Sangariel. Zew księżyca

@kilka_slow_o_ksiazkach

„Jesteś naszą zgubą albo wybawieniem. Tylko od ciebie zależy, którą drogą podążysz. Słuchaj tego, co podpowiada ci serce. Ono też dąży do równowagi”.

Major Elżbieta Zakrzewska jest żołnierzem. Nie znosi swojego imienia, dlatego wszyscy zwracają się do niej Elektra. Kobieta od urodzenia posiada dar przeczucia, który w sprzyjających okolicznościach może wzbogacać o wizje. Elektra kocha swoją pracę w wojsku, jednak od jej ostatniej misji minął już prawie rok. Kobieta postanawia pomóc swojemu koledze Sylwkowi, dlatego wyjeżdża na jakiś czas do domku w lesie niedaleko Słupska. Podczas spaceru dochodzi do dziwnego wydarzenia, a po Elektrze zostaje tylko połać spalonej trawy i nadpalone drzewo. Okazuje się, że kobieta trafiła do innego, magicznego świata, w którym toczą się walki między wampirami i wilkołakami.

Czy Elektrze uda się odnaleźć w innej rzeczywistości?

Czy będzie tam bezpieczna?

Kim tak naprawdę jest ta kobieta i jaką rolę odegra w świecie, o którym wcześniej nie miała pojęcia?

„Sangariel: Zew Księżyca” to pierwszy tom świetnej serii fantasy. Autorka stworzyła silną, waleczną bohaterkę z ciętym językiem, która nie chce się podporządkowywać i nie boi się mieć własnego zdania. Czytelnik razem z Elektrą poznaje mroczny, brutalny świat, w którym toczą się walki o władzę i terytorium między wampirami i wilkołakami. Jest naprawdę krwawo, pojawiają się tortury, morderstwa a nawet zbiorowe samobójstwo. Akcja jest dynamiczna, dzieje się dużo. Jest to książka, przy której na pewno nie będziecie się nudzić. Autorka stopniowo odkrywa zasady rządzące tym miejscem. Oprócz dobrze nam znanych postaci (wilkołaków i wampirów) pojawia się także sangariel. Nie będę Wam zdradzać kim ona jest, przekonajcie się sami sięgając po tę książkę ;) Powiem tylko, że Autorka miała naprawdę ciekawy i oryginalny pomysł, który bardzo mi się spodobał. Znajdziecie tutaj także wątek romantyczny. W moim odczuciu potoczył się on trochę zbyt szybko. Nie ma tutaj miejsca na powoli rodzące się uczucia. Uczucie wybucha nagle i już jedno z nich wie, że są pokrewnymi duszami. Autorka stworzyła naprawdę ciekawą i wciągającą historię, od której ciężko się oderwać. Jeżeli lubicie fantasy/ romantasy, a także wampiry i wilkołaki ale w takiej bardziej brutalnej, niecukierkowej wersji to ta książka na pewno Wam się spodoba. Ja spędziłam z nią miło czas i już nie mogę doczekać się kolejnego tomu, aby poznać dalsze losy naszych bohaterów.

🌙✨ Recenzja ✨🌙

„Sangariel. Zew Księżyca”

Autorka: Kamila Szczepańska-Górna

Wydawnictwo: Erxos

"Serce rwało się do niego, a rozum wyjmował młotek i tłukł je, wskazując na absurd sytuacji. A jeżeli to przeznaczenie, o którym słyszała w wizji?"

Co jeśli pewnej nocy odkryjesz, że jesteś Sangariel, a twoja krew jest tak cenna, że cały mroczny świat zaczyna na ciebie polować?

Sangariel. Zew Księżyca” wciąga niczym wir, z każdą stroną coraz trudniej oderwać się od rzeczywistości. Zanurza w mroczny świat fantasy, gdzie przeznaczenie szepcze, miłość znajduje swoją drogę, emocje płoną w żyłach.

To historia, która zaczyna się od bólu, traumy i przeszłości, której nie da się tak po prostu zostawić za sobą… a potem prowadzi czytelnika prosto w sam środek świata, w którym rządzą instynkty, magia i brutalna walka o przetrwanie.

Poznajemy Elektrę, silną, zahartowaną przez życie kobietę, dla której wojskowa dyscyplina i walka stały się sposobem na okiełznanie chaosu w jej wnętrzu.

Jednej nocy wszystko się zmienia.

Na niebie pojawia się drugi księżyc, a rzeczywistość, którą znała, rozpada się jak iluzja.

Elektra trafia do świata mrocznego i brutalnego, świata wampirów i wilkołaków, walki o władzę i terytoria, gdzie każdy krok może być ostatnim, a zaufanie bywa największym błędem.

