Rzeźnik i strzyżyk

Starcie seryjnego mordercy z organami śledczymi, w tym z patolog sądową Wren Muller. Kobieta uzbrojona w ogromną wiedzę i profesjonalizm wikła się w swego rodzaju grę zwierzyny i jej ofiary.

Fabuła, mimo iż dość ciekawa to bardzo prosta i nieskomplikowana. Wszystko dzieje się w ekspresowym tempie. Mam wrażenie jakby to była część większej całości, a ktoś po prostu wyrwał mi strony w książce. Chyba zbyt dużo oczekiwałam od tej powieści. Liczyłam przede wszystkim na bardziej mroczny, gęsty klimat, gdyż na to wskazywał opis i samo umiejscowienie części akcji na bagnach Luizjany. Również portrety psychologiczne postaci nie zachwycają. Całość jest powierzchowna, a warstwa emocjonalna zbyt płaska.

Z racji wykształcenia i wykonywanego przez Autorkę zawodu fabuła naszpikowana jest ciekawostkami z pracy patologa. Na takie smaczki liczyłam. Jest to niezaprzeczalny atut i najsilniejsza strona tej powieści.

Podsumowując, to historia z dużym potencjałem. Po lekturze odczuwam jednak lekki niedosyt. To debiut literacki, który mógłby być naprawdę świetny, ale zwyczajnie zabrakło mu dopracowania.

Czy istnieje morderstwo idealne?

Wiele osób już się nad tym zastanawiało. Wiele osób prowadziło w tym temacie badania i obserwacje, a mimo wszystko odpowiedź w dalszym ciągu nie jest jednoznaczna.

Bystry, inteligentny, niebezpieczny. Morderca idealny?

Od samego początku wodzi za nos organy ścigania i gra z nimi w swego rodzaju grę. Jakie są jej zasady? Tylko on jest w stanie odpowiedzieć na to pytanie.

Po drugiej stronie staje patolog Wren Muller, która tylko czeka na jego najmniejsze potknięcie. Wszystko wskazuje na to, że kobieta nie spocznie dopóki sprawca nie zostanie schwytany.

,,Rzeźnik i strzyżyk,, jest to debiut autorstwa Alainy Urquhart. Mimo dość lekkiego i przyjemnego stylu pisania można odczuć, że jest to debiut, który wymaga dopracowania. Historia i sam pomysł na fabułę wydały mi się bardzo ciekawe, lecz w mojej ocenie potencjał nie został w pełni wykorzystany. Sama postać książkowego mordercy kojarzy mi się z dobrze znanym ,,Dexterem,, (gierki z policją, fascynacja ofiarami z medycznego punktu widzenia).

Czy to oznacza , że ta książka jest zła? Oczywiście, że nie.

Problem z tym gatunkiem jest taki, że podobnych książek powstaje mnóstwo i potrzeba czegoś naprawdę nietuzinkowego i niebanalnego, żeby się wyróżnić.

Tutaj ewidentnie mi czegoś zabrakło.

Mimo wszystko muszę przyznać, że autorka ma niesamowicie lekkie pióro i na pewno jeszcze pokaże na co ją stać!

Od zawsze wiedziałam, że nigdy nie zostanę lekarzem. Spośród wszystkich popularnych zawodów ten wykluczyłam jako pierwszy i tego się trzymałam, ale mimo to fascynuje mnie praca patologów. Wynika to prawdopodobnie z sympatii jaką darzę Maurę Isles, bohaterkę świetnego cyklu Tess Gerritsen.

"Rzeźnik i strzyżyk" to debiut Alainy Urquhart, która na co dzień pracuje ze zmarłymi i dodatkowo współtworzy popularny podcast true crime. Inspiracje z obu tych zajęć widać w treści książki, co czyni ją wyjątkową.

To historia na jeden wieczór, przez co pozostawia lekkie uczucie niedosytu. Sam jej zamysł jest naprawdę intrygujący, a konstrukcja mocno miesza w głowie i sprawia, że w pewnym momencie wszystkie kształtujące się teorie po prostu tracą sens. Później akcja toczy się odrobinę za szybko, w zbyt oczywisty sposób, a zakończenie niestety psuje dobre wrażenia z lektury, będąc nijakim finałem naprawdę ciekawej fabuły.

