Przeciwko bratu. Trylogia Profanum. Tom 1

Brat bratu… wilkiem. Taka myśl przychodzi do głowy po lekturze książki Marcina Dudzińskiego.

„Przeciwko bratu” to książka o dwóch braciach, których łączy tylko więź krwi, lecz dzieli bardzo wiele. Jeden w służbie Bogu, drugi w służbie narodu. Jeden jest księdzem, drugi zaś policjantem. I zdawałoby się, że wiemy, który z nich ma cechy dobrego człowieka, a, który niekoniecznie dobrym człowiekiem jest.

Otóż biskup Stanisław Walter lat 58, nie jest ucieleśnieniem dobra. Wręcz przeciwnie trzyma w ryzach całą Częstochowę. Księża, politycy, czy też wpływowi biznesmeni zależni są od jego łaski. A ON sam świadomy swej „mocy” wykorzystuje swą pozycję do prywatnych celów. Niekoniecznie związanych z boską posługą. Dla niego jedyną świętością jest pieniądz, dla którego skłonny jest do największych przekrętów. W ich realizacji pomaga mu wiernie oddany Julian lat 28, tajemniczy chłopak, o skrywanej przeszłości i pochodzeniu. Zatem w Częstochowie spowitej mrokiem władzę sprawuje biskup.

Co na to Jerzy lat 53, jego brat policjant, stojący na straży praworządności? Jak na prawdziwego glinę przystało, zamierza ON ukrócić zapędy brata. Czy zdoła go powstrzymać? Jaką cenę będzie musiał zapłacić stając przeciwko własnemu bratu?

Marcin Dudziński stworzył intrygującą historię, wręcz nietypową, przewrotną. A co ważne ciekawie rozpisał ją na kartach debiutanckiej powieści kryminalnej. Choć przyznam szczerze, że nie jest to typowy, rasowy kryminał, lecz bliżej zapisać można go w kierunku powieści obyczajowej z kryminalnymi elementami i domieszką thrillera. Taki kolaż był udaną próba Marcina Dudzińskiego.

Nie mniej jednak historia przykuwa naszą uwagę wyrazistymi postaciami oraz wątkami budzącymi naszą ciekawość. Na uwagę zasługuje również sposób operowania słowem przez autora, co sprawia, że czytanie tej książki rozbudza naszą wyobraźnię. A jeśli dodam, że mroczne tajemnice z przeszłości braci wyjdą na jaw, to jeszcze bardziej spotęguję ciekawość poznania tej historii. Historii, którą autor podzielił na dwie części, w których oddzielnie poznajemy losy Walterów.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Książka pt. '' Przeciwko bratu" w Cyklu: Trylogia Profanum (tom 1) autorstwa Pana Marcina Dudzińskiego to moim zdaniem niezwykłe połączenie dwóch światów, a przede wszystkim dokonywaniem w nich wyborów pomiędzy dobrem a złem, które czai się, praktycznie rzecz biorąc, w sumie na każdym kroku podążając za własnym celem, który niekoniecznie musi przynieść pozytywne korzyści wszystkim, a nie tylko tym wyższym instancjom.

Twórczość Pana Marcina Dudzińskiego do tej pory nie była mi znana, ale dzięki przeczytaniu tej książki mogłam podążać śladami za stworzonymi przez niego bohaterami, którzy to nie zawsze mi się podobali, mając na uwadze ich bardzo zróżnicowane charaktery.

Bracia Walterowie Stanisław i Jerzy to są tak skomplikowani bohaterowie, że trudno jest dokonać na początku oceny z ich ogólnych postępowań dotyczących przez nich różniących się od siebie, co do wykonywanych zawodów. Bracia Walterowie biskup Stanisław i komendant miejskiej policji stanowią dla mnie największą zagadkę podczas ich głębszego poznawania pod każdym względem.

Pozostali występujący w tym oto kryminale bohaterowie drugoplanowi również skrywają wiele tajemni, a w tym podążanie i wyboru drogi sprawiedliwości i posłuszeństwa wobec tego, co dla nich jest najważniejsze, aby główny cel główny mógłby być zrealizowany do samego końca.

Książka ta została podzielona na dwie części, w których to z osobna są opisywane losy bohaterów.

Nie ukrywam tego, że podążając, śladami tychże, niezwykłego współczesnego świata wypełnionego niepewnością można zadawać sobie pytanie, dlaczego tak się dzieje, że autor poruszył ten temat, w którym to odpowiedzi na nie jest bardzo wiele, a jedynie bohaterowie potrafią nieźle namieszać, w co poniektórych trudnych momentach swojego życia.

