Projekt Księżna. Dynastia książęca. Tom 1

Jeśli przytłaczają Was obowiązki, nad głową wiszą czarne chmury i psują Wam chmurą a pogoda nie rozpieszcza – jest tylko jeden sposób, by choć na chwilę zapomnieć o rzeczywistości – przeczytać romans historyczny! Ten gatunek może odstraszać, można zakładać, że fabuła będzie nudna, język toporny i po prostu nie zaiskrzy. I tu pojawia się Sabrina Jeffries, która pomoże Wam odczarować ten gatunek i spojrzeć na takie książki zupełnie w innym świetle! „Projekt księżna” był moim pierwszym spotkaniem z tą autorką, więc poza znajdującym się na niej zachęcającym porównaniem do pewnej popularnej teraz serii, nie wiedziałam czego mogę się tutaj spodziewać. Autorka zaskoczyła mnie podejściem do tematu, lekkością i co ciekawe -wpleceniem w romans elementów kryminalnych!

Fletcher „Grey” Pryde, piąty książę Greycourt, do którego w angielskiej socjecie przylgnęła łatka kobieciarza i łotra powraca do domu. Niestety powód wizyty jest bardzo przykry, umiera ojczym mężczyzny, więc skupiony na pomnażaniu majątku „Grey” czuje się zobowiązany do udziału w uroczystości i w podnoszeniuna duchu cierpiącej matki. Gdy tylko przybywa do posiadłości wdaje się w rozmowę z uroczą Beatrice Wolfe. Piękna i wygadana dziewczyna od razu wpada mu w oko, kobieta nie przypomina żadnej wcześniej spotkanej kobiety. Bea niestety nie miała wcześniej sposobności zadebiutowania w nowym sezonie, więc matka Fletchera postanawia ją wprowadzić i przygotować do debiutu. Czy pomoc Fletchera spowoduje, że między tą dwójką narodzi się uczucie?

To nie był pierwszy romans historyczny, który dał mi sposobność poznania zasad etykiety i określonych manier i przede wszystkim zapomnienia o całym świecie. Jednak nie spodziewałam się, że rozpoczynająca cykl „Dynastia książęca” książka „Projekt księżniczka” będzie książką aż tak gorącą, można napisać, że wręcz niegrzeczną! I nie mam tu na myśli tylko luźnego i wręcz współczesnego języka, w którym nie zabraknie określeń pewnych części ciała! Otóż nie, za ten grzeszny klimat odpowiadają bohaterowie, których zachowanie ówczesne damy i służbę mogłoby doprowadzić do palpitacji serca i wywołać niezły skandal. Co takiego nieprzyzwoitego może być w tańcu? Jeśli tańczą ze sobą Fletcher i Bea -może to być wszystko, ale po prostu najlepiej o tym przeczytać! Autorka zdecydowała się na narrację naprzemienną, która wzbogaca treść i daje nam poczuć emocje tych bohaterów. Do Fletchera przylgnęła łatka kobieciarza, jednak w żaden sposób nie daje odczuć, że kobiety są dla niego tylko zabawką. Z każdym rozdziałem zyskuje w oczach, a każde jego spotkanie z Beą udowadnia, że z wygadaną dziewczyną nie będzie miał łatwo. Beatrice nie przypomina zahukanej w sobie damy, lecz nie boi się mówić to, co myśli. Trafił swój na swego – tak można podsumować relację między tymi bohaterami, nie zabraknie zabawnych dialogów i iskrzącej chemii.

Wspomniałam na początku, że autorka zdecydowała się wpleść wątek iście kryminalny! Takie połączenie pasuje tutaj doskonale, stanowi delikatne tło, a i sama zagadka nie należy do prostych. Tajemnicza śmierć ojczyma może jednak poróżnić Beę i Fletchera, lecz czy tak się stanie? Całą książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i lekko, jedynym minusem na początku fabuły było nagromadzenie postaci drugoplanowych. W tak licznej rodzinie początkowo trudno się połapać, kto jest czyim synem, kto kuzynem – w uporządkowaniu tych informacji pomaga na szczęście zamieszczone na początku drzewo genealogiczne! Podsumowując: jeśli lubicie romanse historyczne, które są dość niegrzeczne, to przeczytajcie!

Okazało się, że powieści osadzone w dawniejszych czasach cieszą się dużą popularnością. Autorki chętnie umieszczają akcję kilkadziesiąt lat temu bo taki zabieg pozwala poprowadzać akcją tak, że współcześnie nie miałoby to sensu. Ślub, bo chłopak z dziewczyną się całowali? Ten kraj pogrążyłby się w odmętach wielożeństwa. Czasami autorki tworzą powieści, które nie mają nic wspólnego z epoką, ale te dawne czasy traktowane są instrumentalnie. W zależności od tego jak autorka umie opowiadać historię może i tak nas wciągnąć, albo rozczarować. Byłam ciekawa czy nowość w Księgarni Tania Książka mnie pozytywnie zaskoczy. Bardzo się cieszyłam na lekturę książki Projekt Księżna i czytanie poszło mi piorunem.

Książę Grey nie cieszy się dobrą opinią, ma reputację rozpustnika, na dodatek ma duży żal do swojej matki. Unika rodziny jak może, jedyna bliska więź łączy go z kuzynką. Wiadomość o tym, że jego matka kolejny raz owdowiała zmienia jego plany, matka potrzebuje jego wsparcia. Na miejscu zastaje niepokorne dziewczę, teorie spiskowe brata i wiele spraw, którymi musi się zająć. Ma zająć się kilkoma sprawami, ale zubożała krewna Beatrice kradnie jego uwagę i wbrew żelaznej logice bardzo się angażuje, chociaż nie jest to materiał na księżną, chociaż jego matka chce dziewczynie pomóc znaleźć dobrego męża.

