Shadowman. True crime. Pierwszy w historii FBI portret psychologiczny seryjnego mordercy

Porządna dawka true crime dla fanów gatunku? Proszę bardzo. "Shadowman" zaspokoi nawet te najbardziej wymagające czytelnicze potrzeby.

Książka opowiada o powstaniu zupełnie nowej dziedziny wiedzy. Profilowanie kryminalne to coś, co totalnie zmieniło pracę amerykańskiego FBI w latach 70. Poznajemy tu historię Susie Jaeger, dziewczynka znika z kempingu, na którym była ze swoją rodziną. Nie ma żadnego śladu, żadnych poszlak, dziecko dosłownie rozpłynęło się w powietrzu. Po drodze poznajemy także inne historie zaginięć, które - jak się okazuje - mogą być ze sobą powiązane. Agent specjalny Peter Dunbar uczestniczy w zajęciach, które dotyczą właśnie profilowania kryminalnego. Śledczy budując profil psychologiczny mordercy zaczynają w końcu łączyć kropki. I dochodzą do upragnionego celu, czyli znalezienia bezwzględnego zabójcy.

Reportaż stworzony przez Rona Franscella to rzetelna i bardzo szczegółowa porcja wiedzy na temat profilowania kryminalnego. Autor nie szczędzi nam drastycznych opisów dotyczących morderstw dokonanych przez Shadowamana. Książka dostarczy nam masy przeróżnych emocji, ale zapewniam Was, że jest warta przeczytania. Jeżeli choć trochę interesuje Was ta tematyka, to jest to dla Was pozycja obowiązkowa. Możemy także podejrzeć zdjęcia miejsc czy osób opisanych w tej pozycji. Nie zabraknie tu także faktycznych dokumentów, a dialogi nie są wytworem wyobraźni autora, tylko autentycznymi rozmowami. Dołóżcie sobie do tego seans świetnego serialu "Mindhunter" (macie taką sugestię na okładce, ale ja od siebie też bardzo mocno polecam ten serial). Planuję przeczytać jeszcze "Sekcję zwłok" również od Rona Franscella i liczę na to, że książka przypadnie mi do gustu podobnie jak "Shadowman".

Napis na okładce książki mówi „Trzymająca w napięciu relacja o powstawaniu pierwszego w historii FBI profilu psychologicznego”. I ja się pod tym w 100% podpisuje, napięcie czuć od samego początku, aż do ostatniej strony.

Książka jest dopracowana w najmniejszym szczególe. Każda, nawet ta z pozoru nieistotna, informacja ma ogromne znaczenie dla całej sprawy. A czytelnik, ramię w ramię, ze śledczymi próbuje rozwikłać zagadkę tajemniczych zaginięć.

W książce przedstawione są tezy na temat domniemanego sprawcy, które są bardzo szczegółowo wyjaśnione. Dzięki temu wiemy na jakiej podstawie specjaliści wysnuli takie wnioski. Autor podkreśla również jak długą i trudną drogę musieli przejść psychologowie, aby wzięto ich zdanie pod uwagę. Na szczęście udało się i cały ich trud nie poszedł na marne.

Książka opowiada też o ogromnym bólu utraty dziecka i cierpieniu rodziców. O ich sile walki i ogromnej sile wiary, która pchała ich do przodu i nie pozwalała się poddać.

Natomiast to, co mi się nie podoba, to nazywanie wariografu wykrywaczem kłamstw, z bardzo prostej przyczyny - on nie wykrywa kłamstw, a jedynie rejestruje reakcje organizmu. Rozumiem, że cześć czytelników z pewnością to wie, jednak błędne nazewnictwo przyczynia się do utrwalania błędnych przekonań.

Nie mniej jednak, wybaczam ten wykrywacz kłamstw i książkę serdecznie polecam!

Tej publikacji, a kieruję słowa w większości do czytelników lubiących literaturę z gatunku true crime, nie można nie znać.

„… czarne, głębokie jak otchłań oczy… Miały kolor cienia, w którym mogło się kryć wszystko”.

Zanim jednak zostanie ujawnione prawdziwe oblicze UnSuba (unknown subject), autor reportażu, Ron Franscell, zabierze nad do małego miasteczka. Zwykłego, z drobiazgową wręcz ilością przestępstw, w którym wszyscy, wszystko wiedzą… A początek tej historii zaczyna się w Manhattanie, w stanie Montana.

„Przeszukano chyba każdy centymetr kwadratowy powierzchni hrabstwa. Nikt nic nie znalazł”.

Susan Marie Jeager, siedmioletnia dziewczynka, w nocy znika z kempingu. W namiocie obok spali jej rodzice, a także rodzeństwo. Dopiero nad ranem dokonują makabrycznego odkrycia. Śpiwór Susie jest pusty. Natychmiast rozpoczynają się poszukiwania córki Marietty i Billa.

Agent specjalny Pete Dunbar, a zarazem miejscowy, wkracza do akcji. Wraz z nim agenci, Howard Teten i Patrick Mullany.

Brak twardych dowodów, poszlak, i co ważne, podejrzanych, powoduje, że w tej ogólnokrajowej już sprawie, pomagają jasnowidze, wróżki, czy specjaliści od wodnej magii. Akcja poszukiwawcza, nawet z wykorzystaniem śmigłowców, niestety nie przynosi efektów.

„Żadnego narzędzia zbrodni… Żadnych świadków”.

Czy Susie żyje? Czy ktoś ją porwał? Jeśli tak, to jaki motyw mógł mieć porywacza?

Pytań jest mnóstwo, ale jak znaleźć na nie odpowiedzi?

