Puste wnętrze

Książka od początku wciąga i intryguje. Od momentu zaginięcia starszego brata Niny, Nikodema, atmosfera w domu drastycznie się zmienia. Młoda dziewczyna czuje się niezrozumiana i nieakceptowana przez rodziców. A wszystko to zmieniło się w dniu, w którym zaginął Nikodem. Mimo, że jej rodzice mieli troje dzieci, to po stracie jednego, zamknęli się na pozostałą dwójkę, która musiała radzić sobie od tej pory sama.

Nina zdała maturę i postanowiła uciec z domu rodzinnego jak najdalej. Wybrała uniwersytet w Krakowie. Wszystko załatwiła sobie sama, dofinansowanie, akademik. Jednak kiedy poinformowała rodziców o swoim wyjeździe, to nagle jakby się obudzili, coś ich ruszyło i pozwolili jej pojechać pod jednym warunkiem. Miała zamieszkać zamiast w akademiku, to z ciotką, siostrą ojca, która została jakby wyklęta z rodziny za inne poglądy od nich. Ach, bo muszę nadmienić, że rodzice Niny są mocno wierzący i bogobojni. Ciotka natomiast jest ich zupełnym przeciwieństwem. I nawet kiedy ojciec odwozi córkę do swojej siostry, to nawet nie ma ochoty się z nią przywitać. Wystawia tylko pakunki z samochodu i od razu odjeżdża, nim drzwi domu zdążą się wgl otworzyć. Dziewczyna nie wie czego i kogo się spodziewać, bo o owej ciotce usłyszała pierwszy raz w przeddzień wyjazdu.

Nina nie bez powodu wybrała Kraków jako miejsce do dalszej nauki. Podobno to tutaj planował przyjechać też jej brat Nikodem. Dziewczyna ma nadzieję, że uda jej się odkryć coś, co przegapili wszyscy inni w trakcie poszukiwań. Zaczyna iść jego śladem, jednak póki co wszystko jest przeciwko niej. Nic nie dzieje się tak, jak to sobie wyobrażała. Odnosi wrażenie, że każdy coś przed nią ukrywa. Że rodzina tak naprawdę wie, co stało się z jej starszym bratem, tylko nikt nie chce, żeby ona się dowiedziała. Ciotka też coś wie, ale nie powie i za wszelką cenę stara się, by Nina zaprzestała dalszych poszukiwania. Dziewczyna nie daje się zwieść i nie spocznie póki nie dowie się, co się tak naprawdę stało tego pamiętnego dnia, kiedy ona miała zaledwie kilka lat. Nie spocznie, dopóki nie poczuje spokoju, bo to od tego momentu jej życie wyglądało jak wyglądało. Nie czuła się chciana, ani kochana. Ma nadzieję, że jak uda jej się rozwiązać zagadkę zaginięcia swojego brata, to rodzice odzyskają upragniony spokój. Ale czy na pewno tak będzie? Czy to nie będzie jak włożenia kija w mrowisko? Cóż... Dowiecie się tego wszystkiego, a także tego jak toczyło się jej życie studenckie, kiedy sięgnięcie po książkę.

Książkę czyta się naprawdę lekko i wbrew pozorom, wbrew historii jaką dostajemy, to czyta się przyjemnie. Rozdziały są krótkie, przepływa się przez nie. A im dalej się czyta, tym robi się bardziej intrygująco i ciekawiej. Nasuwa się wiele myśli w trakcie czytania. Nie tylko związanych z zaginięciem i poszukiwaniem na własną rękę Nikodema. Ale także takich związanych z jej znajomymi ze studiów. Czy ten jeden, wyjątkowo irytujący ją znajomy, okaże się sprzymierzeńcem i będzie pomocny, czy jednak będzie tylko zadzierał nosa?

Książka pokazuje jak wiele czasami musi i jest w stanie przejść młody człowiek. Z jak wieloma problemami musi radzić sobie sam, nie mogąc liczyć na pomoc rodziców. I to wszystko sprowadza się rodziców właśnie. Takie odniosłam wrażenie. To jak oni zostali wychowywani i jak wychowywali następnie swoje dzieci. Wszystko ma swoje korzenie. Nie zawsze są to dobre korzenie. Różnie z tym bywa, ale czasami trzeba albo się odciąć od nich, albo podlać i liczyć na wyrośnięcie nowego, lepszego kontaktu. Książka pokazała też, że faktycznie czasami "lepiej nie budzić tego, co uśpione w mrokach niepamięci", bo to co odkryjemy, co nam się przypomni, czasami nie przez przypadek zostało wyparte i zapomniane. Historia porywa i nie można się od niej oderwać, a takiego zakończenia na pewno nie będziecie się spodziewać. Szok jakiego doświadczycie będzie na pewno bardzo duży. Zdecydowanie zachęcam do przeczytania.