Możemy być bardzo dorośli, ale motyw Kopciuszka jest tym co zawsze dobrze się sprzedaje. Nie bez powodu, wszystkie opowieści z mezaliansem tak bardzo oddziałują na naszą wyobraźnię. Możemy być bardzo wyzwoleni, ale nawet podświadomie dostrzegamy pewne granice, różnice, które wydają się nie do pokonania, a jednak kibicujemy takim związkom. Tutaj autorka podchodzi do epoki i przeszłości bardzo instrumentalnie. Osadziła akcję w bliżej nieokreślonej przeszłości, po to, by bohaterowie byli spętani określonymi konwenansami, które współcześnie nie byłyby problemem. Chociaż nie dowiemy się z tej powieści prawdy historycznej, nie będziemy upojeni klimatem epoki, to jednak porwie nas historia. Ognisty romans w czasach z definicji chłodnych, bardzo oficjalnych, ale krew nie woda w końcu. Książka jest owszem przewidywalna, a autorka chce ją doprawić kryminalną zagadką to jednak wiadomo, że liczy się wyłącznie romans. Z tego co widzę jest to pierwszy tom. Ja chętnie sięgnę po kolejny!

Zacznijmy od tego, że ja naprawdę jestem fanką romansów historycznych - to takie książki przy których ja się z łatwością odprężam, wciągam w fabułę i przestaję zwracać uwagi na świat wokół. Z twórczością Sabriny Jeffries miałam już styczność dawno temu i od samego początku jej książki mnie kupowały. I "Projekt księżna" nie przerwała tej dobrej passy. Wciągająca fabuła, genialna główna bohaterka (UWIELBIAM BEATRICE, ona jest tak wygadana, taka prawdomówna, absolutnie kochana!) i mnóstwo subtelnego humoru. Wciągnęłam się w tę książkę od pierwszych stron. Jedyny problem miałam tak naprawdę z ogarnięciem wielkiego drzewa genealogicznego i ilością bohaterów, ale już po kilku rozdziałach Poukładałam sobie wszystko w głowie.

Jeśli tak jak ja przepadacie za romansami historycznymi to śmiało możecie sięgać po tę książkę, bo jest w niej wszystko, co najlepsze.

W dodatku już poza samym humorem i ciekawą, pełną zaskoczeń fabułą "Projekt księżna" jest napisana tak, że przez książkę się płynie. Mega przyjemne czytanie! W tekście były tylko jakieś minimalne zgrzyty 🙈

Polecanko! 💛

„Projekt księżna” jest idealnym przykładem dobrego romansu historycznego. Przede wszystkim książka zaczyna się od okrojonej części drzewa genealogicznego (uwielbiam to w powieściach!) i dzięki niebiosom, bo w początkowych rozdziałach kilkukrotnie musiałam się tam cofać, żeby wszystko sobie perfekcyjnie poukładać.

Historia pisana jest z dwóch perspektyw, co znacznie wzbogaca treść i towarzyszące lekturze emocje.

A poza tym, oczywiście panuje tam niepowtarzalny klimat. Surowa etykieta, taniec jako forma flirtu, suknie, pokaźna liczba bohaterów drugoplanowych i budowane powoli, elektryzujące napięcie między postaciami. Dodatkowo pojawia się zagadka tajemniczej śmierci, która wisi nad bohaterami niczym widmo i nie daje im spokoju.

Beatrice i Grey stworzyli hipnotyzującą, zabawną i wybuchową relację, której nie sposób było, nie kibicować. Otwartość i zaufanie z jakim rozmawiali z pewnością zszokowałyby ówczesne towarzystwo, a sceny sam na sam z ich udziałem, mogłyby wywołać niemały skandal. 😅

Prawie każda z postaci drugoplanowych wzbudziła moją sympatię i ciekawość. Sceny z ich udziałem nie były nużące, za to dodawały całości humoru i lekkości. Natomiast tajemnica śmierci ojczyma Greya została poprowadzona w taki sposób, że naprawdę do końca nie byłam w stanie się domyślić, kto był jej winien.

Zarówno potencjalne morderstwo, jak i kreacja postaci zostały stworzone w tak urzekający sposób, że już nie mogę się doczekać kolejnych części serii. Polecam z całego serducha, nie tylko fanom romansów historycznych!

Uwielbiam książki, które można zaliczyć do miana romansów, czy powieści historycznych. Jeśli natomiast mam to połączenie, choć w namiastce, jestem niezwykle szczęśliwa. ,,Projekt Księżna" to pierwszy tom serii, która ukazała się na naszym rodzimym rynku. Autorka, Sabrina Jeffries, pisze niezwykle klimatycznie i wciągająco. Przenosimy się kilkaset let wstecz, gdy aranżowanie małżeństw było na porządku dziennym. Jak wybrzmiało w tekście, damom nawet nie przychodziło do głowy związywać się z mężczyznami, którzy nie mogli zapewnić im godziwego życia w określonej stopie. Wyjątkiem jest Fletcher Pryde, syn wdowy, który jako 10-latek został oddany, zgodnie z testamentem, na wychowanie u wujostwa. Od tego czasu niechętnie odwiedza matkę i przyrodnie rodzeństwo. Dlaczego tak się działo?

Przez bardzo długi czas pozostaje tajemnicą, co takiego spotkało Graya w posiadłości opiekunów. Faktem jednak jest, że umiera kolejny ojczym, a mężczyzna nie może pozostać obojętnym na proszący list matki. Przybywa do dworu, gdzie mają rozpocząć się zajęcia przygotowujące do debiutu jego siostry oraz kuzynki Beatrice Wolfe. To ta druga zawładnie głową i sercem królewskiej mości. Muszę przyznać, że choć początkowo wydawało mi się, że ta książka jest jakaś taka bez polotu, bardzo szybko zmieniłam zdanie. Super miło spędziłam czas z ,,Projektem Księżną". To nie tylko romans, ale i nieco oddane realia historyczne epoki, co bardzo przypadło mi do gustu.

