Poszukiwany ukochany

Komedia romantyczna, która komedią nie była. Romantyzmu też raczej nie odczułam. Intrygująca, oryginalna i bardzo smutna.

Trzy bohaterki chcą spędzić walentynki ze swoim chłopakiem. Niestety każdą z nich czeka rozczarowanie. Jednak on się nie pojawia. I gdy już możemy się frustrować tym chłopakiem, jego zachowaniem, próbami wyjaśnień, autorka cały czas serwuje nam takie poczucie, że to wszystko chyba ma drugie dno, że musimy czytać dalej, bo to nie może się tak skończyć. Przez całą książkę nie domyśliłam się jaki zakończenie mnie czeka. Bardzo się z tego cieszę, bo to stopniowe odkrywanie całej konstrukcji powieści przyniosło mi wiele satysfakcji. To historia bardzo życiowa, uczuciowa, jak dla mnie smutna, pokazująca, że na wszystko musi nadejść odpowiedni czas.

Początek tej opowieści może nie jest bardzo obiecujący, ale wynika to właśnie z oryginalności fabuły i warto, a nawet trzeba, czytać dalej. Mnie się ogromnie podobała.

Siobhan jest trenerką personalną, jej życie jest zorganizowane, co do jednej minuty. W swoim kalendarzu zapisuje nawet wyjścia do toalety. W tym perfekcyjnym życiu są jednak pęknięcia. Kobieta boi się, że zostanie porzucona, dlatego sama ucieka przed miłością. Miranda ma niebezpieczną pracę. Skacze po drzewach z piłą motorową, co nie jest zbyt kobiecym zajęciem. Otacza się głównie mężczyznami, lecz jej serce należy do jednego. Jane jest spokojną, zamkniętą w sobie kobietą z przeszłością. Pracuje w ramach wolontariatu i udaje przed znajomymi, że nie jest samotna. Co łączy wszystkie te panie? Joseph Carter, który umówił się z każdą z nich i nie przyszedł na spotkanie.

Zupełnie nie wiem, jak mam ocenić tę powieść, ponieważ otrzymałam poważną, wzruszającą historię, która mocno mnie poruszyła, mimo że szybko zorientowałam się, o co w tym wszystkim chodzi i jak potoczą się losy bohaterów. Wkurzyło mnie natomiast przedstawienie tej książki. Graficzna okładka przedstawiająca stolik w kawiarni z jednym nakryciem, wesołe kolory, słowa Emily Henry, że daje ona mnóstwo frajdy, tekst o zabawnym rollercoasterze… Wszystko wskazuje na to, że mamy w rękach komedię romantyczną, a tak nie jest. Nie ma w tej pozycji ani jednego zabawnego momentu i ktoś, kto oczekiwał lekkiej historii, może się zawieźć, bo zdecydowanie nie jest to łatwa opowieść.

To trudna historia przepełniona demonami przeszłości. Każdy z bohaterów się z czymś boryka, a nasz amant wcale nie jest tym, na kogo kreuje go opis, może za wyjątkiem początku książki, więc jeśli liczycie na solidarność kobiet oraz słodką zemstę, tu jej nie otrzymacie. Przyznać trzeba natomiast, że historia jest zaskakująca i choć ja domyśliłam się najistotniejszych rzeczy, uważam, że zakończenie jest udane.

Można było tę opowieść nieco skrócić, ponieważ w drugiej połowie zaczęła mi się dłużyć, lecz i tak mam słabość do dzieł Beth O’Leary, więc nie będę oceniała „Poszukiwanego ukochanego” przez pryzmat tego. Podobała mi się za to kreacja postaci. Każda z trzech bohaterek jest inna. Ma inny charakter, inną pracę, inne zainteresowania, co skłoniło zatem Josepha do wyboru każdej z nich? Wygląda na to, że nie ma on sprecyzowanych upodobań, lecz jeśli chcecie poznać jego zamiary i wybory, koniecznie sami musicie sięgnąć po tę książkę, ponieważ ja ich nie zdradzę. :)

Podsumowując: uważam, że warto sięgnąć po tę pozycję, lecz musicie się nastawić bardziej na literaturę obyczajową i romans, niż na komedię romantyczną. Ta książka jest dowodem na to, że okładka może całkowicie zmylić czytelnika.

Jeśli obchodzicie Walentynki, to życzę Wam, by Wasze były lepsze niż trzech bohaterek najnowszej powieści Beth O’Leary „Poszukiwany ukochany”. Wszystkie zostały wystawione do wiatru właśnie w święto zakochanych i na dodatek przez tego samego mężczyznę.

