zawsze chętnie sięgam po jego książki, gdyż według mnie najlepiej oddają ducha tego typu powieści. Kilka dni temu przeczytałam jego najnowszą pozycję i całkowicie przepadłam. Ta lektura wciągnęła mnie niemal od samego początku i trzymała w niepewności do ostatniej strony. Długo nie mogłam odkryć, co tak naprawdę stało się z zaginionymi. Książka pełna była intryg, tajemnic i niewyjaśnionych historii, więc do wszystkiego czytelnik dochodził powoli. Jeśli macie ochotę przeczytać naprawdę świetny thriller, to dajcie szansę autorowi.

Jako wierny fan thrillerów, staram się wyszukiwać książki, które wciągają czytelnika od samego początku i zawierają interesująca fabułę, zagmatwane zwroty akcji oraz wyjątkowy nastrój grozy. Wszystko to odnalazłem w tytule "Najsłabsze ogniwo" znakomitego pisarza Roberta Małeckiego. Autor stworzył rewelacyjną powieść z wszelkimi elementami typowymi dla tego gatunku. Dla mnie osobiście to jeden z lepszych tytułów, z jakimi miałem ostatnio do czynienia. Wciąga od samego początku i trzyma w napięciu aż do ostatniej strony. Pozycja zdecydowanie warta polecenia, spełni oczekiwania każdego czytelnika.

Znacie książki Roberta Małeckiego?

Mnie kupiła jego seria o Bernardzie Grossie. Klimat w tych książkach jest świetny. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Dziś ma premierę jego nowa książka "Najsłabsze ogniwo". Byłam jej ogromnie ciekawa.

Pisarz Piotr Warot wiedzie ustabilizowane życie. Piękny dom, żona, dwójka dzieci i jego książki, które odniosły sukces. Ale jak to w kryminałach, coś musi przerwać tę rodzinną sielankę. Brat Piotra, Alex ginie bez śladu. Jego dziewczyna również. Początkowe zaniepokojenie przeradza się w strach. Dodatkowo również znika syn sąsiadów. Zaczynają się poszukiwania i domysły. Czy te dwie sprawy się łączą? Nasz bohater próbuje się tego dowiedzieć.

Przede wszystkim muszę tutaj zwrócić uwagę na styl autora, który mnie osobiście bardzo odpowiada. Pisze ON z wielką dbałością o szczegóły. Z łatwością mogłam sobie wyobrazić poszczególne sceny czy sytuacje. Również czytając czułam ciągle napięcie. Kompletnie nie mogłam przewidzieć co dalej nastąpi. Autor bardzo ostrożnie i powoli dawkował nam kolejne informacje, które w końcu połączyły się w finałowy koniec. Kompletnie się go nie spodziewałam. Podobało mi się, że wszystko stało się jasne. Nie było tutaj miejsca na domysły. Główny bohater jest bardzo charakterystyczną postacią. Wszystko kręci się wokół niego. Lubię tak skonstruwaną fabułę. Bardzo się cieszę, że mogłam przeczytać książkę jeszcze przed premierą. Powieści @[Adres usunięty] biorę praktycznie w ciemno. Polecam serdecznie tę lekturę na jesienny wieczór. Gwarantuje, że to będzie dobrze spożytkowany czas.

Jeśli macie ochotę przeczytać dobry kryminał, to postawcie na Roberta Małeckiego. Jego książki to zawsze pewniaki. Kilka dni temu skończyłam czytać jego najnowszą pozycję i muszę przyznać, że dawno żadna lektura nie zrobiła na mnie aż takiego wrażenia. Książka trzyma w napięciu od samego początku do końca. Nie ma chwili wytchnienia od tych tajemnic, intryg, które mają miejsce w tym thrillerze. Finał opowieści bardzo mocno mnie zaskoczył, nie spodziewałam się totalnie tego, czego się dowiedziałam na końcu. Na duży plus zasługuje tu także kreacja bohaterów, którzy są po prostu dobrze napisani. Zachęcam do czytania.

