Saga straceńców. Viveck

Viveck, niziołek, postanawia opuścić swój rodzinny dom i wybrać się w podróż, podróż, która prawdopodobnie pomoże zrealizować mu marzenie, jakim jest odnalezienie własnego miejsca w tej niesprawiedliwej, brutalnej rzeczywistości.

Jednak nie spodziewał się, że jego życie zmieni się raz na zawsze.

Niziołek uwielbia podróżować, wszędzie jest go pełno, jest niecierpliwy, co za tym idzie, często pakuje się w kłopoty.

Na swojej drodze spotyka pewnego kupca i tak zostaje jego partnerem handlowym, jednak najpierw Viveck musiał przyswoić wiedzę z księgi "Górskie rośliny lecznicze".

Bardzo szybko nauczył się nawiązywać kontakty z klientami, a to dobrze wpływało na sprzedaż.

Lecz niziołek długo nie wysiedział w miejscu i z bólem serca ruszył w dalszą podróż.

Tak oto znalazł się w grupie partyzantów.

Jego początkowym zadaniem było obdzierać zające ze skóry, gdy już nabrał wprawy, zabierał się za większe zwierzęta.

Chodził na treningi, biegał, pływał i nie tylko, a wszystko po to aby nabrać dobrej kondycji.

Uwielbiał spędzać czas z czerwonowłosą elfką, ona również wiele mu pomogła, dzięki niej nauczył się naprawdę różnych przydanych czynności.

Nauka poszła mu świetnie, nabrał wprawy, więc pora wyruszyć razem z bandą i przeprowadzać ataki na transporty ludzkie.

Z czasem Viveck miał dość, gdyż to co robili wiadomo, że było złe, on też się z tym źle czuł, nie potrafił od tak pozbawiać ludzi życia. No i był pewien, że nie przekona partyzantów do zaprzestania walk, gdyż w ich żyłach płynęła chęć zemsty.

Postanawia ich opuścić, jednak obawia się, że to oznacza zdradę, gdyż nie można sobie tak po prostu odejść z bandy.

Ma nadzieję, że jego ucieczka nie wpędzi go w jeszcze większe kłopoty.

Jak się okazuje, wiele osób pragnie jego śmierci.

Jak potoczą się losy niziołka?

"Viveck" to pierwszy tom sagi Straceńców, pełna przygód i emocji książka z gatunku fantasy.

Pomysł na fabułę świetny, bawiłam się doskonale poznając głównego bohatera, niziołka o imieniu Viveck, którego nie sposób nie lubić oraz uważnie śledziłam jego fascynującą wyprawę po świecie. Wyprawę, która miała na celu odnalezienie własnego kąta, lecz w życiu bywa różnie, nigdy nie jest kolorowo tak jak byśmy chcieli, tak jak i jego podróż, która mogłaby potoczyć się inaczej. Niziołek, który niejednokrotnie wpakował się w tarapaty lecz zawsze wychodził z tego cało, jednak jak będzie później? Nadchodzące wydarzenia wiele zmienią, ale to już musicie przekonać się sami.

Klasyczna powieść fantasy, która wciągnie bez reszty, powieść, w której przyjdzie nam zmierzyć się z okrutną rzeczywistością oraz społecznymi nierównościami.

Wybierzcie się na wędrówkę razem z Viveck'iem, nie pożałujecie!

Aaa ja z niecierpliwością czekam na kolejny tom!💚

'Nigdy nie ufaj osobie, która prosi o zaufanie. W większości przypadków nikt nie musi o nie prosić, jeśli mówi prawdę. Ci zaś, którzy kłamią, zrobią wszystko, by przekonać swój cel oprawdomówności.'

Nie każdy bohater wygląda jak książę z bajki. Czasem to ktoś z pozoru drobny i niewiele znaczący może zmienić losy świata.

Viveck Dale pochodzi z północnych krain zamieszkiwanych przez Niziołki.

Jest to lud słynący ze zręczności, co przydaje się w złodziejskim fachu oraz z doskonałych umiejętności kulinarnych.

Życie tego młodzieńca jest dość beztroskie i monotonne.

Właśnie z racji owej monotonii bohater postanawia wyruszyć na poszukiwanie przygód, ale również- a może przede wszystkim swego miejsca w świecie.

Tyle tylko,że ma on niezwykle rzadko spotykany talent- przyciąga kłopoty szybciej niż zdąży pomyśleć nad konsekwencjami swoich działań.

W mieście jest zadziwiająco i początkowo Viv trafia do filii kupców w której pełni funkcję partnera handlowego.

Potem jego ścieżki krzyżują się z losami partyzantòw walczących o sprawiedliwość dla nieludzi..

Co z tego wyniknie i czy mężczyźnie uda się odnaleźć miłość i szczęście?

