Prawdziwe kolory

Fantastyczna ksiazka , jak kazda książka Kristin Hannah....

Czya się jednych tchem...

Polecam

Kristin Hannah pisze od dawna jednak moja przygoda z jej twórczością zaczęła się od lektury "Słowika", piekielnie emocjonalnej, wzruszającej, chwytającej za serce. Uwielbiam powieści, które tak mocno mnie angażują, więc idąc za ciosem sięgnęłam po inne jej lektury i każdą śmiało mogę ocenić tak samo - napisane na wysokim poziomie powieści obyczajowe, w których odbija się prawda o życiu.

Najnowsza powieść Hanah, czyli "Prawdziwe kolory" wpisuje się idealnie w charakterystyczny styl tej autorki. Musicie więc przygotować się na dość średni początek, który raczej nie zapowiada dobrej lektury, ale im więcej stron za nami, im bliżej poznajemy losy bohaterów, nagle akcja nabiera tempa, emocji jest zdecydowanie więcej i podejście do lektury od razu się zmienia, ponieważ zaczyna ona intrygować i wciągać. Niestety jest to typowe dla wszystkich książek autorki, jakby potrzebowała czasu na wejście w rolę, więc zdążyłam się już przyzwyczaić i ten jeden minus w porównaniu do całej reszty plusów - wybaczam.

Lekka powieść obyczajowa, napisana plastycznym językiem, z wiarygodnymi bohaterami. I bardzo, bardzo emocjonalna. To właśnie ta umiejętność przekazywania przez Hannah wszystkich, nawet najdrobniejszych emocji wyróżnia ją spośród innych autorek tego gatunku a jej książki wpływają na czytelnika bardzo osobiście. Temat oczywiście robi swoje, ponieważ odpowiada na aktualne, ważne tematy świata, ale prawda jest taka, że niezależnie o czym pisze Kristin Hannah czytelnik wierzy jej we wszystko.

Fabuła "Prawdziwych kolorów" opowiada o losach trzech sióstr Grey, związanych ze sobą bardzo blisko, które jednak w pewnym momencie swojego życia mocno się poróżniły. Co zatem wpłynęło na ich los, skoro po śmierci matki, nie chcąc mieć wiele wspólnego z bezwzględnym ojcem, stały się dla siebie jeszcze ważniejsze? Rodzinne sekrety oraz prywatne tajemnice, których w tej powieści jest mnóstw. Winona, Aurora oraz Vivi Ann to trzy odrębne charaktery, których poznawanie było dla mnie czystą przyjemnością, ponieważ każda z nich miała coś do powiedzenia i odegrała w całej fabule kluczową rolę.

Najnowsza powieść Kristin Hannah (a właściwie jej wznowienie) po prostu mnie zachwyciła. Intrygująca saga rodzinna powoli odkrywa sekrety bohaterów i niczego nie koloryzuje pokazując prawdziwe życie z wielu różnych perspektyw. Oto historia o wartości rodziny wystawionej na próbę oraz o wielu różnych barwach miłości. Takie bestsellery warto czytać!

Co jest w życiu ważniejsze? Rodzina, czy miłość?

Z takim dylematem przyszło zmagać się jednej z trzech sióstr Grey, Vivi Ann. Wychowana na ranczo, należącym od pokoleń do rodziny pewnego dnia zakochała się w mężczyźnie, którego jej starsza siostra Vinona zatrudniła do pomocy. Dallas Raintree był półkrwi Indianinem o nieciekawej przeszłości. Kiedy Vivi postanowiła za niego wyjść, siostry i ojciec, a także cała społeczność odwrócili się od niej. Nikt jej nie pomógł, kiedy Dallas trafił do więzienia, a ona została sama z małym dzieckiem.

