Marsjanin

Książka jest eksperymentalnym i rzadko spotykanym jeszcze tworem napisanym w formie dziennika. Wcześniej spotkałem się z podobnym schematem w powieści "Troje" Sary Lotz. Pierwsze pięć rozdziałów jest w całości złożonych z wpisów dziennika marsonauty i zasadniczo nie czuje się niczego dziwnego w czytaniu wspomnień porzuconego w samym środku czerwonej pustyni człowieka, któremu kończy się w zasadzie wszystko - poza wyszukanym dowcipem. Później jednak powieść się rozwija. Autor przenosi akcję na Ziemię do centrum NASA, gdzie możemy śledzić na bieżąco poczynania Watneya oczami innych ludzi - pojawia się zatem narracja trzecioosobowa. Watneya obserwuje cały świat, ponieważ gdy do wiadomości publicznych dotarła informacja o pozostawieniu na czerwonym globie samotnego człowieka, cała ludzkość zaczęła śledzić jego poczynania i mocno mu kibicować. Ten aspekt powieści autor oddał idealnie.

Nie znaczy to jednak, że "Marsjanin" to tylko na sucho spisany dziennik jedynego człowieka na Marsie z adnotacją w wiadomościach kanału 1. Książka składa się z kilku części - poza wspomnianymi zapisami jest również szereg dialogów pomiędzy bohaterami na Ziemi, a także załogi powracającego z Marsa statku. Ten, kto oglądał "Apollo 13" odnajdzie znajome elementy, takie jak opisy technologii, sposoby działania urządzeń budowanych do badania kosmosu, czy w końcu burze mózgów trwające całe noce, podczas których inżynierowie z NASA zastanawiają się jak z kilku rzeczy i taśmy klejącej stworzyć np. filtr do powietrza czy jak przebudować łazik kosmiczny, aby spełniał wymogi długiej podróży. Sporo z tych detali został oczywiście uproszczone - tak jak żaden film, którego akcja odbywa się w kosmosie via wspomniany wcześniej "Gravity" czy "Kosmiczni kowboje" z rzeczywistym trzymaniem się praw fizyki ma zwykle niewiele wspólnego.

Generalnie jest to kawał dobrej roboty. Znakomicie poprowadzona fabuła, wielowątkowa, ze spojrzeniem z kilku różnych perspektyw. Historia ujęta w powieści jest oczywiście ciekawa, ale niekoniecznie nowatorska, pomimo że rękoma Marka autor produkuje paliwo i tlen, czy nawet wodę za pomocą aparatury chemicznej, to jednak fabuła posiada kilka luk. Sporym zdumieniem jest późniejsze przyśpieszenie akcji, ale trudno oczekiwać, aby w 400 stronach zawrzeć wpisy dziennika i ważniejsze wydarzenia z okresu półtora roku.

Natomiast mistrzostwem są napisane przez autora postacie, przede wszystkim osoba Marka Watneya. Może miejscami zabawna na wyrost, ale to postać która na długo zapadnie w pamięci. Jego poczucie humoru jest wielkim plusem książki, i tak naprawdę w przeplocie z nawiedzającymi go klęskami - sukcesem "Marsjanina". Ciekaw jestem gry Damona, ale pokazał ON już w "Interstellar", że w skafandrze kosmonauty wygląda wiarygodnie.

[Adres usunięty]

Doskonała książka, której bohater nie da się nie lubić i uczy, w jaki sposób z dowcipem i pozytywnym nastawieniem można iść przez życie. Nawet jeśli wydaje się, że rzuca nam ono same kłody pod nogi.