Pierwszy raz z twórczością Roberta Małeckiego spotkałam się kilka lat temu. Od tego czasu, jestem wierną fanką pisarza i staram się czytać wszystkie jego powieści. Jeżeli chodzi o "Najsłabsze ogniwo " bez wątpienia jest to jeden z lepszych tytułów, który wyszedł spod jego ręki. Autor doskonale połączył w niej wątki grozy z elementami kryminału, dając czytelników niezwykle spójną, ciekawą i wciągającą książkę. Doskonała pozycja dla zwolenników tego typu gatunków. Tak jak ja znają w niej wszystko, co najlepsze w thrillerze. Książka sprawdzi się również w przypadku początkujących czytelników. Polecam.

Rzadko kiedy czytam kryminały, choć bardzo je lubię. Po prostu ciężko jest mi trafić na dobrą powieść z tego gatunku. Ostatnio zaryzykowałem po raz kolejny i zabrałem się za najnowszą powieść Roberta Małeckiego, której wybór okazał się strzałem w dziesiątkę. Akcja powieści toczy się dość powoli, ale co jakiś czas przyśpiesza i pełna jest niespodziewanych zwrotów akcji. Fabuła pełna jest intryg, zaginięć, a każda kolejna zagadka sprawia, że wszystko staje się jeszcze bardziej zagmatwane. Styl, w jakim pisze autor, bardzo mocno przypomina mi twórczość Cobena, co jest dość dużym plusem. Jeśli nie znacie Małeckiego, to koniecznie musicie to nadrobić, bo warto.

"Chodziło tylko o złożoną obietnicę. Nie chciałem jej złamać."

Piotr Warot jest pisarzem powieści obyczajowych. Wiedzie spokojne, rodzinne życie w jednej z podtoruńskich wsi. Do czasu... W niewyjaśnionych okolicznościach znika jego młodszy brat Aleks, a jak się później okazuje również dziewczyna brata. To nie koniec zaginięć. Nastoletni syn sąsiada, po nocnych eskapadach nie wraca do domu. Piotr wiedząc więcej niż inni zaczyna prowadzić własne śledztwo.

Niezwykle przemyślana, pieczołowicie utkana intryga. Tajemnica goni tajemnicę. To jest teatr wielu aktorów. Każda z postaci dokłada swoją cegiełkę. Na każdego spada cząstka winy. Kto jednak jest bezpośrednim sprawcą?

Poszczególni bohaterowie są jak elementy domina. Kiedy jeden upada pociąga za sobą kolejne. Tutaj sekwencja poszczególnych zdarzeń i niewypowiedzianych słów niesie ze sobą nieodwracalne w skutkach nastepstwa. Nie wszystko jest tak oczywiste i jednoznaczne jakby mogło się początkowo wydawać.

Dylematy moralne, lojalność, chęć dochowania tajemnicy, a z drugiej strony nadużywanie władzy, matactwa i zastraszanie.

Zdecydowany plus za to, że główny bohater nie jest policjantem. Fabuła nie skupia się na samym śledztwie, a na relacjach międzyludzkich i zachowaniu człowieka w różnych, niekiedy ekstremalnych sytuacjach.

Akcja nie pędzi, mimo to cały czas odkrywane są nowe fakty, które na bieżąco zmieniają postrzeganie tego co się właściwie stało. Nagłe zwroty akcji wytrącają z rytmu i zawracają z obranej ścieżki. Panuje napięta atmosfera, balansując na granicy prawdy i kłamstwa. Nie jest łatwo przewidzieć zakończenie.

To moje trzecie spotkanie z twórczością Pana Roberta Małeckiego i muszę przyznać, że zdecydowanie najlepsze, nie ujmując nic poprzednim.

Czytając tę powieść czułam się w pełni dopieszczona. Dość dobrze znam Toruń więc mogłam w niektórych scenach uczestniczyć prawie jako naoczny świadek. Autor ma lekkie pióro, potrafi omotać czytelnika i wciągnąć go w wir wydarzeń.

Miałam mnóstwo podejrzeń jednak dopiero pod koniec dodałam dwa do dwóch i poznałam sens zachowań bohaterów, choć nie ukrywam, że liczyłam na inne zakończenie.

Polecam!

Robert Małecki to jeden z moich ulubionych polskich pisarzy kryminalnych. Nie musiałam się wiec długo zastanawiać nad sięgnięciem po jego najnowszą książkę. “Najsłabsze ogniwo” to thriller podejmujący modny ostatnio motyw zaginięcia.

