Cierń. Seria z Robertem Kreftem. Tom 3

Anna wsiadając do samochodu przypadkowo poznanego mężczyzny nie przypuszczała, że ta nic nie znacząca przysługa zaważy nie tylko na jej życiu, ale również na życiu jej syna. Kim jest postać Anny? To matka komisarza Krefta, której samobójcza śmierć prześladuje go każdego dnia już od 25 lat. Obraz matki wyskakującej przez okno jest niczym cierń, który systematycznie rozdrapuje starą ranę i nie pozwala się jej zasklepić. Czy synowi uda się ustalić jaka decyzja sprowokowała Annę Kreft do podjęcia tak drastycznego kroku? W ręce komisarza dostaje się kaseta z nagranym głosem jego matki, wciąż odnajdywane są zwłoki kobiet, które z niewiadomych przyczyn postanowiły odebrać sobie życie i nadal nie wiadomo jaki los spotkał zaginioną żonę Błażeja Urygi, policjanta i kolegi komisarza Krefta. Czy te sprawy może coś ze sobą łączyć? W toku prowadzonego śledztwa pojawia się wspólny mianownik, który pozwala powiązać je ze sobą. Wszystkie kobiety, w tym również Anna Kreft, przed odebraniem sobie życia znikały z domu na kilka dni nie informując o tym swoich najbliższych, ani też nie wyjaśniając później co w tym czasie porabiały. Czy Oli Urydze przyjdzie podzielić tragiczny los zaginionych wcześniej kobiet?

***

„Cierń” Przemysława Żarskiego to już niestety ostatni, trzeci tom serii z Robertem Kreftem w roli głównej. Zastanawiam się co mogłabym Wam powiedzieć o tej książce i o poprzedzających ją: "Śladzie" i "Bliźnie". O trylogii Pana Przemysława pojawiło się bowiem już tak dużo i tak świetnych recenzji, że nie będę oryginalna kiedy napiszę, że jest to seria, która zadowoli nawet najbardziej wytrawnego czytelnika kryminałów. A co takiego wyjątkowego jest w historii o komisarzu Krefcie? Myślę, że na pierwszy plan wysuwa się tu świetnie przemyślana i od początku do końca zaplanowana inteligentna intryga kryminalna, która nie raz wywiedzie czytelnika na manowce. Choć każda z części podejmuje nieco inny wątek kryminalny to w każdej przewija się motyw tragicznej śmierci Anny Kreft, której tajemnicę przyjdzie nam poznać dopiero w trzecim tomie serii, w „Cierniu”. Wszystkie wykreowane postacie są wyraziste i mają do zrealizowania z góry ustalony cel. Należy w tym miejscu nadmienić, że autor umiejętnie połączył tu wątki z życia prywatnego bohaterów z ich pracą zawodową, a w przypadku samego komisarza Krefta pokazał w jaki sposób samobójstwo jednego z rodziców, które dokonało się na oczach dziesięcioletniego dziecka, ukształtowało go jako dorosłego mężczyznę. Dodatkowo Pan Żarski świetnie żongluje różnymi przedziałami czasowymi. Współcześnie dziejąca się historia co jakiś czas przeplatana jest wątkami z przeszłości, które dopełniają ją, nadając powieści swojego rodzaju trójwymiarowość. I jeśli do tego wszystkiego dodamy plastyczny język, który, co uznaję za duży plus, nie epatując brutalnymi opisami buduje mroczny i pełen grozy klimat to otrzymamy kryminalną serię, którą ja śmiało każdemu z Was polecam.

Jeśli jeszcze nie czytaliście tej serii to dodam, że książki wchodzące w jej skład należy czytać z zachowaniem chronologii – zaczynając od „Śladu”, przez „Bliznę” i na „Cierniu” kończąc.

02.06.2021 Miała swoją premierę trzecia już część przygód Roberta Krefta, który dla mnie jest niezniszczalnym facetem, ale sami czytając na pewno to zauważyliście. Ja należę raczej do tych niecierpliwych, więc nie mogłam doczekać się tej części i tym oto sposobem zobaczycie, że przeszłość nigdy nie zapomina i wraca po 25 latach, ale dlaczego? Do kogo? Znam kilka osób, które twierdzą, że nie trzeba czytać od 1 do 3 żeby zrozumieć, ale wg. mnie lepiej każdą serię zacząć od początku, bo zauważycie rozwój sytuacji, porównanie do tego, co było, a jest, oraz nawiązanie do przeszłości. Osobiście pogubiłabym się nie znając wcześniejszych części. Trzecia część łączy pierwszą i drugą w jedną spójną całość, co na początku sprawiło mi mały problem, bo trochę minęło od premiery 1 tomu, ale szybko wiedziałam, co, z czym. Tutaj gratuluje autorowi, że to wszystko złączył, bo efekt pieruńsko dobry.