,,Projekt Księżna" Sabriny Jeffries to pierwszy tom nowej serii wydanej w Polsce. Ciekawa jestem komu autorka poświęci większą część historii w kolejnych częściach. Ciekawie wykreowani bohaterowie, pańskie i mniej pańskie odzywki to to, co napędza fabułę do przodu. Z duetem Graya i Beatrice nie sposób się nudzić. Serdecznie polecam na wolne popołudnie, nie sposób się od niej oderwać. Nie mogę doczekać się kolejnej książęcej historii. Mam nadzieję, że nie będę musiała na nią czekać zbyt długo.

Fletcher "Grey" Pryde to piąty książę Greycourt, który doskonale radzi sobie z pomnażaniem rodzinnego majątku. 💰 Wg krążących plotek jest łotrem, który bawi się kobietami. Niewiele ma to jednak wspólnego z prawdą, gdyż mężczyzna skupia się na interesach, a nie na szukaniu żony.

Pewnego dnia wraca w rodzinne strony, aby wziąć udział w pogrzebie ojczyma. Poznaje tam czarującą i niekonwencjonalną Beatrice Wolfe. Ta piękna, wygadana i mająca własne zdanie dziewczyna wydaje mu się całkiem inna niż dotychczas znane mu kobiety. Mężczyzna jest nią oczarowany, więc tym większa jest jego radość kiedy okazuje się, że Beatrice ma stać się nowym "projektem" jego matki. Grey z chęcią oferuje swoją pomoc w przygotowaniu panny Wolfe do debiutu. Pomiędzy parą tworzy się nić porozumienia, która z czasem przeradza się w coś więcej. ♥️

W międzyczasie brat Greya- Sheridan wysnuwa podejrzenia, że jego ojciec i stryj mogli zostać zamordowani a odpowiedzialność za ten czyn może ponosić brat Beatrice- Joshua. Mówi o tym Greyowi, a rozmowę podsłuchuje Beatrice. 😮

Kobieta ma dylemat, bowiem musi zdecydować czy być lojalna wobec brata, z którym łączą ją więzy krwi, czy wobec mężczyzny, którego darzy uczuciem...

Mroczne rodzinne sekrety, namiętny romans z podwójnym morderstwem w tle a może tylko dwa nieszczęśliwe wypadki?- tak w skrócie wygląda ta książka. Bardzo mi się podobała, dlatego zachęcam do jej przeczytania! 😊

Muszę przyznać, że sięgnęłam po tę książkę przypadkiem, więc totalnie nie spodziewałam się tego, że tak bardzo mnie ta pozycja zaskoczy. Oczywiście było to pozytywne zaskoczenie. Ta powieść wciągnęła mnie niemal od pierwszej strony i sprawiła, że nie mogłam oderwać się od niej nawet na chwilę. Jest w tej książce wszystko, co powinno być w niezłym romansie. Można powiedzieć, że jest to taki bajkowy romans, który zatrzymuje na dłużej. Na szczególną uwagę zasługuje kreacja postaci, które są naprawdę szeroko rozbudowane.

Muszę przyznać, że kompletnie nie spodziewałam się tego, że tak bardzo wciągnie mnie ta lektura. Nie powiem, skusiło mnie bardzo środowisko tej lektury – księżne i książęta, dżentelmeni. Skandale, intrygi, romanse, konwenanse, historia, zabawne dialogi i mocne charaktery postaci – to wszystko mamy w jednym miejscu i czułam to w trakcie czytania.

Wspominałam Wam, że niezbyt często czytam książki charakteryzujące się tym, że należą do gatunku tak zwanego romansu historycznego. Ostatnio jednak natrafiłam na kilka ciekawych, więc pomyślałam o tym, aby dać temu gatunkowi szansę i otoczyć go większą uwagą niż do tej pory. Tak oto trafił do mnie pierwszy tom Dysnatii książąt autorstwa Sabriny Jeffries pod tytułem „Projekt księżna”. Z twórczością Sabriny Jeffries spotkałam się pierwszy raz, nie wiedziałam, czego powinnam się spodziewać, jednak nie miało to dla mnie zbyt dużego znaczenia. Czy „Projekt księżna” jest zaskakującą lekturą? Czy potrafiłam się w niej odnaleźć?

Głównym bohaterem książki „Projekt księżna” jest Fletcher Grey Pryde, jest piątym księciem Greycourt, na którego spoglądają niezbyt przychylnie. Dla niego liczą się pieniądze i nie bardzo przejmuje się kosztami, jakie poniesie. Woli zajmować się własnymi sprawami, dlatego też niezbyt często zajeżdża w rodzinne strony. Tym razem nie miał wyboru, był zmuszony pojawić się na uroczystościach pogrzebowych ojczyma. Fletcher ma żal do swojej rodziny, sięga on bardzo głęboko, czy jest uzasadniony? Zatraca się we własnych problemach i ostatnie, o czym myśli to znalezienie sobie godnej partnerki na żonę. Wiele się zmienia, kiedy na jego drodze staje Beatrice Wolfe, różni się od wcześniej poznanych kobiet. Jest wyjątkowa, jednak wymaga szlifu, chce się nim zająć matka Graya. Czy mógłby przepuścić takie widowisko? Czy „Projekt księżna” dojdzie do skutku, a młoda Beatrice zadebiutuje w spotkaniu śmietanki towarzyskiej?

