Serca ciemności. Seryjni mordercy, przerażające śledztwa, legendarna agentka FBI

"Serca ciemności" to książka, po którą sięgnąłem wyjątkowo chętnie i która w stu procentach trafiła w mój gust!

Nie ma chyba nic przyjemniejszego jak wygodnie rozgościć się w swojej prywatnej strefie komfortu. Od pewnego czasu robię sobie coraz częstsze wycieczki do gatunków, po które nigdy wcześniej nie sięgałem lub które trafiały w moje ręce wyjątkowo rzadko. Moja czytelnicza przygoda zaczęła się od horrorów. Potem przyszedł czas na thriller i kryminał. Co pewien czas sięgałem po reportaż i literaturę faktu. Książki spod znaku true crime zawsze leżały w samym centrum moich zainteresowań. Kiedy tylko zobaczyłem, że na naszym rynku ukaże się książka legendy FBI, to wiedziałem, że to pozycja idealna dla mnie i po prostu muszę ją przeczytać! Przyszła więc pora rozsiąść się wygodnie i zacząć lekturę!

"Serca ciemności" to podróż przez cały przekrój kariery Jany Monroe, legendarnej agentki FBI. Autorka zabiera nas do swojego świata i bardzo otwarcie opowiada nam historię swojego życia zarówno tego zawodowego, jak i prywatnego. Jana Monroe opowiada o swoim dzieciństwie, małżeństwie oraz kolejnych szczeblach kariery. Nie jest to jednak książka biograficzna, ale jak przystało na prawdziwy true crime obfituje również w cały szereg spraw kryminalnych.

Autorka opisuje zarówno te najbardziej medialne i głośne sprawy kryminalne jak i te, o których dowiadujemy się po raz pierwszy. "Serca ciemności" to zbiór spraw, z którymi faktycznie mierzyła się autorka książki. W tle natomiast autorka opisuje swoje życie prywatne, swoje przemyślenia, decyzje i wpływ pracy na ich część.

Jana Monroe zaprasza nas do świata zdominowanego przez mężczyzn i opisuje trudy i różne problemy jakie ją spotkały w trakcie kariery zawodowej. I tutaj pojawia się mały problem, a właściwie postępujące zmęczenie. Zmęczenie oczywiście mojej osoby jako czytelnika. Rozumiem, że kiedyś było inaczej. Rozumiem, że kobiety rozpoczynające karierę w zawodzie, w którym większość stanowią mężczyźni mogły mieć pod górkę. Rozumiem też ich irytację oraz chęć wykazania się. Jednak w tej książce autorka zasypuje nas regularnie swoimi przemyśleniami na ten temat. Systematycznie powtarza jak bardzo było jej ciężko. I o ile z początku bardzo dobrze ją rozumiałem, to z czasem jej opowieści na ten temat, wtrącone sytuacje zaczynały mnie irytować. Bo ile razy można opowiadać i żalić się na ten sam temat?! Tutaj leży chyba największa wada tej książki. Mimo, że całość odbieram bardzo pozytywnie i książkę finalnie oceniam rewelacyjnie, to cały ten stos narzekań mnie po prostu męczył.

"Serca ciemności" to książka, którą czyta się jednym tchem! Czytamy ją i mamy pewność, że mamy przed sobą opowieść fachowca w swojej dziedzinie. Opowieść Jany Monroe stanowiącą historię jej kariery zawodowej, w której autora mierzyła się z całym szeregiem spraw kryminalnych bardzo mocno Wam polecam. Otrzymujemy tutaj mnóstwo spraw, o których wcześniej nie słyszeliśmy oraz wiele historii, o których donosiły media na całym świecie a także cały zbiór ciekawostek. Naprawdę życzę sobie aby w moje ręce trafiało jak najwięcej tego typu książek. W przypadku "Serc ciemności" każdy fan true crime będzie zadowolony!

Jana Monroe to kobieta niezwykle inspirująca, zdeterminowana w dążeniu do celu, mega inteligentna z bogatym kodeksem moralnym. To ona przetarła wiele szlaków nam kobietom.

W swoije autobiograficznej powieści opowiada nam historię swojego życia a przede wszystkim o swojej pracy w FBI. Zaczynamy w momencie gdy uświadamia ona sobie, że chce się poświęcić służbie. Obserwujemy zmagania kobiety w szowinistycznym, męskim świecie. Jej walkę o uznanie, o szacunek o uwagę. Mówimy przecież o przełomie XX i XXI wieku gdy stereotyp idealnej kobiety to perfekcyjna pani domu w pełni oddająca się zyciu rodzinnemu, idealna matka. Zawody typowo męskie, wymagające siły fizycznej były niemalże niedostępne dla kobiety. Jak wielką determinacją i nieustępliwością musiała się ona wykazać... Ja jestem pod ogromnym wrażeniem. Przez lata służby nie raz i nie dwa udowodniła swoją skuteczność działań a jej wyniki mogłyby zawstydzić niejednego kolegę.

