Odludzie

W tym przypadku wystarczyło mi nazwisko autorki, żeby wiedzieć, że nie zapomnę tej opowieści do końca życia. Już sam wstęp mocno hipnotyzuje, gdyż czytamy o jakiejś postaci, która idzie przez las ostatkiem sił. Kiedy jest już ogromnie zmarznięta, pada na śnieg, a po pewnym czasie ktoś próbuje ją ocucić. Następnie wchodzimy na tory sprawy, kiedy odwieziona zostaje na posterunek policji. Trwa Wigilia Bożego Narodzenia, więc nie ma co zrobić z tą dziewczynką. Wezwanie dostaje psycholożka, która nie już własnej rodziny, by się nią zaopiekować i wyciągnąć informacje, co się z nią stało, kim jest i jak znalazła się w tym wielkim lesie. W międzyczasie przechodzimy do innego czasu w którym poznajemy pewne małżeństwo, które chce kupić nowy dom. W tym samym czasie wybucha ogromna pandemia, więc muszą zostać odizolowani. Kupują wszystko, co tylko mogą, choć państwo zaczyna dzielić pożywienie i w ten sposób większość czasu spędzają w domu. Ogromne zamieszki i śmierć ich wszystkich najbliższych sprawiła, że zabierają swojego kampera i uciekają z miasta. W końcu kobieta niebawem ma urodzić. Dziecko przychodzi na świat w zapomnianej chatce w lesie w której dochodzi do morderstwa. Uciekają dalej w las, by śmierć ich nie dotknęła. W międzyczasie poznajemy trzecią opowieść o młodym chłopcu nad którym znęcają się w ośrodku opiekuńczym. Zostaje skrzywdzony na tyle, że zmienia się jego charakter na podły rządzący zemsty. W obecnym czasie psycholożka łapie kontakt z dziewczynką, która może mieć coś wspólnego z przeszłością psycholożki. Do rodziny w lesie trafia inna mała dziewczynka, znaleziona przez jedno z dzieci. Chłopak z ośrodka wchodzi na tory książki łącząc wiele zagadek w jedną odpowiedź. Pytanie, co małe dziecko robiło samo w lesie? Jak potoczyły się losy rodziny z lasu? Co z nimi wszystkim ma wspólnego chłopak z blizną na twarzy?

Zdecydowanie jest to książka, którą polecam całym sercem. Napięcie tu jedynie wzrasta i wznosi się wraz z każdą przeczytaną stroną. Każda opowieść gładko wchodzi w treść, nie ma czegoś takiego, że wam się pomylą. Z czułością i ogromem emocji autorka podeszła do całej lektury, dlatego czasami ściska nas serce z bólu i żalu, jaki odczuwają postacie, a czasami mamy ochotę cieszyć się razem z nimi ze szczęścia, które do nich przyszło. Wydana w większym druku, bardzo czytelna i spójna historia. Mamy wspaniałe opisy lasu, natury i tego co robili, by dodać sobie choć trochę człowieczeństwa w lesie. Pojawia się tutaj śmierć, która przejmuje do głębi serca. Opisy pandemii są pobieżne i krótkie, gdyż najważniejsze jest to jak postacie radzą sobie w tych ciężkich okolicznościach. To również wątek nieszczerości, przeciągającego się kłamstwa i gotówki za którą nie da się kupić wszystkiego do końca, bo sprawiedliwość i tak ma zawsze ostatnie zdanie. To żal i smutek, zemsta by pomścić najbliższych i pamięć o tych, którzy dali miłość obcej osobie oraz trauma i brak sił na niewyobrażalne wyrzuty sumienia. Jeśli szukacie napiętych thrillerów psychologicznych, to ta książka powinna się znaleźć na waszej półce:-)

Mówi się, że czas leczy rany, ale to bzdu­ra. Wie o tym każdy, kto do­świad­czył stra­ty tak na­głej, jak trzę­sie­nie ziemi, w któ­rym bez ostrze­że­nia traci się stały grunt pod no­ga­mi i wszyst­ko wokół za­mie­nia się naj­pierw w chaos, a potem w kom­plet­ną ruinę. Stra­ty tak in­ten­syw­nej, że wszyst­kie ko­lo­ry z dnia na dzień blak­ną i już za­wsze wszyst­ko jawi się tylko w od­cie­niach czer­ni i sza­ro­ści. Stra­ty tak wiel­kiej, że pęka serce i nie ma żad­nej na­dziei, że ból, który się wtedy od­czu­wa, kie­dyś ustą­pi. Jest za to pew­ność, że bę­dzie z tobą już na za­wsze i wro­śnie tak głę­bo­ko, że sta­nie się czę­ścią cie­bie i nigdy się go nie

po­zbę­dziesz

Pandemia koronawirusa przypomniała, że życie nie jest z nas, że nie jesteśmy jego właścicielami.

Adam i Nina są szczęśliwym małżeństwem.

