Sekret prawie byłego męża

W Ustce nie może być spokojnie. Jak nie włamywacz przygnieciony zawalonymi schodami, to nieżywy prawie były mąż w ogródku za domem. Aż boję się myśleć, co czeka na bohaterki w kolejnej części! 🙈

No ale właśnie - bohaterki. Trzy pisarki, Agata, Nina i Zuza. Przyjaciółki, które gotowe są skoczyć za sobą w ogień, chociaż dopiero niedawno po raz pierwszy spotkały się na żywo. To właśnie one są główną siłą napędową tej historii. Mówię Wam, te kobiety to definicja #girlpower 😁

Ale co by to była za Jadowska, gdyby nie wplotła w książkę intrygi kryminalnej! To właśnie ona jest drugim źródłem, które sprawia, że ta książka jest tak dobra. Fabuła kręci się wokół prawie byłego męża, a właściwie jego ciała - nie, zdecydowanie nie w tym 🌶️ znaczeniu. Typ wyzionął ducha, ale prawdopodobnie ktoś mu w tym pomógł. Oczywiście najbardziej podejrzana jest prawie była żona... ale czy na pewno?

Charakterystyczny dla pani Anety humor przełamuje gorycz sprawy kryminalnej, chociaż tym razem nie zabrakło też poważniejszych tematów - chociażby takich jak przemoc domowa.

To zabawna i pełna akcji książka o przyjaźni, sprawiedliwości i pokonywaniu trudności życiowych - a do takich przecież z pewnością zalicza się znaleziony w ogrodzie trup, co nie?

Uwielbiam i polecam. Zanim jednak sięgnięcie po "Sekret...", koniecznie przeczytajcie tom pierwszy - zaufajcie mi, "Tajemnica domu Uklejów" również jest fenomenalna! 🔥

Gracje z Ustki wróciły i od razu wywołały uśmiech na mojej twarzy. 😄

Dzieląc się rok temu spostrzeżeniami na temat pierwszej części „Tajemnicy domu Uklejów” napisałam, że dawno nie spodobała mi się, aż tak komedia kryminalna. Tamten rok był dla mnie łaskawy pod tym względem, bo później na łopatki rozłożyła mnie jeszcze inna książka z tego gatunku, co już totalnie mnie na niego otworzyło. Bez trzymania was dłużej w niepewności mogę z równie dużym uśmiechem (uwierzcie mi na słowo, że mam go teraz na twarzy) ogłosić, że Gracje trzymają poziom i jak tak dalej pójdzie to cała seria będzie moją ulubioną komedią kryminalną. Ale spokojnie bez presji pani Aneto. 😉

Po raz kolejny dom Uklejów przyciąga tragedię, gdy pod drzewem za domem zostają odnalezione zwłoki mężczyzny. Okazuje się, że jedna z mieszkanek domu ma sporo z nim wspólnego, bo od kilku lat nieskutecznie próbowała się z nim rozwieść. Przez ten fakt z automatu to na Agacie koncentrujemy się w tej części najbardziej, a skoro w pierwszej na Ninie, to jest spora doza prawdopodobieństwa, że w trzeciej na pierwszy plan wyjdzie Zuza. Ich relacja jest ciekawa z dwóch stron, bo raz, że ze strony czysto przyjacielskiej i pomagania sobie w trudnych chwilach, a dwa to porównywania doświadczeń pisarskich, gdy jedna jest sławną pisarką pod swoim nazwiskiem, druga pisze pod dwoma pseudonimami, a trzecia jeszcze nie zadebiutowała.

Wracając do prawie byłego męża Agaty, niedobrze świadczy już sam fakt co jego zwłoki robią pod domem, w którym mieszka jego żona, a na dodatek pojawiają się dowody, które świadczą przeciwko Agacie i czyżby fabuła jej kryminalnych powieści przełożyła się na jej życie? Świetne bohaterki to jedno, ale najbardziej cenię sobie fakt stworzenia w tej serii mądrych policjantów, którzy potrafią wysnuwać logiczne wnioski i są podporą dla prywatnego śledztwa Gracji, a nie przeszkodą. Wiem, że w komediach kryminalnych ośmieszanie policji jest pewnego rodzaju motywem, ale cenię bardzo, że tutaj tak nie jest.

Razem z bohaterkami łączymy fakty, które mogą sugerować rozwiązanie, które się potwierdza, ale i tak nie odebrało to przyjemności z tego, że trzeba to teraz ciekawie umotywować i przedstawić na tyle prawdopodobnie jak się da, i autorce się to udało. Nie dość, że bawiłam się świetnie to jeszcze czuję czytelniczą satysfakcję na wielu poziomach.

„Sekret prawie byłego męża” – kryminał z humorem i pazurem. To drugi tom serii „Gracje z Ustki”. Autorka, moim zdaniem, udowodniła, że jest mistrzynią kryminału z nutą humoru i niebanalną fabułą – a może raczej całym workiem humoru. Ustka nigdy wcześniej nie znalazła się na celowniku oprawców, aż do momentu, gdy te Gracje wprowadziły się do domu Niny. Książka wciągnęła mnie od pierwszego tomu, na szczęście miałam przy sobie drugi, bo niecierpliwość sięgała zenitu. Uprzedzam, że od pierwszej strony historia trzyma w napięciu aż do samego końca. Pani Aneta zgrabnie łączy elementy kryminału, komedii i powieści obyczajowej, tworząc wybuchową mieszankę, która zadowoli nawet najbardziej wymagających czytelników. Co się uśmiałam z tekstów, jakie nasze Gracje rzucały do innych, to prawdziwe mistrzostwo. Zresztą, jeśli czytaliście pierwszy tom, wiecie, o co mi chodzi. Nie będę zdradzać, o czym jest książka, bo macie tego dużo w internecie, ale dam się namówić na ciut, ciut.

Tym razem główną bohaterką jest Agata Bunc, którą poznaliście ją w poprzednim tomie. Pomagała wraz z Zuzą Ninie Rawicz w rozwiązaniu tajemnicy własnego domu. To postać, której po prostu nie da się nie lubić. Autorka kryminałów z Ustki, obdarzona ciętym językiem i niekonwencjonalnym podejściem do życia, staje przed nie lada wyzwaniem – musi rozwikłać zagadkę morderstwa swojego prawie byłego męża, a to dopiero wierzchołek góry zagadek do rozwiązania. Prowadząc śledztwo, wplątują się w coraz bardziej skomplikowane sytuacje. Moimi ulubieńcami są pieski – przekonacie się, że to właśnie oni są najlepszymi przyjaciółmi człowieka. Rozczulali na maksa i muszę zdradzić, że mocno przyczyniły się do sukcesu całej akcji.

Książka napisana jest lekkim i przyjemnym językiem, co sprawia, że czyta się ją z prawdziwą przyjemnością. Autorka ma talent do tworzenia barwnych i zapadających w pamięć postaci, a dialogi są dowcipne i pełne ironii. „Sekret prawie byłego męża” to idealna lektura dla fanów kryminałów, którzy cenią sobie humor i niebanalną fabułę. Książka z pewnością umili długie wieczory i zapewni wiele godzin rozrywki. Aneta Jadowska po raz kolejny udowadnia, że jest jedną z najlepszych autorek kryminałów w Polsce. Polecam tę książkę każdemu, kto szuka inteligentnej i zabawnej lektury. Czekam z niecierpliwością na trzeci tom powieści.