Solidaryzując się z pokrzywdzonymi kobietami naturalnie zapałałam niechęcią do Josepha Cartera, a kolejne czytane strony miast frajdy budziły wręcz zniesmaczenie. Nie wszystko tu okazuje się takie jak początkowo się zapowiada, więc na końcu trudno mi było zdecydować czy większą urazę żywię do Cartera, czy do autorki za to, że tak niecnie wywiodła mnie w pole.

Poprowadzenie fabuły, które sprawiło, że nie polubiłam bohaterów wpłynęło też na mój odbiór opowiadanych historii. Trudno było mi się w nie zaangażować, a jedyna relacja, którą śledziłam z zainteresowaniem, to ta Mirandy i AJ-a, pomiędzy którymi wyczuwa się prawdziwą chemię.

W dalszej części autorka zaskakuje i wiele wyjaśnia pozwalając zupełnie inaczej spojrzeć na całą sytuację, na bohaterów i ich motywy, ale niestety pierwszego niemiłego wrażenia już nie udało się przykryć w całości.

W tej historii niewiele znalazłam zabawnych sytuacji i romantyzmu, sporo za to smutku, goryczy i zawiedzionych oczekiwań. Ktoś mógłby powiedzieć „samo życie” i miałby dużo racji, ale opisy sugerowały książkę w lżejszym tonie, która przyniesie „mnóstwo frajdy”. Czy gdybym ich nie czytała mój odbiór byłby inny? Myślę, że tak, ale mleko się już wylało, a z oczekiwanej przeze mnie zabawnej, wzruszającej i romantycznej historii miłosnej z Walentynkami w tle pozostał zawód, niczym po nieudanej randce.

Widziałam, że wiele osób ta powieść zachwyciła i absolutnie rozumiem dlaczego, żałuję tylko, że tym razem nie mnie, bo „Współlokatorów” autorki uwielbiam.

,,Poszukiwany ukochany" Beth O'Leary to idealna pozycja na wolny dzień i zarazem moje drugie spotkanie z twórczością tej autorki.

Jeden mężczyzna i trudy kobiety, z którymi umówił się na randkę. Już od samego początku można przypuszczać, że taka sytuacja nie miała racji bytu, a jak to wyglądało w książce Beth O'Leary?

Było to moje drugie, ale zarazem bardzo udane spotkanie z twórczością tej autorki. Jest to typowo lekka lektura, w której teraźniejszość bohaterek jest naprawdę zaskakująca. Fabuła nie jest przesadnie skomplikowana, jest to takie czytadło z kilkoma wzmiankami, zmuszającymi bardziej do przemyśleń.

Mimo, że pozycja jest obszerna, zapoznałam się z nią bardzo sprawnie. Narracja prowadzona z różnych punktów widzenia, rozdziały, które bardzo ciekawie się ze sobą przeplatają, więc całość pochłania się w ekspresowym tempie.

,,Poszukiwany ukochany" Beth O'Leary to utwór ciekawy, wciągający, na wolny dzień, któremu warto dać szansę między innymi bardziej wymagającymi lekturami.

Beth O'Leary zyskała moją niekłamaną sympatię za sprawą najcudowniejszej książki jaką czytałam, czyli "Współlokatorów". Słodka i pełna uroku opowieść o dwójce zagubionych bohaterów trafiła prosto do mojego serca, ale to poczucie nadziei na lepsze jutro najbardziej przypadło mi do gustu. Mogłabym jednak bez końca wymieniać argumenty przemawiające na korzyść O'Leary, ale prawda jest taka, że najlepiej zrobicie samemu dając jej szanse, choćby przy jej najnowszej lekturze "Poszukiwany ukochany", która jest równie wspaniała!

Autorka zachwyca swoją pomysłowością. Czas spędzony w towarzystwie jej niebanalnej fabuły zawsze podnosi na duchu, nastraja pozytywnie i daje bodziec do wprowadzenia własnych zmian w życie. Lekka, utrzymana na bazie powieści obyczajowej historia przyprawiona nutką romantycznych chwil nie wydawałaby się niczym szczególnym gdyby nie świadomy i bardzo plastyczny styl O'Leary. Wszystko więc łączy się ze sobą w spójną całość budują historię pełną emocji oraz przywołującą na twarz szczery uśmiech.

Walentynki to podniosła chwila dla par. Prawda? Nic więc dziwnego, że Siobhan z zapartym tchem wyczekiwała śniadania z Josephem. Sama jego propozycja była już nietypowa, ponieważ zazwyczaj spędzali jedynie wspólne wieczory. Miranda natomiast nie mogła doczekać się Cartera, z którym umówiła się na walentynkowy lunch. Jane miała natomiast iść z Josephem Carterem na przyjęcie urodzinowe jej koleżanki. Niestety mężczyzna przepadł bez wieści i pozostawił kobiety bez odpowiedzi. Co się z nim stało?

