Konfident

Młody chłopak, ambitny, typowy nastolatek podrywający dziewczyny, fan piłki nożnej. Jedna nieprzemyślana decyzja, chęć ratowania brata, za dużo słów na policji i bohater zostaje konfidentem. Wciągnięty w kibolski świat przez policję, która czyni go swoim informatorem. Czy bohater zinfiltruje środowisko kiboli? To realistyczna opowieść o świecie narkotyków, mordobicia, ustawek, chamstwa, homofobii i kasy. Przerażający, ale i magnetyzujący świat. Męski, brudny, odrażający i w jakiś sposób fascynujący. A w tym wszystkim człowiek, który w tym świecie znalazł się niejako przypadkiem. I konkluzja, że ludzie nie są czarno-biali, nie dzielą się na dobrych i złych. To byłoby zbyt proste.

„Konfident” Krzysztofa Domaradzkiego to thriller osadzony w środowisku kibolskim, gangsterskim. Opowiada historię tytułowego konfidenta, młodego chłopaka, który został zmuszany przez policję do infiltracji środowiska gangsterskiego powiązanego z biznesem kibolskim. Bohater jest jednocześnie narratorem i na pewno nie można mu odmówić inteligencji, która jednak z młodym wiekiem daje trudne do przewidzenia skutki. Jego historia przypomina mi narracje dobrych filmów gangsterskich i chuligańskich osadzonych w środowisku angielskim i polskim. Jest szybko, jest dynamiczne, nie ma czasu na analizę decyzji, najczęściej rządzą pięści. Książka napakowana jest emocjami, po części dzielonymi przez cały tłum – czy to w czasie meczu na stadionie, czy w czasie ustawek kibolskich czy podczas imprez mocno zasilanych narkotykami. To świat brutalny, pełen typów niepopisujących się inteligencją, którzy z jakichś powodów pracują dla groźnych gangsterów, szarych eminencji trzymających się w cieniu. I na taką ma zapolować główny bohater, człowiek młody, pełen nadziei na dobre życie. Niestety te widoki szybko się przed nim rozmywają, a my obserwujemy jego ciągłe, prawdopodobnie nieodwracalne zmiany. To dobra, pełna emocji i dynamizmu historia, która mimo niewyszukanego języka i częstych brutalnych starć daje poczucie, że jest pisana z wyczuciem i dobrym ukierunkowaniem na przedstawienie warstwy emocjonalnej. Jak to kupuję, to przecież emocje i psychologia podejmowanych decyzji w sytuacjach ekstremalnych ciekawią mnie zawsze najmocniej!

KONFIDENT to zaskakujący, sensacyjny thriller, który opowie wam o świecie łódzkich kiboli i działaniach mafii.

Wprawdzie już spotkałam się z tematem nabójki i motywem mafijnym, ale w wersji filmowej. A tutaj Krzysztof Domaradzki zaprezentował mi swoistą spowiedź kibola w formie powieści. Poznałam historię bezimiennego młodego łodzianina, który z przypadku zostaje również tytułowym konfidentem.

I jakie to było dobre! Książka pełna akcji, napięcia i zawrotnych twistów. W dodatku z wielowarstwową fabułą i z wyrazistymi postaciami, którzy bardzo mnie zaintrygowali swoją historia. Autor, natomiast tak poprowadził akcję, że nie byłam tylko biernym czytelnikiem, tylko z zaangażowaniem śledziłam poczynania bohaterów, zachodzą w głowę jak to się skończy. Wspólnie z nimi przeżywałam i odczuwałam emocje całą sobą.

„Większość głupich decyzji spowodowaliśmy dlatego, że wstydzimy się innych głupich decyzji. A potem wydaliśmy się za głupi, żeby wszystko odkręcić.”

To miał być zwyczajny wieczór spędzony w gronie przyjaciół. Niestety jeden fatalny błąd, jedna zła decyzja diametralnie zmienia jego życie. By wyciągnąć brata z opałów idzie na współpracę z policją. Zostaje informatorem, konfidentem, który musi zinfiltrować środowisko kibolskie i doprowadzić do skazania szefa nabojki.

„Konfident” to historia pełna brutalności, sensacji, pokazująca środowisko kiboli gdzie aż kipi od testosteronu. Mimo, iż nie jestem fanką piłki nożnej, a środowisko nabojki to kompletnie nie mój świat to przyznaje że trudno było mi się oderwać od niej. Dopracowana fabuła, ciekawie wykreowane postacie i pierwszoosobowa narracja powoduje, iż można poczuć się uczestnikiem wydarzeń. To zdecydowanie nie jest książka dla ludzi o słabych nerwach. Nie brakuje tu licznych wulgaryzmów, które wydają się jak najbardziej na miejscu. Nie brakuje tu również brutalności, narkotyków, homofobii i przemocy, które wręcz wylewają się z każdej strony. Całość momentami, przeraża, fascynuje ale i skłania do refleksji wciągając w świat dla mnie kompletnie nie znany. Ale to również opowieść o tym jak jedna decyzja może zaważyć na całym naszym życiu, a jej konsekwencje są nieodwracalne. Pokazuje również że nic nie jest czarno-białe i takie jak nam się wydaje. W bezlitosny sposób obnaża przy tym działania organizacji przestępczych. Zdecydowanie polecam.

„Nie ma czegoś takiego jak dobro i zło. Są tylko okazje, które można wykorzystać albo przeoczyć.”