On jest znanym dziennikarzem telewizji informacyjnej , ona spełnia się pracując w muzeum.

Teraz kobiecie udało się znaleźć wymarzony dom z ogrodem i zaczęła roztaczać przed mężem wizję założenia w tym miejscu rodziny.

Niestety podczas redakcyjnego kolegium mężczyzna słyszy o bardzo groźnym wirusie, który przywędrował do Europy z Maroka i choć początkowo jest bardzo sceptyczny wobec tego "newsa" jednak wkrótce okazuje się, że choroba zabija setki tysięcy ludzi a zakażeni nim umrą cierpią na objawy zbliżone do choroby Alzheimera.

Wszystko komplikuje ciąża kobiety.

Zakochani podejmują trudną decyzję i zamieszkuje w kamperze, który zatrzymują w środku lasu.

Początki nie są łatwe, lecz z czasem bohaterowie oswajają się z warunkami w jakich przyszłości im żyć.

Życie płynie im spokojnie , lecz w noc narodzin pierworodnego syna Leo zmienia się wszystko, a Adam odbiera życie nieznajomemu stając w obronie najbliższych.

W tym samym czasie dotknięta ogromną tragedią psycholog dziecięca Sara Mikulska zostaje wezwana na komisariat policji z którym współpracuje, ponieważ w lesie odnaleziono nastolatkę , której tożsamości nie udało się ustalić. Na dodatek dziewczyna uparcie milczy.

Iwo jest wychowankiem domu dziecka, który stracił rodziców i siostrę.

Jak połącza się losy wszyst­kich tych osób i jakie sekrety ujrzą światło dzienne?

Twórczość Pani Doroty miałam już okazję poznać i tak jak poprzednie historie Odludzie bardzo mnie wciągnęło.

Autorka umiejętnie buduje napięcie i operuje emocjami, zaś jej książki łączą elementy thrillera i powieści obyczajowej.

Serdecznie polecam 🩶

Po książkę „Odludzie” chwyciłam bez chwili większego zastanowienia, sugerując się nazwiskiem autorki. Dorota Glica należy do grona tych pisarek, po które sięgam z dużą przyjemnością. Muszę przyznać, że w ogóle nie zapoznawałam się z opisem z tyłu okładki, co dość często mi się zdarza jeśli znam i cenię autora. Dlatego treść okazała się dla mnie sporym zaskoczeniem. Nie spodziewałam się postapokaliptycznych wizji, budzących strach i grozę z racji dużego prawdopodobieństwa ich spełnienia.

Sara jest psychologiem dziecięcym, która nie może pogodzić się ze starą męża i córki. Gdy w święta Bożego Narodzenia otrzymuje telefon od przełożonego w sprawie znalezionej w lesie nastolatki, która przestała mówić w wyniku przeżytej traumy, bez chwili zastanowienia powstania jej pomóc.

Okazuje się, że dziewczyna od czwartego roku życia wychowywała się w lesie w rodzinie Adama i Niny, którzy żyli w odosobnieniu z obawy przed pożerającym świat wirusem.

Jakie znaczenie dla tej historii ma postać chłopca z domu dziecka?

Akcja jest wielotorowa i obejmuje różne ramy czasowe, ale mniej więcej możemy domyślać się okresu, w który się rozgrywa. Wszystkie poruszone przez autorkę wątki budzą ciekawość i chęć podążania za opowiadaną przez nią historią. Niespodziewane plot twisty, dziwne zbiegi okoliczności tworzą pełną niepewności i napięcia atmosferę. Jednak bohaterom brak głębi, przez co ich losy nie są aż tak angażujące. Ciekawy thriller psychologiczny, który zaliczyłabym do tych lżejszych i mniej wymagających, ale mi taka rozrywka odpowiada.

Poznajemy Sarę Mikulską, policyjną psycholog, która przed laty straciła męża i córeczkę. Kobieta próbuje żyć i radzić sobie ze stratą po śmierci bliskich. Nie jest to łatwe, szczególnie w Wigilijny wieczór. Tymczasem podczas wieczerzy odbiera telefon od szefa, który prosi ją , by przyjechała do pracy. Okazuje się, że w lesie znaleziono nastoletnią dziewczynę, która jest przerażona i nic nie mówi. Sara dociera do dziewczyny i odkrywa przerażającą historię , którą opowiada jej Emi.