O tym musicie się przekonać, lecz Pan Dale nie jest w powieści jedyną wiodącą personą

Równie mocno intryguje również Harri - również przedstawiciel tej samej rasy. Imponujący swoją wiedzą , lecz... z racji pewnego niezbyt przemyślanego występku popełnionego w przeszłości dorobił się śmiertelnego wroga.

Jak zakończy się ta niezwykła pełna zawirowań i moralnej szarości opowieść?

Pamiętam swoje początki z fantastyką. Zaczęłam klasycznie od Harry'ego Pottera, Władca Pierścieni i Hobbit potrzebowały nieco czasu. Musiałam się w nie wgryźć- ale teraz uwielbiam Aragorna czy Killiego.

Saga Straceńców trafiła do mnie dzięki uprzejmości autora , który z wielką pasją opowiedział mi o stworzonej przez siebie fabule.

I muszę przyznać, że.. ta książka po prostu mnie pochłonęła. Porwała od pierwszej strony i pierwszego akapitu.

Pióro Krzyśka cechuje duża lekkość i plastyczność.

Niemal czułam jakbym wszystkich opisanych bohaterów znała - pokochałam Oriellę, elfkę z charakterem , a krasnoludy niemal od razu przyniosły skojarzenia ze światem Tolkiena i to oczywiście jest ogromny komplement.

Całe uniwersum jest naprawdę szczegółowo dopracowane, a kolejne osoby zaskakują i momentami brak im kompasu moralnego , lecz dzięki temu jest dużo ciekawiej 🌟

Czytając tę książkę przeżyłam naprawdę całe spektrum emocji od ciekawości , przez śmiech, wkurzenie i wzruszenie.

Świetnie się bawiłam i liczę ,że wkrótce doczekam się kontynuacji 💚

Na koniec chcę bardzo podziękować autorowi za piękną dedykację , zaufanie i powierzenie mi cząstki literackiego serca, dzięki czemu zostałam zapraszona do niezwykłego świata pełnego magii i niebezpieczeństw.

[Adres usunięty]freak

Pierwsze rozdziały były trochę chaotyczne, bo fabuła skakała jak wściekła, dlatego też ja, jak wściekła, starałam się nadążyć za wydarzeniami i bohaterami.

Tempo akcji z czasem zwolniło, by móc lepiej poznać postaci, ich motywy i oczywiście świat, który szczerze mnie wciągnął.

Pomocny był zbudowany klimat, który był jak przyjemny chłodniejszy wiaterek w gęstym, duszącym lesie.

Autentycznie odczułam vibe jak z filmowego "Hobbita"i przygodę, chociaż bohaterowie czasami grali mi na nerwach.

Dużym plusem jest szybkość z jaką czyta się książkę i jest to głównie zasługa naprawdę dużych liter i nie aż takich długich rozdziałów.

O ile książka wydana jest przepięknie i ma barwione brzegi, które robią teraz szał na rynku, tak akurat do korekty mogłabym się przyczepić. Wydaje mi się, że potencjał historii nie został w pełni wykorzystany, przez to, że korektora nie docisnęła i wręcz wycisnęła z autora jak najwięcej. Może to nie jest prawda, ale takie miałam odczucie.

Może powieści nic nie brakuje, ale ostatnio sporo marudzę w książki także no... Haha

"Opowiem wam teraz o niziołkach, które zamieszkują ten świat. Nie będą to historie wielkich czynów przepełnionych heroizmem, lecz o prawdziwym usposobieniu tych niewielkich istot."

"Nigdy nie ufaj osobie, która prosi o zaufanie. W większości przypadków nikt nie musi o nie prosić, jeśli mówi prawdę. Ci zaś, którzy kłamią, zrobią wszystko, by przekonać swój cel o swojej prawdomówności."

Kimże są niziołki według otoczenia? Złodzieje i świetni kucharze. Dlaczego? Bo niewielki wzrost zapewnia im spryt, a ręce są zwinne i drobne. Problemem tylko dla ich sprytu jest uwielbienie dla jedzenia, przez co szybko stają się kulkami 😉

Viveck przez swoje skłonności do kłopotów spotyka na swojej drodze wiele przeszkód, które sporo go nauczą. Ale też dzięki nim zdobędzie nowe przyjaźnie, zawrze sojusze czy nawet odda komuś swoje serce albo stanie na krawędzi życia i śmierci. Czy wyjdzie z ostatniej opresji cało? Czy nierówna walka stanie się legendą?