Styl autorki też pozostawia wiele do życzenia, nawet jak na debiut jest zbyt chaotyczny i nierówny. Piękne, niemal poetyckie zdania mieszają się z prostymi i wręcz niedorobnionymi. Brakuje tej powieści lekkości i płynności, przez co nie pochłania się jej tak szybko jak można by się było spodziewać po jej objętości.

Polubiłam główną bohaterkę i z przyjemnością sięgnęłabym po kolejne tomy z jej udziałem, oczywiście w towarzystwie Johna Lerouxa. Ten śledczy niezwykle mnie zaintrygował, niewiele się o nim dowiadujemy z tej książki, ale drobne okruchy z jego przeszłości, które rzuciła nam autorka, sugerują, że kryje się w niej sporo kart wartych odkrycia. Liczę, że będę miała taką okazję.

"Rzeźnik i strzyżyk" to dobry debiut, choć autorka nie wykorzystała w pełni potencjału, jaki drzemał w jej pomyśle, a ten był naprawdę genialny. Mam nadzieję, że jeśli Alaina Urquhart pozostanie na pisarskiej ścieżce, to skupi się na rozwoju swojego stylu. Ze względu na to, że jest to jej pierwsza książka, to jestem skłonna przymknąć oko na te mankamenty, tym bardziej, że dobrze się bawiłam podczas lektury.

Moje 7/10.

Książka "Rzeźnik i strzyżyk" jest debiutancką powieścią autorki, a jak już wiecie bardzo lubię poznawać nowych autorów dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu, do którego sięgnięcia zachęcił mnie intrygujący opis i przyciagajaca wzrok okładka. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę sprawnie i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja pochłonęłam tą historię w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie poznałam zakończenia tej historii. Fabuła została w bardzo ciekawy, wręcz intrygujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani. Sporą ciekawostką jest fakt, że pisarka na codzień pracuje w prosektorium, ponadto ma dyplom z kryminologii, psychologii i biologii i można powiedzieć, że dzieli się z Czytelnikiem swoją widzę za pomocą głównej bohaterki - Wren Muller, która jest patolożką sądową. Swoją drogą chyba pierwszy raz spotkałam się z takim właśnie zawodem u głównego bohatera książki. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga bohaterów - Wren i mordercy - co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, jakie emocje nimi targają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Postać Wren od początku przypadła mi do gustu i bardzo podobały mi się opisy dotyczące pracy kobiety, po prostu lubię takie klimaty. Z drugiej zaś strony mamy seryjnego mordercę nazywanego Rzeźnikiem i powiem Wam, że sceny odnoszące się do jego poczynań, zbrodni wielokrotnie sprawiały, że na swoim ciele czułam podczas czytania ciarki i w niektórych momentach musiałam na chwilę odłożyć książkę, naprawdę! To straszne i przerażające co ten człowiek robił innym ludziom. Autorka umiejętnie buduje napięcie, czuć z każdą czytaną stroną coraz bardziej gęstniejącą atmosferę i spory dreszczyk emocji. Natomiast zakończenie jakie serwuje autorka jest naprawdę zaskakujące i zarazem satysfakcjonujące. Naprawdę miło spędziłam czas z tą książką i chętnie w przyszłości sięgnę po kolejne powieści autorki. Polecam!

"Rzeźnik i strzyżyk" ten tytuł wydał mi się równie intrygujący co łamiące język nazwisko jego autorki — Alainy Urquhart.

Jeremy jest studentem drugiego roku medycyny, ma piękną twarz, ale bardzo brzydką duszę. Uwielbia eksperymenty medyczne i oddaje się im z ogromnym zapałem, a ilość ciał znalezionych na bagnach Luizjany wzrasta w zastraszającym tempie.

Niesamowicie bystra doktor Wren Muller jest patologiem sądowym i nie ma sprawy, której nie udałoby się jej rozwiązać, aż do teraz.

Z każdej strony przebija fachowa wiedza autorki, dla której sekcja zwłok to chleb powszedni z racji wykonywanego zawodu (praca w prosektorium) oraz zdobytego wykształcenia (dyplom z kryminologii, psychologii i biologii). Szybka, brawurowo poprowadzona akcja oraz nieustanny pościg za nieuchwytnym mordercą nie pozwalają nawet na chwilę oddechu. Rzeźnik z Bagien jest brutalny i coraz bardziej bezczelny w swych poczynaniach, lecz ma godną siebie przeciwniczkę, doktor Muller jest bowiem perfekcjonistką, która wszystkie sprawy doprowadza do końca. Relacja między nimi jest ostra niczym brzytwa i bliższa niż komukolwiek mogłoby się wydawać.