„Projekt księżna” opiera się nie tylko na znajomości głównych bohaterów, czego można było się spodziewać, a na czymś znacznie więcej. Sprawa może wydać się skomplikowana, ale czy poprzedni książę zmarł w sposób naturalny? Ta teza zostaje zachwiana pomimo tego, że nie ma wystarczających dowodów na to, aby brat głównej bohaterki dokonał morderstwa. Jest to sprawa ciekawa, tym bardziej, że niezbyt często łączy się morderstwo z romansem, a już zwłaszcza historycznym. Można się spodziewać jednego, że na dworze z pewnością będą gotowe do rozwikłania tajemnice i sekrety. Sabrina Jeffries zaskoczyła mnie pozytywnie. Jej styl jest wciągający, ciekawy, bardzo przyjemnie mi się go czytało i poznawało wykreowany przez nią świat. Muszę powiedzieć Wam, że wiele tajemnic, zwłaszcza ta, co spotkało głównego bohatera, kiedy został oddany pod opiekę wujostwu nie dawała mi spokoju. „Projekt księżna” na pierwszy rzut oka może się wydawać mało znaczącą powieścią, jednak z chwilą, kiedy decydujemy się na jego poznanie zostaniemy wciągnięci w wir różnych wydarzeń, okazuje się wtedy, że to bardzo intrygująca historia, która aż się prosi, aby została przez nas odkryta.

Plotki żyją własnym życiem. Zgadzacie się z tym? Czasami szkoda tracić czasu na ich dementowanie i robić swoje. Nie zważając na to, co szeptają inni.

Taką zasadą zdaje się kierować piąty książę Greycourt, nazywany Greyem. O jego rozwiązłym życiu krążą legendy i ciągnie się za nim łatka hulaki i łotra. Prawda jest taka, że to bardzo sumienny i pracowity człowiek, skupiony na pomnażaniu rodzinnego majątku. Nie w głowie mu natomiast zaloty i szukanie żony. Co zresztą inni chętnie zrobili, by za niego. Wszystko się zmienia, kiedy przyjeżdża do rodzinnej posiadłości Armitage Hall, na pogrzeb ojczyma i oferuje swoją pomoc w przygotowaniach do balu debiutantek jego przyrodniej siostry i tajemniczej ,,kuzynki”, którą miał okazję dopiero poznać.

„Jego oczy zapłonęły, a ona poczuła się jak ćma, która ciągnie do ognia na pewną śmierć.”

Jak to zwykle bywa, tam, gdzie tytuły, majątki, duże rody, tam również intrygi, tajemnice, flirty i romanse. Tego w fabule mamy pod dostatkiem, a dodatkowo smaczku nadaje mały wątek kryminalny.

Bardzo ciekawe kreacje bohaterów, niektórzy pojawiali się epizodycznie, ale znacząco dawali się zapamiętać. Mnie najbardziej przypadła do gustu postać głównej bohaterki Beatrice Wolfe. Wychowywana w wyższych sferach, starała się zachowywać jak dama, ale jej odważny i zadziorny charakter oraz cięty język, czasami brały górę nad rozumem i doprowadzały do wielu zabawnych i pikantnych sytuacji. Przez to również tak bardzo intryguje Greya, bo jest inna niż dotychczas znane mu kobiety.

Uczucie, namiętność, jaka połączyła Beatrice i Greya zostają wystawione na próbę, kiedy mroczne rodzinne sekrety wychodzą na światło dzienne. Szczególnie dziewczyna musi wybrać między lojalnością a sercem.

,,Projekt księżna” to wciągający romans historyczny, chociaż początkowo miałam obawy, czy odnajdę się w fabule, bo drzewo genealogiczne księżnej Lydii seniorki rodu jest bardzo rozległe. Zupełnie niepotrzebnie, bo z przyjemnością obserwowałam pojawienie się nowych postaci, które mam nadzieję, lepiej poznamy w kolejnych tomach serii ,,Dynastia książęca”.

Czytacie książki do końca, nawet gdy Wam się nie podobają? Mnie chyba dwa razy w życiu zdarzyło się zrezygnować z czytanej przez mnie pozycji – pamiętam, że bardzo się przy nich męczyłam. Jedna miała w sobie połączenie fantastyki z wulgaryzmami, co kompletnie mi nie pasowało, a druga miała w sobie tyle opisów, że po przeczytaniu jej w całości mogłabym spokojnie stać się znawcą w dziedzinie wspinaczki górskiej. I to były tylko dwa przypadki, resztę książek czytam od deski do deski ( a gdy jest źle, to zawsze mam nadzieje, że coś się naraz wydarzy i zmienię zdanie… )

„Projekt księżna” to książka, do której mam mieszane uczucia. Z jednej strony byłam zaciekawiona całą historią, bo na początku mamy śmierć kolejnego już męża księżnej Lidii Fletcher. Jest ona trzykrotną wdową, która z każdym ze swoich mężów miała dzieci. Teraz większość z nich spotyka się na pogrzebie, a co za tym idzie rozpoczynają się rozmowy na temat śmieci trzeciego księcia Armitage. Fletcher „Grey” Pride to osoba, której najmniej się wszyscy spodziewali, bowiem mężczyzna rzadko kiedy zapuszcza się w rodzinne strony. Co więcej, nie jest skory do szukania żony, jedynie satysfakcjonują go jednorazowe przygody. Do momentu, aż poznaje Beatrice Wolfe, swoją kuzynkę, która pod czujnym okiem jego matki, ma zostać debiutantką. Grey z przyjemnością jej w tym pomoże… i nie tylko w tym. W międzyczasie będzie też prowadził własne dochodzenie odnośnie tajemniczego wypadku ojczyma – czy rzeczywiście był to przykry zbieg okoliczności? Czy może ktoś pomógł mu się utopić?