Pomysłów jest wiele, ale kreacja bohaterek tak mocno skupia na sobie uwagę, że tajemniczy Joseph Carter jest spychany na drugi plan. Poniekąd, bo pozostaje wciąż bardzo ważną postacią. Jednak przyznaję, że barwny przekrój bohaterów dostarczył mi mnóstwa radości i skupiając się na ich przygodach zapomniałam całkiem o swoich codziennych obowiązkach - musiałam jak najszybciej poznać rozwiązanie i dowiedzieć się jaki plan miał dla wszystkich i dla siebie tajemniczy bohater.

"Poszukiwany ukochany" budzi wiele pozytywnych emocji. Śmiałam się wraz z bohaterami a czasami trochę i z nich, ale to był dobry śmiech, radosny. Beth O'Leary stworzyła cudowną, bardzo pomysłową przygodę, w której serce i rozum odegrały bardzo ważne role. Historia napisana z pasją, zaangażowaniem i interakcją na czytelnika, który ani przez moment nie był obojętny na to co dzieje się dookoła.

Skończyłam. Zastygłam w stuporze, nie mogę wykrztusić słowa. Pozostało mi tylko przyciągnięcie tej książki mocno do siebie i przytulenie jej. Jestem tak zaskoczona, wywiedziona w pole, że nawet nie wiem jak to opisać, by jednocześnie zbyt wiele wam nie zdradzić. Z drugiej strony chcę coś na gorąco o niej napisać.

Poszukiwany ukochany, bo o niej mowa, to książka, którą grono osób pewnie porzuci po kilkudziesięciu stronach. Dobrze czytacie. Jest pokręcona, dość szalona, a czytelnik właściwie nie wie gdzie będzie ten romans i pomiędzy którymi z bohaterów miałby dopatrywać się przyciągania. Są trzy kobiety - Jane, Miranda oraz Siobhan i tylko jeden mężczyzna - Joseph Carter. Czas akcji? Walentynki, wypełnione po brzegi restauracje i smutne oczekiwanie na ukochanego, który się nie pojawia. Gdy wczytałam się w relacje panujące pomiędzy bohaterami, postać męska zaczęła mnie mocno irytować. Joseph wydał mi się nieszczery i jakiś bezbarwny. Stwierdziłam nawet, że to książka dobra jako komedia romantyczna, ale jednak nie taka jak to do czego zdążyła przyzwyczaić nas Beth O'Leary. Jej książki są pełne ciepła, magnetyzmu i wzajemnego przyciągania pomiędzy bohaterami. Nie brakuje im też wątków społecznych.

Czytałam dalej i nagle... Pojawił się taki fragment, zaledwie jedno zdanie, które sprawiło, że wszystkie zapadki wskoczyły na swoje miejsce i nagle z siłą młota uderzyły we mnie emocje, pulsujące uczucie rodzące się między bohaterami i przede wszystkim zrozumienie. Nie pamiętam, żeby któremuś autorowi udało się mnie aż tak wywieść w pole i po prostu pozostawić z otworzoną ze zdziwienia buzią, a jednocześnie sercem oblanym ciepłą melasą.

To książka w sam raz na nadchodzące Walentynki. Pozwólcie się jej porwać, niech autorka was też zaskoczy, niech pokaże wam, że ma świeże i zupełnie inne pomysły na romanse. Czegoś takiego jeszcze nie czytałam.

Byliście kiedyś wystawieni przez druga osobę na randce? 🤭

Ja przyznaję, że nie, ale wyobrażam sobie, jak przykre musi być to doświadczenie.

Historia, opowiedziana w tej książce, rozpoczyna się od trzech nieudanych randek, trzech różnych kobiet. To co je łączy to termin: 14 luty i mężczyzna, z którym mają się spotkać - Joseph Carter.

Jednak pomylą się Ci, którzy sądzą, że jest to lekka komedia o gonieniu nieuchwytnego króliczka. Zdecydowanie nie.

Fabuła tej książki jest dużo głębsza i dużo mniej zabawna. Chociaż o tym dowiadujemy się dopiero z drugiej części. Autorka podejmuje tematy poszukiwania miłości, postrzegania ludzi, odkrywaniu własnych potrzeb.

W tej pozornie słodkiej opowieści znajdziecie też sporo goryczy i dawkę emocji. I nie raz, nie dwa, spojrzycie na tę fabułę inaczej niż mogłoby się wydawać.

Walentynki. Ranek. Siobhan czeka na wspólne śniadanie z Josephem, ale mężczyzna się nie pojawia. Wściekła kobieta dopija latte i wychodzi z kawiarni. Przed 15. Miranda ma nadzieję, że lunch z Carterem będzie idealną okazją na uczczenie awansu w pracy, spotyka się z nim od 5 miesięcy i związek wkracza w nowy, poważniejszy etap, jednak on się nie pojawia.

