Pogrzebany świat. Tom 1

Pochlonelam historie cala soba i bardzo mi smutno, że zakończyła się w taki sposób. Mam nadzieję, że autorka ma w planach napisać druga część :) polecam z czystym sercem bo wciaga i naprawdę ciężko jest się oderwać

Im książka bardziej mi się podoba, tym trudniej pisze mi się recenzję. Bo jak w kilkunastu zdaniach można opisać te wszystkie uczucia i jak w sumie je odpowiednio nazwać? Nie mam pojęcia, ale jedno wiem na pewno - "Pogrzebany świat" to jedna z lepszych powieści fantasy, jaką kiedykolwiek przeczytałam. Nie nastawiałam się na nic. Po prostu zaczęłam czytać i pozwoliłam na całkowite zanurzenie się w świecie, który później tak ciężko było mi opuścić.

Souline z dnia na dzień dowiaduje się o istnieniu magicznego świata. Podziemnego, tajemniczego i mrocznego. Schwytana przez nieludzkie istoty, trafia do królestwa i nagle z bycia zwykłą nastolatką, dziewczyna przemienia się w wojowniczą i waleczną kobietę, która pragnie wrócić z powrotem do domu. Jednak powrót na Powierzchnię nie jest możliwy. Nie dopóki Souline wie o istnieniu jaszczurzej krainy. Z czasem dziewczyna zbliża się do okrutnego króla... Ames zbudował wokół siebie mur, ale spędzając chwile z Souline, ten mur zaczyna pękać...

WOW. WOW. WOW. Magia, walka o przetrwanie, odkrywanie kolejnych sekretów królestwa, przystojny Ames, który tak naprawdę ma dobre serce i wrażliwą duszę... Pokochałam tę książkę od pierwszych stron. Dawno nie czytałam książki, która by wręcz mnie pochłonęła. A w przypadku "Pogrzebanego świata" tak się stało. Autorka naprawdę zaserwowała nam fantastyczną przygodę, pełną romantyczności, ale też brutalności i zwrotów akcji. To opowieść o poświęceniu, o tym, że nawet potwór może skrywać w sobie najpiękniejszą z miłości. Nawet nie mam pojęcia jak, gdzie, kiedy przeczytałam całą książkę. To nie było czytanie. To było przeżywanie. No i oczywiście postać Amesa, którą od razu się zauroczyłam...

Zakończenie mnie zabolało. I to mocno. Wgapiałam się w ścianę przez kilka minut. Chciałam zacząć czytać jeszcze raz. I jeszcze. Bo czułam niedosyt. Chciałam więcej czasu spędzić wśród tych bohaterów i w tym królestwie, który szybko stał się moim domem. Bardzo się cieszę, że to nie jest jednotomówka 🥹 Dajcie się porwać jaszczurom... (dosłownie i w przenośni). Kocham, uwielbiam, wielbię tę książkę nad życie ❤️

Muszę przyznać, że do sięgnięcia po „Pogrzebany świat” skusiła mnie okładka. Teoretycznie po niej nie ocenia się książek, ale mi tak przypadła do gustu, że wiedziałam, że muszę ją mieć na swojej półce i po cichu liczyłam, że wnętrze spodoba mi się równie mocno.

Po zamknięciu książki mam jednak mieszane odczucia i sama nie wiem, co mam o niej sądzić. Z jednej strony przeczytałam ją naprawdę szybko i wciągnęłam się w przedstawione wydarzenia, jednak z drugiej pojawiały się tutaj takie sceny, że zastanawiałam się czy są one napisane na poważnie, czy to jakaś forma żartu. Chyba moje poczucie humoru jest trochę inne i to, co miało być zabawne, dla mnie wyglądało momentami na parodię i nie do końca przypadło mi to do gustu.

Jest to na pewno historia dla miłośników:

- romantasy,

- motywów: wymuszona bliskość, od nienawiści do miłości i slow burn,

- historii z zaskakującym zakończeniem,

- ciekawie wykreowanego świata, który jednocześnie jest łatwy do zrozumienia.

Cały świat przedstawiony jest ciekawie. Nigdy nic podobnego nie czytałam, więc zapoznawałam się z nim z przyjemnością. Autorka stworzyła cały podziemny świat, podzielony na różne królestwa, wymyśliła wiele różnych reguł, mocy czy intrygujących istot. Ta kwestia jest dla mnie na plus.

Co do samego stylu autorki, to muszę przyznać, że początkowo nie przypadł mi on do gustu. Proste zdania, błyskawicznie przedstawianie kolejnych wydarzeń, mało przemyśleń… Wydawał mi się on infantylny, jednak po kilkudziesięciu stronach przyzwyczaiłam się do niego i już później czytało mi się dobrze i szybko.