I powiem tak, skusiłam się na tą książkę, ze względu na piękną okładkę, bo opisu nie czytałam. Myślałam, że będzie to jakaś magiczna i bajeczna historia, dziejąca się w poprzednich latach, gdzie słownictwo będzie na wysokim poziomie, a dialogi będą przesycone szlachetnymi zwrotami. Coś na miarę księżniczki Sisi, ale po raz kolejny przekonałam się, ze romanse historyczne to wole oglądać niż czytać… Zgodzę się z tym, że książka jest lekka i ciekawa, jeśli chodzi o samą fabułę, bo byłam ciekawa jak rozwiążę się sprawa ze zmarłym ojczymem Greya. Ale sceny erotyczne powodowały, że przewracałam co chwile oczami i budziły we mnie niesmak. Wiecie z jednej strony „moja miłości”, a za chwilę „poczuła w sobie jego wielkiego drąga” – no niestety, to nie dla mnie. Takie dialogi zdecydowanie nie pasują mi do tego rodzaju historii. I choć momentami udawało mi się wczuć w klimat książki, tak przy tych scenach od razu czar pryskał. W ogóle cała relacja miedzy Greyem a Beatrice dzieje się zdecydowanie za szybko, bynajmniej dla mnie. Beatrice z jednej strony pewna siebie i niedostępna, a z drugiej jak przyszło co do czego to oporów za wielkich nie stawiała. Grey żony nie szukał, ale w mgnieniu oka zdanie zmienił – no nie, nie przekonała mnie niestety ta historia. Po kontynuacje nie zamierzam już sięgać, utwierdziłam się w przekonaniu, ze romanse historyczne to nie moja bajka… Polecam wyrobić sobie własne zdanie na temat tej książki, bo myślę, że dla osoby lubiącej ten gatunek, odczucia będą zdecydowanie inne.

𝑰𝒕 𝒎𝒆𝒂𝒏𝒕 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚𝒕𝒉𝒊𝒏𝒈. 𝑰𝒕 𝒎𝒆𝒂𝒏𝒕 𝒔𝒉𝒂𝒓𝒊𝒏𝒈 𝒉𝒊𝒔 𝒔𝒆𝒄𝒓𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝒉𝒆𝒓, 𝒕𝒂𝒌𝒊𝒏𝒈 𝒉𝒆𝒓𝒔 𝒐𝒏 𝒇𝒂𝒊𝒕𝒉, 𝒕𝒓𝒖𝒔𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒉𝒆𝒓 𝒕𝒐 𝒉𝒐𝒍𝒅 𝒉𝒊𝒔 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕 𝒊𝒏 𝒉𝒆𝒓 𝒉𝒂𝒏𝒅𝒔 𝒂𝒏𝒅 𝒏𝒐𝒕 𝒄𝒓𝒖𝒔𝒉 𝒊𝒕, 𝒕𝒉𝒆 𝒘𝒂𝒚 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚𝒐𝒏𝒆 𝒆𝒍𝒔𝒆 𝒉𝒂𝒅.

💜 Fletcher 'Grey' Pryde, piąty książę Greycourt wraca w rodzinne strony, aby wziąć udział w pogrzebie ojczyma. Wtedy poznaje czarująco niekonwencjonalną Beatrice Wolfe. Piękna i wygadana dziewczyna, jest zupełnie inna niż dotychczas znane mu kobiety. Zrządzeniem losu Beatrice staje się nowym 'projektem' jego matki...

💙 Od zawsze lubiłam klimat zamków, księżniczek i rycerzy na białych koniach *nawet jeśli rumakiem jest wierny Osioł 🤣*, więc zbytnio nie zastanawiałam się nad sięgnięciem po 'Projekt księżna'. Rycerz czy książę - jedna i druga opcja jest niezmiernie kusząca 😈

💜 Wiecie co pomyślałam po przeczytaniu ostatniej strony? Że rozczarowałam się, miałam w rękach lepsze romanse historyczne np. te pióra Shirlee Busbee i już nie sięgnę po następne części serii Duke Dynasty. To było takie czytadło 5 na 10.

💙 Historia Greya i Beatrice była w porządku. Tylko tyle. Nie było ochów i achów, nie było tej nutki ciekawości co będzie się działo, a przecież w tej książce jest wątek kryminalny! *to tygryski lubią najbardziej* - a ja czytałam bo czytałam. Fakt, że szybko, ale bez zbytniego zaangażowania.

💜 Klimat całej historii przypadł mi do gustu. Ewidentnie lubuję się w dworkach, zamkach, wystawnych sukniach, a nawet ciasteczkach pogrzebowych/żałobnych 😂 Pomimo tego, sam romans nie przypadł mi do gustu. Taki jakiś bez chemii i większych uczuć. Nie czułam tego.

💙 Dobrze, że na samym początku książki jest uproszczone drzewo genealogiczne, bo gubiłam się w mnogich odnogach rodziny piątego księcia Greycourta. Nawet Forresterowie by się nie powstydzili - zwłaszcza Ridge 🤣

„- Bitwa zmienia ludzi, zwykle nieodwracalnie.

- Skąd ty możesz o tym wiedzieć? – Rzuciła mu ostre spojrzenie. – Nigdy w żadnej nie walczyłeś.

Zaczął się wpatrywać w przestrzeń niewidzącym wzrokiem.

- Ludzie toczą różne boje, nie tylko na wojnie”.