Głównym bohaterem jest pisarz, co już zdobyło pierwszego plusa. Piotr Warot jest ostatnią osobą która widziała dziewczynę swojego brata przed jej nagłym zaginięciem. Policja swoje podejrzenia kieruje w stronę Aleksa, a utwierdza ich w tym przekonaniu fakt, że mężczyzna znika kilka dni po tym, jak jego partnerka była widziana po raz ostatni. Niedługo po tym bez śladu znika nastoletni syn sąsiada Piotra, którego pisarz wieczorem podwoził do domu. Co łączy Warota z tymi trzema zaginięciami? Czy zdesperowany pisarz będzie w stanie samodzielnie dojść do prawdy?

Pan Robert, jak zawsze, zaserwował nam wyśmienitą ucztę literacką i świetnie spędzony czas. Niestety nie udało mi się rozwiązać zagadki zaginięcia Aliny i Aleksa, ale do ostatniej chwili usiłowałam połączyć ze sobą elementy układanki. Jeśli się zastanowić, to chyba miałam małą nadzieję, na zupełnie inny finał, autor jednak zaserwował coś, czego nie sposób się było domyślić, przynajmniej przez pierwszą część fabuły.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Roberta Małeckiego uważam za bardzo udane.

„Najsłabsze ogniowo” ma to coś, co przykuwa uwagę i sprawia, że chce się brnąć w przedstawioną historię. Fabuła kręci się wokół zaginięcia trzech osób. Akcja początkowo rozwija się powoli, a takiego rozpędu dostaje grubo po połowie. Jest tutaj trochę tropów, mylnych założeń, które podsuwa autor, wiele zaskakujących zwrotów. Chyba pierwszy raz nie zastanawiałam się zbyt nad tym, co za chwilę wyjdzie na jaw, ale bardziej ciekawiło mnie to czy dana informacja wprowadzi wszystko w jeszcze większe bagno, czy może nieco rozjaśni sytuację. Ale i tak zawsze, nawet po chwili rozjaśnienia było bagno.

Zostałam omotana tak tym wszystkim, co tu się działo, że zupełnie nie przeszło mi nawet przez myśl, że TO TA POSTAĆ jest winna. Nie myślałam też, że to wszystko będzie miało TAKI finał. Zakończenie jak najbardziej na plus, aczkolwiek im więcej o tym myślę, tym bardziej wydaje mi się to wszystko takie trochę naciągane (?). Ale zaskoczenie było i napięcie również!

Dzięki powolnemu rozwojowi zdarzeń mamy okazję nieco poznać świat bohaterów. Klimat powieści utrzymany jest w stylu życia przeciętnych mieszkańców przeciętnej miejscowości. Przez trzecioosobową stajemy się świadkami życia Piotra Wariota – pisarza powieści obyczajowych. Nie do końca rozumiem jego postępowanie w niektórych sytuacjach. Było nieco nieodpowiedzialne, ale umówmy się czy kiedykolwiek w kryminale lub thrillerze trafiamy na bohatera, który postępuje rozsądnie zawsze i wszędzie. No nie, więc nie uważam tego za jakiś minus. Bardzo podobało mi się przedstawianie rodzinnych relacji. Mąż- żona, ojciec- syn, teść- mąż córki, brat-brat… Nie zazdroszczę teścia Wariotowi. Ukazane relacje pokazują, że dla najbliższych można zrobić wiele.

Styl Roberta Małeckiego określiłabym mianem specyficznego. Pisze lekko, bohaterowie wyrażają się potocznie. Wszystko ma taki naturalny charakter. Dobrze oddaje uczucia bohaterów, przez co czytelnik się do nich przywiązuje. Przeszkadzały mi natomiast takie zdania niepasujące do niczego, kompletnie nic niewnoszące. Takie wypełniacze. Nie ma tutaj lania krwi co kilka stron, makabrycznych opisów, co bardzo mi się spodobało, bo mimo iż czytam dużo kryminałów, to takie opisy nie należą do moich ulubionych.

"Najsłabsze ogniwo" to wiele tajemnic, wiele powiązań, tragiczne wydarzenia w niemakabryczny sposób opisane i zaskakujące zakończenie. Polecam na jesienny wieczór jako naprawdę wciągającą historię.

Dla mnie było to naprawdę dobre!

„A ty jesteś szczęśliwy ?”

"W każdym łańcuchu kłamstw znajduje się „Najsłabsze ogniwo "

Fikcja literacka to też swojego rodzaju kłamstwo, jednak Robert Małecki uknuł tym razem taką intrygę, że nie sposób doszukać się w niej słabego ogniwa. Takie kłamstwa akceptuję i to z ogromną przyjemnością!

