Sługa honoru. Materia Secunda. Tom 2

Książka jest genialna, jak zresztą cały cykl.

Dla mnie ma tylko jedną wadę - nazywającą się "ciąg dalszy nastąpi".

I znowu będę czekał długo, aby poznać dalsze losy Olafa Rudnickiego i jego przyjaciół ...

Powieści Adama Przechrzty o alchemiku Olafie Rudnickim to jedne z moich ulubionych polskich historii fantasy, dlatego z niecierpliwością czekałem na „Sługę honoru”, a teraz z jeszcze większą niecierpliwością będę wyczekiwał ostatniego tomu „Materii secundy”. Uważam również, że ta oraz poprzednia seria o Rudnickim jest niedoceniana, a jest to świetna i bardzo oryginalna historia, zasługująca na rzesze fanów i o czym mówię przy każdej kolejnej książce tego autora o alchemiku, zasługuje na porządny serial fantasy, który byłby wg mnie genialny, dzięki swojej wciągającej fabule oraz świetnym bohaterom.

„Sluga honoru” jest bezpośrednią kontynuacją „Sługi krwi”, dlatego Olaf Rudnicki nadal znajduje się w innym wymiarze, stylizowanym na modłę azjatycką. Odnośnie tego warto wspomnieć, że autor ma dużą wiedzą na temat kultury, sztuk walk oraz religii azjatyckiej, co pokazuje w swych książkach. Fabuła jest bardzo wciągająca i trzymają w niepewności w wielu momentach. Ponadto, autor wielokrotnie umie zagrać na naszych emocjach, jak również rozbawić nas do łez, co chyba robi równie swobodnie co doprowadzanie nas do łez z innych powodów. Cieszy mnie również fakt, że w tej części mamy więcej do czynienia z Samarinem, który w carskiej Rosji również nie siedzi z założonymi rękoma, lecz aktywnie działa na wielu frontach. Oczywiście, Samarin oraz Olaf Rudnicki kradną całą uwagę czytelnika i nikt nie ma do nich podjazdu, lecz nowi bohaterowie również są postaciami ciekawymi, a na pierwszy plan spośród nich wyłania się Szron, nowa kobieta w otoczeniu Olafa.

O tym jak dobra jest to książka niech świadczy fakt, że te ponad 300 stron przeczytałem w dwa dni, ponieważ nie mogłem oderwać się od tych wciągających wydarzeń. Na Warszawskich Targach Fantastyki udało mi się spotkać z Adamem Przechrztą, porozmawiać o jego twórczości, zrobić zdjęcie oraz dostać autograf. Nie dość, że świetny autor to jeszcze bardzo miły człowiek. Polecam zapoznać się z jego książkami, nie pożałujecie.

Więcej recenzji znajdziecie na moim Instagramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.

Zarówno "Sługa honoru", jak i poprzedni tom okazały się świetną przygodą. Stylizacja na świat chiński, pełen intryg i innego podejścia do życia (świetna scena opowiadania bajki o Czerwonym Kapturku dzieciom, które od małego uczone są walczyć) stanowi o wyjątkowości tej serii. Mimo pewnych schematów fabularnych, które przy drugim tomie zaczynają rzucać się w oczy, całość zwyczajnie wciąga i oferuje kilka godzin spędzonych w zupełnie innej rzeczywistości. A jeśli ma się za towarzysza aroganckiego alchemika z drygiem do wychodzenia z najgorszych opałów (ten to dopiero ma szczęście!) to nie sposób się nudzić. Pozostaje jedynie czekać na finał tej trylogii!

Sługa Krwi i Sługa Honoru - Adam Przechrzta.

Ostatnio miałam okazję przeczytać dwa tomu spod pióra Adama Przechrzty - i bardzo dobrze, bo pierwszy kończy się tak, że nie mogłabym czekać długo na kolejny!

Mam wrażenie, że pierwszy tom czytałam szybciej i z większą werwą, być może trochę się za długo zanurzałam w tej historii, i po prostu już nią zmęczyłam? Czasem tak jest. Albo się książki pokocha i czeka z wypiekami na twarzy na kolejne tomy, albo przeczyta, odkłada na półkę z uśmiechem ale wie, że już się do nich nie wróci, chyba, że do kontynuacji. Ale na reread nie ma co liczyć. :)

Koniec końców dobre książki.

Dla mnie było to pierwsze spotkanie z tym autorem i z pewnością sięgnę po jego kolejne dzieła.

Ciekawym akcentem było wymieszanie naszego świata z tym alternatywnym, magicznym i chociaż nie będę spoilerować, to było mi szkoda głównego bohatera i nie tylko jego podczas czytania.

Muszę wspomnieć o okładkach. Ja wiem, wiem… Fabryka robi tylko piękne okładki, ale przyznajcie, jest na czym zawiesić oko. Dzieje się! Czapka z głowy ;).

Nie czytam za często fantastyki, a jeśli już po nią sięgam, to tylko wtedy, kiedy ktoś mi ją poleci. Dokładnie tak było w przypadku tej pozycji. Co prawda zaczęłam czytanie od drugiego tomu, ale myślę, że nie przeszkadzało mi to za bardzo. Książka mnie wciągnęła, sprawiła, że mogłam oderwać się od codzienności i przenieść do całkiem innego świata. Fabuła była ciekawa, spójna, a postacie zostały wykreowane dokładnie, z dbałością o każdy szczegół. Jeśli więc szukacie dla siebie lekkiej pozycji z gatunku fantasy, to jest to książka dla Was.