Ostatnio bardzo lubię zaczytywać się w książkach w królewskim stylu. Czytać o bohaterach, od których wymaga się nienagannego zachowania i bycia perfekcyjnym, a jednak ich standardy i postępowanie często odbiega od normy i tworzy się z tego dobra historia. Takie właśnie odczucia towarzyszyły mi podczas czytania „Projektu księżna”. Zaskoczyła mnie ta książka niejednokrotnie – zwłaszcza pod względem uczucia i namiętności, która zrodziła się między głównymi bohaterami. Ich uczucie było jednocześnie urocze, ale też mocno wybuchowe i erotyczne. To w pewnym stopniu wyróżnią ją na tle innych książek, bo po prostu Grey i Beatrice nie hamowali się względem siebie a cała fabuła zyskała odrobinę pikanterii. Grey jako bohater walczy ze swoimi demonami z przeszłości, bo chociaż na pierwszy rzut oka, życie księcia powinno być usłane różami, w jego życiu działo się tak wiele, że obecnie zmaga się z opinią łotra. Cieszę się, że poza gorącym romansem książęcym dostałam też wątek, który dodatkowo napędzał akcję całej fabuły. Intryga i odkrycia rodzinnych sekretów potęgowały emocje, w taki sposób, że od lektury nie chciało się oderwać, by ze szczegółami poznać wszystkie detale historii. Powieść jest na tyle lekka i klimatyczna, że zakochanie się w niej jest niemalże pewne. Ja jestem nią totalnie oczarowana! A teraz z niecierpliwością będę wypatrywać kolejnych książek, nie tylko z tej serii, ale również od autorki. Zżyłam się z bohaterami tak bardzo, że chciałabym już teraz przeczytać o losach pozostałych bohaterów! Jeśli szukacie dostojnej, nieco magicznej i w królewskim stylu powieści to „Projekt księżna” jest świetną opcją!😊

Czy sięgacie po romanse historyczne? Ja nie. Po tej lekturze czuję, że muszę nadrobić stracony czas i częściej czytać ten gatunek :)

Sięgając do lektury, poznajemy księcia Fletchera "Greya", który przyjechał w rodzinne strony, aby uczestniczyć w pogrzebie ojczyma. Mężczyzna skupia się na pomnożeniu swojego majątku, nie poświęcając uwagi na poszukiwaniu wybranki serca. Do czasu... Gdy poznaje Beatrice Wolf, coś w nim pęka. Jest nią oczarowany. Na jaw wychodzą sekrety, przez które Beatrice, będzie musiała dokonać trudnych wyborów. Kogo wybierze kobieta? Jakie tajemnice wyjdą na jaw? Czy ta para zakocha się w sobie?

Przyznaję, że gdy otrzymałam wiadomość z propozycją zrecenzowania książki, podchodziłam do niej z dystansem. Dlaczego? Nigdy nie czytałam romansu historycznego. Skusiła mnie przepiękna okładka! I opis, który zapowiadał świetną zabawę. Poza tym lubię serial "Bridgertonowie", więc chciałam sprawdzić, czy wolę książkę, czy serial z takim motywem. Uważam, że powieść "Projekt księżna" była ciekawą, wciągającą lekturą. Obawiałam się, że będzie nudna, napisała skomplikowanym językiem. Nic z tych rzeczy! Autorka zaczarowała mnie swoim stylem. Dzięki niej polubiłam ten gatunek. Niesamowitym zabiegiem okazało się wplecenie elementów kryminalnych! Ta tajemnica, tylko nakręcała mnie do tego, aby poznać prawdę. Najbardziej spodobała mi się kreacja Beatrice. Pyskata, wygadana, barwna i totalnie wyróżniającą się kobieta na tle innych. Jak się domyślacie, szły iskry! Było czuć chemię między bohaterami. Miejscami było bardzo gorąco.🤭 Jeśli miałabym wskazać minusik, to byłyby to trudne imiona i nazwiska i ilość postaci, przez które odrobinę się gubiłam. Cieszę się, że na początku pojawiło się drzewo genealogiczne, do którego często wracałam.

Jeśli szukacie dobrego romansu historycznego z zagadnieniami kryminalnymi, to ta książka jest dla Was! Polecam 💜

Księciu Greycourt przyjdzie zrealizować piękny projekt. Ma przygotować Beatrice Wolfe do debiutu. Dla dwudziestopięcioletniej, niedoświadczonej panny spotkanie z przystojnym, aroganckim mężczyzną może być kłopotliwe. Ale nie dla panny Wolfe. Wygadana, pewna siebie oraz zdeterminowana w realizacji swoich celów Bea nie boi się śmiało dyskutować z „mentorem”, a tego zaczyna ona fascynować. Bogaty książę i panna bez posagu – to zdarza się tylko w bajkach. A jeśli ktoś prowadzi życie jak z bajki?

„Projekt Księżna” to romans historyczny, chociaż historia przejawia się tutaj raczej w rekwizytach. Opowieść jest dość śmiała – jak na ten rodzaj powieści – i zadowoli raczej miłośników współczesnych romansideł niż tych zaczytujących się w książkach Jane Austen. Chociażby to, że mamy tu szczyptę pikanterii. Jestem chyba zbyt konserwatywna – w kwestii romansów historycznych – ale dziwnie czytało mi się, że: „Materiał jej prostej czarnej wełnianej sukni opinał się na nim [zgrabnym tyłeczku] prowokacyjnie. Och, jakąż miał ochotę położyć dłonie na tym pociągającym, pełnym kuperku.”1 Takich tekstów jest znacznie więcej.

Albo Bea. Myślę, że czytelniczki polubią tę bohaterkę. Silna, śmiała, wygadana. Tylko czy tak kojarzą nam się debiutantki? Czy nie powinny być bardziej niewinne? Zresztą wszystkie kobitki w tej powieści są charakterne.

Fabuła jest dość tendencyjna. Posłuchajcie: „(…) wiedział , że ona nie jest dla niego. Podsłuchał, jak zwierzała się bratu, że pragnie małżeństwa z miłości, której przecież ON nie mógł jej dać. (…) Po latach zatracił umiejętność okazywania uczuć, a ich miejsce zajęła nonszalancja i obojętność.”2 Brzmi znajomo, prawda. Nie wiem, dlaczego bohaterowie romansów muszą być pokrzywdzeni przez los. Zawsze ktoś musi zniszczyć ich psychikę. Mam dosyć tych bidulków. Szczerze to nabrałam ochoty na opowieść o wyrachowanej babie, która szuka bogatego męża i próbuje usidlić rozwiązłego księcia. Taką bezczelną, prostolinijną i pełną knucia.