I właśnie tam odkrywa prawdę o sobie.

Nie jest zwykłym człowiekiem.

Jest jedną z Sangariel, niemal wymarłych istot o potężnej magii i bezcennej krwi.

A to oznacza jedno.

Staje się celem.

Rozpoczyna się polowanie, bez zasad i bez litości.

Jednym z największych atutów powieści jest sama Elektra. To bohaterka twarda, zdeterminowana i przyzwyczajona do walki. Jej wojskowe doświadczenie sprawia, że potrafi analizować sytuację i podejmować trudne decyzje. Nie pozwala, by przeznaczenie decydowało za nią, sama wybiera swoją drogę.

A jednocześnie nie jest bohaterką idealną.

Ma swoje lęki, blizny i pęknięcia. I właśnie dlatego wydaje się tak prawdziwa.

Ciekawą postacią jest również wampir Rico. Początkowo wydaje się typowym czarnym charakterem, chłodnym i niebezpiecznym. Jednak z czasem odkrywamy jego bardziej złożoną naturę i zaczynamy patrzeć na niego w zupełnie innym świetle. Przyznam, że z każdą kolejną sceną coraz bardziej go lubiłam.

Świat wykreowany przez autorkę jest gęsty od mroku, napięcia i tajemnic. Wampiry i wilkołaki nie są tu romantycznymi istotami znanymi z wielu powieści fantasy, są dzikie, niebezpieczne i kierują się instynktem drapieżników. Nigdy nie wiadomo, kto okaże się sprzymierzeńcem, a kto wrogiem.

Do tego dochodzi świetny klimat, chłód nocy, księżycowe światło, nieustanne poczucie zagrożenia. Jest brutalność, krew i walka o przetrwanie, ale pojawia się też subtelna nuta romantyzmu, która nadaje historii emocjonalnej głębi.

Styl autorki sprawia, że książkę czyta się bardzo płynnie. Fabuła jest dynamiczna, napięcie nie spada, a kolejne wydarzenia potrafią naprawdę zaskoczyć.

To jedna z tych historii, które czyta się z rosnącym napięciem, zadając sobie jedno pytanie:

co wydarzy się dalej?

A kiedy docieramy do ostatniej strony, zostaje jeszcze jedna myśl:

Przed przeznaczeniem nie da się uciec.

Dlatego właśnie kocham fantastykę, za światy, w których wszystko jest możliwe, za bohaterów, którzy mimo przeciwności nie przestają walczyć, i za emocje, które potrafią całkowicie pochłonąć czytelnika.

„Sangariel. Zew Księżyca” to mroczna, intensywna i wciągająca opowieść o sile, przeznaczeniu i odkrywaniu własnej mocy.

Jeśli lubicie historie pełne:

🌙 mrocznego klimatu

🩸 niebezpiecznych światów

🐺 wilkołaków i wampirów

✨ potężnej magii

🖤 silnych, charyzmatycznych bohaterów

— zdecydowanie powinniście sięgnąć po tę książkę.

Bo kiedy księżyc wzywa…

nie ma już odwrotu.

A teraz czekam na więcej.

Dziś przychodzę do Was z fantastyczną historią, która towarzyszyła mi przez ostatnie dni i skradła moje serce od pierwszej strony.

Zaglądając do mnie, widzicie, że ostatnio na blogu pojawia się sporo polskiej fantastyki, co uważam za duży plus i muszę tu przyznać, że za każdym razem daję się zaskoczyć czymś nowym i totalnie nieszablonowym. Nie inaczej jest z najnowszą powieścią Kamili Szczepańskiej- Górnej, której pióro szczerze uwielbiam i za każdym razem, gdy sięgam po jej nową powieść, mam gwarancję, że dostanę dzieło dopieszczone w każdym nawet najdrobniejszym szczególe. Tak samo jest w przypadku "Sangariel..." znalazłam tutaj wszystko to, co kocham w tego typu książkach, w szczególności silne, nieszablonowe i niewyidealizowane postacie, które generują ogromne emocje od początku do samego końca.

Kamila Szczepańska- Górna stworzyła niezwykłą opowieść, w której nie brakuje epickich potyczek pomiędzy wilkołakami a wampirami, podróży między światami, widzeń przyszłości, klasycznych potyczek między dobrem i złem, klątw i tajemnic, które wychodzą na światło dzienne w najmniej spodziewanych momentach. Wszystko to doprawiane nutką romansu sprawia, że nie sposób oderwać się od lektury

Autorka pięknie podkreśliła, czym jest prawdziwa miłość, która pokonuje wszystkie przeszkody w tym tę największą, wydawałoby się nie do przekroczenia- śmierć, a także prawdziwa przyjaźń i wzajemne poświęcenie tych, którym przyszło stanąć ramie w ramię, by bronić swoich wartości i ideałów, by uratować to, co wydaje się nie do uratowania.