Klimat powieści zachwycił mnie od pierwszych stron. Niemal namacalne poczucie, że wydarzy się coś, co przewróci spokojne życie głównego bohatera, znanego pisarza powieści obyczajowych, do góry nogami, od razu podnosi poziom napięcia i utrzymuje go do szokującego końca, podsycając co rusz odsłonięciem rąbka jednej z wielu skrywanych tajemnic, czy nagłym zwrotem akcji.

Zaginięcie w krótkim odstępie czasu trójki mieszkańców spokojnej, podtoruńskiej wsi wydaje się co najmniej intrygujące, ale i budzi niepokój. Czyżby brat Piotra wraz z dziewczyną wyjechali nagle do spa, a nastoletni syn sąsiada przechodzi okres buntu? A może za ich zniknięciem kryje się coś więcej?

Brak jakiegokolwiek kontaktu z zaginionymi zmusza do działania policję, ale i Piotr za wszelką cenę dąży do poznania prawdy. I w pewnym momencie chyba tylko jemu na niej zależy. Czy uda mu się zerwać łańcuch kłamstw i odkryć tajemnice skrywane przez wszystkich wokół, również jego najbliższych?

Autor bardzo życiowo, realistycznie oddał emocje związane z dorastaniem, niełatwe relacje nastolatków z rodzicami. Ale poruszył również dylemat związany z kwestią zaufania i dochowywania tajemnicy za wszelką cenę. Czy w niektórych przypadkach złamanie danego słowa, nadużycie zaufania nie byłoby mniejszym złem? Szczególnie jeśli mogłoby zapobiec tragedii? Gdyby tylko można było z góry znać konsekwencje wyboru jednej lub drugiej drogi.

Elektryzujący kryminał! Nie sposób wyzwolić się spod jego uroku do ostatnich stron. Czytajcie!

Książki Roberta Małeckiego zawsze czytam z ogromną przyjemnością. Kiedy sięgam po jego powieści czuję czytelniczy spokój. Wiem, że spędzę z daną książką miłe chwile, zatopię się w danej historii, by wraz z bohaterami móc popłynąć w wir wydarzeń.

,, Najsłabsze ogniwo " określiłabym jako subtelny a zarazem wysublimowany thriller, pełen niedomówień, kłamstw, tajemniczych zbrodni oraz zaginięć. To powieść, gdzie akcja toczy się swoim nieśpiesznym , umiarkowanym rytmem, gdzie główny bohater w niezwykle przenikliwy sposób, krok po kroku próbuje wyplątać się z gęstej sieci zakłamania. Jak sam autor wspomina, ta książka jest formą podziekowania Harlanowi Cobenowi, dzięki któremu zajął się pisaniem. Ja uwielbiam powieści Cobena, dlatego kiedy zaczęłam czytać,, Najsłabsze ogniwo " miałam wrażenie, że to właśnie tego autora książkę trzymam w ręku. Ogromnie czuć tutaj styl autora zagranicznego, co dla mnie oczywiście działa na wielką korzyść tej powieści.

Moi drodzy, jeśli macie ochotę na wyważoną, spokojną lecz ekscytujacą zagadkę, w której nic nie jest oczywiste a rozwiązanie przyprawi, głównego bohatera o niejeden zawrót głowy to polecam wam tę książkę. Czym, bądź kim jest tytułowe ,, Najsłabsze ogniwo "?

Czyż nie jest prawdą, że łańcuch jest tak mocny jak jego najsłabsze ogniwo a życie to właśnie taki łańcuch . A więc, jak myślicie, co się stanie, gdy pęknie jego najbardziej kruche ogniwo?

Bez wątpienia najmocniejszym ogniwem Roberta Małeckiego jest jego twórczość literacka. A co stanowi o jej sile? Przede wszystkim kreatywność w tworzeniu fabuły oraz kreacja bohaterów, z którymi pragniemy się utożsamiać.

Autor mocno trafia do naszej wyobraźni, sprawiając, że nasze emocje eksplodują pod wpływem ciągłego napięcia podczas czytania. Z każdą stroną Robert potrafi zaciekawić, trzyma nas w niepewności gwarantując dreszcze na całym ciele. Taka umiejętność nie jest cechą każdego pisarza. Dlatego też Robert Małecki jest unikatowy, niemożliwy do skopiowania.