Nie zabraknie podczas czytania w tym opisanym przez autora kryminale dobrze dobranych dialogów, co do występujących w nim bohaterów oraz dobranego dla nich poczucia humoru, szczególnie kiedy wymagała, tego sytuacja, w której się oni znajdowali.

Największą ciekawostką w tym oto kryminale jest to, że gdy się go rozpocznie, go czytać to nie tak łatwo się o nim zapomina.

Polecam przeczytać ten kryminał.

"Jedyne, co czuł poza lękiem, to nienawiść. Tak jak nienawidził za młodu, tak samo nienawidził teraz. Jedyne, czego się nauczył, to jak wykorzystać swój spryt i skutecznie wszystkich oszukiwać."

Częstochowa, 2014 rok. Nad tym miastem już od jakiegoś czasu można dostrzec czarne chmury. Deszcz leje się strumieniami i nie może przestać. W jednym z najświętszych miast w Polsce dzieją się rzeczy, które są zdecydowanie przeciwieństwem świętości. Tu biskup Stanisław Walter ma nad wszystkim kontrolę. Nie tylko nad tym, co związane z Kościołem, ale trzyma w ryzach także polityków, biznesmenów czy parafian. Pierwsze skojarzenie ze słowem biskup? Wiara, prawda, całkowite oddanie Bogu... Nie w tym przypadku. Biskup Walter = kasa, kasa, ponad wszystko kasa i przekręty. Niestety, nie tylko. W dążeniu do osiągnięcia założonego celu pomaga mu Julian, młody chłopak, który wziął się znikąd. Zapatrzony w Stanisława jak w obrazek jest w stanie zrobić dla niego wszystko.

Jerzy Walter jest komendantem częstochowskiej policji, zupełnym przeciwieństwem swojego brata, Stanisława. Pewnego dnia podejmuje decyzję, bierze sprawy w swoje ręce i staje przeciwko bratu. Może w końcu Częstochowa przestanie płakać...

"Przeciwko bratu" to debiut kryminalny Marcina Dudzińskiego, a jakże udany! Książkę otrzymałam w formie niespodzianki od Wydawnictwa i przyznam szczerze, że byłam sceptycznie nastawiona do tej historii. Opis nie do końca do mnie trafił. Cieszę się, że dałam szansę tej powieści, bo jest naprawdę dobra. Miałam przed sobą twórczość kolejnego polskiego autora, który utwierdził mnie w przekonaniu, że najlepsze jest to, co nasze. Wydaje mi się, że powieść ta jest nieco kontrowersyjna i "na czasie", nie każdemu się spodoba. No nie jest to pieśń pochwalna dla duchownych, to na pewno ;). Sama bałam się tego, jak odbiorę tę książkę. Jednak zupełnie niepotrzebnie. Bohaterowie są wyraziści i intrygujący. Każdy z nich jest zupełnie inny, a równie mocno budzi zainteresowanie. Początkowo ciężko mi było się odnaleźć w tej pozycji, ponieważ została przedstawiona z kilku perspektyw (i nie mam tu na myśli dwóch). W końcu wszystko się zazębia w jedną całość, jednak dla mnie było tego za dużo. Niepozorna historia z czasem mocno się rozkręca, do tego stopnia, że nie sposób jest się od niej oderwać. Dla mnie jednak trochę za mało "krwawa" ;). Zdaję sobie sprawę, że nie każdy kryminał wiąże się z flakami na wierzchu, jednak brakowało mi tego ;). Powieść jako całość podobała mi się i z niecierpliwością wyczekuję kolejnego spotkania z braćmi Walter. Tak dobre debiuty to mogę czytać! :)

"O przyjaźń trzeba dbać. Trzeba ją choć trochę pielęgnować. Nie można tylko mieć przyjaciela, trzeba też nim być."

"Oni mają wiedzę o wszystkim. Władzę nad wszystkim"

"Przeciwko bratu" Marcina Dudzińskiego to debiut, który udowadnia, że Polska kryminałem stoi! Mnie zaintrygowała okładka, a po przeczytaniu opisu wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Nie ukrywam, że było warto po nią sięgnąć i ja jestem w pełni usatysfakcjonowana po lekturze. Pochłonęłam ją w kilka godzin i już teraz mogę śmiało powiedzieć, że na pewno przeczytam kolejne powieści tego autora.