Wyobraźcie sobie widzieć własną matkę popełniającą samobójstwo?! Nierealne prawda? A właśnie nasz bohater takie coś przeżył i czy dążenie do prawdy to zawsze dobry motyw? Czy prawda bywa ulgą, a może cierniem, który uwiera? W książce będziecie mieli wiele momentów do zastanowienia się, ale i ciekawych odkryć. Historia nie da o sobie zapomnieć. Ból i cierpienie, jakie doznaliśmy za nic w świecie nie chcą się uciszyć i czy to będzie miało wpływ na przyszłość?

Uwielbiam tę serię za tempo, za nerwy, które czasem sięgały zenitu, za to, że na głos mówiłam „ No rzesz kurka wodna” itp. za ciarki w momencie odkopania grobu i odkrycia ludzkich szczątek a to był rok 1955 i teraz zastanowienie się, do kogo należą? Nie martwcie się nic nie zdradziłam, bo o tym dowiecie się na początku.

Trochę pogubiłam się, czegoś nie rozumiałam, ale wróciłam wstecz i trafiłam na odpowiednie tory. To w niczym nie ujmuje książce w żadnym wypadku tylko żebyście nie martwili się jak takie coś pojawi się u was.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona. A wam kochani polecam serię z panem Kreftem.

Dlaczego tak późno odkryłam @przemyslawzarski i jego trylogię!!! Co prawda za mną tylko trzecia finałowa część, ale z pewnością będę nadrabiać 🙂 A może autor nie powiedział ostatniego słowa 😉 bardzo na to liczę!

Główny bohater to mężczyzna, w którym ukryte jest zagubione dziecko. Trauma z dzieciństwa nie pozwala mu pójść naprzód, nie pozwala swobodnie żyć. Jego życie jest po prostu smutne i szare, nie potrafi z niego czerpać pełnymi garściami. Ma jednak określony cel - chce w końcu rozwiązać sprawę samobójstwa matki, która cały czas nad nim ciąży. Strata najbliższej osoby to wielka tragedia, zwłaszcza w wieku dziecięciu lat. Nie dziwię się, że ta sprawa cały czas dręczy Krefta, że trudno mu się z nią uporać.

Autor doskonale przechodzi z czasu teraźniejszego do przeszłości. Wątki z każdą stroną łączą się ze sobą, przenikają tworząc spójną całość.

Klimat całej historii jest spowity mgłą i to właśnie takiej atmosfery poszukuje zawsze w kryminałach. Tajemnica z przeszłości, o której nie można zapomnieć… REWELACJA!!! co więcej okazuje się, że ma ona ścisły związek z wydarzeniami, które toczą się obecnie, może to lekki spoiler, ale nie mogę inaczej 😉

Kreacja bohaterów znakomita. Prawdziwi, nieprzesłodzeni, borykający z się z wieloma problemami.

Tę książkę po prostu się pochłania! A im bliżej jest się rozwiązania całej zagadki, tym buzują w Tobie jeszcze większe emocje, ponieważ autor ani na chwilę nie zwalnia tempa i zaskakuje czytelnika do ostatniej strony.

WIem, wiem to same superlatywy, ale taka właśnie jest ta książka!!!

To zdecydowanie kolejny polski autor, którego warto znać!

Po cichu liczę na ekranizację całej serii 🙂

Ta książka jest zwieńczeniem trylogii z komisarzem Robertem Kreftem. Miałam tą przyjemność, że całą serię przeczytałam jednym ciągiem. Dwa pierwsze tomy już od dawna czekały grzecznie na półce. To akurat dobra opcja bo po każdej części szybko sięgałam po kolejną. Więc polecam całość na raz.