Autorka pisze o poszukiwaniu swojego własnego "JA", o wewnętrznych demonach, które gnają człowieka do poszukiwań i odkrywania prawdy o sobie, o tęsknocie za czymś nie do końca znanym, a jednak tak bardzo bliskim i nierozerwalnym z naszą przeszłością, teraźniejszością i niejednokrotnie przyszłością. Jestem pod wrażeniem tej powieści, bo nic tu nic nie jest oczywiste, a dobro nie zawsze jest do końca dobre i taka sama sytuacja ma się ze złem, bo wszystko zależy od tego, z której strony "barykady" staniemy, kogo posłuchamy i spojrzymy na ten sam problem jego wzrokiem.

Autorka obrazowo i bardzo szczegółowo opisuje stworzony przez siebie świat, snuje opowieść ciepło i pomimo wielu trudnych tematów i poruszających sytuacji niesie nadzieję na to, że ostatecznie wszystko jakoś się poukłada, a ten, który się pogubił, ma szansę wrócić na dobrą ścieżkę.

Jest to historia, która porywa i zaskakuje od pierwszych stron, a im dalej zagłębiamy się w fabułę, tym bardziej staje się ona ciekawsza, bardziej intrygująca i podsycająca niepokój o dalsze losy postaci, zostawia czytelnika z pytaniem o to, co jest nam przeznaczone i jak to przeznaczenie się wypełni.

Nie brakuje tu intryg, zagadek i tajemnic, które domagają się ujrzenia światła dziennego.

Czytelnik angażuje się w tę historię do tego stopnia, że trudno jest wyrokować, kto jest przyjacielem a kto nie, momentami zaczyna się podważać intencje bohaterów, całkowicie tracąc czujność, a oni to doskonale wykorzystują, przybierają maski, udowadniają, że każdy nosi w sobie kilka obliczy.

Postacie są ciekawe, bardzo złożone, każda z nich to indywiduum, nie ma tu nikogo, kto jest nudny lub robi tylko za przysłowiowe tło. Każda z nich obdarzona jest unikatowymi cechami, przez co nie zlewa się z otoczeniem, jest wyrazista i niepowtarzalna.

Sam styl Autorki jest płynny i bardzo przyjemny. Autorka nie popada w logiczne sprzeczności, choć emocjonalnej skrajności tu nie brakuje, fabuła jest przemyślana w najdrobniejszym szczególe i fantastycznie poprowadzona. Mistrzowsko rozmieszcza punkty zwrotne, są one tajemnicze, ciekawe i bardzo, bardzo zaskakujące.

Książka liczy 320 stron, cechuje ją ład, porządek i dbałość o każdy szczegół, to też sprawia, że bardzo lekko i z wielką przyjemnością poznajemy tę historię, stając się tym samym jej częścią.

Z wielką przyjemnością poznam ciąg dalszy tej powieści, bo wróbelki ćwierkają, że taka już nadchodzi. Przyznam, że bardzo mnie ta informacja ucieszyła, bo zakończenie tej części zostawia czytelnika z wielkim niedosytem.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak to historia, która niesie w sobie uniwersalne prawdy i wartości, dlatego też każdy w niej się odnajdzie. Jest to wciągająca opowieść o odwadze i poszukiwaniu własnej tożsamości, która zabiera czytelnika w tajemniczy świat, gdzie ludzie, wilkołaki i wampiry potrafią połączyć swoje moce, stanąć po jednej stronie i ruszyć do walki o świat jakiego pragną.

"Sangariel. Zew Księżyca" to pierwszy tom rozpoczynający nową serię fantasy z domieszką romansu autorstwa Kamili Szczepańskiej-Górnej.

Autorka, tak i jak w poprzednich swoich książkach postawiła na silną postać kobiecą, która tym razem podniesie ciśnienie wampirom i wilkołakom, którzy za wszelką cenę będą dążyć do tego, aby przekabacić ją na swoją stronę. Jesteście ciekawi, któremu gatunkowi to się uda? A co na to Elektra, główna sprawczyni tego zamieszania?