Mark Watney jest jednym z członków załogi wysłanych z misją na Marsa. Ogromna burza pisakowa sprawiła, że załoga musiała się szybko wycofać. Doszło do wypadku, w którym drut od anteny przebił skafander mężczyzny. Ekspedycja odleciała z Marsa... a Watney został. Sam, bez większych zapasów wody i żywności a przede wszystkim bez łączności z Ziemią. Wszyscy są niemal pewni, że facet jest już martwy. Aż a centrum NASA pojawiają się dziwne zdjęcia z satelity ulokowanego w pobliżu Marsa. Niewielkie niezgodności z dotychczasowym obrazem budzą wątpliwości i pytania. Czyżby Watney jednak przeżył?

Jeśli tak to jak długo uda się utrzymać tako stan? Czy można mu w ogóle jakoś pomóc?

Nie jestem w stanie stwierdzić czy była lepsza od ,,Projektu Hail Mary"🤭chyba nie 😁co nie znaczy, że byla zła. O nie, czytało sie tę historię świetnie. Cała fabuła jak i akcjia były niesamowicie wciągające i emocjonujące. Choć mam jedno zastrzeżenie... facet miał za dużo szczęścia. To znaczy patrząc na całość to może ja się czepiam, bo wiecie no samemu na Marsis, bez perspektyw na przyszłość, absolutnie żadnych. Ale te jego przypadki i wypadki to były takie trochę, no słabe. Chociaż nie powiem, żebym nie najadła się kilka razy strachu w czasie lektury. Jednak na końcówce to już chyba autor poleciał po całości 😅ale może tak można, ja z fizyką jakaś nigdy się nie zaprzyjaźniłam. Dla mnie to czarna magia, a po drugie to powieść sci-fi, to czego ja wymagam 🙈niemniej nie zmienia to faktu m, że historia jest niebywale zdumiewjaca jak i emocjonująca. Kurczę, w sumie to jestem pełna podziwu dla głównego bohatera, bo ja to bym chyba od razu poszła na skróty i nawet nie próbowała za bardzo. A Watney mało tego, że miał ogromną wolę przetrwania, masę pomysłów (niektóre trochę szalone, ale w sumie co miał do stracenia) to jeszcze potrafił rzucić niewybredny komentarz czy żarcik. Dla mnie, mimo tych pewnych niedociągnieć jakie kłuły mnie po oczach, książka była bardzo dobra 👌

Oczy miliardów ludzi skierowane są na Marka Watneya, człowieka, który żyje sam na Marsie. Zdążyli mu już wyprawić pogrzeb. Nikt się nie spodziewał, że ten młody inżynier dokona niemożliwego - przeżyje burzę piaskową, która zmusiła pozostałą część załogi do ucieczki. Cały świat staje na głowie, jak pomóc Markowi przetrwać w kosmosie. Nie liczą się pieniądze, hierarchia społeczna, pakty międzynarodowe. Liczy się tu i teraz, aby sprowadzić go za wszelką cenę do domu.

To, co przeżywa Mark jest niewyobrażalne. Umarłabym pewnie po jednym dniu😅, a ON każdego sol (marsjańskiego dnia) udowadnia, ile jest w stanie zrobić człowiek, żeby przetrwać. Fantastyczny facet, lepszy niż James Bond. Sama książka napisana jest głównie w postaci dziennika. Mark pisze w nim wszystko to, co przeżywa i to, co może pomóc w późniejszych misjach na Marsa. Wcale nie przeszkadzały mi fachowe opisy, a wręcz przeciwnie. Zazdrościłam mu tej inteligencji, która pozwalała mu przetrwać każdy kolejny dzień. Masa emocji, odczuwałam fabułę całą sobą. Tym bardziej będę wyczekiwać nowej książki autora. Wam za to gorąco polecam. Nie lubuję się w sf, ale ta książka rozwaliła mnie na maksa. Teraz tylko trzeba obejrzeć film.