I tu, rozpoczyna się, ważny, przede wszystkim dla historii kryminalistyki, jej rozwój. Początek profilowania kryminalistycznego.

„Shadowman. Pierwszy w historii FBI portret psychologiczny seryjnego mordercy” to niezwykle szczegółowa, zawierająca, jak się okaże, szokujące dowody, zeznania, a nawet fotografie lektura.

Mimo że mam na swojej półce publikacje związane z tym tematem, z zaciekawieniem ją wertowałam. Zdecydowanie warta polecenia. A i przy okazji zachęcam do poprzedniej lektury autora pt. „Sekcja zwłok. True crime. Historie z prosektorium”.

To jak? Ciekawi kim był UnSub? Co takiego okropnego miał na swoim sumieniu? Ile ludzi pozbawił życia?

I co kryło się w tych czarnych oczach?

Ron Franscell, autor książki zabiera nas do lat 70'. Sięgamy do czasów kiedy w małej amerykańskiej mieścince grasował morderca, którego szybko okrzyknięto mianem UnSuba, a następnie Shadowmana.

Mała miejscowość w Montanie, początek lat 70. Pewien chłopiec zostaje zastrzelony przez nieznanego sprawcę. Jakiś czas potem podczas kempingu na polu namiotowym znika mała dziewczynka, Susie Jaeger. Niebawem bez śladu ginie młoda kobieta, Sandra Smallegan. Podczas poszukiwań zaginionych, policja trafia na opuszczoną od lat farmę. Znalezisko jakiego dokonują śledczy przyniesie jednak jeszcze więcej pytań, niż odpowiedzi.

Zajmujący się śledztwem agent specjalny Peter Dunbar uczestniczy w warsztatach w Quantico, podczas których omawiana jest nowa, zaledwie raczkująca metoda - profil kryminalny! Na prośbę Dunbara powstaje pierwszy tego typu profil w historii. Niedługo potem do niedawna zwany UnSubem lub Shadowmanem morderca zyskuje prawdziwe imię i nazwisko. Śledczy namierzają Davida Meirhofera. Jednak samo aresztowanie to dopiero czubek góry lodowej.

Autor przenosi nas do czasów kiedy profilowanie kryminalne było dopiero bardzo nowatorską metodą, przez wielu uznawaną za nieskuteczną, niemal jak wróżenie z kart. Szybko okazuje się, że prekursorzy nowej dziedziny bardzo trafnie obstawili porywacza i mordercę. Czy jednak od samego ustalenia profilu kryminalnego mordercy do jego schwytania pozostaje już tylko krótka droga? Otóż nic z tych rzeczy! Tym razem trafimy na mordercę, który będzie dosłownie drwił sobie z posunięć śledczych oraz znęcał się psychicznie nad rodzinami swoich ofiar.

W nasze ręce trafia książka napisana niezwykle szczegółowo! Ron Franscell opisuje obyczajowość, zwyczaje oraz dochodzenie tak drobiazgowo, że czytając książkę sami mamy wrażenie jakbyśmy wszystkich tych szczegółów doglądali na własne oczy! Autor niezwykle drobiazgowo opisuje uprowadzenie dziewczynki i młodej kobiety, następnie odkrycie ich szczątków. Bez żadnych ogródek opisuje bestialskie morderstwa dokonane przez Shadowmana i sposób pozbycia się zwłok. Następnie opowieść przybiera nieco inny wymiar. Trafiamy w sam wir dochodzenia, odkrywania nowej dziedziny jaką jest profilowanie kryminalne, by dojść tego kim jest poszukiwany morderca, a następnie go ująć. Wydawałoby się wyjątkowo proste, jednak Meirhofer zgrywający osobę zainteresowaną śledztwem bez problemu przechodzi różne testy, w tym test na wykrywaczu kłamstw. Przed śledczymi pozostaje naprawdę długa droga do osądzenia mordercy.

"Shadowmana" czyta się naprawdę rewelacyjnie! Już dzisiaj mogę bez problemu stwierdzić, że była to zdecydowanie jedna z najlepszych książek jakie miałem przyjemność przeczytać w tym roku! Opowieść o bezwzględnym mordercy porywa już od pierwszych stron, a z czasem wciąga coraz bardziej. Czytając jesteśmy rzuceni wprost w wir wydarzeń i ani na moment nie przychodzi nam do głowy aby tę książkę odłożyć! "Shadowman" wciąga i nie pozwala o sobie zapomnieć dopóki nie dobrniemy aż do samego końca.

Dodatkowym plusem w mojej ocenie jest krótki zarys każdego z bohaterów książki. Franscell w skrócie przedstawia nam każdą z osób, z którymi spotykamy się podczas lektury. Dodatkowo autor już na samym końcu przedstawia nam w skrócie historię jak ułożyło się życie każdego z bohaterów już po zakończeniu dochodzenia.

Frascell udowadnia, że najgorsze potwory drzemią w samych ludziach. Przedstawia historię niezwykle szokującą. Po raz kolejny przekonujemy się o tym, że sadystycznym mordercą może być tak naprawdę każdy! Taka osoba może zupełnie niczym nie odstawać od reszty społeczeństwa. Taki właśnie był Meirhofer! Człowiek idealnie wtapiający się w ludność małego miasteczka w Montanie, który finalnie okazał się potworem.

"Shadowman" to świetnie napisana i porywająca książka! Z chęcią sięgnę po inne lektury spod pióra Rona Franscella jeśli tylko będę miał taką możliwość. Bardzo mocno polecam tę pozycję każdemu fanowi true crime, kryminałów i thrillerów! Dla każdego z Was będzie to pozycja obowiązkowa!