,, Cierń" to kryminał w którym Kreft oprócz chęci na rozwikłanie wydarzeń ostatnich tygodni ma zamiar zmierzyć się do końca z przeszłością. 25 lat wcześniej był świadkiem śmierci swojej matki i to wspomnienie nie pozwala mu swobodnie oddychać. Do tego ma wrażenie, że obecne wydarzenia mają swój zaczątek w przeszłości i łączą się ze śmiercią jego matki.

Ta część jak i wszystkie poprzednie to jak dla mnie mistrzostwo. Autor sukcesywnie pogrąża czytelnika w coraz większym mroku.

Akcja wchodzi na coraz wyższe obroty...

Kończyłam jeden tom i nie mogłam zrobić nic innego jak od razu sięgnąć po następny.

Miałam wrażenie, że nie mam czasu na oddech, że kawa jest zbędna dla podniesienia ciśnienia.

Tutaj nic nie jest oczywiste. Miałam wrażenie, że wszystko ma drugie dno. Kiedy wydawało mi się, że już wiem co dalej autor zawsze zagrał mi na nosie.

Obawiałam się, że prawda będzie trudna a jednak chciałam ją poznać. Kibicowałam Kreftowi z całych sił.

Dostałam świetnego bohatera z którym od początku czułam nić porozumienia, polubiłam człowieka

To świetnie napisane kryminały. Retrospekcje, które dodają napięcia i tajemniczości. Wspomnienia, które potrafią doprowadzić do szaleństwa. Całość tej genialnej fabuły ujęta w cudownie ,,zgrabne" słowa. Każda strona tak niezwykle prawdziwa...

Jeśli nie czytaliście to polecam, koniecznie od pierwszego tomu.

Przemysław Żarski, gratuluję talentu i kibicuję w dalszej twórczości 🔥

W styczniowy wieczór śledczy znajdują rozkopany dół, a w nim ludzkie kości.

Kilka dni później na drugim końcu miasta młoda kobieta popełnia samobójstwo.

Robert Kreft wraca do pracy i nie może sobie poradzić z myślą, że był o krok od rozwikłania zagadki samobójczej śmierci matki.

25 lat wcześniej Anna spotkała na swojej drodze człowieka, który odmienił jej życie niszcząc spokój i popychając w ramiina obłędu.

Czy Robertowi uda się nareszcie usunąć cierń, który od lat zatruwa jego duszę?

Czy odkryta prawda doprowadzi do ukojenia?

Tego dowiecie się z książki.

To już ostatnia część naszej trylogii i lepiej jest czytać ją od pierwszego tomu.

Autor bardzo przemyślanie kieruje nasze kroki w stronę odkrycia co takiego i dlaczego wydarzyło się owego feralnego 1995 roku przeplatając to retrospekcjami, które nareszcie wyjaśniają wszystkie niedopowiedzenia z poprzednich części.

Jeśli chodzi o mnie, to przez całą książkę właśnie na nie najbardziej czekałam, ponieważ byłam ogromnie ciekawa co kierowało kobietą, że odważyła się popełnić samobójstwo.

Prawda okaże się być smutna i przerażająca.

W książce nie znajdziecie zbyt wielu wątków kryminalnych.

Stanowią one jedynie tło dla rozbudowanej i niezwykle emocjonalnej warstwy obyczajowej, która sprawi, że sami zaczniemy wyszukiwać w sobie takich cierni, które uwierają nas od lat i nie możemy się ich pozbyć.

Zakończenie zaskakuje i uważam, że autor rozegrał tutaj wszystko w mistrzowski sposób.

Dlatego nie pozostaje mi nic innego, niż książkę Wam polecić.

,,Cierń" Przemysław Żarski

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/10⭐

60/2021

·

W styczniowy wieczór w pobliżu kapliczki i metalowego krzyża śledczy znajdują rozkopany dół, a w nim ludzkie kości. Kilka dni później na drugim końcu miasta samobójstwo popełnia młoda kobieta.

Robert Kreft wraca do pracy i mierzy się z dramatycznymi wydarzeniami ostatnich tygodni, kiedy to znalazł się o krok od rozwikłania tajemnicy samobójczej śmierci matki.

Dwadzieścia pięć lat wcześniej Anna Kreft odebrała sobie życie, skacząc z balkonu na oczach dziesięcioletniego syna. Kobieta spotkała na swojej drodze pewnego człowieka, który wbił cierń w tkankę ich ustabilizowanego życia, niszcząc spokój, zatruwając relacje i popychając Annę w ramiona obłędu.