Dla mnie to mega wartościowa prowadzona lekkim i przyjemnym językiem opowieść. Opowieść o kobiecej sile. Jane i jej osiągnięcia bezsprzecznie zaprzeczają pojęciu słabej płci. Jedyne czego mi tutaj zabrakło to więcej opowieści stricte o seryjnych mordercach. Tutaj stanowiły one jedynie tło. Mnie bardzo ciekawi geneza zła, ludzkiej wytrzymałości. Bo czy praca nad 850 zabójstwami w przeciągu 5 lat stanowi granicę wytrzymałości psychicznej? Ile zła jesteśmy w stanie ogarnąć i znieść umysłem, sercem i duszą?

A Ty odważysz się wejść do tego brutalnego świata w którym rządzi męski pierwiastek? Odważysz się stanąć twarzą w twarz z mordercą?

Jana Monroe to kobieta niezwykła - inteligentna, zdeterminowana, niezwykle inspirująca i przede wszystkim z bogatym kodeksem moralnym. Podczas swojej służby w FBI niejednokrotnie stanęła oko w oko z osobami pokroju Jeffreya Dahmera czy Teda Bundy’ego, a także szkoliła Jodie Foster do roli agentki Clarice Starling w kultowym „Milczeniu owiec”.

„Serca ciemności” to książka, w której Jana, jako pierwsza kobieta pracująca w legendarnej Jednostce Nauk Behawioralnych Mind Huntera, przedstawia nam kulisy przerażających śledztw, zawodu profilera, a także sposoby myślenia najgroźniejszych przestępców. Jej praca przy sprawie 850 zabójstw to ogromne osiągnięcie, które podkreśla jej wytrzymałość psychiczną. Jest to również wynik, który w 100% zaprzecza teorii, jakoby płeć piękna była tą słabszą. Jana niejednokrotnie opisuje, jaką walkę musiała stoczyć z krzywdzącymi stereotypami dotyczącymi roli kobiet w społeczeństwie. Musimy mieć na uwadze, że rozpoczynała swoją karierę na przełomie XX i XXI wieku, kiedy to jeszcze wiele osób żyło w przekonaniu, że kobieta nadaje się wyłącznie do rodzenia dzieci i sprzątania domu.

Cały reportaż, pomimo momentami drastycznych treści, utrzymany jest w dość lekkim i przyjemnym stylu. Dziennikarsko-gawędziarski sposób narracji sprawia, że można odnieść wrażenie, jakby słuchało się przy herbatce historii życia silnej kobiety, która potrafi walczyć o swoją pozycję i sprawiedliwość. Autorka pomiędzy wierszami daje motywacyjnego kopa, aby nie bać się przełamywać barier, a odkrywanie siebie i przecieranie coraz to nowszych szlaków może doprowadzić nas dokładnie tam, gdzie zawsze marzyliśmy, aby się znaleźć.

„Serca ciemności” to dowód skuteczności kariery Jany Monroe. Może brakuje tutaj stricte morderstw i większego skupienia się na samych genezach zbrodni, jednak i tak uważam, że osoby zainteresowane tą tematyką będą usatysfakcjonowane z lektury. POLECAM!

Czy odważysz się stanąć twarzą w twarz ze złem, z najbardziej znanymi seryjnymi mordercami?

To była codzienność Agentki FBI Monroe. Przez 25 lata każdego dnia mierzyła się ze sprawami, które mrożą krew w żyłach. Zdjęcia ofiar, przesłuchania, śledztwa, w których ginęło mnóstwo ludzi. Sprawy, o których słyszał cały świat.

Odkąd pamiętam z wielkim zapałem oglądałam produkcje dotyczące pracy FBI, CSI, ale dopiero po lekturze tej książki dotarło do mnie jak bardzo trudny to jest zawód, jakie daje obciążenie psychiczne. Jana Monroe nic nie ukrywa, twardo przedstawia dowody i tajniki zawodu profilera, pozwala dostać się czytelnikowi do umysłów morderców. Jest bardzo bezpośrednia i miałam wrażenie, że trochę wyniosła, ale taki musi być agent: pewny siebie, nie może zawahać ani przez chwilę.