"Marsjanin" to bardzo dobra książka, która sporo już czekała na swoją kolej. Muszę przyznać, że zależało mi również na obejrzeniu ekranizacji, bo chciałam mieć pełen obraz. No i teraz z czystym serduchem mogę polecić zarówno książkę jak i film. Oczywiście "Marsjanin" to dość specyficzna książka ze względu oczywiście na terminologię i wiele treści, które nie są naszym chlebem powszednim. Przyznam - czasami mnie to męczyło i nudziło. Jednak główny bohater, który jest przesympatyczny i cechuje się niesamowitym poczuciem humoru ujął mnie swoim sposobem bycia od samego początku. Sam przekaz książki, morał jaki z niej wypływa, do tego ogromna dawka wiedzy. Czego chcieć więcej? Nic mi już nie było potrzebne poza ekranizacją. Już dawno żadnej nie byłam tak mocno ciekawa - zastanawiałam się jak to zostanie rozegrane na ekranie. Mogę tylko powiedzieć, że film oddaje wszystko to, co powinien. W moim odczuciu idealnie współgra z tym, co było w książce. Aktorzy pasowali mi idealnie. Ponadto mimo, iż wiedziałam co się wydarzy to gra aktorska Matta Damona wycisnęła ze mnie falę łez.

Koniecznie obejrzyjcie i przeczytajcie 🚀 Warto

Po kilku dniach badań na Marsie kilkuosobowa załoga "Hermesa" z powodu zbyt silnej burzy piaskowej zmuszona jest opuścić Czerwoną Planetę. Podczas tej pospiesznej ewakuacji jeden z astronautów, Mark Watney, zostaje ranny i gubi się w marsjańskim pyle. Jego skafander zostaje uszkodzony, a bioczujniki nie odnotowują żadnych oznak życia. Pozostali pasażerowie "Hermesa" uciekają z Marsa, przekonani o tragicznej śmierci swojego przyjaciela. Mark jednak żyje. Pytanie tylko, czy uda mu się przeżyć, zanim nadejdzie pomoc.

"Marsjanin" to w zdecydowanej części dziennik astronauty, pisany w pierwszej osobie przez Marka Watneya. Mark nie jest pisarzem, lecz inżynierem i botanikiem, więc język, którym się posługuje, nie jest literackim majstersztykiem. Jego wpisy w dużej mierze sprowadzają się do relacji w stylu "Najpierw zrobiłem to, a potem tamto. A jutro zrobię znowu to". Z tej schematyczności nudą wcale jednak nie wieje, bo surowy klimat Marsa co rusz szykuje Watneyowi serię zaskakujących niespodzianek. Ponadto wpisy w dzienniku to niezła kopalnia wiedzy dla wszystkich zainteresowanych pojazdami kosmicznymi, fizyką, chemią i matematyką w wydaniu międzyplanetarnym. Fakt, prócz tych wszystkich mózgożernych obliczeń przydałoby się nieco więcej przemyśleń i refleksji samego Marka; wszak jest to człowiek oddalony od najbliższej żywej istoty o miliony kilometrów. No cóż, najwidoczniej autor "Marsjanina" postanowił wykreować nam bohatera twardo stąpającego po ziemi (a raczej po Marsie...), niż romantyka nostalgicznie i do znudzenia rozpamiętującego swoje beznadziejne położenie. Świetnym dopełnieniem pamiętnika są ironiczne komentarze samotnego astronauty, będące jednocześnie dobrze wyważoną "przypominajką" o tym, że Mark Watney to nie maszyna nastawiona na przetrwanie, lecz człowiek z krwi i kości, w dodatku taki, którego nie sposób nie lubić.

Prócz części pamiętnikarskiej autor raczy nas trzecioosobową narracją opisującą działania w siedzibie NASA od chwili, gdy cały świat dowiaduje się, że Mark Watney nie tylko żyje, ale i ma szanse na powrót do domu. Coraz częstsze przeskoki z Marsa na Ziemię zwiastują pewną przewidywalną oczywistość - że kontakt między tymi obiema planetami zostanie nawiązany, a Mark szczęśliwie wróci do domu. Choć koniec historii o "Marsjaninie" przewidywalny jest prawie od samego początku, to zdaje się, że tylko takie zakończenie wydaje się być właściwe. Bo gdyby Andy Weir siłami brutalnego kosmosu uśmiercił swojego bohatera, zabiłoby to nie tylko Marka, ale i całą tę niezwykłą pod każdym względem opowieść.

