Popioły

*współpraca reklamowa*

Kolejna świetna książka z gatunku fantasy/romantasy. Nie wiem czy kojarzycie książkę pt. "Sytri" od Anieli Wilk, jeśli ta książka was interesowała to tą musicie koniecznie przeczytać. Obie książki mają ze sobą dość dużo wspólnego. Nie do końca wierzyłam w zapewnienia, że lektura mnie pochłonie, jednak muszę przyznać rację, bo czytanie do pierwszej w nocy się kłania.

Życie Mirry od samego początku przypominało pasmo nieszczęść. Jako dziecko pozbawiona matki, pozostała na wychowaniu przemocowego i zapijaczonego ojca. Jako młoda dziewczyna zdradzona przez ukochanego i oskarżona o czary, a następnie spalona na stosie. Odradza się z popiołów na wskutek zawartego przed laty kontraktu, drugie życie traktuje jako możliwość zemsty na ludziach, którzy ją zawiedli i zdradzili. Na pomoc dziewczynie kolejny raz przychodzi Sytri, którego z Mirrą zaczyna łączyć coś więcej niż magiczny kontrakt.

To taka książka, przy której przypomina mi się dlaczego uwielbiam czytać i dlaczego fantastyka zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. To książka pełna emocji, magii, niespodziewanych zwrotów akcji, wątpliwości i skomplikowanych uczuć. To też książka, która wychodzi poza utarte schematy, bo kiedy ostatni raz czytaliście coś o tym, że ktoś się odradza z popiołów? To lektura, która mnie nie tylko zaciekawiła i pobudziła emocje, to opowieść która mnie mocno poruszyła, bo ukazane w niej tematy są trudne, bolesne, kontrowersyjne ale też i ponadczasowe.

Książka była dla mnie niezwykłą lekturą, wzbudziła wiele sprzecznych emocji, zwróciła uwagę na szczególne aspekty życia, a autorka w wyśmienity sposób połączyła wątki fantastyczne z obyczajowymi i romantycznym, wszytko idealnie ze sobą współgra, tworzy wspaniałą i magiczną opowieść, która mam wrażenie nie kończy się z ostatnią kropką w tej książce. Ta historia wręcz woła o kontynuację, a ja do tego wołania się przyłączam.

Jestem pod ogromnym wrażeniem zarówno pomysłu jak i jego wykonania. To historia złożona, wielowymiarowa, taka od której nie można się oderwać, naprawdę czytała się sama. Dla mnie bomba, szczerze polecam

*olilovesbooks2*

Jakiego ja mam kaca po tej książce, dała mi bardzo dużo dobrych i szalonych emocji w dodatku okraszonych fantastyką.

Powieść zaczyna się dość niepozornie, jakiś pijaczek siedzi w karczmie, no i człowiek myśli, że to on będzie głównym bohaterem.. jednak to błąd… nie jest nim… jest tylko jednym z pierwszych katów bohaterki.

Mirra jednej nocy traci matkę i brata, pięciolatka zostaje z ojcem tyranem, od tego dnia musi przejąć wszystkie kobiece obowiązki w domu szewca.

W tle nieszczęść dziewczynki przymyka cień, który z jednej strony otacza opieką dziecko, z drugiej robi to w dość nietypowy sposób, który niejedno z nas odbierze negatywnie.

Dzieciństwo Mirry, pozwala bliżej poznać nam dziewczynkę i osoby jej sprzyjające. W pewnym momencie przechodzimy do już dojrzałej kobiety, która oddała swoje serce Pirysowi ,chłopak jednak ma inny cel niż poślubienie biednej córki szewca.

Tragiczne wydarzenia zmieniają życie bohaterki, a przy jej boku pojawia się przyjaciel z przeszłości, który dzięki magicznym zdolnościom może pomóc Mirze w dokonaniu zemsty.

Czuję się oczarowana, uwielbiam emocje pojawiające się między główną bohaterką, a tajemniczym cieniem i ciągle się zastanawiam, czy ich relacje określić można mianem hate - love, friends to lovers, a może slowburn. Autorka pięknie poprowadziła wszystkie wątki, a zakończenie zostawiło mnie z poszarpanym sercem. Coś czuję że Mirra pożałuje swojej obietnicy, prędzej, niż później. Nadal jestem cała w emocjach po lekturze, mogłabym o niej gadać i gadać.

Tajemnicza, smutna, brutalna, zabawna, sarkastyczna… mogę wymieniać bez końca cechy tej powieści, a i tak będzie tego za mało.

Zarwałam dla niej nockę i to chyba najlepsze podsumowanie mojej opinii.

