Sezonowa dziewczyna

"Sezonowa dziewczyna" Jenny Blackhurst to całkiem przyjemny thriller psychologiczny, idealny na długie letnie wieczory.

Akcja powieści przenosi nas na malownicze wybrzeże Martha’s Vineyard - niewielką wyspę na Atlantyku, gdzie lato spędzają uprzywilejowani i bogaci.

Przyjeżdża tu również dwudziestodwuletnia Holly, pracując w marinie, imprezując na plaży i flirtując z miejscowymi bogatymi chłopakami. Do czasu...

Tajemniczy sms wysłany z jej telefonu do starszej siostry Claire, sprawia, że ta natychmiast wsiada w samolot i rozpoczyna jej poszukiwania. Okazuje się, że to nie jedyna dziewczyna, która zaginęła na tej przeklętej wyspie.

Bardzo lubię styl, w którym pisze autorka, lekki i przyjemny, dzięki któremu lekturę mija w mgnieniu oka. Sporym atutem jest kreacja postaci. Siostry, które niedawno utraciły matkę, budzą sympatię i bardzo szybko angażuję się w ich losy.

Bieżące wydarzenia, w narracji pierwszoosobowej należącej do Claire przeplecione zostały wydarzeniami sprzed trzech tygodni, które obrazują przeżycia Holly, tym razem przedstawione w narracji trzecioosobowej. Obie perspektywy są na równi emocjonujące.

Choć początkowo cała sprawa wydaje się przewidywalna, prolog bowiem zdaje się nazbyt wiele zdradzać, koniec końców historia okazuje się znacznie bardziej złożona, niż można było przypuszczać. Niespieszna i rozważnie poprowadzona akcja, sprawia, że napięcie narasta powoli, co pozwala na momenty zastanowienia, a dobrze skrojona intryga i pasjonujące tło społeczno-obyczajowe, stanowią jej idealne dopełnienie.

"-Kiedy ostatnio dzwoniłaś do siostry?" To pytanie tłukło mi się w głowie ale nie umiałam sprecyzować logicznej odpowiedzi. Niedawno, całkiem niedawno. Ale kiedy konkretnie? Nie wiem. Jess moja kuzynka i najlepsza przyjaciółka. To ona zadała mi to pytanie. To ona dodała, że nie może się dodzwonić do Holly - mojej siostry. Zadzwoniłam więc teraz trochę by uciszyć Jess ale też by uciszyć własne sumienie. Pewnie wyłączyła telefon albo mnie zablokowała, wielkie mi rzeczy. Chciałam zbyć Jess, chciałam przestać myśleć i zatopić swój umysł w alkoholowym odurzeniu. Ale przyjaciółka pokazała mi wiadomość, która zmieniła wszystko. Nogi i ręce jakby nagle odmówiły mi posłuszeństwa. Poczułam na ciele lodowaty chłód. Holly napisała do niej wiadomość i zaraz potem wyłączyła telefon. Spójrzcie:

"U mnie wszystko super. Na kilka dni wyjeżdżam i nie

będę miała zasięgu. Kiedy wrócę, porozmawiam

z mamą i przeproszę ją, że dzisiaj rano nie odebrałam

od niej telefonu. Kocham was wszystkich xx"

Niby zwykła wiadomość i powiadomienie, prawda? Ale jeśli znacie kogoś całe życie. Jeśli znacie kogoś na tyle dobrze i wiecie że nigdy by tak nie napisał, sprawa staje się poważna. Bardzo poważna...