Zapraszam Was na recenzję książki Agnieszki Kaźmierczyk pt.: „Puste wnętrze”.

„Lepiej nie budzić tego, co uśpione w mrokach niepamięci”.

Mroczna historia Niny – głównej bohaterki, potrafi zmrozić krew w żyłach czytelnikowi. To co wydarzyło się w jej rodzinie jest przerażające, splot wydarzeń nieoczywisty, a każdy krok Niny, która próbuje odkryć rodzinną tajemnicę trzyma w napięciu.

O jaką tajemnicę chodzi? Dziesięć lat temu bez słowa wyszedł z domu brat głównej bohaterki i już nigdy nie wrócił. Nie zabrał ze sobą żadnej rzeczy. Spekulacje są różne, jedni uważają że został zamordowany, inni że przystąpił do zakonu, a jeszcze inni, że został wciągnięty do sekty. Atmosfera w domu nigdy nie wróciła do normalności, a główna bohaterka postanawia poznać prawdę. Lecz co jest tak naprawdę prawdą?

A co kolejną wymyślona historią?

Serdecznie polecam Wam zapoznanie się z historią rodzinną Niny! Porusza ciężkie tematy dotyczące konfliktów rodzinnych, poszukiwania siebie, a także bliskich osób. Jednakże sposób w który została przedstawiona fabuła, z pewnością Wam się spodoba.

Puste wnętrze – już sam tytuł jest tajemniczy i czytając książkę przekonałam się, że wnętrze tej książki nie jest puste – jest jak najbardziej tajemnicze.

Historia młodej dziewczyny Niny, a właściwie Janiny, która przez 10 lat odkąd zniknął jej starszy brat, żyje tak jak życzą sobie jej rodzice. Przez lata Nina nauczyła się mówić i żyć tak jak wypada. Skrzętnie skrywa w sercu to co tak naprawdę czuję myśli i chce. Wybór studiów, bo to w tym momencie poznajemy bohaterkę też skrzętnie zaplanowała, aby mieć pewność, że rodzice powiedzą TAK. I najważniejszy cel zostaje osiągnięty - Janina wyjeżdża do dużego miasta na wybrane przez siebie studia z wielką misją w sercu: odnaleźć brata. Może nie do końca jak planowała, bo nie do akademika, a do ciotki, o której dowiaduje się z dnia na dzień… co jeszcze zaskoczy Ninę? Czy dotrze do prawdy? Czy warto budzić to co ukryte w mrokach niepamięci?

To książka która pokazuje jaki ogrom tajemnic ludzie potrafią skrywać, jak ciężko podjąć decyzje komu i na ile można zaufać. A przede wszystkim czy warto drążyć i szukać prawdy. Prawdy oraz odpowiedzi na zadanie i nie zadane pytania.

To historia, która wciągnie was w swoje wnętrze, a zakończanie… wcale nie będzie puste.

Okładka książki jest utrzymana w ciemnych kolorach. Jest matowa w dotyku i posiada skrzydełka, które stanowią jej ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Stronice są kremowe, czcionka duża, wystarczająca dla oczu. Każdy z rozdziałów ma graficzny znaczek, który urozmaica środek. Marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane.

Nie jest to pierwsze spotkanie z twórczością autorki, więc wiem, na co ją stać. Ci prawda ominęły mnie jej dwie lub trzy premiery niestety, ale te poprzednie powieści znam, a szczególnie lubię Klątwę sióstr - obie części. Czyta się bardzo szybko i lekko, bez jakichkolwiek blokad. Strony bardzo szybko uciekają, jest ich prawie trzysta. Krótkie rozdziały dodatkowo "przyspieszają" czytanie. Autorka pokusiła się o thriller, chociaż z elementami obyczajowymi i nie wiem, czy prędzej nie nazwałabym ją powieścią obyczajową. Miło spędziłam przy niej czas i nieco odsapnęłam od codzienności...

Mamy tutaj Ninę, która z zapyziałej mieściny, z rodziny mocno wierzącej wyrywa się do wielkiego miasta - Krakowa. Wyrywa się z toksycznego środowiska, w którym nie zaznała miłości i bezpieczeństwa. Już na samym wstępie było mi jej żal, ale cieszę się, że na przestrzeni powieści zmieniała się, doceniała siebie, swoje możliwości, znalazła kogoś, komu mogła zaufać, że zaczęła żyć. Żyć po swojemu, aczkolwiek z przeszłością na plecach. Jak wiecie nie zawsze łatwo jest ją zamknąć za sobą i nasza główna bohaterka miała ten problem. Czy ją polubiłam... Jakoś nie zapałałam do niej sympatią, prędzej już do młodego Brauna, który wzbudzał we mnie ciekawość swoją osobą. Nie chcę Wam spoilerować, ale znajdziecie w tej książce ciekawe postacie, które mają swój charakter, swoją przeszłość, która nie oszukujmy się, nie była usłana różami. Każdy z nich dźwiga swój krzyż...