Mijają lata, rodzina jakoś się posklejała, tylko tęsknota za ukochanym mężem i kłopoty z nastoletnim Noahem nie pozwalają Vivi Ann oddychać pełną piersią. Wówczas najstarsza z sióstr, Vinona, jako już doświadczona prawniczka próbuje dojść prawdy sprzed lat i odkupić w imieniu całej rodziny winy, jakie popełnili.

Ale czy wszystko można wybaczyć i naprawić, kiedy po drodze powstało tak wiele wzajemnych ran? Czy każda miłość jest bezinteresowna i dana raz na zawsze? Czasami wygrywa duma, niestety...

Polecam Wam książkę. Czytając ją, w myślach przenosiłam się za autorką na amerykańskie ranczo, aby wziąć udział w zawodach konnych albo wypić pomiędzy siostrami drinka na ganku domu. Kristin Hannah potrafi niezwykle silnie rozbudować emocje bohaterów, tak że czytelnik czuje się, jakby był pośród nich... No i ten klimat niewielkich, małomiasteczkowych społeczności, gdzie są trzy ulice na krzyż i wszyscy się znają. Bezcenny...

Twórczość Kristin Hannah chodziła za mną od dawna, a wszelkie zachwyty nad jej powieściami potęgowały moją ciekawość. Na pierwsze spotkanie z autorką wybrałam "Nocną drogę", która skradła moje serce, a teraz nadeszła pora na "Prawdziwe kolory". Jak widać, na razie sięgam raczej po jej mniej znane historie, a biorąc pod uwagę, że już one bardzo mi się podobają, to nie mogę doczekać się przeczytania tych bardziej popularnych i zachwalanych.

Siostry Grey szybko straciły matkę i zostały wychowane przez chłodnego i zdystansowanego ojca. Każda z nich ma inny plan na życie, jednak wszystko komplikuje się, kiedy w ich niedużym miasteczku dochodzi do morderstwa, o jakie zostaje oskarżony mąż Vivi Ann, który nigdy nie cieszył się sympatią owej społeczności. Ta okrutna zbrodnia dzieli całą rodzinę, a lojalność zostaje wystawiona na najpoważniejszą próbę...

"(...) ani granice posiadłości, ani żadne znaki na ziemi nie wyznaczają domu. Liczy się to, kim się było, jak zachowywało się w trudnych chwilach i ludzie, których ma się w sercu." *

Jestem pełna podziwu dla kreacji Winony, Aurory oraz Vivi Ann - każda z nich posiada tak indywidualne cechy charakteru, że ani razu nie można pomylić ich ze sobą. Moje serce skradła siła siostrzanej miłości, która pomimo wielu burz i kłód rzucanych pod nogi, zawsze wydostaje się na powierzchnię, choćby siostry musiały zjednoczyć się przeciw całemu światu... Niemal fizycznie bolało mnie nierówne traktowanie dziewczyn, które niestety bardzo mocno wpłynęło na ich losy i relacje - na szczęście więzi rodzinne wygrały tę nierówną walkę. Nie mogę również nie wspomnieć o miłości do lodów w każdej ilości - z przyjemnością usiadłabym z dziewczynami, zajadając smutki i radości, bo także wychodzę z założenia, iż lody są najlepsze na wszystko! ;-)

Ta historia skłania do refleksji nad wieloma tematami - relacjami rodzinnymi, nierównym traktowaniem swoich dzieci, tolerancją, brakiem akceptacji, utratą bliskich, przemocą w dzieciństwie, zazdrością czy rywalizacją. To wielowątkowa powieść, uświadamiająca, że nigdy nie jest za późno na przeprosiny i naprawienie błędów popełnionych w przeszłości. Ponadto jedynym wyjściem, aby poczuć względną satysfakcję ze swojego życia, należy robić to, co przynosi nam radość, nie zważając na krzywe spojrzenia i rady osób, którym zależy jedynie na tym, aby "ludzie nie gadali". Losy sióstr Grey ukazują także smutną rzeczywistość - jednym wszystko przychodzi z łatwością, bez większych starań, nawet jeśli im na czymś nie zależy, a inni całe życie mają pod górkę i chociaż oddaliby niesamowicie dużo, żeby osiągnąć cel, to los nie uśmiecha się do nich.