Zapraszam Was do świata, gdzie "niby" mężczyźni mają władzę dopóki nie spotkają przeciwniczki równej sobie, a wyobrażenia o ich wielkości zostaną poddane wątpliwości ❤️‍🔥

Wyobraźcie sobie, że "przez przypadek" trafacie do zupełnie innego świata. Pełnego nadprzyrodzonych istot i wewnętrznych konfliktów, a pośród tego wszystkiego jesteście Wy. Każda ze stron wierzy, że jak wejdzie w Wasze posiadanie to w ich świecie w końcu nastąpi równowaga. I w końcu zadajesz sobie pytanie... Gdzie w tym wszystkim jestem ja i to czego ja chcę? I o co tu, do cholery chodzi!

"Sangariel. Zew księżyca" to mroczne romantasy przesiąknięte tajemnicami, emocjami i scenami napięcia, gdzie wszystko to daje nam przepis na naprawdę udaną lekturę. Autorka wraz z główną bohaterką wrzuca nas w mroczny świat, gdzie odkrywanie swojej nowej tożsamości będzie dla niej i dla nas nie lada wyzwaniem, które wywoła gęsią skórkę, a momentami i przyspieszone bicie serca.

Pisarka z ogromną precyzją dawkuje nam informacje, a napięcie pomiędzy postaciami wzrasta z każdą przewróconą przez nas stroną. Nie znajdziemy tu spektakularnych opisów krajobrazów (z czego ja osobiście jestem zadowolona), ale stworzyła świat i jego całą otoczkę w sposób, który robi wrażenie i pobudza wyobraźnię. W książkach Kamili oczywiście nie mogło zabraknąć wybornego humoru, który często rozładowuje już i tak napiętą atmosferę.

Styl autorki jak zwykle jest przyjemny i lekki w odbiorze. Bohaterowie zostali stworzeni z ,nam mogłoby się wydawać, łatwością a ich dialogi są naturalne i idealnie wpasowujące się w całość opowieści. Pisarka nie omieszkała poruszyć ważnego tematu jakim jest Ptsd co nadaje całej powieści głębszego znaczenia.

Jak wspomniałam wcześniej, jest to pierwszy tom z serii, więc przed nami jeszcze wiele do odkrycia, ale wiem, że czeka nas niesamowita przygoda ❤️‍🔥

Nigdy nie odmawiam polskiej fantastyce, a już na pewno nie odmówię historii z wilkołakami i wampirami w tle. Kamila Szczepańska-Górna zaoferowała czytelnikom prawdziwą, surową fantastykę. Połączenie nadprzyrodzonych istot z wojskowym rygorem i światem współczesnym, przenikającym do tego fantastycznego, dało mieszankę wybuchową, w tym najlepszym tego słowa znaczeniu.

“Sangariel. Zew Księżyca” rozpoczyna się spokojnie, Elżbieta “Elektra” Zakrzewska kochała wojskowy rygor, adrenalinę i dyscyplinę, to był jej sens życia. Jednak nie każdy rozumiał jej chęć powrotu na pole walki. Nie dostała pozwolenia powrotu do służby, co popchnęło ją w poszukiwania czegoś, co pozwoli jej przemyśleć dalsze kroki w życiu. Znalazła dwa księżyce i istoty, które wydają się bardziej mroczne niż to, co do tej pory poznała w swoim życiu. Wilkołaki, wampiry i tajemnicze Sangariel, które nie powinny już żyć, a jednak jedna z nich pojawiła się, przynosząc jednym nadzieję, a w innych wywołując poczucie zagrożenia.

Autorka w genialny sposób przedstawiła postać Elektry. Elektra jest prawdziwą bad girl, która nie pozwoli sobie w kaszę dmuchać. Kocham jej wojskowy tok myślenia i to, jak jest twarda i nieustraszona. Jest jedna bohaterka z książek Moniki Lech, która dorównuje Elektrze i wierzcie mi, jest to naprawdę spory ukłon do autorki, że udało się jej stworzyć tak genialną bohaterkę.

Zdecydowanie podoba mi się to, że autorka zbytnio nie romantyzuje istot nadprzyrodzonych. Mamy tu coś na miarę romansu, jednak nie mogę nazwać tej książki romantasy. Tu historia skupia się na historii wilkołaków, wampirów i Sangariel, a nie na romansie, miłości i uczuciach.

Jest to książka, od której ciężko się oderwać, a mroczny i rygorystyczny świat w pełni pochłania czytelnika. Żałowałam tylko, że książka jest tak krótka, ponieważ z przyjemnością zostałabym na dłużej w tym świecie. Z utęsknieniem czekam na kolejny tom, ponieważ jest to historia, która na długo zostaje w głowie. Dziękuję bardzo autorce i wydawnictwu Erxos, za możliwość poznania tej historii.