Cierń to historia o tym, że wspomnienia potrafią uwierać jak tkwiąca w skórze zadra. To bolesna, jątrząca się opowieść o dążeniu do prawdy, która nie zawsze prowadzi do zagojenia blizn i ukojenia bólu.

Brawurowy finał cyklu z komisarzem Robertem Kreftem w roli głównej!

·

,,Cierń" to świetny kryminał. Historia bardzo dopracowana, wielowątkowa i intrygująca. Każda akcja świetnie poprowadzona! Nie mogłam się od niej oderwać, główny bohater niebanalny, a mroczny klimacik z narastającym napięciem i z mnóstwem pytań bez odpowiedzi to stan, który uwielbiam❤ Jak za pewne większość fanów kryminałów. Ta z całego serca polecam tę serię, bo jest rewelacyjna! Wielka szkoda, że to już koniec.

·

·

·

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu @czwartastronakryminalu

"Błędy tkwią w pamięci niczym cierń. Ich wspomnie tylko potęguje ból."

.

"Cierń" - trzecia część serii z komisarzem Robertem Kreftem, a także bezpośrednia kontynuacja "Blizny". To jest jedna historia zawarta w trzech tomach i należy je czytać w kolejności.

.

Co wspólnego mają ze sobą kości zakopane pod kilkunastometrowym krzyżem, kaseta magnetofonowa znaleziona w kapliczce nieopodal, samobójstwo kobiety łudząco podobne do innego sprzed lat, a także samobójcza śmierć Anny Kreft, matki Roberta? I oczywiście kto pociąga za sznurki?

.

Tym razem oprócz bieżącego śledztwa cofamy się do lat 90-tych XXw. i poznajemy genezę wszystkich późniejszych wydarzeń.

Przemysław Żarski w niesamowity sposób potrafi przelać na papier emocje bohaterów, których kreuje. Do tego wszystko jest napisane pięknym, dopracowanym językiem. Takie książki czyta się bardzo szybko i przede wszystkim z ogromną przyjemnością.

Postaci są mocne, charakterystyczne i bardzo realne. Nie ma tu miejsca na idealizowanie.

Akcja rozpoczyna się szybko i z przytupem, ale jej dalsza struktura jest zwarta i konkretna. Tajemnice kolejno wychodzą na światło dzienne. Brakujące puzzle wskakują na swoje miejsce tworząc obraz jakiego Kreft się nie spodziewał. Czy poznanie prawdy pozwoli mu odzyskać wewnętrzny spokój?

.

"Powrót do przeszłości zwykle bywa bolesny. Zanim człowiek dokopie się do prawdy, musi przerzucić tony wspomnień i przyznać się do błędów, które uparcie powtarza."

.

Nie tylko "Cierń", ale i pozostałe części traktują o traumie z dzieciństwa, a także błędach młodości, które ciągną się nierozerwalnie za człowiekiem jak cień. Ostatecznie dostajemy niejakie rozliczenie z przeszłością, ale zaakceptowanie jej tego już musicie dowiedzieć się sami.

To zdecydowanie bardzo dobra kryminalna seria, która powinna zadowolić nawet wytrawnych czytelników. Polecam!

"Cierń" to trzeci tom serii o Robercie Krefcie i może się okazać, że rzucę spojlerem, bo tę serię naprawdę trzeba czytać w odpowiedniej kolejności, więc uprzedzam, że czytając dalej możecie się zrobić źli :)

No więc Robert Kreft po raz kolejny na kartach książki, która jest kontynuacją "Śladu" i "Blizny". Obie poprzednie były świetne i kiedy odebrałam paczkę z Wydawnictwa, w której znalazłam "Cierń" miałam przeogromne oczekiwania, ale czy Autor im sprostał? Już opowiadam!

Na początek troszkę o tym, co znajdziecie w środku. Robert Kreft wraca do pracy, ale przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Dwadzieścia pięć lat temu Anna Kreft popełniła samobójstwo na oczach syna i niestety, ma to opłakane skutki nadal, po tylu latach. Obecne śledztwo, które prowadzi Robert sprowadza się do trupa, którego znaleziono przy kapliczce. Choć trupem to ciężko nazwać, bo są to kości. Kilka dni po tym jak zostają one znalezione młoda kobieta odbiera sobie życie. Czy te dwie sprawy mogą być ze sobą powiązane? I przede wszystkim czy Robert poradzi sobie psychicznie?