Istnieją dwie autorki zagraniczne, po których książki mogę sięgać w ciemno, czyli Jodi Picoult i Diane Chamberlain. Niezmiernie miło mi jest postawić przy nich twórczość Kristin Hannah - mam nadzieję, że autorka nie opuści zacnego grona moich ukochanych pisarek. Pomimo tego, że "Nocna droga" podobała mi się bardziej i wywołała we mnie dużo więcej emocji, to jednak ten tytuł nadal jest naprawdę dobrą lekturą. Początek był świetny, środek momentami dość nużący, za to końcowe sceny sprawiły, że miałam ciarki i łzy w oczach, a to zdarza się naprawdę rzadko. Teraz na pewno prędzej niż później zabiorę się za "Wielką samotność" i "Słowika", które czekają na półce.

* cytat ze str. 474

[Adres usunięty]

Ta autorka wie jak zahipnotyzować czytelnika, kiedy już raz skusisz się na książkę jej autorstwa z pewnością sięgniesz po inne tytuły i tak jest w moim przypadku. Do tej pory czytałam "Słowika", "Wielką samotność", która jest moją ulubiona powieścią oraz "Zimowy ogród" i każda z tych książek do tego stopnia zawładnęła moim czytelniczym światem, że gdy tylko widzę kolejne zapowiedzi i tytuły jej autorstwa decyduję się na nie w ciemno. Kristin Hannah stała się moją ulubioną autorką jeśli chodzi o powieści obyczajowe. Dlaczego tak mnie zachwyca - bo ukazuje prawdziwe życie, nic tu nie jest przesłodzone, a emocje jakie towarzyszą lekturze działają na mnie niczym narkotyk - czytam i chcę więcej.

Za każdym razem tłem wydarzeń staje się inna rzeczywistość - raz to mroźna i groźna Alaska, wojna w Stalingradzie czy we Francji, a tym razem autorka przenosi nas na ranczo, gdzie kobiety noszą kowbojskie buty i kapelusze z rondem, organizuje się rodea oraz letnie festyny, chłoniemy ten klimat już od pierwszych stron.

Bohaterkami są trzy siostry o całkiem odmiennych charakterach: Winona - perfekcyjna prawniczka, cierpiąca z powodu samotności i nietrafionych wyborów, nieco zakompleksiona, ciągle walcząca o uzyskanie aprobaty w oczach ojca, a momentami nawet konkurująca z najmłodszą gwiazdą rodziny Vivi Ann. Tej bohaterce wszystko przychodzi z łatwością, nawet łamanie męskich serc, jest oczkiem w głowie surowego i apodyktycznego ojca, który za każdym razem przychyla się do jej pomysłów na ratowanie rodzinnego rancza. Po śmierci matki siostry jeszcze bardziej zbliżyły się do siebie, ale pomimo tragedii wciąż obserwujemy spięcia na linii najstarsza i najmłodsza siostra. Wtedy wkracza Aurora - największa rodzinna rozjemczyni, ostoja spokoju, najbardziej rozsądna, jej życie wydaje się być ustabilizowane - ma przecież męża i dójkę dzieci i cóż więcej od życia wymagać? Siostry wspólnymi siłami podejmują próby ratowania rodzinnego rancza, jednak sprawy przybiorą inny obrót, gdy do miasteczka zawita nieznajomy, który znajdzie zatrudnienie właśnie w gospodarstwie Greyów i przysporzy niemałego zamętu. Mężczyzna zburzy dotychczasowy ład i wystawi na próbę zaufanie i dobre relacje rodzinne. Jesteście ciekawi jak potoczy się dalej cała akcja?