Późne popołudnie Joseph Carter zgodził się udawać chłopaka Jane na przyjęciu zaręczynowym jej koleżanki, ale wystawia ją do wiatru.

Gdzie jest znikający mężczyzna?

Lubię książki autorki, mają w sobie dużo ciepła i potrafią wprowadzić mnie w dobry nastrój. Tym razem miałyśmy jednak trudny początek. Ciężko mi było wkręcić się w akcję i ogarnąć kto jest kim i dlaczego. Po jakimś czasie, kiedy już zaczęłam lepiej poznawać bohaterów, ich zależności lektura zaczęła płynąć a ja w głowie tworzyłam domysły o co tak naprawdę tu chodzi.

"Poszukiwany ukochany" jest pozbawiony żartów, to nie jest książka przesiąknięta poczuciem humoru oraz lekkością. Niesie za sobą ciężar głównego bohatera I kiedy czytając odkrywamy kolejne karty tej opowieści możemy się wzruszyć. Mi gardło parokrotnie się ścisnęło. Czy to mi przeszkadzało? Absolutnie nie bo tylko podkreśliło, że czasem warto spojrzeć na siebie i bliskich z innej perspektywy. To historia o szczęściu, które czasem możemy zgubić, ale istnieje szansa, że jeszcze zapuka do naszych drzwi. Wystarczy je otworzyć.

BRUNETTE BOOKS

Na początek muszę dodać, że podoba mi się wydanie książki, która trafiła do mnie. Okładka w kolorze niebieskim jest idealna.

"Poszukiwany ukochany" to historia o trzech kobietach, które poszukują miłości. Umawiają się na randki w Walentynki i jak się okazuje z tym samym mężczyzną. On każdej z nich przedstawia się innym imieniem, a na randkach nie pojawia się.

Czyżby trafiły na oszusta matrymonialnego?

"Poszukiwany ukochany" to idealna historia na film. Poznajemy trzy bohaterki, które zostają wystawione do wiatru w Walentynki. Z ogromną ciekawością śledziłam ich losy. Byłam ciekawa jak potoczy się fabuła.

Autorka wymyśliła nieszablonową historię, w którą czytelnik musi zagłębić się, aby połączyć wszystkie niejasności.

Autorka potrafi trzymać czytelnika w napięciu, dostarczyć emocji i zaskoczyć. Niesamowite zwroty akcji. Nie będziecie nudzić się.

Przekonacie się, że droga do miłości i szczęścia jest kręta i pełna przeszkód. Natomiast w relacjach międzyludzkich ważne są szczerość i zaufanie, bo bez tego nic nie zbudujemy.

Ta historia jest totalnie nieprzewidywalna i zmusza do przemyśleń.

Autorka ma przyjemny styl pisarski i skradła moje serce.

Fani obyczajówek będą usatysfakcjonowani lekturą.

Ja czekam na więcej.

Czekam z niecierpliwością na kolejne powieści autorki.

Bawiłam się znakomicie!

Polecam!

…

O MÓJ BOŻE.

Sięgając po tę książkę - mając przed oczami tę ładną, pastelową okładkę oraz sympatyczny, nawet nieco żartobliwy opis - spodziewałam się jakiejś uroczej historii, przy której będę się dobrze bawiła. Wiecie, komedii romantycznej, którą będę czytała z uśmiechem, rozluźniając się przy niej po ciężkim dniu.

Nic bardziej mylnego. Skończyłam ją czytać o drugiej w nocy, mając twarz mokrą od łez, siedząc pośród porozrzucanych wszędzie chusteczek z sercem bijącym jak szalone od tych wszystkich emocji…

Żeby nie było - owszem, bawiłam się przy niej doskonale, uśmiechałam się nie raz, a pierwsza połowa naprawdę jest przyjemną, lekką i idealną na rozluźnienie historią. Ale to, co dzieje się pod koniec... 🤯

Takiego zwrotu akcji mógłby tej książce pozazdrościć niejeden thriller. Spotkałam się z opiniami, że był on przewidywalny, oczywisty i banalny. Cóż, ja tak nie uważam 😅

Beth O’Leary napisała książkę fenomenalną. Z plot twistem, który zwali Was z nóg oraz z tak dobrze wykreowanymi bohaterami, że będzie Wam się wydawać, że znacie tych ludzi osobiście. Poważnie, będziecie mieć ochotę zabrać ich na kawę, a za jakiś czas zaczniecie się zastanawiać, co tam u nich - zanim zorientujecie się, że przecież nikogo takiego nie znacie, a Wasze myśli powędrowały w kierunku fikcyjnych postaci.

Inteligentna, poruszająca i niebywale wciągająca. Do tego zabawna i - przy okazji - łamiąca serce.

Doskonała!