"Marsjanin" to mówiąc w dwóch słowach świetna lektura; taki Robinson Crusoe w kosmosie, ale zdecydowanie ciekawszy, bardziej pozytywny, bardziej ludzki, pełen nadziei i pełen tego, czego na co dzień niejednemu z nas brakuje - życiowego optymizmu.

,,Ludzie ze skazą są niebezpieczni. Wiedzą, że potrafią przetrwać”. – Josephine Hart

Niespodziewana burza piaskowa sprawia, że załoga misji Ares 3 musi w trybie natychmiastowym opuścić Czerwoną Planetę. Podczas ewakuacji dochodzi jednak do wypadku: jeden z członków załogi – Mark Watney – zostaje ranny i znika z pola widzenia towarzyszy. Pośpieszne poszukiwania nie przynoszą skutku, a niebezpieczeństwo związane z burzą zmusza załogę do startu. Przekonani o śmierci Watneya astronauci ruszają w drogę, a NASA obwieszcza światu, że misja się nie powiodła. Nikt w kosmosie nie wie, że Mark Watney nadal żyje. I że został całkiem sam.

,,Jestem zdany na siebie”.

Mark nie należy do osób, które szybko się poddają. Po opatrzeniu ran i wstępnej kalkulacji, zdaje sobie sprawę, że ma szansę przetrwać. Udaje się do Habu – jednostki mieszkalnej z funkcją podtrzymywania życia – by po kilku minutach skomplikowanych obliczeń zdać sobie sprawę, że ma szansę na przeżycie zaledwie trzydziestu jeden dni. Czas, który jest zdecydowanie zbyt krótki, aby można było uratować człowieka oddalonego od Ziemi o miliony kilometrów. Jedyne, czego Watney ma w nadmiarze, to wola przetrwania. Jednak czy to wystarczy, by przeżyć w miejscu zapomnianym przez samego Boga?

,,(…) zrobili to dlatego, że każda istota ludzka ma podstawowy instynkt, który każe pomagać drugiej istocie ludzkiej znajdującej się w potrzebie. Czasem może się wydawać, że tak nie jest, ale to prawda”.

Historia powstania książki znacznie różni się od standardowych procedur wydawniczych. Sam autor nie spodziewał się wielkiego sukcesu po opowieści, która początkowo była jedynie krótkimi fragmentami publikowanymi na blogu. Szczegółowe i specjalistyczne podejście do warunków życia na Marsie sprawiło jednak, że pomysł Weira znalazł sobie wielu zwolenników i po latach ,,Marsjanin” został wydany w formie eBooka. To właśnie wtedy okazało się, że Weir stworzył prawdziwe dzieło – książka rozchodziła się jak świeże bułeczki. Dziś ,,Marsjanin” znany jest jako amerykański bestseller, który wzbudza zachwyt na całym świecie. W 2015 roku światło dzienne ujrzy również ekranizacja powieści, w której skazanego na zagładę astronautę zagra znany z filmu ,,Buntownik z wyboru” Matt Damon.

[Adres usunięty]

Pomimo wielu opisów technicznych napisana tak, że nawet to nie denerwuje, jedynie daje do myślenia ile trzeba wiedzieć i jak być wszechstronnie zaradnym by przetrwać nawet w tak skrajnych warunkach jakie posiada Mars. Wiemy że laik by tam nie trafił, jedynie ktoś z odpowiednim wykształceniem. Ale mimo wszystko teksty głównego bohatera w jego dzienniku nieraz sprawiły, że się śmiałam. Filmu jeszcze nie widziałam i dobrze tak lepiej. Jedynie co mogę dodać warto przeczytać. Dobra rozrywka.