Pomimo ciężaru jaki niosła za sobą praca Monroe potrafiła odnaleźć w tym wszystkim odrobinę miejsca na humor.

A czy pomyślałaś kiedyś jak bardzo to wpływa na stan psychiczny takich osób? Każda sprawa zostawia po sobie jakiś ślad, Jana choć stanowcza i surowa, mogłoby się wydawać kobieta skała, a ma w sobie tyle odwagi, aby opowiedzieć również o mrokach tej pracy, o traumie, o tym ile musiała poświęcić, aby stać się najlepszą, aby stać się pierwszą kobietą w legendarnym oddziale „Mindhuntera.

Zajrzyj do akt najgłośniejszych spraw, zaangażuj się w sprawy Teda Bundy’ego, Jeffreya Dahmera, masakry w Columbine, Siódemki z Teksasu, ataku na World Trade Center i wielu innych.

„Jak już wielokrotnie pisałam, praca w FBI była trudna, ale z nikim bym się nie zamieniła. Nie potrafię też sobie wyobrazić wspanialszej bandy niż ludzie, których tam poznałam…”. „Owszem, w FBI zawsze pracowało się pod presją czasu, ale zaufanie i poczucie koleżeństwa stanowiły najwspanialszą nagrodę.”

Jana Monroe – postać nieprzeciętna, inspirująca, wyjątkowa; bystra, ambitna, zdeterminowana, uparcie dążąca do obranych sobie celów; z pasją, z zasadami, z jasno określonym kodeksem moralnym; jedyna w swoim rodzaju i jedyna w swoim fachu.

Mówi się, że ‘żadna kobieta nie wywarła równie dużego wpływu na FBI jak Jana Monroe’’ i to prawda.

Lektura ,,Serc ciemności’’ – autobiografii obejmującej ciąg najbardziej osobistych, wyjątkowych, ale też dość ciężkich doświadczeń oraz wspomnień związanych z pracą agentki specjalnej – doskonale uwypukla to, co w historii Jany naprawdę istotne: szereg przeciwieństw, z którymi należy się mierzyć nie tylko podczas pełnienia czynności służbowych, co również – gdy jest się osobą gorzej uprzywilejowaną ze względu na płeć i z góry przypisane jej predyspozycje.

Przełom XX i XXI wieku nadal wynosił na piedestał krzywdzące stereotypy dotyczące roli kobiety w społeczeństwie. Perfekcyjne panie domu, zapracowane żony, idealne matki – powszechnie przyjęta obyczajowość nie pozwalała jeszcze na pełną elastyczność w temacie zatrudnienia. Zawody wymagające siły fizycznej, psychicznej odporności, mocnej postawy, odwagi i hartu ducha, z oczywistych względów pozostawały ukierunkowane na sektor męski; od młodej, ładnej (!), dobrze wykształconej dziewczyny, oczekiwano podjęcia typowych aktywności małżeńskich i rodzicielskich, zaś jakakolwiek kariera – naukowa czy zawodowa – miała stanowić tylko dodatek do wcześniej wymienionych priorytetów. Praca w policji, choć ciesząca się coraz większym zainteresowaniem pośród obojga płci, była dostosowana przede wszystkim do mężczyzn właśnie; wspomnienia Jany Monroe z pierwszych lat aktywności w organach ścigania traktują o wszelkich niedogodnościach, które należało albo znieść, albo próbować zmienić.

Dziennikarsko – pamiętnikarski styl pomaga więc dobrze zrozumieć perspektywę Jany, w pewnym względzie nawet się z nią utożsamiać. Opowieść o odkrywaniu siebie, przełamywaniu barier, rzucaniu sobie coraz to nowszych, trudniejszych wyzwań, osiąganiu sukcesów, przecieraniu szlaków, jest zarówno fascynująca, jak i mocno dająca do myślenia. Dokonania Monroe stanowią w końcu jednoznaczne zaprzeczenie pojęcia słabszej płci; od samego początku kariery należało wykazać się sprytem, błyskotliwością, nieustępliwością, odwagą, lojalnością – zaprezentować zestaw cech uniwersalnych, którymi mógłby posłużyć się każdy, kto ma na względzie bezpieczeństwo ogółu – i Jana to zrobiła; przez 25 lat kariery wykazywała się skutecznością działań, a ,,Serca Ciemności’’ są niejako dokumentem z tej drogi.

