Mauzoleum

Recenzje były na tak więc kupiłam i przeczytałam. Polecam. Świetnie spędzony czas i dobrze wydane pieniądze.

Długo zabierałam się za ten tytuł, sama nie wiem dlaczego. Tym bardziej, że poprzednio przeczytany 'Efektor' był strzałem w dziesiątkę. Czy tym razem było równie dobrze i książka wciągnęła mnie bez reszty?

'Zamiast bacznie rozglądać się po okolicy, wypatrywać problemów, jak zahipnotyzowany szedł prosto na dom, jakby ten przyciągał go niczym gigantyczny magnes.'

Pewnego dnia Zack spostrzega, że do sąsiada naprzeciwko listonosz przynosi list. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że mężczyzna od dwóch tygodni nie żyje. Kierowany ciekawością Zack postanawia sprawdzić co znajduje się w skrzynce i przynosi korespondencję do domu. Nicole nie jest tym zachwycona, jednak okazuje się, że w kopercie znajduje się zaproszenie do domu, w którym znajduje się klucz do bogactwa. Czy w tej sytuacji dziwny jest fakt, że zdecydowali się na podróż do wskazanego miejsca? Dzięki tej decyzji poznajemy także losy rodzin, które mieszkały w tajemniczym domu i stajemy się świadkami wielu zaskakujących zdarzeń.

Historia pełna jest zwrotów akcji. Intryga zastępuje kolejną intrygę, a tempo wydarzeń nie pozwala oderwać się od lektury. Książka wciągnęła mnie już na samym początku i trzymała w niepewności do samego końca. Autor po raz kolejny zbudował historię w sposób, który nie pozwolił mi na rozwiązanie zakończenia.

'Żadne nie myślało już o zabawie w poszukiwaczy skarbów ani o czternastu milionach dolarów. Chcieli jedynie przeżyć...'

Tytuł okazał się strzałem w dziesiątkę. Jeśli jeszcze zastanawiacie się nad kwestią jej poznania, to rozwiewam wszelkie wątpliwości, bo warto! Poziom napięcia osiąga najwyższe możliwe skale, a historia nie pozwoli na odłożenie książki na bok. Życzę sobie, abym trafiała częściej na tak dobre i dopracowane historie.

'- Spokojnie, kochanie.

- Spokojnie?!

- Tak. Jemu właśnie o to chodzi. Chce doprowadzić nas do szaleństwa.

- I świetnie mu się to udaje!'

Po przeczytaniu "Legend Archeonu" wiedziałam, że z przyjemnością przeczytam jeszcze jakąś książkę autora. "Mauzoleum" utwierdziło mnie w przekonaniu, że chcę przeczytać wszystko, co autor napisał. To była świetnie skonstruowana fabuła. Od samego początku wchodzimy w historię i przeżywamy ją mocno razem z bohaterami, którzy swoją drogą od razu zyskują naszą sympatię. Małe tąpnięcie jest według mnie w okolicach połowy opowieści za co jedna gwiazdka w dół. Nie lubię gdybania a tu było za dużo gadki-szmatki a za mało akcji. Jednak nie jest to rozwlekły fragment w związku z czym przypuszczam, że nikt nie zdąży się wynudzić. Za to, co się dzieje później... O wooooow !!! Mistrzowskie poprowadzenie. Zaskakujące zakończenie. Ach człowiekowi aż się dobrze robi na sercu, że takie świetne thrillery potrafią pisać nasi rodacy.

POLECAM, KONIECZNIE !!!

"odtrąciłem najbliższych, gdyż w ich twarzach widzę tylko współczucie i smutek, które ściskają moje gardło niczym sznur szubienicy. Niestety, nikt nie chce pociągnąć za dźwignię, czy kopnąć w stołek pod mymi nogami. Przeklęty świat... Chory i zepsuty przez rozpacz i nieukierunkowaną nienawiść. "

Dałam się totalnie wciągnąć niczym bezbronna ofiara zaintrygowana i kuszona przez psychopatycznego mordercę. Każda strona wciągała mnie jeszcze bardziej w mroczny i przerażający świat, w którym do końca nie wiadomo kto tak naprawdę poluje na kogo.

Autor zabawił się nami przykuwając nas kajdanami i wrzucając do pułapki mordercy, z której nie ma ucieczki. To walka na śmierć i życie. Pełna napięcia, adrenaliny i niesamowitego mrocznego, tajemniczego klimatu.

Po prostu nie mogłam się oderwać. Jakby ktoś mnie przykleił do krzesła superglu, zamknął w klaustrofobicznej celi, zostawił tylko mały przesmyk światła i kazał czytać książkę. Nawet gdyby na ratunek przybył przystojny Supermen to ja wolałabym siedzieć w tej celi z tą książką i skończyć ją do końca niż poszybować z nim gdzieś podczas pięknej rozgwieżdżonej nocy.

Już sama okładka książki mnie zachwyciła a to co znalazłam w środku przeszło moje oczekiwania. Chwilami czułam się jak podczas jakiś mrocznych i fascynujących przygód budzącego grozę Indiana Jonesa. Dzienniki wypraw były paraliżujące i ekscytujące a sama książka porażająca!

Thriller nie jest obcy Thomasowi Arnoldowi, ale z książki na książkę autor dodaje coś swojego do tego gatunku, tworzy powieści mroczne, ale na swój indywidualny sposób, jak ON to robi? Pewnie to tajemnica, którą zabierze do grobu, ale gwarantuję, że drugiego Thomasa Arnolda nie znajdziecie w literaturze.

Dwójka młodych ludzi Zack i Nicole przez „przypadek” zostają posiadaczami listu adresowanego do ich zmarłego sąsiada. Koperta zawiera klucz do furtki i tajemniczą informację o miejscu ukrycia monet, wartych kilka milionów dolarów. Z chwilą przekroczenia bramy rezydencji McCainów, Zack i Nicole zostają wciągnięci w grę na śmierć i życie. Kto wyjdzie z tego cało i z kim przyjdzie im się zmierzyć?

„Mauzoleum” to praktycznie gotowy scenariusz filmowy, przez większość powieści czułam się jak aktor na planie rasowego dreszczowca. Za wysokim ogrodzeniem las i zdaje się zupełnie opuszczona rezydencja. Wielki dom, który kryje tajemnicę kilku pokoleń swoich mieszkańców, dużej i bogatej rodziny McCainów, dobroczyńców miasteczka, ale ludzi owianych, prawie że legendą. Kto i dlaczego, a przede wszystkim, co stara się ukryć? Od pierwszej strony zostajemy wciągnięci w misterną intrygę, autor plącze wątki, podaje ślepe tropy, podgrzewa atmosferę i w końcu nie potrafimy odgadnąć kolejnego posunięcia. Akcja od początku jest dynamiczna, Thomas stosuje przeskoki czasowe i uzupełnia luki w historii McCainów. Cała powieść toczy się wartko, a wydarzenia rozgrywające się wewnątrz rezydencji to majstersztyk, biorąc pod uwagę wszystkie kolejne kroki, a także zaskakujący koniec powieści.

Przy „Mauzoleum” żaden fan thrillera nie będzie się nudził, wyobraźnia Thomasa, jego kreowanie fikcyjnej rzeczywistości zaskakuje coraz bardziej. Autor nabrał wiatru w żagle i myślę, że w końcu usłyszy o nim zdecydowana więcej osób. Dla mnie to jeden z najlepszych młodych „kryminalistów” w Polsce. Gorąco polecam i zachęcam — nie zawiedziecie się!