On poluje na swoje ofiary, a Ona poluje na niego.

Luizjańskie bagna kryją mroczną tajemnicę. Stają się areną dla makabrycznej rozrywki seryjnego mordercy, który zdaje się jawnie kpić z policji. Dla władz trwa wyścig z czasem. Każda kolejna znaleziona ofiara to jak cios dla prowadzących śledztwo. Ale jest ktoś, kto dzięki doświadczeniu w pracy patologa i osobistej tragedii jaką przeżyła w przeszłości, zdaje się być coraz bliżej odkrycia prawdy.. Wren Muller.

Ten mocny i trzymający w wielkim napięciu thriller psychologiczny to debiut, którego mogę tylko pogratulować. Wow !! Tak mnie ta historia wciągnęła, że przeczytałam ją za jednym zamachem. Przedstawiona dwutorowo, od strony mordercy oraz patolożki sądowej, pozwala czytelnikowi wejrzeć w głąb chorego umysłu psychopaty ,jednocześnie będąc obserwatorem podążającej jego śladami kobiety.

Autorka książki to pracownica prosektorium, więc temat sekcji zwłok jaki porusza w swoim debiucie jest wiedzą z pierwszej ręki. Bardzo obrazowo przedstawia nie tylko sam proces sekcji ale i postępowanie Jeremy'ego z ofiarami. Strach pod skórą czułam nieustannie. A zakończenie...

„Rzeźnik i strzyżyk”

Alaina Urquhart

Zło często kryje się pod pozorami zwyczajności, życzliwości, po prostu niczym nie wyróżnia się, a już na pewno nie tym, co uznalibyśmy za jakikolwiek znak ostrzegawczy. Kiedy już ujawni swoją twarz zazwyczaj jest za późno, ale prędzej czy później zostanie popełniony błąd i ktoś go zauważy. Od tego momentu zaczyna się polowanie …

Każda zagadka ma rozwiązanie, nie tylko w teorii, ale i w praktyce, problem tylko w tym by je znaleźć. Doktor Wren Muller nie poddaje się dopóki go znajdzie. Doświadczenie, wiedza i upór niejednokrotnie już pozwoliły jej skierować policyjne śledztwo na odpowiednie tory. Tym razem kolejne zbrodnie następują po sobie bardzo szybko, zbyt szybko, patolożka zauważa pomiędzy nimi związek, wskazujący, że Nowy Orlean stał terenem „łowieckim” seryjnego mordercy. Wcale nie w przenośni, lecz jak najbardziej dosłownie, stróże prawa wciąż są więcej niż kilka kroków za nim, wyprzedza ich w zabójczym polowaniu nie zamierza oddać palmy pierwszeństwa. Nie popełnia błędów, każde zabójstwo jest przemyślane i niestety żaden ślad nie pokazuje kto stoi za nim. Punkty wspólne pokazują jedynie, iż kolejna śmierć to jedynie kwestia czasu. Jak go powstrzymać, jeśli brakuje tropów prowadzących do niego, poza oczywiście ofiarami? Czy one przemówią? Kiedy Wren Muller w końcu zrozumie wiadomości jaką chcą jej przekazać? Z pewnością jest zdeterminowana by dać śledczym odpowiednie wskazówki, niekiedy przełom przychodzi niespodziewanie i niesie z sobą dużo więcej niż ktokolwiek spodziewał się. Pytanie tylko czy będzie na to gotowa?