Tytuł nie jest przypadkowy jak z resztą każdy, który do tej pory został przez Pana Żarskiego nadany. Tym razem zostałam wciągnięta w fabułę jeszcze mocniej niż przy poprzednich częściach. Polubiłam głównego bohatera już podczas czytania pierwszego tomu, ale zagłębiając się w "Cierń" współczułam mu jeszcze bardziej, a jednocześnie bardzo silną sympatię poczułam. Ot, stał się jednym z moich ulubionych bohaterów, mimo że jak większość śledczych, idzie pod schemat i ma swoje demony przeszłości tuż przy uchu i na zmianę one szeptają mu by zapomnieć i zgłębiać sprawę aż pozbędzie się traumy. Ale czy to w ogóle możliwe? Czy ten tytułowy cierń nie będzie tkwił w jego sercu i go ranił do końca życia?

Muszę, muszę, bo się uduszę! Polskie kryminały są absolutnie świetne i wcale nie trzeba szukać w Skandynawii czy a USA dobrych książek w tym gatunku! U nas znajdziecie pisarzy, którzy wiedzą co robią i potrafią czytelnika wciągnąć i nie puścić i to już nie do ostatniej strony danej powieści, bo czeka się na kolejne.

Polecam! Świetnie skonstruowany kryminał, w którym przeplatają się losy głównego bohatera i postaci pobocznych jednocześnie bardzo mocno zagłębiając się w życie prywatne Krefta. A Pan Żarski to jedno z nazwisk, które będę wymieniać podczas polecania dobrych książęk :)

Wydawnictwu Czwarta Strona bardzo dziękuję za możliwość przedpremierowej lektury i polecenia czytelnikom po co warto biec w dniu premiery do księgarni, a premiera już 2 czerwca!

„Cierń” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Przemysława Żarskiego. Czytając tę książkę odczuwałam brak znajomości dwóch wcześniejszych tomów, głównie w wątkach obyczajowych. Miałam jednak wrażenie, że w jakiś sposób to tło obyczajowe wpływa na rozumienie treści kryminalnej. Zalecam więc poznanie cyklu z Robertem Kraftem od początku.

„Cierń” skupia się na rozwikłaniu tajemnic z przeszłości, które kładą się cieniem na teraźniejszość. Zagadkowe zaginięcia kobiet, niespodziewane samobójstwa i skrzętnie skrywane przez lata tajemnice. Książka ma dość rozbudowaną fabułę i sporo postaci. Jednak w moim odczuciu całość jest dobrze przemyślana i ściśle ze sobą powiązana. A autor posługuje się łatwym w odbiorze językiem. Przemysław Żarski w ciekawy sposób ukazał, jak wydarzenia z przeszłości kształtują człowieka i kierują jego życiem. Podobało mi prowadzenie narracji z różnych perspektyw i w różnych ramach czasowych. Pozwalało mi to lepiej zrozumieć przedstawiane wydarzenia oraz działania bohaterów. Nie czułam może w książce ciągłego napięcia, jednak było ono stopniowo budowane. Sporo się działo i z niecierpliwością dążyłam do ostatnich stron, by poznać zaskakujące zakończenie.

Po tej książce chcę nadrobić dwa wcześniejsze tomy, żeby połączyć sobie w głowie wszystkie wątki.

"Cierń" jest trzecią częścią serii z Robertem Kreftem i jednocześnie bezpośrednią kontynuacją książki "Blizna".