To, co ważne sam nie kopiuje swoich schematów, lecz z każdą nową książką gwarantuje nam przypływ nowych wrażeń. Dodam – mocnych wrażeń. „Najsłabsze ogniwo” - bo o tej książce mowa – jak sam autor przyznaje jest pewnego rodzaju podziękowaniem dla Harlana Cobena, ponieważ Robert dzięki niemu zajął się pisaniem. Panie Harlanie – dziękuje(my).

Ale wróćmy do sedna, czyli recenzji „Najsłabszego ogniwa”. Thriller ten wszystko co posiada jest najmocniejsze – pomysł na historię, mistrzowskie jej przedstawienie, a także kreację głównego bohatera. O sile tej historii stanowi również pewnego rodzaju przekaz uświadamiający nam, jak ogromna może być siła rodzinnych więzów oplecionych siecią kłamstw i intryg.

Na kartach „Najsłabszego ogniwa” poznajemy Piotra Warota, pisarza powieści obyczajowych. Warot wraz z żoną Karoliną i dwójką swoich dzieci, cieszą się urokiem sielskiego życia. Do dnia zaginięcia jego brata Aleksa. Ślad po nim i jego dziewczynie zaginął. Piotr podejrzewa najgorsze. Policja zaś uważa, że młodzi postanowili oderwać się spędzając romantyczny urlop. Niestety przedłużające się milczenie nie zwiastuje nic dobrego. Zwłaszcza, że w tym samym czasie znika syn sąsiadów, który przyjaźnił się z synem Piotra. Czy te obie sprawy mają wspólny mianownik? Czy znalezienie cech wspólnych pozwoli odpowiedzieć na pytania, które rodzą się w naszej głowie?

Pewne jest to, że nie ustaniemy dopóki nie dotrzemy do finałowej sceny. Lecz zanim do tego dojdzie, będziemy musieli wraz z Piotrem Warotem przejść krętą drogę, pełną sieci kłamstw. Jak już wspomniałem autor ponownie zawiązał mocną fabułę oraz wykreował kolejnego bohatera, który dumnie dołączyć może do Bernarda Grossa i Marka Benera

„Najsłabsze ogniwo” to kolejny thriller, który wiele namiesza w zestawieniu najlepszych książek mijającego roku. To kolejna książka Roberta Małeckiego, którą autor udowodnił, że pisanie to jego Najmocniejsze ogniwo. Robercie niech Twoja passa nadal trwa. Czego życzę Tobie i miłośnikom Twojej twórczości.

Recenzując książkę „Zmora” zadałem pytanie „Robert, jak Ty to robisz?! Jak tworzysz tak genialne historie? Po przeczytaniu „Najsłabszego ogniwa” dodam tylko – „Robert, rób tak dalej!”.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału

[Adres usunięty]

Ten thriller Roberta Małeckiego to historia jak z filmu. Pochłania od pierwszej strony i nie pozostawia miejsca na wyrównany oddech już do samego końca. Gęsta atmosfera jest odczuwalna już na początku, a z każdą następną stroną pojawiają się kolejne elementy, które budzą w czytelniku nowe podejrzenia.

Akcja ma bardzo szybkie tempo. Warot to bohater pozostawiony sam sobie i cała fabuła jest sfokusowana na intrydze – niczym poza tym. Tajemnice wciąż się mnożą, bohater jest coraz bardziej zagubiony, wystraszony, zmęczony. Małecki doskonale oddaje tę atmosferę – razem z bohaterem próbujemy odkryć prawdę, ale żaden element nie pasuje do innego.

Od książki trudno oderwać się choćby na chwilę. Robert Małecki nie pozwala czytelnikowi się nudzić. Żadne słowo nie jest tu rzucone na marne. Każdy opis, każde miejsce i bohater mają znaczenie. A przy tym Autor nie potrzebuje mnóstwa krwawych zbrodni, wulgaryzmów, przerysowanych bohaterów (poza muskulaturą jednego z policjantów;) ale to akurat zabawny element tej powieści ), by zainteresować swojego czytelnika.

Zakończenie jest bardzo “w stylu Cobena” – kompletnie niespodziewane, ale czułam, że wszystko prowadziło do takiego właśnie rozwiązania intrygi.

