Próba sił

Witajcie w Neapolu. Mieście, w którym rządzi wiele klanów, ale na pierwszy plan wybijają się dwa najbardziej niebezpieczne. W ich władaniu znajdują się politycy, biznesmeni, służby państwowe. I nikt nie sprzeciwia się współpracy – propozycje nie do odrzucenia w końcu mają to do siebie, że są nie do odrzucenia.

"Próba sił" Piotra Rozmusa to powieść sensacyjna, po którą sięgnęłam za sprawą kilku dobrych rekomendacji. To gatunek, który nieczęsto u mnie gości, a jeśli już to lubię, jeżeli w powieściach znajdują się pewne jego elementy. I przyznam, że to wyjście ze strefy komfortu nie do końca się u mnie sprawdziło.

Jeżeli lubicie dynamiczne, pełne akcji powieści, w których trup ściele się gęsto, sporo jest przemocy – to zdecydowanie coś dla Was. Trzeba przyznać, że Piotr Rozmus w książce "Próba sił" kapitalnie zobrazował włoski półświatek. Jest tu włoski klimat, klany zdają się mieć kontrolę nad wszystkim i wszystkimi, są bezkarne i bez problemu odnajdą swoich wrogów. Świetną robotę zrobił polski wątek w tej powieści. Trochę się obawiałam, że wyjdzie sztucznie, ale doskonale się wpasował w całość. Na uwagę zasługują też dobrze skonstruowani bohaterowie, a szczególnie postaci kobiece. Silne, zdeterminowane, choć mocno obciążone.

To, co mnie początkowo zraziło, to mnogość wątków i bohaterów, pośród których trudno było mi się odnaleźć – szczególnie biorąc pod uwagę włoskie nazwiska, które zlewały mi się w jedno lisimoizzoara 😉 Przez sporą część trudno było je jakkolwiek połączyć, jednak z czasem Autor powoli dopasowywał poszczególne elementy układanki.

Powieści sensacyjne to jednak nie mój vibe, dlatego "Próba sił" to niekoniecznie książka dla mnie. Jest jednak świetnie napisana, z rozmysłem i troską o szczegóły. Polecam więc tym czytelnikom, którzy dobrze czują się w takich klimatach.

„Próba sił” to książka pełna zwrotów akcji i dynamizmu powieść sensacyjna, która zabiera nas do Neapolu. W pierwszych rozdziałach dzieje się bardzo dużo. Z więzienia ucieka Polak, który odsiadywał tam karę za zabicie jednego z synów członka klanu Castellano. W tym czasie dochodzi do zabójstwa metropolity Neapolu oraz samobójstwo biskupa, które być może było morderstwem. Do miasta przybywa polska dziennikarka Maja Słowńska, a do portu dobija statek z byłym żołnierzem GROM-u. Czytając zadawałam sobie pytanie czy wszystkie te postacie mają coś ze sobą wspólnego. Myślałam również, że po przedstawieniu wszystkich bohaterów, akcja trochę wyhamuje. Myliłam się. Im dalej w las tym więcej intryg, zatargów mafijnych i morderstw.

Książka na pewno nie należy do tych, których strony same przekładają się. Chociaż posiada krótkie rozdziały musiałam bardzo skupić się by nie pogubić się kto jest kim. Ale chociaż czytałam wolno i raczej nie sięgam po książki o tematyce mafijnej to musze przyznać „Próba sił” wciągnęła mnie i trzymała w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autor świetnie oddał klimat Neapolu i wspaniale wykreował każdego z bohaterów. Nie brakuje tutaj scen morderstw, strzealanek, ale również miłosnych uniesień. Wszystko w tej książce jest dopracowane i chociaż wymaga ten tytuł skupienia to myślę, że wart sięgnąć po nią.

Komu polecam tę książkę? Każdemu kto szuka w księżach mocnych wyrażeń, zaskakujących zwrotów akcji oraz bardzo dynamicznej akcji.

„Próbę sił” Piotra Rozmusa to powieść kryminalno-sensacyjna, która przenosi czytelnika do klimatycznego, gorącego Neapolu – a pisząc „gorącego” niekoniecznie chodzi mi tylko o temperaturę powietrza... Bo jest to książka, w której dzieje się dużo, a im dalej, tym natężenie akcji wzrasta. Historia rozpoczyna się wielowątkowo, z punktu widzenia kilkorga postaci, zarówno przedstawicieli dwóch włoskich klanów należących do zwalczających się frakcji mafii, ale i policji prowadzącej śledztwo w sprawie morderstwa i dwóch przedstawicieli naszej narodowości – dziennikarki i byłego żołnierza, którzy w tym samym czasie zjawiają się w Neapolu. Jednym z największych plusów powieści jest dokładność, z jaką autor oddał sposób funkcjonowania mafii – choć przyglądamy się tym, którzy na górze, to jednak obserwujemy jak mafia pozyskuje nowych członków, jak zabiega o swoje tereny i jakie prowadzi interesy. Co ciekawe, dowiadujemy się też jak na mafię wpłynęła pandemia i jak radzą sobie z jej skutkami. Do tego dochodzi dobrze oddane miasto, które wydaje się, że można by zwiedzać z książką w ręce oraz dobre tło psychologiczne, które choć nienachalne, sprawia, że wątpliwe moralnie wybory postaci są dla czytelnika w pełni zrozumiałe. To historia, którą z łatwością można by przełożyć na język kina – dużo się dzieje, postacie są charakterne, a dialogi sprawne, przez co mimo wielowątkowości historia wciąga od początku i ciężko się od niej oderwać. Polecam nie tylko fanom Ojca Chrzestnego ;)