Znów nie mogę się rozpisać o fabule - całkowicie mogłabym Wam zepsuć przyjemność z odkrywania nowych , mrocznych i bardzo złożonych tajemnic z przeszłości komisarza. Jak już wspominałam , druga część była zdecydowanie lepsza od pierwszej - akcja rozwijała się z każdą stroną, jak wypadło to w kontynuacji ? Co tu się zadziało! Jestem pod ogromnym wrażeniem zdolności Pana @[Adres usunięty]i - z każdą częścią jest tylko lepiej. Akcja, która toczy się w książce jest tak wciągająca , że nie sposób się oderwać. Spotykamy się tutaj z wieloma retrospekcjami , nie tylko z życia komisarza, co jest dodatkowym plusem. Czy możliwe jest by przez 25 lat okrutny i nieobliczalny człowiek ciągle unikał kary i powrócił by wyrównać rachunki ? Jaki związek ma z nim Robert Kreft i do czego doprowadzi go śledztwo ? Powiem Wam , że odkrywanie wszystkich części układanki było totalną przyjemnością a pod koniec książki dosłownie czytałam z gęsią skórką. Nie mogłam uwierzyć w to jak idealną intrygę miałam okazję poznać. Do samego końca ciągle byłam czymś zaskakiwana. Uwielbiam to ! Mam nadzieję , że to jeszcze nie koniec. Chętnie przeczytam każdą kolejną część o przygodach tego świetnego zespołu śledczego. Każda osoba ma dla tych powieści ogromną wartość i bardzo się z nimi wszystkimi polubiłam. Zastanawiałam się wcześniej , czy trzecia część zasłuży na 10 ? I powiem Wam , że dałabym nawet 11. Najwyższy poziom. Styl pisania , prowadzenie przez śledztwo , ciągle podrzucane nowe wątki i mega zaskakujące zakończenie to zdecydowanie największe atuty tej serii. Polecam każdemu , nawet jeżeli nie sięgacie po kryminały - autor ma tak świetne pióro , że na pewno będziecie zachwyceni.

Moja ocena 10/10 🖤

Nie przepracowane traumy z przeszłości mogą doprowadzić do stanu w którym przeszłość będzie nieustannie powracać. Będzie to robić w snach, wspomnieniach a także w sytuacjach które najpierwszy rzut oka mogą wydawać się skrajnie inne... Tym czasem prawda może leżeć gdzieś pośrodku...

Ostatnia część serii @przemyslawzarski przeczytałam już jakiś czas temu. Pochłonęłam ją w jedną noc, następnie śniąc o tej fabule ( dotąd mi się to nie zdarzyło).

Odłożyłam napisanie recenzji tej książki, ponieważ musiałam przemyśleć co chce o niej napisać.

Jest to jedne z najlepszych zakończeń serii jakie czytałam!

Robert Kreft- główny bohater tej historii próbuje wieść normalne życie. Niestety jego praca mu na to nie pozwala, gdyż powtarzające sie zniknięcia i samobójstwa kobiet przypominają mu o traumie z dzieciństwa... Momencie w którym jego matka odebrała sobie życie.

Wczuwając się w emocje i wchodząc w psychikę bohatera, sama odczuwałam ból jaki zostawał mu zadawany, zarówno przez wydarzenia ale i wspomnienia.

Autor bardzo płynnie przeprowadził mnie przez wszystkie wydarzenia, dzięki czemu wszystko ułożyło mi się w jedną logiczną całość.

Dużym atutem tej historii była dwutorowości akcji, ponieważ była ona podzielona na dwa okresy czasowe. Teraźniejszość w której Kreft rozwiązywał zagadkę samobójstw kobiet oraz swojej mamy, ale i przeszłości która opowiadała to co się stało.

Dzięki takiemu zabiegowi, otrzymałam całkowity obraz profilu psychologicznego ... Krefta !

To właśnie Robert wyłonił się swoją charakterystyką na pierwszy plan.

Jednocześnie widziałam w nim małego, zagubionego chłopca, który został ogromnie zraniony, która stracił najważniejsza dla siebie osobę, ale ciągle walczącego. Walczącego o sprawiedliwość i o prawdę. Czasem miałam wrażenie jakby był zmęczony życiem, tym co go spotkało, natomiast w mojej ocenie stan jego psychiki jeszcze lepiej odzwierciedlił klimat w jakim została stworzona powieść.

Patrząc tylko na książkę Cierń mogę śmiało stwierdzić że jest ona odpowiedzią na wszelkie zadawane przeze mnie pytania w związku z poprzednimi częściami serii.