"Odłudzie” Doroty Glicy to genialny thrillerpsychologiczny, który przenosiósł mnie w głąb emocjonalnych i psychologicznych zawirowań bohaterów, z których każdy zmaga się z własnymi demonami. Akcja powieści osadzona jest w lesie z dala od cywilizacji. Surowa sceneria odzwierciedla wewnętrzne konflikty postaci. Dorota Glica świetnie buduje atmosferę grozy, wykorzystując opis otoczenia do ukazania stanu umysłu bohaterów. Narracja jest płynna, a styl autorki charakteryzuje się poetyckością i głębią. Przez pryzmat codziennych zmaganiach postaci, autorka porusza istotne tematy, takie jak samotność, poszukiwanie sensu życia oraz relacje międzyludzkie. Bohaterowie są skomplikowani i wielowymiarowi, co sprawia, że łatwo jest się z nimi utożsamić. Każda z postaci ma swoją historię, która odkrywa się stopniowo, tworząc emocjonalne napięcie. Dorota Glica umiejętnie balansuje między dramatem a nadzieją, co sprawiło, że nie mogłam oderwać się od lektury. Autorce udało się oddać klimat tego, co przeżywali ludzie podczas panującego wirusa. W książce wymyślonego, ale możemy przypomnieć sobie pandemię koronawirusa. Maseczki, zamknięte granice, lockowny, utrata pracy, panika i irracjonalne zachowania ludzi podczas zagrożenia. Razem z bohaterami przeżywałam ich perypetie. Były wątki grozy i niebezpieczeństwa, a zakończenie wbiło mnie w fotel.

"Odłudzie” to nie tylko opowieść o jednostkach, ale także refleksja nad społeczeństwem i jego wpływem na jednostkę. To książka, która zmusza do myślenia i stawia pytania o naturę ludzkiego istnienia. Dla miłośników literatury psychologicznej i obyczajowej "Odłudzie” z pewnością będzie wartościowym doświadczeniem.

Czytajcie! Zdecydowanie polecam!

BRUNETTE BOOKS

🖤 „𝓞𝓭𝓵𝓾𝓭𝔃𝓲𝓮” 𝓓𝓸𝓻𝓸𝓽𝓪 𝓖𝓵𝓲𝓬𝓪 🖤

 Odludzie. Samotna, przemarznięta nastolatka? Kim jest i co robiła sama w lesie? Sięgnij po ten mroczny thriller psychologiczny i przekonaj się co tak naprawdę wydarzyło się w lesie. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Thrillery to jeden z moich ulubionych gatunków literackich. Szczególnie, gdy są tak dobre jak "Odludzie”. Już na samym początku zaintrygował mnie opis tej książki i wiedziałam, że na pewno po nią sięgnę. Zaczęło się dosyć niewinnie, by po chwili zamienić się w najbardziej przerażającą historię, jaką miałam okazję przeczytać w ostatnim czasie. 

🖤 W Wigilię na posterunek policji trafia nastolatka, którą znaleziono rano samą przemarzniętą w lesie. Nikt nie wie skąd się tam wzięła, ani co robiła, ponieważ dziewczynka uparcie milczy. Dopiero Sarze Mikulskiej udaje się dotrzeć do Emi i zdobyć jej zaufanie. Jak się okazało Emi większość swojego życia spędziła w lesie, z dala od cywilizacji. Jej rodzice uciekli przed pandemią i mieszkali w przyczepie z dala od ludzi. Jednak pandemia dawno się skończyła, a rodzina Emi nigdy nie wróciła do cywilizacji… Co takiego wydarzyło się w życiu Krugerów, że postanowili zamieszkać w lesie ? 🖤

Muszę przyznać, że nie oczekiwałam za wiele od tej książki. Spodziewałam się czegoś przewidywalnego, a już na pewno nie przeczuwałam, że autorka tak mnie zaskoczy akcją i całym pomysłem na rozegranie tej historii, że nie będę mogła oderwać się od lektury. A tak właśnie było! Jeszcze parę lat temu wydawać by się mogło, że motyw pandemii w książkach to wymysł autora. Jednak teraz każdy z nas wie, że to wydarzyło się naprawdę i jest możliwe w realnym życiu. Autorka na bazie pandemii uknuła zaskakująca historię, która ujawnia mroczne zakamarki ludzkiego umysłu, a także uświadamia czytelnika, jak zachowuje się człowiek w obliczu zagrożenia.

Doskonale rozbudowana fabuła, która wciąga czytelnika na długie godziny, wyraziści bohaterowie i akcja, która z każdą stroną coraz bardziej zaskakuje, to nic innego jak przepis na udany thriller psychologiczny. Możecie być pewni, że każdy z bohaterów pojawiający się na kartach tej powieści odgrywa ważną rolę i jest tam z konkretnego powodu, każdy z nich przyczynia się do rozwoju wydarzeń. Uwielbiam kiedy wszystkie wątki układają się w jedną całość, kiedy każdy bohater odgrywa swoją rolę, a cała historia nabiera kształtów. Po prostu musicie to przeczytać.

„Odludzie” to dobrze skonstruowany thriller psychologiczny, który wciąga już od pierwszych stron. Autorka nie szczędzi bohaterów i zrzuca na nich bardzo wiele, jednak dzięki temu ta książka jest tak ciekawa 🖤 Zaskakujący jest finał tej historii, jedno, które czytelnik jest w stanie przewidzieć i drugie, którego kompletnie się nie spodziewamy. Pozostajemy mi tylko bardzo wam polecić tę książkę 🤩