Rządy Kwarcu. Święte Kamienie. Tom 3

„Rządy kwarcu” to trzecia i zarazem ostatnia cześć trylogii „Święte Kamienie” autorstwa Kate Golden.

Po lekturze „Obietnicy Perydotu” miałam ogromne oczekiwania względem ostatniej odsłony serii i niestety z przykrością muszę stwierdzić, że nie zostały one zaspokojone. Po dość ciekawym obrocie spraw, które miało miejsce w poprzedniej części, liczyłam na to, że autorka pójdzie za ciosem i „Rządy Kwarcu” okażą się najlepszą z dotychczasowych części.

I faktycznie sam początek dawał na to wielkie nadzieje, ponieważ trzymał w napięciu i chociaż jako czytelnik niby doskonale wiedziałam, że główni bohaterowie muszą żyć i spotkać się ponownie, aby stanąć ramię w ramię przeciwko ich największemu wrogowi, to i tak byłam ciekawa tego, jak zostanie to przedstawione. I właściwie w tym tkwi główny powód mojego rozczarowania, ponieważ mimo ogromnego potencjału wraz z postępem fabuły napięcie siadało i cała historia stawała się bardziej nużąca niż interesująca.

Autorka, zamiast zaciekawić mnie lekturą, skutecznie mnie do niej zniechęciła, przez co musiałam robić dłuższe przerwy między kolejnymi rozdziałami, aby w ogóle dobrnąć do końca. Niestety, ale rozwlekanie powieści byle tylko tom nie był krótszy od poprzednich, mija się dla mnie z celem. Osobiście wolałabym 250-300 stron wartkiej akcji niż ponad 500 takiej, która ciągnęła się w nieskończoność i sprawiła, że kilka dni po lekturze nie byłam sobie w stanie przypomnieć, co stało się z głównym antagonistą, co normalnie mi się raczej nie zdarza.

Drugą kwestią, która mi przeszkadzała, a właściwie powinnam powiedzieć, którą nie do końca rozumiałam, było wprowadzanie kolejnych postaci, które tak naprawdę wnosiły bardzo niewiele do fabuły i właściwie ich wprowadzenie spowodowało większy zamęt, niż jakby ich w ogóle nie było. Nie wiem, czy ten zabieg miał na celu przetarcie przed ewentualnym spin-offem serii, czy autorka miała jakiś zupełnie inny zamysł, ale ostatecznie porzuciła go w połowie, ale wyszło to bardzo średnio.

Chociaż trylogia „Święte Kamienie” zakończyła się w mało satysfakcjonujący dla mnie sposób, jako całość oceniam ją raczej pozytywnie. Nie było to wybitne dzieło i z pewnością wielbiciele fantasty będą mieć więcej „ale” niż ja, ale myślę, że dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z tym gatunkiem, czy konkretniej z romantasy lektura będzie zadowalająca.