„Bo co, jeśli on nie będzie chciał mieć z nią nic wspólnego, gdy dowie się, kim jest? Choć przysięgła sobie trzymać go na dystans, choć przysięgła ignorować to zwalające z nóg uczucie, które ją ogarnęło, gdy przycisnął usta do jej policzka, nie do końca potrafi pogodzić się z myślą, że mogłaby go teraz stracić”.

Zaskoczyła mnie! To jedna z tych książek, która porusza serce! ♥ Mianowicie „Poszukiwany ukochany” ma w swojej fabule niejednego asa w rękawie.

Nie tylko bawiłam się świetnie czytając tę książkę, ale czułam również wzruszenie, oburzenie i szczęście.

Kto tak NAPRAWDĘ zna Josepha Cartera?

Spodobał mi się pomysł na fabułę. Był taki orzeźwiający i dający do myślenia. Od samego początku szukałam punktu zaczepienia, który mógłby naprowadzić mnie na właściwy tor i wskazać zależność między bohaterkami, randkami, a głównym bohaterem.

Trzy bohaterki, które wnoszą do fabuły własną błyskotliwość. Każda z nich na swój własny sposób urzeka swoimi zaletami, ale też wadami. Siobhan, Miranda i Jane mają w sobie dużo uroku. A ich historia z Carterem jest wyjątkowa, trudna i emocjonalna.

„Poszukiwany ukochany” zastawia na czytelnika olbrzymie pułapki, nie tylko miłosne, ale i życiowe. Ta książka ma wszystko to, czego potrzebuję od dobrej lektury, ale dobra to za mało. ONA BYŁA REWELACYJNA, uzależniająca i inteligentna jak diabli. Nieziemsko polecam! ♥

💋🥀

Walentynki. Trzy kobiety czekające na swojego towarzysza.

Siobhan nie może się doczekać wspólnego śniadania z mężczyzną, z którym dotychczas dzieliła jedynie pokoje hotelowe wieczorami. Liczy, że ich relacja wejdzie na nowy, poważniejszy poziom.

Miranda czeka na swojego chłopaka, z którym umówiła się na lunch.

Jane wypatruje przyjaciela na wieczornym przyjęciu zaręczynowym swoich znajomych, na którym zgodził się udawać jej chłopaka.

Choć nie wiedzą o sobie nawzajem, każda z nich jest umówiona z tym samym mężczyzną - tajemniczym Josephem Carterem.

💌❣️

Cóż to była za przygoda!

Przyznam, że już sam opis książki mnie zaintrygował, no bo jak to możliwe, żeby jeden facet aż tak kręcił? 🙊 Z zaciekawieniem poznawałam perspektywy trzech bohaterek wystawionych do wiatru w najgorszy możliwy dzień - święto zakochanych.

Im dalej czytałam, tym moja złość na Josepha stawała się silniejsza i czekałam na jakiś zwrot akcji, wyjaśniający jego zachowanie. Na sto stron przed zakończeniem Beth O'Leary zaspokoiła moją ciekawość, robiąc to w stylu, który sprawił, że moja szczęka nadal leży gdzieś na podłodze.

Jestem pod wielkim wrażeniem konstrukcji tej powieści i tego, jak wiele tematów (często trudnych) zostało w niej poruszonych. Autorka po raz kolejny wykreowała ciekawe, autentyczne postaci - zarówno te główne, jak i drugoplanowe.

Jeśli szukacie historii, która Was zaciekawi, rozbawi, poruszy i zaskoczy, koniecznie czytajcie!

👩‍❤️‍💋‍👨🌠

Książki Beth O’Leary uwielbiam i zawsze czekam na nie z ogromną niecierpliwością. Podobnie było w przypadku jej najnowszej powieści „Poszukiwany ukochany”. Jednak muszę stwierdzić, że kompletnie nie wiem co sądzić o tej książce i pisanie jej recenzji nie przyszło mi łatwo. Nie wiem czy spowodowane jest to ogólnymi odczuciami, czy po prostu tym, że czytałam tę książkę gdy nie miałam najlepszej i to ona wpłynęła na mój ogólny odbiór oraz ocenę.

Jednak zacznijmy od początku. Ogólnie rzecz biorą podobał mi się sam zamysł na fabułę. Niestety w niektórych momentach szła ona w kompletnie złym kierunku i zamiast większego zainteresowania czułam wyłącznie znużenie. Jasne, było kilka fajnych momentów, ale zdecydowanie za mało. Oczekiwałam po tej książce zupełnie czegoś innego. Podejrzewam, że gdyby nie fakt przedstawienia całej historii z perspektywy różnych bohaterów to po prostu odłożyłabym tę książkę na bok i skończyła czytać w bliżej nieokreślonym terminie.