🦾 Potężna burza piaskowa zmusza całą załogę do jak najszybszej ucieczki z Marsa. Ranny Mark Watney odzyskuje przytomność. Okazuje się, że został na Marsie zupełnie sam. Jego zapasy są znikome, obóz został zniszczony i co najważniejsze nie ma kontaktu z Ziemią. Ma świadomość, że zarówno jego załoga jak i sztab, który znajduje się na Ziemii są przekonani o jego śmierci. Jest zdany wyłącznie na siebie. Jego przetrwanie zależy od determinacji, wiedzy, umiejętności i pomysłowości. Na każdym kroku czyhają śmiertelne zagrożenia. Jednak Mark ma w sobie ogromną wolę życia. Rozpoczyna nierówną walkę o przetrwanie.

🦾 Książki, których akcja rozgrywa się w kosmosie są dla mnie niebywale pasjonujace. To co nieznane i nieokryte ma w sobie ogromną siłę przyciągania. ,,Marsjanin" przenosi nas na Czerwoną Planetę i pokazuje jej najbrutalniejsze oblicze. Mark Watney toczy nieustanną walkę o każdy dzień (lub sol, jeśli weźmiemy pod uwagę marsjańskie jednostki czasowe). Główny bohater jest niezwykle sprytny i błyskotliwy. Dzięki ogromnej wiedzy potrafi efektywnie wykorzystać dostępne mu materiały. Poznając zapiski z jego dziennika widzimy w nim ogromną wolę życia, ale też doskwierającą mu samotność. Zupełne odcięcie od świata cywilizacji było upiornym doświadczeniem. Jestem niesamowicie zafascynowana tą książką. Nie ważne, że nierozumiałam połowy zagadnień związanych z chemią i fizyką. Najważniejsze, że nie mogłam się oderwać od tej książki.

🦾 Akcja ,,Marsjanina" przebiega bardzo dynamicznie. W ciągu kilku sekund może wydarzyć się absolutnie wszystko. Książka jest napisana w bardzo specyficzny i sarkastyczny sposób. Myślę, że to ten rodzaj humoru, który nie przekona do siebie wszystkich czytelników, ale zdecydowanie warto dać mu szansę i przekonać się czy Mark Watney poradził sobie na Marsie.

Powieść Andy'ego Weira jest fenomenalna. Właśnie takiej książki potrzebowałam, żeby wreszcie wskoczyć z powrotem w mój czytelniczy świat.

Mark Watney jest członkiem marsjańskiej ekspedycji. Burza piaskowa zmusza ekipę do opuszczenia Czerwonej Planety. Mark zostaje ciężko ranny. Kiedy odzyskuje przytomność, orientuje się, że został sam. Na domiar złego po przejściu wichury obozowisko jest w fatalnym stanie. Pozostało niewiele żywności. Poziom tlenu też nie jest zadowalający. O kontakcie z Ziemią nie ma nawet co marzyć. Niestety, zarówno koledzy Marka jak i NASA są przekonani, że mężczyzna nie żyje, a zatem są marne szanse na to, aby ktokolwiek zorganizował misję ratunkową. Mark ma dwie opcje. Albo poddać się i umrzeć, albo walczyć o przetrwanie, chociaż graniczy to z cudem...

"Marsjanina" zaczęłam czytać już jakiś czas temu, jednak obowiązki nie pozwoliły mi go dokończyć. Bardzo byłam z tego powodu niepocieszona, ale co zrobić... Na szczęście teraz przyszło mnóstwo wolnego czasu i tak oto udało mi się dotrzeć do ostatniej strony tej fantastycznej książki. Jestem nią zachwycona. Dawno nie przeczytałam powieści, która zrobiłaby na mnie takie wrażenie jak "Marsjanin". Nigdy nie przepadałam za kosmicznymi podbojami w literaturze. Pierwszy raz przełamałam się przy "Chórze zapomnianych głosów" Remigiusza Mroza i drugi właśnie przy "Marsjaninie". Cóż mogę napisać? Po prostu zakochałam się w tej książce.