Autor nie podaje nam gotowych odpowiedzi i rozwiązań, natomiast daje nam pewne wskazówki które doprowadzają czytelnika do całkowitego zrozumienia istoty tej książki. W pewnym sensie autor wymaga od swojego czytelnika łączenia wątków, co w mojej ocenie jest dobrym rozegraniem! Tym samym musiałam cofnąć się w swojej pamięci do poprzednich książek autora, tak bym mogła wszystko ze sobą powiązać. Klimat książki, jest niezwykle ciężki. Ciążą nad nią ogromne emocje, głównie te złe jak strach, ból, niepewność. Dla mnie było to bardzo ważne, ponieważ całkowicie wyczułam się w tą historię. Oczami wyobraźni widziałam całą rozgrywaną akcje. Co do akcji toczy się ona swoim tempem. Nie jest ani za szybka ani za wolną, choć zakończenie książki to prawdziwy rollercoaster. Nie znalazłam tutaj manipulacji, czy kłamstw. Były za to zagadki, tajemnice, powrót do wydarzeń sprzed lat. Dzięki temu ta historia wydała mi się realna, nie była przekombinowana. Bardzo się cieszę że mogłam przeczytać tą książkę i z niecierpliwością czekam na kolejne powieści autora ❤️

Uwielbiam kryminały Przemysława Żarskiego. Czytałam ich kilka i zawsze potrafiły mnie zaintrygować. Kilka dni temu skończyłam czytać najnowszą powieść tego autora i uważam, że jest to najlepsza z jego książek. Mamy tutaj świetnie wymyśloną fabułę, intryga i zagadka są tak skonstruowane, że nie jesteśmy w stanie przez większość książki rozgryźć, co tak naprawdę wydarzyło się w tej historii. Na duży plus zasługuje również zakończenie, które jest zaskakujące i niespodziewane. Akcja powieści toczy się nieśpiesznie, ale pełna jest zwrotów akcji, co nadaje historii jeszcze większej tajemniczości. Zachęcam każdego do przeczytania lektury, bo naprawdę warto.

Śledczy odnajdują rozkopany dół, w którym znajdują ludzkie kości, należące do dwóch osób.

Kilka dni później w innej części miasta zostaje znalezione ciało młodej kobiety, która prawdopodobnie popełniła samobójstwo.

Robert Kreft wraca do pracy i od razu wpada w wir kolejnych zdarzeń. Przeszłość jednak nie daje mu spokoju. Samobójcza śmierć matki nadal go dręczy. Ma ON obsesję na punkcie tej sprawy. Nie potrafi żyć chwilą obecną, tym samym niszcząc siebie i swoje relacje z bliskimi.

Czy obecne wydarzenia łącza się z przeszłością?

"Cierń" to zwieńczenie trylogii z Robertem Kreftem. Od pierwszej części bardzo polubiłam głównego bohatera oraz styl autora.

Historia ma specyficzny klimat, akcja nie pędzi, ale to nie znaczy, że jest nudno. Zakończenie jest świetne i zaskakujące.

Przemysław Żarski umiejętnie łączy przeszłość z teraźniejszością. Fabuła jest wielowątkowa. Ale wszystkie zostały zręcznie połączone i rozwiązane.

Kreft w końcu będzie mógł żyć swoim życiem, nie przeszłością.

Chętnie bym przeczytałam jak to wykorzysta, jak potoczą się jego dalsze losy. Dlatego mam nadzieję, że jeszcze nie powiedział ostatniego słowa.

Gorąco polecam całą trylogię.

„Cierń” to trzecia finałowa powieść kryminalna z Robertem Kreftem w roli głównej. Po przeczytaniu „Śladu” i „Blizny” spodziewałem się wiele od najnowszej książki Przemysława Żarskiego. I wiecie co? Nie zawiodłem się.

Autor utrzymał doskonały poziom, trzymając moje emocje w ciągłym napięciu. Mroczna atmosfera oraz kryminalna zagadka nie pozwalały mi oderwać się od lektury tej książki. Myślę, że tą serią autor doskonale wkomponował się w czołówkę polskich pisarzy kryminalnych. Pomysłowość oraz sposób przelania jej na papier pozwalają mi wierzyć, że Przemysław Żarski nie powiedział jeszcze ostatniego zdania. A jeśli zapytacie mnie jakie jest moje zdanie na temat tej książki, to powiem krótko – „Cierń” to idealna lektura dla miłośników mocnych, mięsistych kryminałów. Warto zaznaczyć, że trzecia część z Robertem Kreftem to nie tylko mocny kryminał, to również ciekawa warstwa obyczajowa.