Częstochowa, dla katolików jedno z najświętszych miejsc w Polsce. W tym mieście rządzi biskup pomocniczy, Stanisław Walter. Obce mu są nauki kościoła, skromność i miłosierdzie, w jego życiu powołanie nie istnieje. Najważniejsze jest poczucie władzy, które ma nad wiernymi. Posłuszni są mu nawet politycy. Właśnie on, który powinien dawać przykład innym, jest tym, który ma najwięcej na sumieniu. Jest bezwzględny, zdeprawowany i gotowy do najgorszych czynów w dążeniu do celu.

Jerzy Walter, komendant miejski policji, brat Stanisława. Przez długi czas bezczynnie obserwuje poczynania biskupa, nie zdając sobie sprawy jak bardzo jest ON zdemoralizowany. W końcu decyduje się podjąć działania i powstrzymać Stanisława.

Konflikt między nimi narasta. Kiedyś bliscy sobie bracia będą musieli się skonfrontować. Wkrótce brat wystąpi przeciwko bratu.

Jakie to było dobre! Aż trudno uwierzyć, że to debiut! Marcin Dudziński potrafi w kryminał, nie mam co do tego żadnych wątpliwości. "Przeciwko bratu" to książka, obok której nie można przejść obojętnie. Temat bardzo aktualny i zawsze budzący wiele emocji. Mroczna atmosfera wciąga czytelnika od pierwszych stron. Już prolog to niezła jazda bez trzymanki.

Ja od pierwszych stron jestem pod dużym wrażeniem stylu autora. Pisze ON w tak lekki sposób, że nawet tę niełatwą historię czyta się bardzo szybko i przyjemnie.

Na uwagę zasługują psychologiczne portrety bohaterów. Są oni rewelacyjnie wykreowani. Mają problemy, wady i tajemnice. Każdy opowiada swoją historię. Dzięki temu mamy okazję spojrzeć na wydarzenia z perspektywy każdego z nich. Retrospekcje pozwalają poznać przeszłość bohaterów i zrozumieć jak wpłynęła ona na ich życie i czyny.

Marcin Dudziński napisał historię, która wzbudza ogrom emocji i trzyma w napięciu do samego końca. Nietuzinkowy pomysł na fabułę wzmaga ciekawość czytelnika i nie pozwala odłożyć książki.

Kolejny raz przekonałam się, że warto sięgać po debiuty, szczególnie w wykonaniu naszych polskich autorów.

Polecam gorąco, z czystym sumieniem! Czytajcie, warto!!!

„Przeciwko bratu” Marcina Dudzińskiego to tom pierwszy otwierający trylogię Profanum. Rzecz dzieje się w Częstochowie, która zalewana jest od 3 tygodni strugami deszczu. W Częstochowie, którą rządzą bracia Walterowie. Stanisław, ten starszy, jest biskupem, twardą ręką sprawuje władzę nad duchową stroną miasta. Stroną bardziej ludzką, stroną prawa zajmuje się Jerzy, który jest komendantem policji. Stanisław jest w trakcie pozyskiwania na rzecz kościoła kilku działek w środku miasta, na których biznesmen polsko-niemiecki chce wybudować fabrykę tworzyw sztucznych. Sprawa komplikuje się gdy nagle w mieście zjawia się jeden ze spadkobierców, a za jego racjami wstawia się prawniczka zajmująca się obsługą prawną kurii – Alicja. Problemy zaczynają się mnożyć, zło coraz mocniej się rozprzestrzenia, a to dopiero początek historii...

Muszę przyznać, że jest to dobra historia. Dobrze opowiedziana, w świetnym dosyć filmowym klimacie, jednak sprawy, które porusza są zdecydowanie przeciwieństwem dobra. Chwilami miałam mocne skojarzenia z „Zemstą kobiet”, którą też całkiem niedawno Wam recenzowałam. Sytuacje, w których postawieni zostają bohaterowie są mocno traumatyczne, ich los, mimo że tego nie wiedzą, przesądzony. Ciemność i mrok wdzierają się w każdy zakątek historii, jednak bohaterowie cały czas walczą. A wszystko to na tle zapłakanej Częstochowy, która jest w powieści mocno spersonifikowana.

Narracja prowadzona jest przez kilku bohaterów, w różnych ramach czasowych, dokładnie tak jak lubię.

Ogólnie czytało mi się ją dobrze, chwilami tylko, gdy narrator skupiał się mocno na odczuciach wewnętrznych bohaterów, zdarzało mi się odpłynąć myślami... dlatego też oceniam na 7,5/10 i czekam na tom drugi, którego wydarzenia końcówka „przeciwko bratu” nam już zasygnalizowała.