Pustynna włócznia. Cykl Demoniczny. Tom 2. Księga 1

W świecie Bretta nikt nie może czuć się bezpiecznie. Odchłańce/alagai są wszędzie.

Tym razem przenosimy się do Krasji i poznajemy Jardira. W pierwszym tomie autor tak przedstawił bohatera, że wydawało mi się, że jego ocena może być tylko jedna - w tym człowieku nie ma dobra. „Pustynna włócznia” pokazuje jednak skomplikowaną historię skomplikowanego człowieka. Jejuniu, jakie to było wciągające! Widać od razu skąd autor czerpał inspirację i muszę przyznać, że właśnie tego trochę się obawiałam, myślałam, że nie zaiskrzy, bo niczego nowego się nie spodziewałam. Jednak iskrzyło mocno i nie mogłam się oderwać od książki, mimo że bohaterowie z pierwszego tomu pojawili się dość późno.

Powiem tak: już rozumiem skąd ten szał na Petera Bretta. Dotknął i mnie 😊To jest po prostu świetna lektura i bardzo ciekawy świat!

Przez wiele lat przyglądałam się twórczości Petera V. Bretta. Byłam świadoma kolejnych polskich premier i napływających nowych, pozytywnych recenzji o jego książkach. Obiecywałam sobie, że w końcu po nie sięgnę. Jednak mijał czas, a mój plan pozostawał planem. W końcu nadszedł czas, kiedy zaczęłam się poznawać z twórczością tego autora i po skończeniu kilku jego książek w ogóle nie mam dosyć świata wymyślonego przez niego. Mam ochotę wyłącznie na więcej.

Z „Cyklem demonicznym” zaczęłam się zapoznawać dopiero wraz ze wznowieniami książek należącego do tego cyklu. Niedawno Fabryka Słów odświeżyła drugi tom cyklu, czyli ,,Pustynną Włócznię” i to właśnie pierwszą część drugiego tomu niedawno przeczytałam. Uwielbiam wracać do tego świata i przyglądać się demonom oraz ludziom, którzy próbują z nimi walczyć. Z chęcią przyglądam się ukazanym różnym ludom i ich sposobom na przetrwanie, bo mimo że między nimi samymi bywają różne niezgody to wszyscy cierpią przez alagai.

Po raz kolejny Peter V. Brett wciągnął mnie do swojego świata od pierwszej strony. Nie pozwolił mi się nudzić. Poznałam nowe losy znanych już mi bohaterów, poznałam też nowe postacie, a do tego jeszcze więcej demonów. Mam wrażenie, że książki Bretta czyta się błyskawicznie i mam nadzieję, że zostanie tak do końca serii. Po skończeniu pierwszego tomu ,,Pustynnej Włóczni” nie pozostało mi nic innego jak przeczytać od razu tom drugi.

No i wracamy do świata Petera V. Bretta. Nie spodziewałam się, że to demoniczne uniwersum jest tak rozległe, jednak jak się okazało - to chyba perełka autora. Lubię wchodzić do świata Krasji, Majah, ludzi z Zielonych Krain, nawet jeśli nie chciałabym nigdy się w nim znaleźć.

Tym razem towarzyszymy Jardirowi - chłopcu, którego przeznaczenie prowadzi do tego, aby został w przyszłości Shar'Dama Ka. Alagai hora, czyli demoniczne kości przeznaczenia kierują życiem młodzieńca, a później mężczyzny, który przyjmuje swoją rolę, jednak niekoniecznie wierzy, że jest mu ona pisana...

-To, że widzisz słońce, nie oznacza, że masz bystry wzrok, to, że uniosłeś kilka ziarenek piasku, nie świadczy o twojej wielkiej sile. Nie ma chwały w zapanowaniu nad ludźmi słabymi i pozbawionymi ducha.

Jardir w przeciwieństwie do Olive, od samego początku gotowy jest do ciężkiej pracy i zasłużenia na chwałę Everama. Nie sprzeciwia się rozkazom i stara się być coraz silniejszym. Jest to niewątpliwie postać, którą da się zrozumieć, a jednak niekoniecznie polubić. Podczas czytania głównie odczuwałam współczucie ze względu na jego samotność, którą po części zafundowało mu otoczenie, a na którą z drugiej strony sam się skazał.

Intrygi, plany i knowania żony, chciwość przyjaciela, walki o władze - a to wszystko w imię potęgi, która przynosiła niewiele więcej poza posłuchem u ludu, ale co ważniejsze strachem przed wrogami i traceniem potencjalnych przyjaciół.