"Saga Straceńców. Viveck" jest wprowadzeniem w świat baśni, w którym wśród ludzi żyje wiele gatunków ras. Nie zawsze są w dobrych stosunkach, część z nich musi walczyć o swój dobytek czy bronić bliskich. Mają swój cel, który chcą osiągnąć i pragną żyć w spokoju. Ta epicka opowieść opisana płynnym językiem jest rozpędzającym się z góry wozem, którego nie można zatrzymać. Z każdą stroną jesteśmy otoczeni magią, ale nie przytłoczeni jej mocą. Próbujemy dojść do prawdy, której szuka Viveck, nie zawsze dokonując dobrych wyborów. Te mogą być niestety tragiczne w skutkach i złamać nasze serca 💔

Ta książka jest pewnego rodzaju drogowskazem. Nauką poznawania siebie i odróżniania prawdy od kłamstwa. Jest odzwierciedleniem silnych więzi rodzinnych, których nie może zerwać nawet odległość i wieloletni brak kontaktu. To również walka z nieuczciwym systemem, czasem jak z wiatrakami, ale wiara w swoje możliwości i grupowe wsparcie potrafią wiele zdziałać. To także świat, w którym nie wszystko co dla nas jest jawne i oczywiste, dla tych drugich ma zupełnie inne znaczenie. Dlaczego coś postrzegane za złe może być dobre i czy na pewno takie jest? Przeczytajcie i poznajcie odpowiedź.

**PATRONAT MEDIALNY**

Dzień dobry serdeczne! Dziś chciałabym napisać kilka słów o fantastycznym (i to dosłownie) debiucie, któremu mam olbrzymi zaszczyt patronować. Jest to także początek trzyczęściowej sagi pełnej fantazji i niezwykłych przygód. Już tom I zawiesił porzeczkę bardzo wysoko, i z wielką niecierpliwością czekam na kontynuację, tym bardziej że Autor zdecydowanie zadbał o to, by zostawić nas z otwartą buzią z wrażenia.

"Saga straceńców. Viveck" to wciągająca opowieść o poszukiwaniu własnego "JA", o walce z przeciwnościami losu, godzeniu się z przeznaczeniem, o spełnianiu marzeń, ale także o konsekwencjach nie zawsze trafionych decyzji, o wpływie przeszłości na przyszłość, a także o tym jak bardzo (nieprawdziwe) stereotypy wpływają na to jak spostrzegamy otaczający nas świat i ludzi, jak bardzo jedna plotka potrafi zniszczyć niemal całe życie,

Krótkie rozdziały składają się w spójny obraz przedstawionego świata, w którym ludzie żyją obok niziołków, elfów krasnoludów czy trolli tworząc niezwykły system, zależnych od siebie połączeń. Powieść przepełniona magicznym realizmem porywa czytelnika od pierwszych zdań, zostaje on wrzucony w wir wydarzeń i nie sposób się przy tej historii nudzić.

Nie będę ponownie opisywać fabuły, wydawca główną formułę zdradza już w swym opisie, od siebie dodam tylko, żebyście byli przygotowani na naprawę rozpędzoną i mocno zaskakującą akcję.

Akcja jest dynamiczna, mocno rozwijająca się w odpowiednim kierunku, opisy potyczek i starć niezwykle szczegółowe, działające na wyobraźnię.

Mnogość bohaterów początkowo może przytłaczać, jednak gdy tylko wgłębimy się w historię, szybko zapamiętamy kto, jest kim i jakie zależności między nimi panują. Postacie są barwne o niezwykle silnych i różnorodnych charakterach. Dzięki wielu drobiazgowym opisom poznajemy ich pokomplikowaną przeszłość, mamy szansę zrozumieć motywy, które nimi kierują, poznajemy różnice między "gatunkami".

Magia otacza czytelnika z każdej strony, jednak nie przytłacza i odnoszę wrażenie, że jest ważna, ale nie najważniejsza.

"Saga straceńców. Viveck" to debiut. I z całą odpowiedzialnością piszę, że jest to debiut bardzo, ale to bardzo udany.

Powieść jest wciągająca, świetnie napisana i poprowadzona, wątki łączą się w sensowną i logiczną całość. Czyta się tę książkę naprawdę bardzo dobrze.

Tom I nie daje odpowiedzi na wszystkie pytania, nie doprowadza też do spotkania dwóch kluczowych postaci dla tej historii, ale pozwala przypuszczać, że gdy już do niego dojdzie, będą lecieć iskry. Czekam z wielką niecierpliwością na dalsze losy Vivecka, jego brata i całej reszty i mam nadzieję, że premiera drugiego tomu nastąpi już niebawem.

Na uwagę zasługuje również wydanie tej książki. Million Studio Wydawnicze zrobiło naprawdę świetną robotę. Przyjemna dla oka czcionka nie męczy, wzroku, przejrzysta i elegancka szata dla rozdziałów, i barwione brzegi, jestem absolutnie zakochana w tym wydaniu.

Czy polecam?

Tak, zdecydowanie. Idealna pozycja dla fanów fantastyki, ale także dla tych, którzy czytają książki obyczajowe. Powieść na bardzo wysokim poziomie i wierzę, że kolejne tomy będą równie dobre albo i jeszcze lepsze.