Mark Watney stał się moim ulubionym bohaterem. Uwielbiam go za jego odwagę, ducha walki, a przede wszystkim za niesamowity charakter. Uwagi, jakie notował w swoim dzienniku, nie jeden raz doprowadziły mnie do śmiechu, chociaż jemu samemu z pewnością do śmiechu nie było. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, w jaki sposób dzień za dniem walczył o to, aby przeżyć. Mało kto dałby radę dokonać tego, co on. Przede wszystkim nie każdy człowiek ma taką wolę życia, jaką miał Mark.

Oprócz wspaniałego głównego bohatera na wielki plus oceniam to, w jaki sposób autor opisał wszelkiego rodzaju technologie użyte w trakcie marsjańskiej misji. Przeciętny człowiek nie wyobrażałby sobie, że tak skomplikowane urządzenia mogą w ogóle istnieć. Mało tego ogrom wiedzy, jakim wykazywała się cała ekipa, a zwłaszcza Mark, sprawił, że miałam ochotę im wszystkim pogratulować geniuszu. Uwielbiam mądrych, inteligentnych ludzi, dla których nauka jest pasją.

"Marsjanin" jest świetną książką, którą z całą serdecznością polecam każdemu czytelnikowi. To wspaniała powieść ukazująca walkę o życie, determinację, odwagę. Nie należy także zapominać o niezwykłym poczuciu humoru głównego bohatera. Z pewnością nie będziecie żałować, gdy już po nią sięgnięcie po tę lekturę. Książka wciągająca bez reszty. Pełna zwrotów akcji. Trzymająca w napięciu na każdym kroku.

[Adres usunięty]

Skolonizować Marsa, czemu nie? Tego jeszcze nie było!

"Marsjanin" od samego początku mnie zaskakiwał. Trzymał w napięciu. Do końca nie wiedziałam, czy główny bohater, Mark Watney przeżyje. Jest to bardzo dobra książka, która nie tylko wciąga, ale także fascynuje, sprzedaje wiele ciekawych informacji związanych z nauką, Wszechświatem, pracą astronautów i tym, jak kurczę, można egzystować na… Marsie.

Mark Watney ma pecha i to ogromnego. Podczas marsjańskiej ekspedycji, w wyniku burzy piaskowej i niefortunnego wypadku, zostaje sam na Czerwonej Planecie. Bez ekipy, ranny, ze zniszczonym przez wiatr obozem, małą ilością powietrza, jedzenia i ogólnie w trudnych warunkach – musi przeżyć, choć każdy w NASA myśli, że jest martwy. Nie ma łączności, nawet gdyby sztab w Houston odkrył, że Mark żyje, to i tak do kolejnej misji ratunkowej zabraknie mu wody i żywności. Czy przez te niewygodne fakty się podda? Absolutnie nie! Ma przecież swój dyplom z botaniki, wiele pomysłów i silną wolę, aby przetrwać, choć Mars nie gra fair…

Książka jest jedną z lepszych – gdy kładłam się spać, to o niej myślałam i również wtedy, gdy się budziłam. Chodziła mi po głowie przez cały czas. Autorowi udało się genialnie zbudować dynamikę akcji i to napięcie! – cały czas martwiłam się o losy bohatera. Za każdym razem, jak już miałam nadzieję, że Markowi uda się wyjść cało z danej sytuacji, to znowu obrywał czymś, co mogło bardzo szybko doprowadzić do jego śmierci. Dawno tak nie przeżywałam książki, nie denerwowałam się tym, jak autor dalej poprowadzi historię i co czeka mnie po przewróceniu następnej strony.