Po przeczytaniu Popiołów Gosi Kruk zostałam z poczuciem niedosytu i myślą: chcę więcej! Jak dla mnie o książce jest za cicho, zasługuje na zdecydowanie większe uznanie.

Historia Mirry, która spłoneła na stosie i po śmierci odradza się na nowo, by dokonać zemsty wciąga bez reszty. A złączenie jej losów z demonem/bóstwem (w sumie sama do końca nie wiem kim jest Sytri) było genialnym posunięciem. Dla głównej bohaterki zemsta staje się drogą ku nowemu życiu. Ale zacznijmy od początku: Mirra, od najmłodszych lat doświadczała koszmarów, jakie zgotował jej brutalny ojciec. Nawet kiedy los zesłał jej sąsiadów, którzy obdarzyli ją miłością a ich syn pierwszą miłość, szybko okazało się, że nadal nie zazna spokoju. W końcu spalona na stosie przez człowieka, któremu zaufała, odradza się dzięki pomocy demona Sitriego. I właśnie od tej chwili zaczyna się jej prawdziwa droga, pełna bólu, gniewu, ale też niezwykłej siły, którą odnajduje w sobie. To emocjonalna podróż, w której odrodzenie i pragnienie zemsty przeplatają się z wątpliwościami i dobrym sercem bohaterki. Sitri, który jest początkowo gburowaty i nieprzystępny stopniowo mięknie przy jej boku, tworząc z nią nieoczywisty, ale wyjątkowo poruszający duet. Największą siłą Popiołów są bohaterowie. Mirra to postać, której trudno nie kibicować od pierwszych stron. Choć los wielokrotnie ją łamał, ona zawsze powstaje na nowo: silniejsza, bardziej zdeterminowana, a przy tym niepozbawiona wrażliwości. Jej charakter pokazuje, że prawdziwa siła nie polega na bezwzględności, ale na odwadze, by pozostać sobą nawet w świecie pełnym zła. Zestawienie kruchości Mirry z twardym charakterem Sitriego sprawia, że ich relacja staje się tak fascynująca. Z każdą stroną widać, jak Sitri mięknie pod wpływem Mirry, odkrywając w sobie emocje, o które wcześniej byśmy go nie podejrzewali. Razem tworzą duet nietypowy, ale niezwykle wiarygodny. Muszę wspomnieć też o Pirysie, którego poznajemy na samym początku. Był jej przyjacielem, kimś, komu Mirra mogła zaufać. Z czasem okazuje się jednak kimś zupełnie innym ale o tym musicie przeczytać sami. Otto i Lutna, którzy opiekowali się Mirrą, a nawet traktowali jak córkę są jednymi z najbardziej ciepłych i zapadających w pamięć postaci drugoplanowych. To oni pokazują, że w świecie pełnym okrucieństwa wciąż można znaleźć dobro i bezinteresowną troskę.

Książka porusza na wielu poziomach: od głębokiego wzruszenia, przez gniew i frustrację, po zachwyt nad odwagą bohaterki. Powieść uświadamia nas, że nawet w obliczu największego cierpienia można odnaleźć w sobie siłę i godność. A w mrocznym świecie można znaleźć zrozumienie i wsparcie.

Historia udowadnia, że nawet z największych popiołów można się odrodzić.

To książka, która zostawiła mnie z niedosytem. Potrzebuję kontynuację, bo świat i bohaterowie są tak intrygujący, że trudno się z nimi rozstać.

„Popioły” to debiutancka książka Gosi Kruk, która przyciągnęła mnie do siebie, nie okładką, nie nazwiskiem, bo nie mówiło mi nic, ale właśnie opisem fabuły. Moje dłonie aż swędziały, były gotowe do chwycenia po książkę i czytania, chciałam poznać tą niesamowitą bohaterkę, którą rozpalała rządza zemsty. Zemsta nigdy nie wychodzi na dobre, zwłaszcza, że tak łatwo można się w niej zatracić. Co jeśli nie ma innego wyboru, a życie zanim się na dobre rozpoczęło miało zostać zakończone? Uwielbiam książki, które mają coś, co przyciąga, w tej sytuacji była to mroczna część i rozliczenie z zadanymi krzywdami. Czy było to udane spotkanie?