Dobrze, że autorka wzbogaciła książkę o wątek kryminalny, co dodało opowieści tajemnicę i intrygi. Ja wolałabym, żeby było tego więcej i bardziej skomplikowane. Nawet kosztem historii miłosnej. Oczywiście to tylko moje zdanie. Przypuszczam, że Sabrina Jeffries zrealizowała swoje założenia i opowiedziała to co chciała oraz jak chciała. Jestem wręcz pewna, że znajdą się czytelnicy, którzy pokochają tę powieść taką jaka ona jest.

Jakiś czas temu, na jednej z grup książkowych dyskutowaliśmy, dlaczego romanse – a szczególnie te ze szczyptą erotyki – są tak pogardzanym typem powieści. Ja za nimi nie przepadam bo są schematyczne. Postacie ledwo się poznają, a już wiadomo kto z kim. Zaskoczyć czytelnika maja ewentualne perypetie, jakie zaplanował/a dla nich autor/ka. ”Projekt Księżna” niestety nie wyłamał się schematom. Przyznaję, że z tą książką spędziłam miłe popołudnie, ale zapamiętam ją jako jedną z wielu. Trochę szkoda, bo miałam co do niej większe oczekiwania.

1 Sabrina Jeffries, "Projekt Księżna", przeł. Edyta Świerczyńska, wyd. Kobiece, Białystok 2022, s. 77.

2 Tamże, s. 105.

Fletcher "Grey" Pryde wraca do rodzinnych stron, aby uczestniczyć w pogrzebie swojego ojczyma. Chodzą słuchy, że książę nie stroni od kobiet, a ON sam nie ma ochoty na szukanie żony. Jego nastawienie się zmienia, kiedy poznaje Beatrice Wolfe. Ta piękna i wygadana kobieta nie jest taka jak inne znane mu dziewczyny. Beatrice przygotowuje się właśnie do debiutu w towarzystwie i zostaje nowym "projektem" matki Greya. Mężczyzna pomaga pannie Wolfe w przygotowaniach, dzięki czemu może lepiej ją poznać. Książę musi się zmierzyć także z mrocznymi rodzinnymi sekretami i próbuje poznać prawdę dotyczącą śmierci członków jego rodziny. Beatrice będzie musiała zdecydować czy wybrać miłość czy lojalność wobec jej bliskich...

"Projekt Księżna" to romans historyczny, w którym dodatkowym smaczkiem jest mały wątek kryminalny dotyczący tajemniczych śmierci członków rodziny książęcej. Chociaż od początku wiadomo jak potoczy się wątek miłosny to i tak przyjemnie czyta się tę książkę. Co prawda zabrakło mi tutaj właśnie jakiegoś zaskoczenia czy zwrotu akcji, ale z drugiej strony historia bohaterów mnie wciągnęła i miło spędziłam z nimi czas. Może w kolejnej części ten mały wątek kryminalny zostanie bardziej rozbudowany i coś jednak mnie zaskoczy, zobaczymy. Nie jestem jednak rozczarowana, bo od romansu historycznego oczekuję przede wszystkim miłej historii miłosnej, lekkiej fabuły i klimatu. Lubię ten klimat, te opisy strojów, te wszystkie zasady, bale i różne uroczystości. Dla mnie ma to swój niepowtarzalny urok, dlatego lubię czasem sięgnąć po taką książkę. Miło czytało mi się o bohaterach, o ich wzajemnej namiętności i poznawaniu się. To idealna powieść, gdy chcemy się zrelaksować i chcemy przeczytać niezobowiązującą historię. To głównie opowieść o miłości pomiędzy księciem i kuzynką jego rodziny, o wzajemnej fascynacji, o przygotowaniach do debiutu w towarzystwie. Mały wątek kryminalny to ciekawy dodatek i chętnie przeczytam kolejną część, aby dowiedzieć się co się naprawdę stało i żeby poznać dalsze losy bohaterów.

A jeśli o bohaterów chodzi to muszę przyznać, że udało mi się ich polubić. Grey ma łatkę łotra i mężczyzny, który skupia się wyłącznie na pomnażaniu swojego majątku. Beatrice to wygadana dziewczyna, która lubi sobie zakląć i ma charakterek. Oboje nie mają miłych wspomnień z przeszłości, więc jest to coś co już od początku ich łączy. A połączy ich jeszcze duża namiętność i fascynacja, której nie będą potrafili się oprzeć. Chociaż mam wrażenie, że ich relacja rozwinęła się troszkę są szybko to i tak przyjemnie mi się o niej czytało. Bohaterów mamy tutaj wielu i choć na początku może się wydawać, że można się pogubić to okazuje się, że bez problemu ich odróżniamy. Poznajemy również matkę Greya, jego braci i jego siostrę Gwyn, którą również bardzo polubiłam i mam nadzieję, że w kolejnej części będzie jej jeszcze więcej. Ona też jest wygadana i ma swoje zdanie, a takie bohaterki często wzbudzają moją sympatię. Poznajemy również brata Beatrice, który jest równie ważną postacią. Jest posępny, trochę tajemniczy i nadal są w nim przeżycia wojenne, które na zawsze go odmieniły. To kolejny bohater, o którym chętnie przeczytam więcej.

Styl pisania autorki jest lekki, nie ma tutaj wielu opisów. Podoba mi się klimat jaki jest w takich książkach i tutaj również jest wyczuwalny. Narracja jest trzecioosobowa, co akurat pasuje mi do tej historii.