Psychopatyczny zbrodniarz, rozdający śmiertelne karty w krwawym pokerze i antagonistka, pani doktor, która ma jeden cel – ujęcie go. Znany wzór? Oczywiście, lecz dodając do tego duszną atmosferę luizjańskich bagien i tajemniczość Nowego Orleanu oraz prowadzenie fabuły z dwóch, przeciwstawnych, perspektyw otrzymujemy emocjonujący thriller. A to dopiero początek, gdyż najlepsze dopiero będzie czyli śledcza rozgrywka, wielowątkowa i nieustannie zaskakująca. Czym kieruje się morderca? Jaki jest jego motyw? Do czego może być zdolny? Czy rzeczywiście jest bezbłędny jak myśli? Ci, którzy podążają jego śladem starają się zauważyć nawet najmniejszy ślad przez niego pozostawiony. Zbrodnie doskonałe? „Rzeźnik i strzyżyk” odpowiadają na wszystkie te pytanie, naturalnie nie od razu, niekiedy zmuszają do zrobienia kroku w tył, spojrzenia z innego punktu widzenia i przede wszystkim wymagają by wciąż próbować dogonić tego, kto zapoczątkował ten zbrodniczy wyścig. Thriller Alainy Urquhart jest jej debiutem, lecz podczas lektury czytelnik ma wrażenie, że ma przed oczami, jaka wyszła spod pióra twórcy, mającego na swoim niejeden bestseller i doskonale wiedzącego jak skomponować intrygująco niejednoznaczną historię, trzymającą w napięcie od pierwszego do ostatniego zdania. Kiedy poczujemy, że jesteśmy już prawie pewni finału następuje zwrot akcji, znowu stawiający pod znakiem zapytaniem wszystko co już wydawało się niepodważalnie pewne.

Po pierwsze zachęcił mnie tytuł i opis, a po drugie patronat ruderecenzuje. W przypadku drugiej opcji jeszcze się nie zawiodłam, więc czy tym razem było tak samo?

'Co prawda darzy zwięrzęta większym szacunkiem niż większość przedstawicieli własnego gatunku, lecz głównie ze względu na zdolność przetrwania niemal natychmiast po narodzinach. O empatii nie ma mowy.'

W Nowym Orleanie grasuje seryjny morderca. Jego ofiary można znaleźć w przeróżnych miejscach i różnym stadium rozkładu. Nie ma jednego klucza, według którego działa. Z drugiej strony mamy doktor Wren - patolog sądową, która bada wszystkie ofiary. Czy losy tej dwójki się połączą?

Historia opowiadana jest naprzemiennie z perspektywy mordercy i lekarza. Jest to o tyle ciekawe, że jednocześnie mamy dwustronny obraz na jedną sytuację. Sama książka pisana jest w sposób, który powoduje, że czyta się ja błyskawicznie. Nie ma niepotrzebnych opisów i dłużyzn. Otrzymujemy wyłącznie to, co jest niezbędne dla fabuły. Jednocześnie przybliżona zostaje praca patologa sądowego. Dla mnie ten zawód to jakaś abstrakcja, nie jestem w stanie wyobrazić sobie codziennego stania nad stołem z trupem i grzebania w jego wnętrznościach.Z drugiej jednak strony, taki lekarz z pewnością nie wyobraża sobie pracy w korporacji, więc równowaga zostaje zachowana.

'Nie może się otrząsnąć ze zgrozy łączącej się ze świadomością, że czyjaś ukochana osoba leży, zapomniana, w worku na zwłoki.'

Stosunkowo krótka, ale jednocześnie wciągająca historia. Z jednej strony mamy seryjnego mordercę, który kroi swoje ofiary dla chorej satysfakcji, a z drugiej patolog sądową, która kroi trupy, aby poznać prawdę o ich śmierci. Ich losy łączą się w pewien niespotykany sposób, który koniecznie musicie poznać! Naprawdę warto przeczytać, polecam!

'Śmierć i ból nie dają się wyjaśnić w raporcie z sekcji, nie tak naprawdę. To pierwotne doznania, których nie sposób się nauczyć w szkole czy laboratorium.'

Ależ to był genialny kryminał

Mroczny

Brutalny

Przerażający

A do tego tak idealnie skonstruowany, że nie sposób się od niego oderwać.

Rzeźnik

Strzyżyk

Morderca

Patolog sądowa

On nie cofnie się przed niczym

Ona robi wszystko, by sprawiedliwości stało się zadość

"On poluje na swoje ofiary...

Ona poluje na niego."

Między nimi toczy się niebezpieczna gra. Gra, w której giną niewinne ofiary. Przy każdej z nich Rzeźnik z bagien ( tak został nazwany ów morderca) zostawia pewnego rodzaju wskazówki. Tylko Wren Muller wie czego one dotyczą. I kiedy wszystko składa w całość, okazuje się że drogi jej i Rzeźnik już kiedyś się przecieły. Teraz on ma tylko jeden cel - dokończyć to, co zaczął kilka lat temu.