Główną bohaterką książki autorstwa Gosi Kruk pod tytułem „Popioły” jest Mirra, dziewczyna nie miała łatwego życia, tak samo zostało jej odebrane. Już, kiedy była małą dziewczynką żyła w nędzy. Ten świat nigdy nie był przychylnie nastawiony do słabszych. Miasteczko nie wyróżniało się empatią, kiedy zmarła matka Mirry jedyne, czego zaznała to przemoc, upokorzenia i bezlitosną samotność. Mimo wszystko była dobrym człowiekiem, do czasu, kiedy spotkała ją niesamowita zdrada. Zapłaciła za to wszystko życiem. Została oskarżona o czary, a za to kara była tylko jedna, miała zostać spalona na stosie. To nie koniec, to dopiero początek, bowiem odradza się z popiołów. Wszystko z powodu pewnego paktu, który zawarła, jakiś czas wcześniej. Sytri to tajemnicza postać, to on pozwala jej powstać z popiołów. To właśnie on pozwala jej na dokonanie zemsty, nie spodziewał się jednak, że Mirra obudzi w nim coś, czego się nie spodziewał, do czego nie był gotowy. I nie chodziło o prawdziwe piekło, które zgotują jej oprawcom. Czy to będzie tego warte? Co połączy tą dwójkę?

„Popioły” to niesamowita książka, która rozbudzała we mnie wiele emocji, już na samym początku byłam zła z powodu niesprawiedliwości, która dotykała główną bohaterkę. Żeby było to jasne, w tej historii nic nie jest proste, to nie dałoby Mirrze i nam satysfakcji. Gosia Kruk pokazuje, że zemsta jest procesem nie tylko długim, ale także wyniszczającym, pełnym wątpliwości, pytań o jej granice. Z każdym krokiem Mirra traci kolejne cząstki siebie, niewinność, wiarę, może nawet nadzieję, że poza ogniem i bólem istnieje coś innego. Sytri na początku wydaje się wyłącznie cynicznym manipulantem, z czasem odsłania inne oblicza. To pełnokrwisty bohater z własnymi demonami i mrocznym urokiem. Jego relacja z Mirrą jest jednym z ciekawszych elementów książki, jest niejednoznaczna, podszyta emocjami, których oboje próbują się wyprzeć. „Popioły” przedstawiają świat, w którym nie chciałabym mieszkać, to miejsce brudne, pełne zabobonów, brutalnych mężczyzn i kobiet skazanych na milczenie. To świat, w którym jedna iskra może podpalić wszystko, a gniew i strach potrafią zamienić sąsiadów w oprawców. To może się wydawać przerażające. Styl jest lekki, dialogi żywe i momentami ironiczne. To historia opowieść o kobiecie, która została zniszczona i zrodziła się na nowo, żeby upomnieć się o swoje życie, o sprawiedliwość. Autorka pokazuje, że nawet zgliszcza mogą stać się początkiem czegoś pięknego. Miałam nieoparte poczucie chęci przeczytania więcej, dowiedzieć się, co będzie dalej. Polubiłam tą dwójkę bohaterów i chciałabym dłużej z nimi pozostać. Musze powiedzieć, że dla mnie „Popioły” to niesamowity debiut i z pewnością jeszcze po niego sięgnę.

Mirra jako mała dziewczynka traci brata oraz matkę, którą oskarżono o czary. Wychowuje się w biedzie z ojcem trynem. Ma zaledwie jednego przyjaciela, ale młodzieniec tylko ją wykorzystuje. Zdradza i posądzona o bycie czarownicą, zostaje skazana na spalenie na stosie. Kiedy staje oko w oko ze śmiercią, odradza się niczym Feniks z popiołów. Pomaga jej w tym tajemniczy Sytri, z którym jako dziecko zawarła pakt. Dziewczyna rusza do rodzinnego miasteczka pod zmienionym imieniem, aby wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę i ukarać tych, którzy przyczynili się do jej skazania.

Chociaż rzadko czytam polskich autorów, to muszę przyznać, że debiut Gosi Kruk naprawdę przypadł mi do gustu.

Książka to fantastyka z wątkami romantycznymi. Autorka w ciekawy sposób przedstawia małą społeczność, w której kobiety są całkowicie zdominowane przez mężczyzn, a nawet najmniejsze uchybienie może skutkować tym, że zostaną one posądzone o czary bez możliwości przeprowadzenia rzetelnego procesu.

Mirra posiada w sobie wszystkie cechy silnej i niezależnej kobiecej bohaterki, która nie cofnie się przed niczym, aby wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Bez wątpienia ciekawą i tajemniczą postacią jest Sytri - pomimo, że jest uosobieniem diabła i wszelkiego zła, roztacza wokół siebie pozytywną aurę i po prostu nie da się go nie lubić. Dodatkowo czuje dziwne przyciąganie do głównej bohaterki i zrobiłby wszystko, żeby ją ochronić.

Autorka ma lekki i przyjemny styl pisania, a jednocześnie buduje tajemniczy, mroczny klimat, od którego ciężko się oderwać. Książkę pochłonęłam właściwie od razu i żałowałam, że skończyła się tak szybko.