"Sezonowa dziewczyna" to książka autorstwa Jenny Blackhurst. Czyki autorki, po której książki sięgam totalnie w ciemno nie czytając nawet opisu. Wystarczy, że pojawi się zapowiedź od razu wiem, że prędzej czy później ją przeczytam. A wiele z jej książek, które czytałam do tej pory stały się moimi ulubionymi. To samo mogę napisać o "Sezonowej dziewczynie", która również tak bardzo przypadła mi go gustu, że trafiła na półkę do "moich ulubionych". Niewielka wyspa, lato, tajemnicze zaginięcia, duszny klimat, zagadka. Wszystko to co lubię w thrillerach psychologicznych. Mamy tutaj historię, która nie pozwala o sobie łatwo zapomnieć, wciąga i trzyma w napięciu od początku do końca. Częstym zabiegiem w książkach autorki jest poprowadzenie narracji z kilku perspektyw i linii czasowych i tutaj również zastosowała takie zabiegi. Bardzo lubię taki rodzaj narracji więc książka zyskuje dzięki temu kolejny plus. Szczególnie podobały mi się rozdziały retrospekcyjne, pokazujące fragment po fragmencie co zdarzyło się przed zaginięciem. Jeśli szukacie thrillera idealnego na lato to już znaleźliście bo "Sezonowa dziewczyna" będzie świetnym wyborem. A jeśli tak jak ja jesteście fanami poprzednich książek autorki - to co tu dużo mówić - pozycja dla was wręcz obowiązkowa do poznania. Szata graficzna okładki i sposób wydania również nie zawodzą. Te dwa elementy są dokładnie takie jakich oczekiwałam. Spójne z poprzednimi książkami, przyjemne dla oka, estetyczne.

Holly znika podczas wakacyjnej pracy na wyspie Martha's Vineyard. Jej siostra Claire przyjeżdża, aby ją odnaleźć i odkrywa, że ta wyspa ma więcej tajemnic, niż się wydaje. Nikt nie mówi prawdy, a wakacyjny raj szybko zmienia się w koszmar.

"Sezonowa dziewczyna" to historia, która przyciąga przede wszystkim klimatem i trzyma w napięciu do samego końca. Akcja rozgrywa się na niewielkiej malowniczej wyspie, gdzie wszystko wydaje się być spełnieniem wakacyjnych marzeń. Jest morze, słońce i piękne domy, wszystko to z dużą starannością zostało nam opisane. Nic więc dziwnego, że Holly właśnie tam zamierzała spędzić swój urlop, jednak szybko to miejsce przerodziło się w klaustrofobiczną i niepokojącą przestrzeń. Autorka doskonale poradziła sobie z połączeniem atmosfery letniego wypoczynku wraz z poczuciem niepewności i zagrożenia.

Narracja jest poprowadzona dwutorowa. Z perspektywy Claire z teraźniejszości oraz Holly z przeszłości, dzięki czemu stopniowo odkrywamy co się wydarzyło, aż ich historia w końcu się zazębia i prowadzi do punktu kulminacyjnego.

Blackhurst nie śpieszy się z akcją, co pozwala na dokładne pokazanie atmosfery i charakterów. Dawkuje nam informacje, stopniowo odsłaniając elementy układanki. Napięcie i uczucie zagrożenia powoli narasta. Claire jest kobietą zdeterminowaną i odważną, targały nią sprzeczne emocje, ale zrobiła wszystko, aby tylko odnaleźć młodszą siostrę. Holly natomiast poszukiwała swojego miejsca na ziemi, trochę była naiwna, ale nie bała się ryzyka. Ich relacja była pełna niedopowiedzeń, ale przy temu bardzo realistyczna, trochę przypominała moje więzi z siostrą.

Zakończenie jest przemyślane, zaskakujące i jednocześnie logiczne, spójne z wcześniejszą fabułą. Mnie ta historia kupiła. Nie tylko dobrze bawiłam się odkrywając prawdę na temat wyspy, ale także mnie ona poruszyła emocjonalnie. Polecam, świetny thriller 💜

Claire martwi się o swoją siostrę, która wyjechała na wyspę Martha's Vineyard i od pewnego czasu przestała się odzywać. Na dodatek dziewczyna jest przekonana, że ktoś inny wysłał sms-a z telefonu Holly. Claire postanawia pojechać w to miejsce i odnaleźć siostrę.

Intrygujący prolog jest zapowiedzią kolejnych tajemniczych wydarzeń. Mamy potencjalnego sprawcę, chociaż tak naprawdę nie wiemy kim on jest, oraz niewinną dziewczynę...