Książka została napisana z perspektywy samego mordercy, co nadaje jej jeszcze większy wydźwięk. Dzięki temu mamy wgląd na jego życie, motywy i pobudki jakimi się kieruje. Kto by pomyślał, że z pozoru zwykły, pracujący człowiek, zabija z zimną krwią, jest nieobliczalny, syci się popełnionymi przez siebie zbrodniami, czerpie satysfakcję z cierpienia niewinnych ludzi...

Zakończenie jest całkowitym zaskoczeniem. Tego naprawdę się nie spodziewałam!

Aż trudno uwierzyć, że "Rzeźnik i strzyżyk" to debiut. Bardzo udany debiut. Mrożący krew w żyłach. Przerażający. Genialny!

"Prawdziwy myśliwy potrafi wyciszyć wszystkie (głosy) oprócz głosu swojej ofiary.

Czy thrillery o seryjnych mordercach mogą jeszcze zaskoczyć?

Czasami dochodzę do wniosku, że każde kolejne historie to wyścig o to, kto zbrodnie opisze brutalniej. Bo przecież musi być krwawo, przerażająco, a momentami i obrzydliwie. Brakuje głębi, sensu i logiki.

Wtedy pojawia się ona - Alaina Urquhart, ze swoim doskonałym debiutem. Nagle okazuje się, że tak, thriller może jeszcze zaskoczyć. "Rzeźnik i Strzyżyk" jest tego idealnym przykładem. Owszem, jest makabrycznie, opisy są bardzo szczegółowe i obrazowe, dlatego polecam czytanie na własną odpowiedzialność. To co wyróżnia historię na tle innych, to przebiegłość autorki.

"Rzeźnik i Strzyżyk" to ponadprzeciętny thriller, który łączy ze sobą znane motywy, jednak robi to w niezwykle umiejętny sposób. Gwarantuje Wam, że nie będziecie mogli się oderwać, a mniej więcej w połowie książki przeżyjecie szok. Do teraz nie wiem jak mogłam tak dać się przechytrzyć. Wprost idealne zagranie ze strony autorki, które zadbała o wartką akcję, emocjonujący pościg za seryjnym mordercą i doskonałe elementy zaskoczenia.

Przeczytałam ją dosłownie w kilka godzin. To krótka lektura, napędzana ciągle pędząca akcją i zagadką do rozwiązania. Profil psychologiczny mordercy świetnie nakreślony, od początku znamy jego wątpliwą motywację i genezę jego działań. Podwójna perspektywa, to częsty zabieg, i tutaj też wypadł świetnie. Patolog sądowa i morderca prowadzą ze sobą fascynująca rozgrywkę.

Słowem - ja jestem zachwycona i chcę więcej. Zakończenie sprawiło, że aż otworzyłam buzię ze zdziwienia. Znów się tego nie spodziewałam!

"Rzeźnik i strzyżyk". Książka o tym fascynującym tytule premierę będzie miała już jutro. Ja miałam ogromną przyjemność mieć ją w rękach nieco szybciej i pochłonęłam ją w niedzielę dosłownie na jedno chapnięcie. Tylko czy ona była tak krótka, tak dobra, czy tak tragiczna, że chciałam jak najszybciej mieć ją za sobą?

Przede wszystkim jest to debiut. A tego typu książki osobiście uwielbiam czytać i sprawdzać czy na rynek wpada nowe nazwisko, które będę śledzić z niecierpliwością w zapowiedziach wydawniczych. Co nie oznacza, że każda jest świetna. Co to, to nie, bo czasami wydawane są powieści, które ciężko stwierdzić dlaczego w ogóle ujrzały światło dzienne. A jak to jest z "Rzeźnik i strzyżyk"?

Na dzień dobry dostajemy seryjnego mordercę oraz patolożkę sądową. To już był dla mnie powiew świeżości, bo nie prowadzimy śledztwa wraz z policją, a właśnie podążamy za patolożką. Opowieść jest snuta z perspektywy dwóch osób. I rozdziały są przeplatane na zmianę, co dla mnie było ogromnym plusem, a jednocześnie momentami powodowało, że chciałam szybciej przeskoczyć do tej drugiej strony aby dowiedzieć się jak tam sytuacja wygląda. A dostajemy faceta, zwyrodnialca zafascynowanego medycyną, który myśli, że go nie złapią, że jest na to zbyt inteligentny. Ilu tak sądziło i wpadało przez własne ego, prawda?

Z drugiej strony patrzymy na ręce Wren, która na co dzień obcuje z trupami w swoim prosektorium. Ta sprawa jednak staje się dla niej coraz trudniejsza, a dlaczego, to już musicie przeczytać sami.