"Najsłabsze ogniwo" to powieść, która sprawia, że zapomina się o tym, co wokół się dzieje. Nawet o oddychaniu trzeba pamiętać! Ale warto! Wrażenie, które wywarł na mnie ten thriller było ogromne – dobrze mieć “swojego polskiego Cobena” 🙂

Znacie twórczość Pana Roberta Małeckiego? Nie miałam wcześniej okazji czytać żadnej pozycji aż do tej pory. "Najsłabsze ogniwo" to najnowsza książka, która swoją premierę będzie miała 29.09.2021 :)

Co o niej sądzę?🤔

Przyznam szczerze, że pióro autora mi się spodobało. Jest lekkie, dużo dialogów i czytało się dosyć szybko. Tylko akcja mnie momentami troszkę denerwowała 🙈

Dlaczego?

Już wyjaśniam...

Rozpoczęło się dosyć nieźle. Spotkanie rodzinne na ogródku. Piwo, rozmowy... I to pytanie "czy ty jesteś szczęśliwy...?" Od tego momentu wiedziałam, że zaraz coś się stanie i nie pomyliłam się 😁

Piotr Warot jest znanym pisarzem powieści obyczajowych. Po spotkaniu jego brat Aleks ginie bez śladu... miał zostać na noc, ale tego nie zrobił. Zatem gdzie się podział? Do tego znika także dziewczyna Aleksa-Alina... czyżby gdzieś razem uciekli?

Jednym z podejrzanych zostane Piotr, ponieważ ON jako ostatni miał styczność ze swoim bratem i jego dziewczyna...

Do tego zaginął nastoletni syn sąsiadów, a kto go widział po raz ostatni?

Tak tak... jeżeli pomyśleliście o Piotrze to macie rację....on jako ostatni podwiózł go do domu 🙈

Dziwnym trafem wszystko dzieje się w tym samym czasie... dlaczego?

Po drodze dzieją się różne rzeczy... wychodzą na jaw nowe fakty... każdy z bohaterów skrywa jakaś tajemnicę, kto z nich kłamie?

Ten thriller był jak jakaś ruletka... gdy coś wyszło na jaw to sytuacja albo się trochę poprawiła albo bardziej zagmatwała🙈

Autor umiejętnie poprowadził akcję. Chciałam poznać co wydarzy się dalej aczkolwiek koniec mnie nie zaskoczył...zaczynałam powoli składać tę układankę w całość😁

I zdradzę Wam, że mi się to udało 😁

Mimo tego polecam Wam ten thriller, bo jestem pewna, że Wam się spodoba :)

Twórczość Roberta Małeckiego poznałam wtedy, gdy zaczął pisać thrillery. Byłam wtedy zaskoczona krytycznymi głosami, choć to normalne, kiedy autor próbuje swoich sił w nowym gatunku i daje czytelnikowi nie to, do czego był przyzwyczajony. Może właśnie dlatego, że ja żadnych oczekiwań nie miałam, byłam tak oczarowana światem, który Małecki wykreował na kartach "Żałobnicy", później była jeszcze lepsza "Zmora", a teraz w moje ręce wpadło "Najsłabsze ogniwo". 

To jedna z tych powieści, dla których warto zarwać noc, choć tak naprawdę coś takiego jak czas przestaje mieć znaczenie już po pierwszych zdaniach. W pewnym momencie po prostu automatycznie trzeba zapalić światło, nie wypuszczając książki z rąk, bo nie można się od niej oderwać. Dawno nie spotkałam się z tak misternie utkaną fabułą, w której wraz z rozwojem wydarzeń, wiedziałam tak naprawdę coraz mniej... mnożyły się jedynie wątpliwości, nie tylko odnośnie sprawcy, ale nawet tego, co właściwie się wydarzyło. 

Klimat tej powieści jest niesamowity, a wszystko dzięki temu, że akcja toczy się wokół lasu. Czy może być coś bardziej nastrojowego niż droga wiodąca wśród drzew wielokrotnie przemierzana przez bohaterów nocą? Ilekroć się tam pojawiali, czułam się jakbym im w tym towarzyszyła. Ten dreszczyk emocji, wyczulenie na każdy szmer... i tajemnice, które być może skrywa. To był właśnie w moim odczuciu najmocniejszy punkt "Najsłabszego ogniwa". 