Stopniowo poznajemy charaktery postaci oraz bieg wydarzeń. Dzięki dwóm liniom czasowym możemy przenosić się do zdarzeń sprzed ogniska, po którym zaginął ślad Holly. Dziewczyna, chociaż mieszkała w miasteczku od niedawna, była bardzo lubiana. Będziemy świadkami wszystkiego czego doświadczyła: zawierania przyjaźni z koleżankami, jej pracy w marinie oraz dużego zainteresowania ze strony kilku młodych chłopców z bogatej rodziny.

,,Martha's Vineyard była snem, z którego człowiek nie chciałby się nigdy zbudzić. "

Gdy przenosimy się do czasu właściwego, możemy dostrzec, że Claire targają emocje. Martwi się, że jej siostrę spotkało coś złego. Zresztą nic w tym dziwnego. Dziewczyna robi wszystko, by odnaleźć ją jak najszybciej, chociaż miejscowa policja niczego nie ułatwia.

Nie potrafię stwierdzić, która linia czasowa podobała mi się bardziej. Siostry bardzo się od siebie różniły, postępowały w życiu inaczej i w inny sposób radziły sobie z problemami. Autorka fenomenalnie nakreśliła ich charaktery. Jeśli chodzi o rozwiązanie kilku wątków - jeden ogromnie mi się podobał, drugi był może lekko przekombinowany.

Książkę czytało mi się niesamowicie lekko; zagadka zaginięcia sprawiła, że jak najszybciej chciałam poznać prawdę. Nie było momentów przestoju, a wraz z kolejnymi rozdziałami akcja nabierała tempa.

🌞Jakie miejsce na ziemi kojarzy Ci się z rajem?

Waśnie do takiej „krainy” wyjechała Holly. Wybrała wyspę Martha’s Vineyard jako swoje miejsce na ziemi, po to aby zapomnieć o tym wszystkim co wydarzyło się w Anglii, o śmierci matki…. Tu znalazła nową pracę, nową przestrzeń do życia, nowe przyjaźnie… ale nagle Holly znika, pozostawiając po sobie wiadomość, która z pewnością nie była napisana przez nią. Co stało się z dziewczyną? Clare, starsza siostra musi odkryć prawdę.

Przez tę historię płyniesz. Jak przez Atlantyk otaczający małą wyspę, która miała być rajem… Ludzie uważają, że ta mała wysepka to jedno z najbezpieczniejszych miejsc na ziemii, ale czy na pewno? W końcu kilka lat wcześniej zaginęła tam inna młoda dziewczyna. Claire nie mogła zrobić inaczej, przebyła tysiące kilometrów, aby sprawdzić co stało się z Holly.

Ta historia jest jak woda, czasem spokojna, piękna, innym razem, wzburzona, nieprzewidywalna, niebezpieczna. To żywioł, który może zarówno koić, jak i pochłaniać.

Krok po kroku Claire podąża śladami siostry, kroczy tymi samymi ścieżkami, rozmawia z tymi samymi ludźmi… a my razem z nią. Widzimy tę historię jej oczami tu i teraz, ale też oczami Holly, z przeszłości do momentu pamiętnego ogniska, po którym dziewczyna nie dała znaku życia. I to buduje niesamowite napięcie.

Im dalej, tym jesteś coraz bardziej zaangażowana. Czujesz morską bryzę na twarzy, piasek pod stopami i... narastający niepokój. Bo ta piękna wyspa kryje w sobie mroczne tajemnice. Prawda jest bliżej i bliżej, ale nagle jakby spadasz z klifu, płomień ogniska gaśnie, a przypływ zaciera napisy na brzegu oceanu… To co miało stanowić rozwiązanie nagle stało się tylko częścią zagadki, nie jej końcem. To jak oglądanie świetnie zrobionego serialu. Wciąga od pierwszego „odcinka”. A kiedy myślisz, że już wszystko wiesz... autorka robi twist, po którym zbierasz szczękę z podłogi.