Wszystko rozpoczyna się pewnego styczniowego wieczoru, gdy w pobliżu kapliczki śledczy odnajdują w rozkopanym dole ludzkie kości. Kolejnym elementem skupiającym naszą uwagę jest sprawa samobójstwa młodej kobiety. „Cierń” ukazuje również historię matki Roberta Krefta, która dwadzieścia pięć lat wcześniej, skacząc z okna popełniła samobójstwo. Akcja tej historii rozgrywa się w dwóch przestrzeniach czasowych, które jak się okazuje mają ze sobą wiele wspólnego.

Czy Robert Kreft zdoła je połączyć, by znaleźć odpowiedzi na nurtujące go pytania? Tutaj teraźniejszość miesza się z wydarzeniami lat 90-tych. Zagadki, tajemnice, trauma sprzed lat oraz kryminalna intryga, to mocne punkty tej książki. Zresztą autor znany jest z doskonałego wymieszania tych elementów w całej trylogii, którą każdy miłośnik powieści kryminalnych powinien przeczytać.

To, co ważne Przemysław Żarski nie tylko zadbał o każdy szczegół fabuły, lecz stworzył mocny, krwisty i mroczny kryminał. CIERŃ zasługuje również na uznanie z powodu ukazania kwestii dotyczącej traumatycznej przeszłości, która już na zawsze pozostawia ŚLAD tworząc niegojącą się BLIZNĘ.

Autor stworzył bohatera, którego warto poznać. I choć to ostatnia część z udziałem Roberta Krefta, mam nadzieję, że bohater ten powróci. Choćby w ekranizacji, ponieważ seria stworzona przez Przemysława Żarskiego na nią zasługuje. Czyt-NIK często będzie powracał myślami do historii, które były udziałem Krefta.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału.

[Adres usunięty]

Kilkunastometrowy krzyż, pod którym zostają znalezione kości. Kapliczka, w której znaleziona zostaje kaseta magnetofonowa. Samobójstwa zarówno te sprzed lat, jak i teraźniejsze.

Czy uda nam się znaleźć wspólny mianownik, który łączy z pozoru zupełnie inne rzeczy?

Z pewnością jest to seria, którą trzeba czytać chronologicznie, w przeciwnym wypadku byłoby mam bardzo trudno połapać się o co chodzi w fabule. W tej części autor umiejętnie prowadzi retrospekcje czasowe, w których prowadzi nas do wydarzeń teraźniejszych, przeplatając je z wydarzeniami z lat 90-tych. Dzięki temu dowiadujemy się co było punktem zapalnym całych późniejszych zdarzeń.

Uwielbiam takie zabiegi, ponieważ w poprzednich częściach było bardzo dużo niewiadomych, przy czym ostatni tom przepięknie układa nam wszystko w logiczną i spójną całość. Było mrocznie, niepokojąco i klimatycznie, co z pewnością trzymało czytelnika w napięciu, aż do ostatniej strony. Były też sytuacje, w których czuło się nieprawdopodobny smutek i żal, a także ogrom współczucia...

Myślę, że autor zakończył po mistrzowsku tą serię, a z każdym kolejnym tomem udowadnia nam, że jego warsztat pisarski jest coraz lepszy i stuprocentowo przemyślany. Piękne zwieńczenie historii, w której wydarzenia z przeszłości odciskają ciernie i blizny, na dalszym życiu bohaterów i ich rodzin.

Autor szybko wciągnął mnie w wir wydarzeń przedstawionych w "Cierniu". Dwie poprzednie części pozwoliły mi związać się z bohaterami. Szybkie tempo angażuje czytelnika w akcję i nie pozwala odłożyć książki. Ponadto Przemysław Żarski nie przedstawił emocji bohaterów natarczywie, ale w taki sposób, by czytelnik przeżywał razem z nimi. Nic więc dziwnego, że ciężko zapomnieć o bohaterach i czekać na rozwój wydarzeń – chociaż przeczucie podpowiada, że nie zmierzają do szczęśliwego finału.

Jednak aby być blisko bohaterów – Krefta, Urygi, Anny, Olgi, Rybickiej – należy przeczytać ten cykl w całości. Nie jest to trylogia, którą warto czytać na wyrywki. Wszystkie przedstawione okoliczności znajdują swój finał w "Cierniu", a każdy szczegół trafia na swoje miejsce. Okazuje się, że żaden z wątków nie był bez znaczenia.