Bałam się, że pisarz rzuci nas trochę na głęboką wodę. Nic takiego się nie stało – książkę rozpoczął wstępem, a później akcja biegnie już błyskawicznie. Narracja prowadzona jest na samym początku z punktu widzenia głównego bohatera, aby później ukazać inną perspektywę – Weir serwuje nam powrót na Ziemię i opisuje to, jak NASA odkryło, że Mark żyje. A więc to, co dzieje się na Marsie i na naszej planecie przeplata się w kolejnych rozdziałach. Tak samo narracje, gdy mamy Marka to jest pierwszoosobowa, a gdy pracowników NASA – wówczas zmienia się na trzecioosobową. W książce zostało to wszystko bardzo płynnie przedstawione – z jednej strony wiemy o tym, co w danej chwili myśli Mark, ale także mamy szerszy obraz tego, co dzieje się u reszty postaci.

Co jest jeszcze ważne. Mark prowadzi coś w stylu dziennika. I robi to doskonale. Gdyby ogłoszono konkurs na najbardziej zabawnego i ironicznego bohatera, to Watney miałby pierwsze miejsce bez żadnego problemu. Jego cięty język, poczucie humoru, to jak podchodził do wielu swoich utarczek z Marsem, jest jednym z największych atutów książki. Przez to nie tylko siedzimy jak na szpilkach, bo nasza ulubiona postać może zginąć, ale też co jakiś czas wybuchamy śmiechem. Weir stworzył postać, którą nie da się nie lubić, która podczas czytania staje się twoim najlepszym kumplem i trudno się z nią rozstać.

W "Marsjaninie" pojawia się wiele nauki. I to kolejny plus dla autora, że udało mu się wcisnąć tyle szczegółów, choć w sumie mógł to pominąć, jak np. zrobiono w filmie (co dla mnie było jego największym minusem). Szczegóły są tutaj bardzo istotne, przez nie Mark może w każdej chwili umrzeć. Dlatego też Weir podaje wszystkie wyliczenia, opisuje każde działanie bohatera, podchodzi do tej historii, jak do czegoś, co rzeczywiście mogłoby się wydarzyć, a więc staje się ona bardziej prawdopodobna. Dla takiego laika jak ja, czytanie o pracy astronautów, przedstawionej w tak realistyczny sposób było czymś po prostu fascynującym, tak, że teraz mam ochotę kupić sobie kolejną książkę, ale bardziej naukową, właśnie o podróżach w kosmos.

Marsjanin to powieść, którą mogę polecić wszystkim. Patrząc na opis, od razu myśli się, że jest to powieść bardziej dla mężczyzn. Zgodzę się z tym, ale także nie jedna kobieta zainteresuje się historią Marka. Bo ma w sobie humor, jak i napisana jest bardzo dobrym językiem, czyta się ją błyskawicznie. Polecam także młodzieży, może Marsjanin będzie dla nich inspiracją?

Ostatnio kosmos stał się bardzo popularny. Każdy z nas pamięta historyczny skok ze stratosfery Felixa Baumgartnera, co rusz słyszymy o nowych odkryciach NASA. Powstają także filmy, o których było głośno – Grawitacja, Interstellar, a teraz Marsjanin. Siłą historii Marka Watney jest to, że podczas czytania staje się ON nam bliski, cały czas zadajemy sobie pytanie – przecież po tym wszystkim ON nie może zginąć? Autor bardzo realistycznie przedstawia tę historię, przez co miałam wrażenie, że to może zdarzyć się naprawdę. I jeszcze to hasło – „On musi wrócić do domu” zawiera w sobie tyle siły i przedstawia ludzi, którzy jednak nie są obojętni na losy innego człowieka.

Polecam, a na pewno nie oderwiecie się od tej książki!