Potyczki z demonami, a także wrogimi ludźmi były częste, ale mam wrażenie, że ich opisy były krótsze, aniżeli w innych częściach tego uniwersum. Wszystko przychodziło bohaterowi za łatwo, a nawet kłody rzucane mu pod nogi nie przynosiły większych trudności.

Gdy już zaczęłam odczuwać przepalenie pozycją, powróciliśmy do bohaterów z Malowanego człowieka, którzy wprowadzili powiew świeżości i ciekawych nadchodzących wydarzeń, przez co pozostała część historii poszła mi błyskawicznie.

Kultura i tradycja to jedne z ciekawszych elementów w świecie Jardira, jednak nie jest to coś, co chciałabym, aby było obecne w naszej codzienności. Dlatego tak trudno uwierzyć, że w niektórych krajach rzeczywiście podobne rozwiązania jak np. poligamia mają miejsce.

Pojawiają się też dylematy, które nasunęły mi powiązania z Królem Edypem. Wszędzie pojawiały się kości, które prowadziły go za rękę przez prawie całe dotychczasowe życie. Sam Shar'Dama Ka wydawał się być tym zmęczony i zirytowany. Nie wiedział jak wiele rzeczy zostało zaplanowanych wcześniej, czy jest on może jedynie pionkiem na planszy życia. Postawa pierwszej żony nie napawała go wielkimi nadziejami na to, że jest on dla niej tak ważny jak ona dla niego.

Kulturowo, mimo że jest to ciekawe, to wielokrotnie również obrzydzające. Niemniej jednak historia wartko idzie do przodu i po poprzednich pozycjach Petera V. Brett'a, nie mam wątpliwości, że je utrzyma.

Zdecydowanie bardziej ciekawią mnie losy postaci z zielonych krain, dlatego też liczę, że będzie ich więcej w kontynuacji.

„Pustynna włócznia, księga I” Petera V. Bretta jest kontynuacją bestsellerowego Cyklu Demonicznego, jakiś czas temu przedstawiałam Wam pierwszą część, czyli „Malowanego człowieka” w nowej szacie graficznej, twardej oprawie zdobionej runami zabezpieczającymi czytelnika przed czytaniem książki o zmroku. Peter V. Brett i jego Cykl Demoniczny zawsze mnie interesował, kiedy miałam okazję poznać jego pióro i bliżej się z nim zaznajomić to wiedziałam, że z pewnością nie raz wrócę do tego świata poznając go dogłębniej. Całe szczęście nie musiałam na to długo czekać. W „Pustynnej włóczni” udajemy się w podróż do Krasji, gdzie walka z Alagai trwa zabierając ze sobą wiele istnień.

W poprzednich księgach poznaliśmy kilku bohaterów: Rojera, który potrafi sterować emocjami demonów za pomocą muzyki, człowieka o imieniu Arlen, którego ciało pokryte jest runami niszczącymi demony oraz zielarkę Leeshę, która jest pierwszym głosem w Zakątku Drwali. Mieszkańcy Krasji od najmłodszych lat są szkoleni na wojowników, jeśli nie uda im się przejść szkolenia stają się niegodni bycia nazywanym mężczyzną. Są poniżani, okaleczani, a nawet wisi nad nimi widmo śmierci. Przeznaczeniem wojownika zwanego dal’Sharumem jest nocna obrona miasta i dzierżenie włóczni. Przybycie Arlena, człowieka, który odnalazł starożytną włócznię pokrytą runami zmieniło wszystko. Za jej sprawą można było nie tylko ranić Otchłańców, ale także ich zabijać. Niestety mężczyzna został zdradzony przez jednego z najlepszych wojowników Karsjan, ten człowiek odebrał mu włócznię, by dzięki niej zyskać najwyższe stanowisko. Ahmann Jardir nie tylko zabija demony, rozpoczyna nową rzeź, tym razem zagrożona jest cała Północ. Czy Jardir słusznie nazywa się Wybawicielem? Czy dojdzie do wojny? Czy ludzie, którzy chronili się runami będą musieli stanąć do walki nie tylko z Otchłancami, ale także między sobą?

„Pustynna włócznia. Księga I” jest książką, w której fabuła jest bardzo interesująca, cała pierwsza księga ukazuje zupełnie inne tereny. Ludzie zamieszkujący południowe pustynne tereny nazywani są Krasjanami, całe życie starają się poświęcić w walce z Otchłańcami. Z zapartym tchem śledziłam poczynania Jardira, od chwili jak dorastał odebrany rodzicom na szkolenie, podczas, którego wykazał się talentem do samego końca. Peter V. Brett potrafi czarować swoją wyobraźnią, słowami i wizją tamtejszego świata. Myślę, że jeśli raz weźmie się do ręki książkę tego autora to niemożliwe wręcz będzie szybkie jej odłożenie na półkę i odseparowanie się od niej.