Sami bohaterowie to dość ciekawe postacie, które polubiłam. Chociaż nie myślcie, że mnie nie wkurzali i nie miałam ochoty nimi potrząść. Co to to nie! U każdego z nich sporo się działo i każdy z nich wnosił coś wyjątkowego do fabuły. Wszystkie ich historie w połączeniu ze sobą stożyły jeden spójny obraz, z którym spędziłam całkiem udany dzień.

„Poszukiwany ukochany” to książka po której spodziewałam się znacznie więcej. Jednak nie oznacza to, że jest to książka zła. Można z nią naprawdę miło spędzić czas i uświadomić sobie jak nasze życie może się zmienić w ciągu kilku sekund. Jest to historia o miłości, przyjaźni i rodzinie, a także przeszłości i nauce doceniania tego co mamy. Pomimo, że podczas jej czytania nie było wielkiego woooow to i tak Wam ją polecam.

Trzy kobiety. Siobhan – Miranda – Jane. Każda inna, każda na swój własny odmienny sposób wyjątkowa, każda zagubiona, pragnąca akceptacji i miłości. Każda kochająca Josepha. Czarującego, idealnego Josepha bez wad. Uczuciowego, troskliwego, zaangażowanego Josepha, na którego nawet nie można się gniewać, kiedy znika w walentynki, ukrywa tajemnicze listy i nie ma go tam, gdzie być powinien.

„Poszukiwany ukochany”, czyli książka, która zaskoczyła mnie chyba najbardziej ze wszystkich ostatnio przeze mnie przeczytanych. I tak, wiem, że na Goodreads 90% opinii to było coś w stylu „można się było tego spodziewać”, ale nie. Ja całkowicie nie byłam świadoma tego, co się dzieje do momentu aż wszystko zostało powiedziane WPROST. Byłam tak niesamowicie zaangażowana w tę historię, w wątek zdrady, którego zawsze nie mogę znieść. Tak bardzo walczyłam z sobą, żeby nienawidzić Josepha za to, co robił pomimo wszystkich ciepłych uczuć, które pojawiały się na wzmiankę o nim spowodowanych zachwytami głównych bohaterek nad jego osobą. Tak bardzo stresowałam się każdą konfrontacją, zbieżnościami sytuacji i poważnymi rozmowami, że nie zauważyłam momentu, w którym fabuła zaczęła przybierać inny obrót. I tak właśnie, nieświadoma tego jaka bomba na mnie spadnie, kończyłam tę książkę o 3 nad ranem z ręką przy twarzy tłumiąc całe moje niedowierzanie, wysyłając masę głosówek do wszystkich moich przyjaciółek książkar i plując sobie w brodę, że wcześniej nie domyśliłam się jakie było to prawdziwe dno tej historii.

Wnioski wyciągnięte po tej lekturze: za żadne skarby nie można ufać tytułom, okładkom, opisom, określeniom „romcom” i przede wszystkim autorkom. Beth O’Leary – jesteś mistrzynią łączenia ze sobą wątków, perspektyw i tworzenia całkowicie indywidualnych postaci, które wyciągają ręce do czytelnika i wciągają go pod powierzchnię będącą tą cienką granicą między rzeczywistością, a fikcją. Mam niesamowitego kaca, a przecież nic nie piłam. I kręci mi się w głowie jak po rollercoasterze w Energylandii.

„Joseph powiedział jej, że książki to dla niego kraina szczęścia, a ona się rozpromieniła, bo dla niej były dokładnie tym samym…”

W ostatnie wakacje odkryłam twórczość Beth O’Leary i całkowicie przepadłam! Jej pozycje, a zwłaszcza „Zamianę”, polecałam dosłownie każdemu. Nie ukrywam więc, że nie mogłam się doczekać jej najnowszej powieści i z każdym kolejnym dniem tego oczekiwania, moje wymagania rosły. Czy jednak udało mi się trafić na nowego ulubieńca?

Godzina 8:52. Siobhan niecierpliwie zerka na zegarek – jej partner już dawno powinien się zjawić! Śniadaniowa randka, zwłaszcza w Walentynki brzmiała jak coś poważnego… ale jego nadal nie ma.

Godzina 14:43. Miranda siedzi w jednej z tych luksusowych restauracji, czekając na swojego chłopaka. Są już ze sobą od 5 miesięcy, ich związek zaczyna być poważny, a w dodatku niedawno dostała nową posadę. Walentynki wydają się być doskonałą okazją do świętowania! Szkoda tylko, że chłopak Mirandy nie przychodzi.

Godzina 18:30. Jane niespokojnie rozgląda się po sali, w której odbywa się przyjęcie zaręczynowe. Najbliższy przyjaciel, z którym razem prowadzą mini klub książki, zgodził się udawać jej chłopaka, aby nie musiała znowu iść gdzieś sama, zwłaszcza w Walentynki. Niestety mijają kolejne godziny, a mężczyzna się nie pojawia.