Każdy, kto zna prozę Roberta Małeckiego, wie, że jest w niej to "coś", coś nieuchwytnego, te zdania złożone jakby od linijki, ale jednak plastyczne, często kryjące w sobie więcej niż tylko zlepek słów. Rzadko robię notatki podczas czytania, raczej zaznaczam fragmenty, w których jest coś, na co zamierzam zwrócić uwagę w recenzji, ale tym razem dla pewności zapisałam sobie krótko "inteligenty humor". To tylko szczegół, ale warty uwagi i docenienia, bo to sztuka wywołać uśmiech na twarzy czytelnika, który przerzuca w napięciu kartki, by poznać rozwiązanie sprawy. 

Plusem tej książki są też bohaterowie. Główny jest znanym autorem powieści obyczajowym, co zresztą nie raz pomogło mu w śledztwie, które rozpoczął po zaginięciu brata i jego dziewczyny. To z jego perspektywy poznajemy wydarzenia, ale pozostałe postacie są równie dobrze zarysowane. Szczególnie zwróciło moją uwagę  przedstawienie nastolatków, wypadło w moim odczuciu bardzo autentycznie. 

Podoba mi się to, że autor nie podąża utartymi schematami, a tworzy własne, niepowtarzalne szablony. Zabójczo logiczne, a jednocześnie nieprzewidywalne. Do tego dochodzi doskonały warsztat i z dodatkiem mrocznego klimatu daje efekt w postaci rewelacyjnego thrillera, jakim jest "Najsłabsze ogniwo". 

Moje 10/10. 

Najsłabsze ogniwo” to moje pierwsze spotkanie z autorem. Muszę przyznać, że byłam bardzo ciekawa tej książki i od samego początku poczułam jak lektura mnie wciąga. Thriller z rodzinną tajemnicą w tle to coś co bardzo lubię! Chociaż sam pomysł na fabułę jest na prawdę dobry, tak samo zakończenie dla mnie było dość przewidywalne. Nie ukrywam natomiast, że autor świetnie przeplata losy bohaterów, tworząc splot wydarzeń, który wzbudza zainteresowanie czytelnika. Każda przeczytana strona w ciekawy sposób naprowadza nas na rozwiązanie zagadki i pozwala zgłębić tajniki intrygi. Dodatkowo autor nietuzinkowo wplata w całą historię wątki obyczajowe z wyczuciem grając na emocjach odbiorcy. Podsumowując, chociaż klimat książki jest raczej spokojny i nie znajdziemy tu mrożących krew w żyłach scen, to ja muszę przyznać że dałam się wciągnąć i bardzo miło spędziłam czas z tą książką. Panie Robercie czekam na więcej! 😊

Zacznę od tego, że jedyna książka autora jaką do tej pory czytałam to "Zmora" , która totalnie mi się podobała. Wobec tego miałam duże oczekiwania co do nowości Pana Roberta. Jak wypadło to tym razem ?

Fabuła książki opiera się na tajemniczych zaginięciach trzech osób. Zdawać by się mogło, że jedno z nich nie ma żadnego związku z całością , ale czy na pewno ?

Autor sprytnie prowadzi nas przez kolejne tropy, które z każdym kolejnym rozdziałem zaczynają układać się w spójną całość. Im dalej wgłąb książki, tym bardziej wzrasta ciekawość co do rozwiązania zagadki. Nie brakuje tu mylnych tropów i urywanych myśli , które tylko podkręcają burze mózgu jaka towarzyszy czytaniu.

Samo zakończenie na plus. Jednak im bliżej do niego było, tym łatwiej było odgadnąć o co w tym wszystkim chodzi. Z tego powodu trochę zabrakło efektu wow.

Całość uważam za naprawdę dobrze skonstruowany kryminał, który czytało się bardzo szybko i przyjemnie.

Robert Małecki jest dla mnie synonimem literackiego kunsztu. Jego książki biorę w ciemno i na żadnej się nie zawiodłam. Po lekturze tej czuję się jak po weekendzie spędzonym ze znajomymi, którzy wpadli w odwiedziny z daleka. Było świetnie, ale w końcu musieli się zebrać i w mieszkaniu została pustka. I choć cieszę się na kolejne spotkanie, żałuję, że to się skończyło. To nic, że pod koniec siedziałam jak na szpilkach. Nieważne, że nie potrafiłam powstrzymać łez. Warto było.