Masz ją już na swojej liście książek do przeczytania w te wakacje? Bo powinna tam być! 😉

Bardzo lubię książki autorki, bo to zawsze dobry wybór, który nie rozczarowuje i utrzymuje poziom. Tym razem zaginięcie młodej dziewczyny zostało okraszone rajskim urokiem wyspy, miłą społecznością, lekceważącym podejściem policji i dwójką bogatych braci. Fabułę śledzimy z perspektywy Claire, która szuka siostry, oraz Holly, dzięki której poznajemy jej życie po przyjeździe na wyspę. I muszę przyznać, że autorka potrafi namieszać czytelnikowi w głowie i w odpowiednim momencie dać pstryczka w noc. I za to właśnie lubię te książki. To jedna z tych historii, gdzie nawiązujemy więź z bohaterami. Trzymałam kciuki, by Holly i Claire miały swój szczęśliwy koniec. Nie zdradzę wam zakończenia, chociaż wiele można się domyślić, biorąc pod uwagę gatunki tej książki. Jednak tu nie liczy się do końca sam los dziewczyny, a droga, jaka do niego prowadziła. Z chęcią będę sięgała po kolejne książki autorki, by kolejny raz przeżyć ciekawą i wciągającą przygodę.

Jenny Blackhurst, znana z pisania psychologicznych thrillerów. Brytyjska pisarka, która dorastała w Shropshire, gdzie do dziś mieszka z mężem i dziećmi. Jej pierwsza powieść, "How I Lost You", sprzedała się w nakładzie przeszło 270 tysięcy egzemplarzy.

Martha’s Vineyard – niewielka wyspa na Atlantyku, położona około stu kilometrów na południe od Bostonu w stanie Massachusetts. To tu od dziesięcioleci przyjeżdżają na wakacje sławni i bogaci Amerykanie. Tutaj też spędza lato Holly, dwudziestokilkuletnia Brytyjka, która pracuje w marinie, chodzi na imprezy na plaży i flirtuje z miejscowymi bogatymi dzieciakami. I rozpaczliwie próbuje odnaleźć własną ścieżkę po tragicznej stracie rodziny. Kiedy Holly wysyła starszej siostrze zagadkowy SMS, a potem przestaje się odzywać, zaniepokojona Claire wsiada w samolot, by ją odszukać.

Blackhurst jak zwykle nie zawodzi pod względem budowania napięcia. Pisarka umiejętnie przeplata teraźniejsze wydarzenia z retrospekcjami, co sprawia, że fabuła powoli odsłania swoje najmroczniejsze karty. Narracja jest dynamiczna, a rozdziały krótkie i treściwe – trudno oderwać się od lektury, bo każda strona niesie nowe pytania i niepokojące odpowiedzi.

„Sezonowa dziewczyna” to książka, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w pełen tajemnic i niedomówień świat show-biznesu, obsesji i złudzeń.

Książka porusza aktualne i ważne tematy: toksyczność show-biznesu, uprzedmiotowienie kobiet, fałszywe obietnice sukcesu i granice prywatności. To nie tylko thriller, ale też komentarz społeczny, który skłania do refleksji nad tym, ile jesteśmy w stanie poświęcić dla kariery i uznania.

M.P.