Największym minusem jest dla mnie główna bohaterka. Souline to dziewczyna, która dopiero wchodzi w dorosłość i starałam się usprawiedliwiać jej zachowania młodym wiekiem, ale ileż można? Na chwilę obecną jest to dla mnie jedna z najgorszych bohaterek, jakie poznałam w książkach w tym roku. Naiwna, lekkomyślna, najpierw działa, a dopiero później myśli i jedyne słowo jakim bym ją określiła, zaczyna się na „G” a kończy na „PIA”. Ja wiem, młoda dziewczyna porwana do magicznego świata i tak dalej, ale to, co ona tutaj wyprawiała, to przechodziło momentami najśmielsze pojęcie. No nie. Zdecydowanie nie jestem fanką tej bohaterki i choć pod koniec stała się trochę bardziej znośna, to i tak nie wzbudziła we mnie sympatii.

Nie jest to na pewno wymagająca lektura. Jest to historia bardzo schematyczna. Mam wrażenie, że ciągle powtarzało się to samo, tylko z innymi bohaterami. 1. Souline robiła coś głupiego, 2. Wpadała w kłopoty, 3. Na ratunek przybywał Ames. Ta książka jest dość krótka, a mam wrażenie, że ten schemat pojawił się chociaż pięć razy i w pewnym momencie zaczęło mnie to po prostu nudzić, bo wiedziałam jak każde takie wydarzenie się skończy.

Podobała mi się jednak relacja romantyczna. Souline i Ames krążyli wokół siebie przez całą książkę, czuć było pomiędzy nimi przyjemne napięcie i całkiem nieźle jest tu przedstawiony motyw enemies to lovers. I ten romans nie jest wpychany na siłę, tylko raczej delikatnie przeplatany z innymi wydarzeniami i ich relacja rozwija się powoli.

Zakończenie mi sugeruje, że będzie kontynuacja, więc jestem ciekawa czy tam zostaną wyjaśnione pewne wątki, bo kilka rzeczy mi tutaj nie gra.

Napisałam całą recenzję i nadal nie wiem czy ta książka mi się podobała czy nie. W moim odczuciu była po prostu w porządku. Pojawiają się elementy, które przypadły mi do gustu, ale i takie, przez które wywracałam oczami.

Jeżeli lubicie dość lekkie romantasy, z ciekawym światem, które nie jest wymagające i całą książkę można przeczytać w kilka godzin, to możecie się skusić na „Pogrzebany świat”. Ja nie do końca mogę ją polecić, bo zbyt wiele mam uwag, jednak muszę przyznać, że potrafi ona wciągnąć i na pewno można z nią miło spędzić czas.

Jakiś czas temu zakupiłam tę książkę wiedziona dobrymi recenzjami i zaciekawiona opisem.

Musiała swoje odleżeć ale powiem Wam, nie żałuję wyboru!

Spędziłam świetny czas przy jej czytaniu, kilka plot twistów uczyniły fabułę barwniejszą chociaż braku różnorodności nie można jej odmówić.

Reptilianie, świat ukryty głęboko pod ziemią i ona - kobieta z powierzchni.

Autorka genialnie wykreowała bohaterów, kapitalnie zwodziła nas na manowce i powiem Wam, że samo zakończenie mnie zamurowało nieco.

Bo do dzisiaj się zastanawiam, czy to była jawa czy sen a jak przeczytacie całość, myślę, że sami będziecie mieli taki mindf*ck zrobił to czy jej się śniło.

Bardzo jestem ciekawa ciągu dalszego, nie mogę się zgodzić na TAKIE zakończenie tej sprawy.

Co prawda oznaczenie książki jest jako "spicy" ale mówię Wam, ani jednej sceny takiej tam nie ma.

Jednakże z uwagi na inne treści może być nieodpowiednia dla osób poniżej 18 roku życia.

Souline - z jednej strony nieco naiwna, zbyt łatwowierna a z drugiej się nie dziwię, gdyż nie dość, że to jeszcze uczennica to nagle została przypadkowo wciągnięta w sam środek intryg istot jaszczuropodobnych.

Początkowo dziewczyna nawet nie wie, kim są.

Zwraca na siebie uwagę królewskiego rodzeństwa i staje się kartą przetargową pomiędzy nimi.

Tylko pytanie, kto tak naprawdę chce jej pomóc a kto wręcz przeciwnie?

Romantasy z motywem slow burn, kompletnie inne niż do tej pory czytałam - chodzi mi głównie o istoty, nie ma żadnych wampirów, żadnych wilkołaków, czarownic itd. aczkolwiek magia sama w sobie się znajdzie.

Dużo intryg, sekretów, manipulacji, sprawia, że fabuła jest ciekawa i chciałam koniecznie poznać zakończenie.

I tak jak wspominałam wcześniej, zakończenie mnie zmyliło, gdyż czytając całość wiązała się z tym pewna rzecz i teraz ciągle myślę, czy szalony król spełnił obietnicę czy dziewczynie wszystko się przyśniło, na pewno zapamiętam tę książkę na dłużej, a wracając do króla - ciaaaacho, chyba polubię blondynów.

Zachęcona tik tokiem kupiłam tą książkę niestety bardzo się zawiodłam. Bohatera zachowuje się jakby miała poważne zwarcie w mózgu, podejście nielogiczne, a czasem skrajnie głupie. Pomysł miał potencjał ale został zmarnowany