Nie jest to długa książka, bo ma niecałe 300 stron, ale jest napisana tak, że nie da się od niej oderwać. Co ciekawe, bohaterowie nie są w ogóle przewidywalni, a autorka ewidentnie postawiła na to, aby czytelnika zaskoczyć i faktycznie, można się miejscami srogo zdziwić.

Często wspominam, że lubię, gdy w thrillerach czy kryminałach autor zahacza o życie osobiste bohaterów. Tutaj jest tego bardzo niewiele i w zasadzie pokazane zostaje czytelnikom tylko to, co niezbędne. Na początku nieco mi to wadziło, ale generalnie wyszło na plus, bo nie było lania wody i zmniejszania napięcia żeby się odbić na chwilę do lżejszych momentów.

Pod koniec czytania mówiłam już, że obiad będzie za dwadzieścia stron, bo tyle mi zostało aby się dowiedzieć co z mordercą. I w zasadzie odpowiedź była okrutnie zaskakująca i nie spodziewałam się takiego zakończenia. Oczywiście nie zdradzę co się wydarzyło, ale powiem tylko, że przewidzieć to się tego nie dało.

Podsumowując, ta książka to majstersztyk i dla mnie najlepsza przeczytana do tej pory w tym roku. Nie ma konkurencji, po prostu nie ma i mam nadzieję, że autorka pisze już kolejne teksty i będą szybko wydane, bo według mnie to, co tutaj pokazała można śmiało nazwać talentem, a jeszcze jak wypracuje warsztat pisarski, to będzie to obłęd.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Czwarta Strona.

Zawsze powtarzam, że nie potrafiłabym napisać książki, bo lubię konkrety i całą historię zawarłabym w kilkunastu stronach. I wiecie co? Właśnie się przekonałam, że da się napisać książkę zwięźle, konkretnie, bez ogromu opisów, a jednocześnie o gabarytach standardowej książki. „Rzeźnik i strzyżyk” to świetny kryminał z psychopatą, który przekraczając próg domu, staje się jednym z nas. To człowiek, który mija nas na ulicy, pracuje biurko obok, którego kojarzymy z miejscowego sklepu. Ten sam mężczyzna porywa ludzi, torturuje ich i zabija. Straszne, prawda? Bardzo dobrze czytało mi się tę mroczną historię. Czasem wkradał się lekki chaos, ale nie odbierał on przyjemności z lektury. No i nadszedł czas na zakończenie po dynamicznym śledztwie, ofiarach i zgłębieniu motywów mordercy. Wiecie co? Mam nadzieję, że będzie kontynuacja, bo inaczej ja się nie zgadzam z takim zakończeniem. Czułam się, jakby ktoś mnie okradł z ostatniego rozdziału. Autorka zostawiła otwarte wrota do kontynuacji i mam szczerą nadzieję, że z nich skorzysta.

Wraca po latach. Nazwany Rzeźnikiem. Skrupulatnie wybiera swoje ofiary. Na każdą z nich ma odrębny plan. Poznaje i zwodzi. W końcu atakuje. Porywa. Zamyka. Każe bawić się w jego wyimaginowaną grę. Wszystko to na ogromnych podmokłych terenach jego działki.

Nie ma nadziei. Każdą z nich pozbawia życia w okrutny, brutalny sposób. Aż tak, że przerażenie bierze górę czytając te fragmenty. Ale jak to bywa i seryjny morderca popełnia błąd. W planie coś zawodzi. I mimo, że bawił się z policją w kotka o myszkę, dając im złudne poszlaki, w końcu to oni zaczynają mieć nad nim przewagę. Do czasu.

W całą sprawę mocno zaangażowana jest także patolożka sądowa. Nie tylko z uwagi na to, że na jej stół trafiają ofiary, ale jak się okazuje zwyrodnialec jest jej znany. Aż za dobrze! To ona w ostatecznym rozrachunku staje z nim twarzą w twarz. Tyle tylko, że koniec końców okazuje się to złudzeniem.

Świetna, genialna, trzymająca w napięciu od pierwszych stron. Momentami okrutnie brutalna, ale nie dająca się odłożyć. To tak w największym skrócie mogę z czystym sumieniem zachęcić Was do sięgnięcia po tę historię. Bohaterowie wykreowani na najwyższym poziomie i plot twist, który spada na czytelnika w najmniej oczekiwanym momencie zmieniając bieg wszystkich zdarzeń. Majstersztyk!