Szkolny Klub Recenzenta

Jako lekki thrillerek na lato dobrze sprawdzi się książka Jenny Blackhurst pt. “Sezonowa dziewczyna” - to thriller psychologiczny toczący się w bardzo wakacyjnym miejscu, który nie przytłacza napięciem, a bardzo przyjemnie angażuje. Historia skupia się na siostrach - młodsza poleciała na wyspę Martha’s Vineyard, gdzie zamierzała pracować całe lato równocześnie zaznając trochę przygód, ale po czasie kontakt się z nią urwał, więc starsza z sióstr leci sprawdzić, co się z nią dzieje. Wyspa wygląda jak z bajki, wydaje się, że takie też tam prowadzi się życie - a przynajmniej ta część, która ma pieniądze. Dzięki temu, że historia osadzona jest na bogatej wyspie, w środowisku bogaczy, czytelnik ma przyjemne wrażenie oderwania, ale nie znaczy to, że fabuła jest nierealna - nie, jest bardzo dobrze prowadzona, autorka sprytnie wie, kiedy posunąć kolejne tropy, by odpowiednio czytelnika zmylić, a jednak dając też możliwość do samodzielnego złożenia historii w całość. Akcja toczy się spokojnym, wakacyjnym rytmem, przynosi też trochę refleksji - jeśli się chce je wyłuskać, bo można też po prostu traktować ją jak rozrywkę. Pod warstwą fabularną kryją się jednak takie tematy jak: różnice w prawie dla bogatych i tych mniej zamożnych, manipulacje, jakimi młodzi ludzie, szczególnie młode naiwne dziewczyny, mogą być poddawane i z którymi tak naprawdę nie mają same jak walczyć, czy skomplikowane relacje pomiędzy rodzeństwem. Wszystko to ładnie spina się w całość - nienachalną, przyjemnie wakacyjną i zajmującą. Oczekiwałam od tej książki przede wszystkim relaksu i dobrej rozrywki, i właśnie to dostałam!

Malownicze plaże, sielskie letnie popołudnia i luksusowe domy celebrytów, to brzmi jak tytuł oferty wakacyjnej w biurze podróży. Tym razem jednak te malownicze scenerie będą tłem powieści Jenny Blackhurst. I cóż brytyjska mistrzyni thrillerów psychologicznych wymyśliła? Ano ukazała zupełnie inne oblicze tej pozornie idyllicznej wyspy. „Sezonowa dziewczyna” to mroczna, wciągająca opowieść o zniknięciu, siostrzanej miłości i sekretach, które czają się tuż pod powierzchnią letniego raju.

Główna bohaterka to Holly, to dwudziestokilkuletnia Brytyjka, która próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości po tragicznej stracie rodziny. Lato spędza pracując w marinie na Martha’s Vineyard, w miejscu, które od lat przyciąga amerykańską elitę. Jest młoda, zagubiona i spragniona oddechu od przeszłości, więc zanurza się w imprezowym świecie bogatych dzieciaków, beztroskich plażowych wieczorów i nieprzemyślanych flirtów.

Kiedy nagle kontakt z Holly się urywa, a do jej starszej siostry Claire trafia tajemnicza wiadomość, coś przestaje się zgadzać. Claire, zaniepokojona i zdeterminowana, natychmiast przylatuje do Stanów, by odnaleźć siostrę. Na miejscu okazuje się, że Holly zniknęła bez śladu, a lokalna społeczność zdaje się bagatelizować sprawę. Policja twierdzi, że SMS jest wystarczającym dowodem, że dziewczynie nic nie grozi. Tyle że Claire wie, że jej siostra nigdy by czegoś takiego nie napisała.

Jenny Blackhurst mistrzowsko buduje napięcie. Każda strona tej powieści odsłania nową warstwę tajemnicy. Autorka nie tylko tworzy porywającą fabułę, ale też świetnie oddaje atmosferę wyobcowania, jakie czuje Claire, poruszając się po nieprzyjaznym, zamkniętym środowisku. Przez pryzmat jej niepokoju daje odczuć, że Holly nie była pierwszą dziewczyną, która zniknęła na wyspie. A każdy trop prowadzi głębiej w sieć sekretów, kłamstw i bardzo niewygodnych prawd.

Jeśli lubicie wakacyjne thrillery z dreszczykiem i głębszym psychologicznym tłem to ta powieść będzie idealna. To coś więcej niż lekka rozrywka na plażę. To opowieść o stracie, siostrzanej determinacji i cienkiej granicy między pozorem bezpieczeństwa a realnym zagrożeniem.