Prędzej nazwałbym tę książkę powieścią obyczajową z nutą zagadki, gdyż główna bohaterka przeżywa wiele, zarówno zyskuje nowych znajomych, próbuje odnaleźć się w nowym miejscu, w nowej rzeczywistości. Tajemnica zaginięcia brata ciągnie się za nią, wszystko kręci się wokół tego, niemniej jednak tutaj uważam więcej obyczaju niż dreszczy, co nie zmienia faktu, że naprawdę dobrze się czytało. Byłam zaintrygowana Nikodemem i całą tą sprawą, nie domyśliłam się, że taki może być finał. Musicie uważać, bo bohaterowie tej książki nie raz mącą w głowach i sprowadzają na złe tory.

Akcja jest dosyć dynamiczna, sporo się dzieje, myślę, że raczej nudzić się nie będziecie przy tej powieści. Ja z zainteresowaniem przewracałam stronę za stroną i tylko czekałam na coś, co mnie zaskoczy. Może nie czułam w tym przypadku emocji, które odczuwali bohaterowie, aczkolwiek trzeba przyznać, że pisarka idealnie ukazała jak nie powinna wyglądać rodzina. Na przykładzie rodziny Niny widzimy, że kłamstwa do niczego dobrego nie prowadzą. Poruszono też temat nieuleczalnej choroby, szkoda, że nie powiedziano na jej temat troszkę więcej. Uważam, że to dobra pozycja, która pokazuje nam życie takim, jakie jest. Skutki uboczne pierwszego picia, które kończy się urwanym filmem i wstydem. Coś nowego? Nie, przecież tak bywa, nie każdy tak ma, ale jednak. :)

Kończąc, chcę Wam polecić tę książkę. Idealna na przerywnik, odstresowanie się. Nie jest zbyt długa więc nie zajmie Wam wiele czasu. Opisuje prawdziwe życie bez jego koloryzowania. Chciałam również dodać, że akcja ma miejsce w Krakowie, co cieszy mnie niezmiernie, bo mam rzut beretem do miasta i lubię czasem w książkach pospacerować się po znanych mi miejscach, a występujących w książce. Lekkim piórem napisana pozycja, fabuła ma sens i jest dopracowana. Myślę, że większości z Was powinna przypaść do gustu. Polecam!

Janina, chociaż woli kiedy inni mówią do niej Nina, została wychowana w bardzo religijnej rodzinie. Wydarzenie, do jakiego doszło dziesięć lat wcześniej odbiło się na całej jej rodzinie. Do tej pory nikt nie wie co stało się z najstarszym bratem, Nikodemem. Dziewczyna wybiera się na studia do Krakowa, chce zacząć życie na własny rachunek. Rodzice jednak załatwiają jej mieszkanie u dawno nie widzianej ciotki. Jakie tajemnice odkryje dziewczyna i co stało się feralnej nocy, która ciągle powraca w snach Niny?

Człowiek ma w sobie coś takiego,że musi wiedzieć. Nie lubi kiedy coś jest nie do końca jasne, nie lubi czegoś nie rozumieć. Dlatego drąży póki nie odzyska jako takiego spokoju ducha. Tylko czasem prawda może okazać się zbyt druzgocąca, zbyt ciężka do przyjęcia...ale wtedy jest już za późno.

Bohaterka powieści, Nina ma dość zachowania rodziców, ich obojętności, marazmu i pielęgnowanej od 10 lat żałoby po najstarszym synu, z którym właściwie nie wiadomo nawet co się stało. Właśnie tego dziewczyna chce się dowiedzieć, ale też chce się wyrwać z domu rodzinnego.

W Krakowie znajduje prawdziwą przyjaciółkę, pierwszą miłość i ciepło jakim powinni otoczyć ją rodzice. Jednak prawda może to wszystko przekreślić.

Tajemnice, poszukiwanie prawdy i własnego ja, nieuleczalna choroba i niepełne oraz niezrozumiałe wspomnienia. Ciekawa fabuła, dobrze zbudowana zagadka, której rozwiązanie nie jest takie jakie mogłoby się wydawać...oraz nieoczekiwany zwrot akcji na samym końcu. Przyjemny, wciągający kryminał z lekką nutą thrillera i dobrym portretem psychologicznym bohaterki. Chętnie poznam inne książki autorki.