Czasami jest tak, że trudno jest pozostawić przeszłość za sobą. Nawet, kiedy bardzo się staramy, kiedy zrobiliśmy wszystko, by się od niej odciąć, ona powraca w zaskakujący sposób. Co więcej, sytuacja robi się jeszcze straszniejsza, niż w przeszłości, bowiem na stare traumy nakładają się te świeże…

Co to wszystko wspólnego ma z patolożką sądową, doktor Wren Muller? Oczywiście poza tym, że obecnie ma do rozwiązania wraz ze śledczymi prawdziwą zagadkę? Otóż w okolicy grasuje psychopatyczny morderca, zwany Rzeźnikiem z Bagien. Pozostawia swoje ofiary w okolicach wód – a to zanurzone w błotnistej kałuży, a to na mokradłach. Za każdym razem modus operandi wydaje się być inny, każda z ofiar została w inny sposób uśmiercona, a jednak ich ciała wskazują na to, że były torturowane. Doktor Muller angażuje się w sprawę również emocjonalnie przeczuwając, że jest w stanie wskazać mordercę.

Czy faktycznie tak jest? Przekonamy się o tym dzięki porywającemu debiutowi autorstwa Alainy Urquhart, pt. „Rzeźnik i strzyżyk”. Przerażający thriller opublikowany nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona, to oblicze zdeprawowanego człowieka, który dla własnej satysfakcji, zaspokojenia własnych potrzeb, jest w stanie posunąć się do największego okrucieństwa. To portret psychopatycznego człowieka, który – co jest najbardziej wstrząsające – dla otoczenia wydaje się być miłym i godnych zaufania człowiekiem, pracownikiem, kolegą. Lektura powieści zachwyci miłośników gatunku i wszystkich poszukujących w powieściach wątków psychologicznych. To także powieść o tym, jak zachowują się ludzie w sytuacji zagrożenia i – niestety – o tym, jak bardzo jesteśmy przewidywalni.

Morderca bawi się z policją w chowanego, udzielając funkcjonariuszom mglistych wskazówek, a jednocześnie naprowadzając ich na swój trop. Tyle tylko, że by połączyć wszystkie te wskazówki, trzeba być Wren Muller, tylko ona bowiem dysponuje kluczem do chorego umysłu mordercy i … do jego tożsamości. Jedna z ofiar ma w gardle zmięte kartki z książki, na miejscu śmierci innej odnaleziono rzeczoną książkę i kartę biblioteczną mężczyzny, który od lat w Luizjanie nie mieszka. Co więcej, na miejsce zbrodni podrzucono również starą wizytówkę Wren. Czy to przypadek, prowokacja, czy ostrzeżenie? Tym razem wszystko wskazuje na to, że kolejne ciało odnajdą w trakcie miejskiego festiwalu, choć wszyscy boją się, że zabójca posunie się jeszcze dalej, do czegoś bardziej spektakularnego. I faktycznie tak jest, tyle tylko, że jego myśli podążają zupełnie innym torem. Podrzucone pod scena ciało to tylko pewien trop, który ostatecznie prowadzi wszystkich na pobliski cmentarz. To, co tam odkryją, zniszczy spokój Wren zmuszając ją do wyjawienia swojej największej tajemnicy…

Jak zakończy się ta powieść? Czy Wren uda się wskazać na mordercę? Niezależnie od odpowiedzi na te pytania, autorka gwarantuje nam kilka godzin niezwykle wciągającej lektury. Opowiedziana również z perspektywy mordercy historia zatrważa, tym bardziej, że wraca on do nieszczęśliwego dzieciństwa. Nic jednak nie tłumaczy jego postępowania, bowiem wskazane fakty z rodzinnego życia tylko pokazują, że niekiedy rzucone słowa czy czyny rodziców mogą zasiać ziarno chwastu, którego nie można wyplenić. Jednak każdy z nas ma wybór, bo której stronie się opowiedzieć, zaś Morderca z Bagien wybrał ciemną stronę mocy. Dobitnie się o tym przekonujemy w trakcie lektury książki, której wartka akcja w połączeniu z fabułą, a także doskonale wykreowanymi bohaterami czynią książkę piorunującą i wartą zapamiętania. Choć tak naprawdę, dla naszego komfortu psychicznego, lepiej byłoby zapomnieć…