To powieść dla fanów thrillerów psychologicznych z wyraźnie zarysowanymi postaciami kobiecymi. Lubiących mroczne, tajemnicze, rozgrywające się w pozornie spokojnych społecznościach. I oczywiście dla czytelników, którzy cenią emocjonalne zaangażowanie w opowieść. Napięcie rośnie z każdą stroną, zakończenie zaskakuje, a klimat wyspy staje się niemal namacalny. Jenny Blackhurst po raz kolejny dowozi thriller na najwyższym poziomie.

Martha’s Vineyard – niewielka wyspa na Atlantyku. To tam na wakacje po śmierci mamy wyjechała Holly. Kiedy pewnego dnia wysyła dziwnego i tajemniczego SMS swojej siostrze, ta od razu wie, że coś się stało i postanawia dowiedzieć co. W trakcie swojego śledztwa odkrywa, że Holly nie jest jedyną kobietą, która zniknęła w ostatnich latach.

„Sezonowa dziewczyna” to świetnie napinany thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się odłożyć nawet na chwilkę. Mamy tutaj dwie perspektywy i dwie linie czasowe, co bardzo lubię w każdym gatunku. Książka wtedy może trochę większego skupienia wymaga, ale przez to staje się tą, która zostaje na dłużej w głowach.

Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością Jenny Blackhurst, ale myślę, ze nie ostatnie. Thriller ten posiada wszystkie elementy jakie powinien zawierać ten gatunek. Ciekawe postacie, napięcie, które wzrasta w trakcie czytania i to coś co sprawia, że od książki nie można oderwać się. Książka do tego zawiera krótkie rozdziały, co dodatkowo sprawia, że czyta się szybko i naprawdę przyjemnie. Polecam!

Czy wierzysz, że raj może skrywać piekło? Bo właśnie z takim pytaniem przyjdzie się zmierzyć podczas lektury „Sezonowej dziewczyny” Jenny Blackhurst - thrillera psychologicznego, który tylko pozornie pachnie solą i wakacjami. W rzeczywistości to opowieść o samotności, zniknięciach i systemowym milczeniu wobec krzywdy.

Czytałam tę książkę z niepokojem ściskającym gardło. Bo Jenny Blackhurst - autorka znana z „Tak cię straciłam” i „Zanim pozwolę ci wejść” - tym razem serwuje nam coś, co z jednej strony hipnotyzuje malowniczym klimatem Martha’s Vineyard, a z drugiej poraża ciemną stroną ludzkiej natury.

Główną bohaterką jest Holly - dwudziestokilkuletnia Brytyjka, która po tragedii rodzinnej rzuca wszystko i zatrudnia się na amerykańskiej wyspie jako sezonowa pracownica. Ma być wakacyjnie, lekko, beztrosko. Ale szybko okazuje się, że raj nie istnieje. Kiedy Holly nagle przestaje odpowiadać na wiadomości, a jej starsza siostra Claire przylatuje do USA, zaczyna się coś, co najbardziej przypomina… sen, z którego nie można się obudzić. Koszmar. I to taki, który rozwija się powoli, niepostrzeżenie, aż w końcu pochłania bez reszty.

Autorka mistrzowsko buduje napięcie - nie poprzez spektakularne zwroty akcji (choć ich nie brakuje), ale przez atmosferę. Duszną. Klaustrofobiczną. Zderzenie wakacyjnej scenerii z narastającym niepokojem działa tu piorunująco. Każda impreza na plaży, każdy uśmiech bogatych dzieciaków, każdy gest - wszystko zaczyna mieć drugie dno. Blackhurst pokazuje, jak łatwo zbagatelizować sygnały ostrzegawcze, jak szybko można zniknąć w świecie, który bardziej dba o wizerunek niż o ludzi.

Świetnie skonstruowane są też dwie perspektywy: Claire i Holly. Dzięki temu mamy szansę spojrzeć na wydarzenia z różnych punktów widzenia - i nie raz się zaskoczyć. Mnie uderzyła szczególnie samotność Claire, jej desperacja, nieustępliwość i bezsilność wobec systemu, który zbyt często zawodzi. Bo kiedy kobieta znika, zbyt łatwo uznać, że „sama tego chciała”.