Prowadzona ze swadą i lekkością narracja wspaniale angażuje czytelnika. Tajniki pracy śledczych, zakulisowe ciekawostki dotyczące kilku głośnych spraw kryminalnych, anegdoty wyjęte z prozy codzienności agentów federalnych, opisy przeżyć towarzyszących najróżniejszym aspektom, własne przemyślenia i refleksje, składają się na historię nie tylko interesującą, co wręcz ubogacającą. Te na wpół słodko – gorzkie, a na wpół przerażające opowieści, niosą za sobą wartość tym większą, im bardziej zwraca się uwagę na odrębną perspektywę autorki - punkt widzenia Monroe, tak cenny z perspektywy czasu oraz zmian zachodzących w strukturach jednostki, dobitnie podkreśla wagę podnoszonych tutaj kwestii.

Absolutnie pochłaniająca publikacja.

„(…) zasiali swoje mroczne ziarno w mojej duszy.

Bo czasami nadal słyszę ich głosy.”

Premiera!

Spojrzenie na seryjnych morderców oczami agentki FBI, Jany Monroe. Kobieta, która od zawsze marzyła o wstąpieniu w szeregi FBI stała się jedną z kluczowych osób w całej organizacji. Nie powstrzymały jej kłody rzucane pod nogi kobietom w mundurach. Parła do przodu, pracując nad najbardziej brutalnymi zbrodniami.

Znacie „Milczenie owiec”? Dla mnie to klasyk klasyków, zawsze chętnie wracam do tej historii. Może więc Was zaskoczyć fakt, że to Jana pomagała przygotować się do roli agentki Clarise Starling aktorce Jodie Foster. W samym Hannibalu Lecterze natomiast widzi cechy wielu psychopatów, z którymi miała do czynienia w swojej pracy.

Jana w historii swojego życia prowadzi nas za rękę przez świat zbrodni i cierpienia, przeplatając go sytuacjami ze współpracy wewnątrz agencji. Praca w takich warunkach odbiła swoje piętno na kobiecie, wywołując traumę, aż w końcu prowadząc do paranoi.

Bo czy to normalne widzieć w każdym człowieku zbrodniarza?

Przyznaję, że spodziewałam się większego skupienia na zbrodniach. Zanim zrobiło się ciekawie, przebrnęłam przez życiorys Jany od dzieciństwa, czytałam w sumie autobiografię. Na plus jest sposób opowiadania - lekki i zrozumiały, mimo drastycznej tematyki.

W trakcie lektury odczuwałam zaciekawienie, ale również niepokój i niesmak. Niesmak wywołany oczywiście zbrodniami, wiele z nich jest naprawdę przerażających.

Wyłącznie dla czytelników o mocnych nerwach.

Kiedy człowiek uodparnia się na cierpienie?

Dorośli mężczyźni mdleli na widok zdjęć, które wisiały nad jej biurkiem. Tymczasem ona, gdy patrzyła na dowody najokrutniejszych zbrodni, spokojnie popijała kawę, a jej umysł bez ustanku próbował rozgryźć psychikę seryjnych morderców. Agentka FBI Jana Monroe stanęła oko w oko z niejednym prawdziwym Hannibalem Lecterem. Jako pierwsza kobieta pracowała w legendarnej Jednostce Nauk Behawioralnych założonej przez „Mindhuntera” – Johna Douglasa. Była zaangażowana w sprawy Teda Bundy’ego, Jeffreya Dahmera, Edmunda Kempera i Aileen Wuornos. To ona szkoliła Jodie Foster do roli agentki Clarice Starling w Milczeniu owiec. Dzień w dzień konfrontowała się z mrokiem, aż w końcu, po 25 latach służby, pozwoliła, żeby ciemność wkradła się w jej serce i przerodziła w paranoję. Noże w kuchni stały się nagle potencjalnymi narzędziami zbrodni, a każda mijana osoba miała cechy mordercy.

Bycie kobietą w świecie zdominowanym przez mężczyzn bywa trudne. Czasem wręcz niemożliwe. Sięgamy sufitu i na tym kończy się nasza historia. Jednak Jana pokazuje, że determinacja i dążenie do wyznaczonych celów, spełnienie marzeń bywa możliwe. Nawet w miejscu, gdzie kobieta jest uznawana za słabą płeć i niezdolną do osiągania niemożliwych rzeczy. Autorka nie szczędzi nam krwawych opisów zbrodni, morderców. Wszystko opowiedziane w ciekawy i interesujący sposób.

Liczyłam na coś mocniejszego, sugerując się tytułem książki. Jednak podobało mi się, to co dostałam. Nie skupiamy się tylko na tropieniu mordercy i jego psychice. Mamy pokazaną kobietę, która trafiła w szeregi FBI i pokazała wszystkim, że nawet tzw. słaba płeć potrafi dokonać wiele. Czasem więcej od mężczyzn.