CAŁA RECENZJA: [Adres usunięty]

Marsjanin to taka książka, którą chciałam przeczytać już od dawna. Moja pierwsza książka Andy’ego to Projekt Hail Mary, w której po prostu się zakochałam. Była to też moja pierwsza książka z gatunku sci-fi. No genialna, co tu dużo mówić. Pamiętam, że od razu zaczęłam przeglądać książki tego autora i chociaż wiedziałam, że Marsjanin był na podstawie książki to nie wiedziałam, że to właśnie ten autor. Od razu wpisałam ją na swój TBR. Film - uwielbiam, kocham, oglądałam już niezliczoną ilość razy. Naprawdę. I za każdym razem przyprawia mnie o ciary. Cudo i genialna rola Matta Damona. Złoto i według mnie film, który każdy musi obejrzeć.

Mimo tego całego uwielbienia dla filmu i dla autora jakoś nie miałam gdzie wcisnąć tej pozycji. W końcu stwierdziłam, że najszybciej uda mi się z audiobookiem. Znalazłam na @empikgo, do tego czytający Jacek Rozenek, poszło. Trochę się bałam tego żargonu naukowego, którego w formie audiobooka nie przyswoję tak jak gdybym czytała i mogła sobie na spokojnie coś sprawdzić czy przemyśleć. Zwłaszcza, że słucham audiobooków tylko w aucie. Nie było źle, co naprawdę mnie zaskoczyło. A głos pana Jacka sprawdził się doskonale. Dodatkowo dzięki temu, że tak dobrze znam film to naprawdę dużo łatwiej było mi z wyobrażaniem sobie tego co było opisywane w książce. Nie wspominając o tym, że miałam okazję być w Houston Space Center oraz na przylądku Canaveral w Kennedy Space Cennter (jeśli kiedykolwiek wybierzecie się do USA i będziecie w Teksasie czy na Florydzie to jest zdecydowanie MUST SEE).

Marsjanin to wciągająca od samego początku historia opisująca wyprawy na Marsa, a tu jedną konkretną o nazwie Ares 3, która nagle zostaje ewakuowana ze względu na ekspresowo zbliżającą się burzę. W trakcie ewakuacji załogi do MAV by wylecieć z planety, jeden z astronautów, Mark Watney, dostaje odłamkiem jednego z urządzeń i traci kontakt z załogą. Chociaż decyzja jest ciężka dla komandor Lewis, postanawia ona ratować siebie i resztę załogi - nie ma szans, że Mark wciąż żyje. Na Ziemi zostaje uruchomiona cała procedura. “Nasz astronauta nie żyje, pozostali są w drodze na Ziemię.” Oświadczenia do mediów, poinformowanie rodziny, cała machina procedur. Tymczasem na Marsie Mark się wybudza, przysypany marsjańską ziemią i pozostałościami urządzeń. Żyje. Ocalał i musi zrobić wszystko by przeżyć.

Człowiek na Marsie to coś o czym marzą wszyscy w NASA. Autor opisuje urzeczywistnienie tego pomysłu, jednocześnie tworząc pełną napięcia, grozy i emocji historię człowieka, który musi poradzić sobie z wieloma przeciwnościami (fizycznymi i psychicznymi - w końcu jest sam na niezaludnionej ani przystosowanej do życia planecie, a od ludzkości dzielą go lata świetlne). Mark jest bardzo pozytywnym bohaterem, który mimo wielu utrudnień nie poddaje się. Robi wszystko by przeżyć. Porażki go nie zniechęcają, a wręcz przeciwnie, napędzają do dalszego działania. Pomimo naukowego języka i skomplikowanych opisów czy nazw jest to idealnie wyrównane poczuciem humoru. Wbrew temu co mogło by się wydawać po opisie fabuły jest to naprawdę zabawna książka.

Aż mam ochotę znowu obejrzeć film…

Aż mam ochotę znowu przeczytać Projekt Hail Mary…