"Projekt Księżna" to romans historyczny, który przyjemnie się czyta. Nie ma tutaj zwrotów akcji i zaskoczeń, ale mamy ciekawą miłosną historię, sekrety rodzinne i zagadkę tajemniczych śmierci członków rodziny książęcej. Miło spędziłam czas z tą książką i myślę, że po kolejną część również sięgnę. Jeśli lubicie takie klimaty to warto sprawdzić czy książka się spodoba. Jest lekka, niezobowiązująca, a takie też czasem są potrzebne.

"Tak długo bałem się miłości, że w pierwszej chwili jej nie rozpoznałem. Gdy zdałem sobie sprawę, że to ona, trochę spanikowałem. Kochać znaczy zaryzykować złamane serce, a tego zawsze bałem się najbardziej."

👑🪄👑Recenzja👑🪄👑

Premiera 09.02.2022



„Projekt Księżna” – Sabrina Jeffries

Przygotowania do debiutu jeszcze nigdy nie były odziane w taki gorący romans i nutkę sensacji, od których aż w głowię się kręci.

Beatrice to młoda dama przygotowująca się do debiutu w towarzystwie. Musi się wiele nauczyć, ale jej bystra i nieposkromiona natura cały czas daje za wygraną. Bezczelna, nieokiełznana i dowcipna panna, która pragnie tylko dobrego męża i zapewnieniu bezpieczeństwa sobie i bratu. Jest zdeterminowana aby osiągnąć to co zaplanowała. Posiada mocny charakter, który rzadko kiedy stara się ukryć. I to właśnie jest w niej urzekające. To, że nie da sobie w kaszę dmuchać i mówi to co myśli, nawet jeśli nie wypada.

Fletcher „Grey” Pryde. Zimny i arogancki książę, który stara się dostawać to co chce, ale ma w sobie pokorę. Niesie za sobą tajemnicę, która sprawiła, że odsuwa się od innych, nosi maskę bufona, stroni od zwierzeń i uczuć. Nosi w sobie wiele bólu, który stara się ukryć. W swoimi stylu bycia jest bardzo pociągający. Nie można było przestać o nim myśleć. W swojej mowie i zachowaniu ma to coś. Umie być miły i bardzo uprzejmy. A także umie zaakceptować charaktery innych.

On ma przygotować ją do debiutu, ona musi wypaść jak najlepiej. Długie rozmowy, wspólne tance i spacery powodują, że zaczyna ich łączyć nutka porozumienia. A gdy do tego dojdzie piekielnie grzeszne pragnienie, od którego nie można za żadne skarby uciec, to katastrofa gotowa, ale jaka piękna.

Autorka przedstawiła historię w klimacie bardzo dawnych czasów. Wszystko było dopracowane. Począwszy od języka, który jest w innym stylu, ale bardzo zrozumiały po ubrania i zachowanie. Czuć, że wtedy tradycja i to co ludzie powiedzą ma bardzo duże znaczenie.

Same sceny intymne są pełne subtelności, ale i ognia. Sam ich taniec, ich ruchy i spojrzenia były pełne erotyzmu i namiętności. Autorka przedawniła każdy ich dotyk i spojrzenie w bardzo namiętny ale delikatny sposób. Czuć było chemie w powietrzu. Moim zdaniem wykonanie czegoś takiego to wielka sztuka.

Miłość rozkwita jak młodziutki kwiatek, którego pączki dopiero się rozwijają. Potrzeba wiele cierpliwości i ufności żeby wyrósł na piękny silny kwiat, którego żadna siła nie ruszy.

A do tego dochodzi motyw morderstwa. Wiele pytań a tak mało odpowiedzi. Są pomysły i małe śledztwo, które nie zawsze idzie po myśli bohaterów. To sprawia, że jeszcze bardziej pragnie się skończenia tej historii, a z drugiej nie chce się kończyć tej przygody.

Historia pokazuje, że każdy skrywa w sobie tajemnice, których odkrycie może kosztować wiele nerwów, ale w końcu poczuję się dobrze.

Kochani dajcie się porwać gorącemu księciu i niewinnej ale zadziornej damy.

10/10 🔥

Nigdy nie lubiłam bajek o księżniczkach. Wolałam Atomówi albo Hannah Montana. Jakoś kopciuszek, i inna księżniczkowa historia nie poruszała mnie. Ale tutaj opis wydawał się zbyt kuszący i trochę z ciekowości sięgnęłam po ten tytuł.

„Doświadczenie nauczyło mnie, że kobieta taka jak ty to rzadki klejnot.”

Powiem szczerze, z początku nie mogłam się wkręcić. Trochę się gubiłam, kto, gdzie, co. Fabuła z początku trochę rzuca nas na głęboką wodę, bo od razu jest szereg opisów, powiązań i tego co się wydarzyło wcześniej. Klimat językowy – też mi obcy, te ich ubiory to był jakiś totalny odlot.

„Tak długo bałem się miłości, że w pierwszej chwili jej nie rozpoznałem . Gdy zdałem sobie sprawę, że to ona, trochę spanikowałem.”

Ale jak już się po połowie trochę skapnęłam, kto jest kim, dlaczego i jakie są koneksje to zaczęłam się nawet wciągać. Byłam ciekawa, czy książę, który wypiera się miłości będzie mężczyzną odpowiednim dla Beatrice na pozór zwyczajnej dziewczyny, ale księżniczkowych cech to u niej nie znajdziecie, no może oprócz odzienia. Dziewczyna ma charakter, ostry język i nie boi się mówić tego co myśli. Dla Greya to odmiana, bo nie jest do tego przyzwyczajony.

Książka z którą spędziłam miłe popołudnie, ale raczej w pamięci mi nie zostanie. Pewnie się zastanawiacie, czy przekonałam się do księżniczek ? Chyba jednak zostanę przy przebojowych dziewczynach w porwanych jeansach i mających w sobie szaleństwo, zawziętość i ducha walki.