To nie jest thriller, który po przeczytaniu odkłada się na półkę i zapomina. To historia, która zostaje w głowie. Wgryza się w skórę. Zmusza do myślenia: o tym, jak traktujemy kobiety, jak wiele rzeczy uznajemy za „normalne”, bo tak wygodniej. A przecież to właśnie przez takie „normalności” dzieją się tragedie.

„Sezonowa dziewczyna” to książka dla tych, którzy szukają emocji, ale nie tylko tych łatwych i oczywistych. To historia, która porusza, boli, ale też daje nadzieję. Bo czasem trzeba sięgnąć dna, żeby sięgnąć prawdy.

Ocena: 8,5/10 - wciąga, wzrusza i nie pozwala przejść obojętnie. Jeśli lubisz thrillery, które pozostawiają ślad - nie możesz jej przegapić.

Wiecie co zrobiłam zaraz po skończeniu tej powieści? Zadzwoniłam do syna, który akurat przebywa w Portugalii. Chciałam tylko usłyszeć jego głos i upewnić się, że wszystko u niego w porządku. Oj, autorka potrafi zasiać w człowieku ziarenko niepokoju, albo nawet potężne ziarno.

Bo „Sezonowa dziewczyna” mogłaby być cudowną letnią powieścią z urokiem słonecznych plaż, beztroskich imprez i wakacyjnych zauroczeń, gdyby nie napisała jej Jenny Blackhurst oczywiście. Autorka słynie z odkrywania mroku w miejscach, w których - wydawać by się mogło - nie ma odrobiny cienia. I w najdalszych zakamarkach ludzkich serc.

Czasem jedna wiadomość potrafi rozsypać wewnętrzny porządek w pył. A czasem to, co miało uspokoić, budzi jeszcze większy niepokój. Clare, starsza siostra Holly, dobrze zna to uczucie. Jeden sms burzy jej dotychczasowe życie, choć lecąc na wyspę Martha’s Vineyard, nie przypuszcza, że wejdzie w sam środek kręgu tajemnic, milczenia i przemocy ukrytej pod uśmiechami bogatej młodzieży. Fasada cudownego, bezpiecznego raju na ziemi pęka, gdy wychodzą na jaw niepokojące zdarzenia z przeszłości, zamiatane pod dywan, by chronić ludzi z wpływami.

W powieści uderza to, co najbardziej ludzkie. Siostrzana złość, zazdrość, żal, ale i rozpaczliwa miłość, która nie zna granic. Autorka prowadząc narrację z perspektywy obu sióstr pozwala nam zajrzeć w przeszłość i teraźniejszość jednocześnie i po raz kolejny udowadnia, że potrafi z precyzją rozpinać napięcie między ludźmi, relacjami, tym, co mówione, a tym, co zatajone.

To opowieść nie tylko o zaginionej dziewczynie, ale i o systemowym przyzwoleniu na przemoc, o rodzinach ofiar, które bezskutecznie pukają do wielu drzwi w poszukiwaniu odpowiedzi. Ta historia może nie zaskakuje fabułą, ale jest niczym złodziej, który zakrada się w nasze myśli podstępnie, odbierając poczucie spokoju i bezpieczeństwa. Bo czasem wystarczy alkohol, młodość, brawura, zazdrość i poczucie bezkarności, by doszło do tragedii. Ta historia przeraża właśnie najbardziej tym, że mogła zdarzyć się naprawdę.

To kolejna powieść Autorki pełna emocji, zwrotów akcji i nieoczekiwanych tajemnic, które w połączeniu z mroczną, gęstą atmosferą i psychologicznym napięciem zmuszają czytelnika do wnikliwego śledzenia fabuły i ciągłego snucia podejrzeń. Jeśli lubicie thrillery, które trzymają w napięciu do ostatniej strony i jednocześnie skłaniają do refleksji nad ludzką naturą, to ta powieść jest dla Was idealna.