Z każdą stroną przekonujemy się, że bohaterki łączy coś więcej niż znikający partner.

Ten opis brzmi jak idealny przepis na komedię romantyczną w wersji książkowej. Brzmi też jak coś totalnie dla mnie. I rzeczywiście – mimo paru wad, ta pozycja na pewno zostanie na dłużej w moim serduszku! Fabuła jest dosyć oryginalna, ciekawa, a samą historię czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Zazwyczaj w książkach tego typu, od razu można przewidzieć zakończenie, tutaj jednak jesteśmy trzymani w niepewności do ostatnich stron i nie sposób jest domyśleć się wszystkiego. Trzeba przyznać, że momentami trochę się gubiłam – może było to spowodowane liczbą głównych bohaterek, narracji bądź przerw, które musiałam robić podczas lektury. Przypuszczam jednak, że mógł być to zabieg celowy, gwarantujący zaskakujące zakończenie, którego w życiu nie wzięłabym pod uwagę.

Oprócz głównych romantycznych wątków, znajdziemy tu również te poboczne – równie urocze i wartościowe – bardzo to cenię w tych na pozór luźnych obyczajówkach.

„Poszukiwany ukochany” to ciepła, lekka opowieść, która wielokrotnie wywoływała u mnie uśmiech, ale i wzruszenie. Pięknie opowiada o miłości, tęsknocie, przyjaźni i poszukiwaniu siebie. To pozycja, która mimo swej prostoty, na pewno wyróżnia się na tle innych romansów i zostanie z Wami na dłużej. Jestem pewna, że niejednego czytelnika zabierze do krainy szczęścia!

Recenzja powstała w ramach współpracy z @wydawnictwoalbatros - dziękuję bardzo za egzemplarz! ❤️

-books_by_brunette-

📚 Miranda, Siobhan, Jane. Każda z nich jest zupełnie inna, jednak wszystkie z niecierpliwością czekają na walentynkową randkę. Wszystkie są umówione z jednym mężczyzną. Joseph Carter nie pojawia się jednak na żadnej z randek.

📚 ,,Poszukiwany ukochany"zapowiada się na komedię romantyczną. Mamy trzy kobiety umówione na walentynkowe randki z jednym mężczyzną, który zapada się pod ziemię. Nie mogą się z nim skontaktować co budzi w nich frustrację. Od początku lektury mamy wrażenie, że coś nam umyka, że za zasłoną niedotrzymujacego słowa mężczyzny i rozczarowanych kobiet kryje się coś wiecej. Sam opis książki choć może dużo sugerować tak naprawdę jest drobnym wstępem do złożonej historii, która rozgrywa się na naszych oczach.

📚 ,,Poszukiwany ukochany" pokazuje, że czasem potrzeba wiele czasu i wysiłku, żeby zdobyć się na ukazanie swojej prawdziwej twarzy. Okazanie komuś zrozumienia i empatii jest największym aktem przyjaźni. ,,Poszukiwany ukochany" to książka o odnajdowaniu siebie i szukaniu takiej życiowej drogi, która będzie zapewniała poczucie bezpieczeństwa.

📚 Początkowe trudno było mi połapać się o co tak właściwie chodzi w tej historii, jednak kiedy zrozumiałam sens wszystkich wcześniejszy zachowań bohaterów mogę z czystym sercem powiedzieć, że warto było czekać na takie rozwiązanie. Sama historia jest skonstruowana w bardzo ambitny sposób, niejednokrotnie zwodzi czytelnika i sprawia, że jak najszybciej chcemy poznać do jakiego punktu zmierza ta historia. Lektura ,,Poszukiwanego ukochanego" utwierdziła mnie w przekonaniu, że Beth O'Leary potrafi tworzyć wyjatkowe, oryginalne i niebanalne opowieści 💜

📚 Aż zrobiło mi się cieplej na serduszku, kiedy przeczytałam, że niektórzy z bohaterów są miłośnikami książek. Uwielbiam, kiedy w książce przedstawiona jest zamiłowanie do czytania 💜

Randki to niezmiernie stresująca rzecz i to nie tylko za pierwszym razem. Pomijając przyjemność z nich płynącą, to gdzieś z tyłu głowy pojawiają się pytania odnośnie tego, w jakim kierunku związek zmierza, wątpliwości, a nawet intuicja może podpowiadać, że z tym mężczyzną lepiej się nie zadawać. Szczególnie znamienne są randki walentynkowe, często wiążą się one ze zmianą statusu, z deklaracjami na przyszłości, ze słowami, które wyznaczają kierunek naszemu związkowi.