W „Pustynnej włóczni. Księdze I” nie brak brutalnych scen, czy walki, czy gwałtów. Nie każdemu może się to podobać, jednak jest w książce znacznie więcej pozytywnych elementów. Styl, którym posługuje się Peter V. Brett jest rewelacyjny, dzięki niemu można bez trudu wgryźć się w cykl, nawet, kiedy czyta się go po raz pierwszy.

Niedawno Fabryka Słów wznowiła wydanie Cyklu Demonicznego Petera V. Bretta, co było idealnym momentem, by wreszcie po raz pierwszy przeczytać tę znaną i szeroko polecaną serię fantasy. Zaczęłam, oczywiście, od "Malowanego człowieka", który tak mocno mnie wciągnął i zauroczył, że bez wahania sięgnęłam po kontynuację, czyli po "Pustynną włócznię". Z racji tego, że książka osiąga grubo ponad tysiąc tron, podzielono ją na dwa tomy. Zaznaczę, że najnowsze wydanie niezwykle dopieszczono, a okładka i ilustracje Dominika Brońka aż zapierają dech w piersiach. :)

Co się tyczy samej fabuły, to "Pustynna włócznia" jawi się jako niesamowicie wciągająca, oryginalna, pełna zwrotów akcji przygoda. Pierwszy tom w większości poświęcono historii życia Jardira. Z niezwykłą pieczołowitością autor opowiedział o początkowych zmaganiach bohatera traktowanego jak, za przeproszeniem, gówno. O jego przyjaźniach, odwadze, samozaparciu, dzięki którym stał się najważniejszą osobą w Krasji. Było to świetne urozmaicenie głównej fabuły, ponieważ pozwoliło na dokładniejsze poznanie innego punktu widzenia niż tego z Malowanego człowieka.

Drugi tom z kolei obfitował w wiele szalonych, często zupełnie niespodziewanych wydarzeń, przez co okropnie ciężko było oderwać się od lektury. Arlen, Leesha, Rojer niejednokrotnie dali do wiwatu, ale o szczegółach nie zamierzam się zbytnio rozwodzić, by przypadkiem nie zaspojlerować. Szepnę jedynie, że księga druga to emocjonująca jazda bez trzymanki. :)

"Pustynna włócznia" Petera V. Beretta to idealna kontynuacja, ani trochę nie zaniżająca poziomu lektury Cyklu Demonicznego. To wciągająca, wielobarwna opowieść o odwadze, walce, ciężkich wyborach, a do tego z doskonale wplecioną nutką nadziei na lepsze jutro. Historia inteligentnej Leeshy, odważnego Arlena czy wyjątkowo empatycznego Rojera niewątpliwie stała się jedną z moich ulubionych z gatunku - już samo to powinno przekonać was do sięgnięcia po cykl. :)

Największym plusem "Pustynnej włóczni" są przede wszystkim złożone charaktery bohaterów. W książce nikt nie jest ani czarny, ani biały, dzięki czemu całość wypada porażająco realistycznie. Autor umiejętnie wzbudza w czytelnikach kakofonię emocji, ponieważ pozwala dosłownie wejść w głowy wykreowanych postaci.

Cykl Demoniczny nie należy do wybitnie oryginalnych propozycji z gatunku fantastyki, jednak ma w sobie specyficzną magię, coś, co sprawia, że opowieść wręcz połyka się w całości. Peter V. Brett dał życie wyjątkowym bohaterom oraz stworzył świat mogący istnieć w rzeczywistości razem ze swoimi bogami, pełnymi uprzedzeń mieszkańcami, walkami czy podziałem na kasty. Cały wątek demonów poprowadzono niezwykle zmyślnie, a to z kolei daje szerokie pole do popisu, które - mam nadzieję - zostanie wykorzystane w stu procentach w kolejnych częściach.

W kilku ostatnich słowach powiem, że każdy szanujący się fan gatunku powinien przeczytać "Pustynną włócznie" (oczywiście, zaczynając od "Malowanego człowieka"). Książka idealnie obrazuje, jak winna wyglądać fantastyka w najlepszym wydaniu! Wszak czego tu nie lubić? Demonów? Świetnie wykreowanych bohaterów? Wojen, walk czy szeroko pojętej brutalności męskiej momentami aż wylewającej się ze stron? A może tysiąca uczuć i emocji, których nie brakuje ani na sekundę? Ja polecam i z niecierpliwością zacieram rączki na nowe wydanie "Wojny w Blasku Dnia". :)