Każda rodzina ma swoje tajemnice. Jednak niektóre z nich mogą doprowadzić do tragedii. Sprawy, które wydają nam się błahe, mogą nieść ze sobą ogromne konsekwencje.

Ta książka pochłonęła mnie od pierwszych stron, może i akcja nie mknęła jak szalona, ale akurat w przypadku tego autora kompletnie mi to nie przeszkadza. Wręcz przeciwnie, czekam na to. Nie jestem pewna, dokąd zaprowadzą mnie wydarzenia. Tak było i tym razem. Zakończenie będę przeżywać jeszcze przez kilka dni.

Ogromny plus należy się autorowi za relacje między bohaterami. To działa zarówno na linii ojciec-dzieci, jak i na linii między braćmi czy mężem i żoną. Nie potrzeba rozbudowanych dialogów, zbędnych opisów, wystarczą małe gesty, których w tej książce nie brakuje.

Sama intryga jest dopracowana pod każdym względem, nie umiem się do niczego przyczepić. Nie brakuje ślepych uliczek i emocji. Zwłaszcza pod koniec, choć nie tylko. Ta powieść to także historia o rodzinie, o tym, jak się zmieniamy i co potrafimy zrobić, by ocalić bliskie nam osoby. Robert Małecki w najlepszym wydaniu, polecam serdecznie.

Jestem fanką książek Autora i to od momentu gdy przeczytałam ,,Skazę", dla szczegółu Mąż również. Kiedy po seriach kryminałów dostałam do ręki pierwszy thriller, byłam równie zachwycona. Czy najnowsza książka Autora mnie zauroczyła?

Piotr Warot jest osobą znaną, tym trudniej przeżyć mu to co się dzieje. Gdy informacje o jego życiu pojawiają się w mediach ma poczucie, że jest w centrum wydarzeń na które nie ma wpływu. Znika dziewczyna jego brata oraz jego brat Aleks i do tego jeszcze syn sąsiadów. Piotr rozpoczyna własne śledztwo, chce odszukać rodzinę i oczyścić się z podejrzeń. W taki czy inny sposób znajduje się w samym centrum wydarzeń.

Mogę powiedzieć... no Panie Robercie, znów się Panu udało. Książka z zaskakującą historią i genialnie napisana. Dostałam taką kumulację tajemnic i splotu zdarzeń, że nie byłam w stanie wypuścić jej z rąk.

Autor ma swoją niezaprzeczalną kulturę pisania, Jego książki nie ociekają krwią, nie są przepełnione brutalnymi scenami, a jednak powodują u czytelnika szybsze bicie serca, zarumienione policzki i zawalanie obowiązków. Dlaczego? Przez idealnie skonstruowaną fabułę i przemyślane ,,dokładanie do pieca". Małecki potrafi z wyczuciem grać na emocjach czytelnika, podsycać jego ciekawość i wiązać z bohaterami. Dba o doskonały rys psychologiczny, wplata wątki obyczajowe i nie wiadomo kiedy zaczynamy żyć powieścią. Jesteśmy w środku wszystkich wydarzeń, przeżywamy wzloty i upadki bohaterów.

Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze element zaskoczenia, nie da się przewidzieć kto winien. Odkrywając kolejne wydarzenia czułam się jak dziecko we mgle, a im więcej wiedziałam tym bardziej miałam wrażenie, że zdecydowanie jednak mniej wiem. Taka to dziwna zależność.

Kiedy biorę do ręki książkę Autora, mogę być pewna, że to będzie kawał dobrej literatury, że wszystko będzie miało sens, że język polski pozostanie językiem polskim, że moje zauroczenie znów wzrośnie, no i oczywiście gdy skończę ostatni rozdział pomyślę....jak On to wszystko pięknie wymyślił. Książki Małeckiego mają w pełni dopracowaną formę, wszystkiego jest dokładnie tyle ile powinno być. Nie ma tu przerostu formy nad treścią, nie ma zapychania stron czymś co nic nie wnosi, tu wszystko jest ważne i konieczne.

Coben pisze świetne książki, ale najbardziej jestem mu wdzięczna nie za miły czas jaki przy nich spędziłam a za zainspirowanie Roberta Małeckiego do sięgnięcia po pióro. Panie Robercie gratuluję pomysłów i wykonania!!!!! To znów była rewelacyjna lektura!!!!!!!!!!!