Czy w tej sytuacji może być coś gorszego, niż bycie wystawioną do wiatru w walentynki? Jeśli kiedykolwiek doświadczyłaś tego strasznego uczucia oczekiwania, podczas kiedy mężczyzna z którym się umówiłaś na randkę nie przyszedł, to doskonale wiesz, że taka kobieta zasługuje na wsparcie. Niestety wywołuje tylko litość w kelnerach i gościach, którzy ze współczuciem obserwują niecierpliwe spoglądanie na zegarek, wysyłanie kolejnych wiadomości i nerwowe popijanie wody. A później wyjście przegranej, która obiecuje sobie, że już nigdy do tego mężczyzny się nie odezwie. Jakim trzeba być człowiekiem, by postawić kobietę w takiej sytuacji?

Na to pytanie szukać będziemy odpowiedzi w niezwykle frapującej powieści pt. „Poszukiwany ukochany”, autorstwa Beth O`Leary. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros pozycja to książka, która tylko pozornie przypomina ckliwy romans. To niezwykle głęboka powieść o relacjach, przyjaźni, uzależnieniu, oczekiwaniach, która wpłynąć może na życie każdego z nas. Dlatego też sięgnąć po nią powinni zarówno single szukający miłości, albo tacy, którzy świadomie chcą pozostać sami. A także osoby znajdujące się w mniej lub bardziej satysfakcjonujących związkach oraz ci, którzy po prostu cenią sobie skomplikowane powieści obyczajowe. Bo „Poszukiwany ukochany” to właśnie powieść o ludziach i ich skomplikowanych losach.

Poznajemy trzy kobiety: Siobhan, Mirandę oraz Jane. Połączone osobą tego samego mężczyzny – nieuchwytnego Josepha Cartera. Z pierwszą z tych kobiet umówił się na walentynkowe śniadanie, co jest znamiennym wydarzeniem, bowiem zwykle spotykają się tylko w nocy w pokojach hotelowych, a głównym celem tych spotkań jest seks. Ona jest trenerką rozwoju osobistego, zżeraną przez własną ambicję i brak asertywności, pracującą nieustannie i kursującą pomiędzy Anglią a Irlandią. Oboje z Josephem są zajętymi ludźmi, którym taki układ i spotkania na seks wydają się pasować. A jednak Siobhan z niecierpliwością oczekuje na tę śniadaniową randkę, będącą pewnym przełamaniem schematów. Tyle tylko, że Joseph się nie zjawia.

Miranda czeka z niecierpliwością na walentynkowy lunch z Carterem, będący kamieniem milowym w ich dość świeżym związku. Biegnie na to spotkanie po ciężkiej i niebezpiecznej pracy, którą wykonuje – jest bowiem „chirurgiem” drzew i zawodowo się po nich wspina. Mimo iż źle się czuje w takich ekstrawaganckich restauracjach, to docenia inwencje Cartera i z tym większą niecierpliwością go oczekuje, Tyle tylko, że on się nie zjawia…

Jane traktuje Josepha jak przyjaciela. Właśnie takiej osoby potrzebuje, przy takiej czuje się bezpiecznie po swojej ucieczce z Londynu do Winchesteru. Rozpoczyna pracę w sklepie charytatywnym, a jej życie pełne jest reguł i zasad, których przestrzeganie daje jej spokój. Dlatego właśnie pozwala sobie czytać jedną książkę w danym tygodniu, każdego dnia tygodnia nosi określone zestawy ubrań i pije określoną kawę. Od chwili rozpoczęcia pracy jej koledzy aktywnie rozpoczęli poszukiwanie dla niej męża, dlatego Jane posunęła się do pozornie niewinnego kłamstwa o posiadaniu chłopaka. Zresztą Josephowi dla bezpieczeństwa również powiedziała o chłopaku. Teraz właśnie Carter jest jej potrzebny, by tego chłopaka na przyjęciu zaręczynowym znajomych udawał. Tyle tylko, że się nie zjawia…

Czy mężczyźnie, który wystawił kobietę, można zaufać? Czy można zaufać mężczyźnie, który spotyka się z trzema kobietami, nawet jeśli jedna jest rzekomą przyjaciółką? Co się stało, że Carter się nie zjawił? Kim on tak naprawdę jest? Nawet, jeśli Carterowi natychmiast wystawiliśmy opinie Don Juana, to sprawa wcale nie jest taka oczywista. Dlatego właśnie książka wciąga nas bez reszty, bo stanowi dokładne odbicie ludzkiego życia, zbyt niekiedy skomplikowanego, żeby kogoś od razu przekreślić. Główny atut książki, poza frapującą fabuła, to właśnie bohaterowie, nawet ci drugiego planu którzy sprawiają, że wnikamy w ich świat, zaczynamy odczuwać ich emocje. A książka pozostaje w nas jeszcze długo po lekturze…