Podaj dalej

Hanna swojego męża Arkadiusza poznaje w klasie maturalnej. Jest wojskowym stacjonującym w jednostce blisko jej liceum. Szybko się zakochują i pobierają. Ich małżeństwo przechodzi przez różne etapy. Kolejnym z nich jest wybór już ostatecznego miejsca zamieszkania. Wybierają dom nad morzem blisko Rewala. Cicha spokojna miejscowość do której przyjeżdżali na wakacje. Aby zrealizować swoje marzenie o własnym domu Arek postanawia wyjechać na misję. Zarobione pieniądze mają pomóc w wykończeniu i zagospodarowaniu pomieszczeń, oraz w spłacie wysokich rat kredytu. Tęsknota małżonków jest straszna, jednak nie to jest najgorsze. Do domu wraca zupełnie inny Arkadiusz, mężczyzna w dodatku coś ukrywa. 

Podaj dalej historia Doroty Schrammek @dorotaschrammek

którą miałam okazję przeczytać jest jedną z tych książek które mnie bardzo, ale to bardzo zaskoczyły. Nie spodziewałam się tak ciepłej wzruszającej i dobrej historii. Zaczynając od tego że wydarzenia mają miejsce w  miastach z moich okolic, w których bywałam pracowałam lub mieszkałam. I to jest poprostu cudowne.

Zawiera wszystko,  co jest potrzebne, abym nazwała ją idealną książką na święta Bożego Narodzenia.

❄️ zabawną anegdotę z mojego miejsca pracy. W aptece bywa naprawdę śmiesznie🩵

❄️ dużo ciepła i takiej życiowej mądrości związanej z życzliwością i wsparciem dla drugiego człowieka.  Co mogę dać od sobie, aby komuś pomóc, nie żądając nic w zamian🩵 

❄️ wspaniałą główną bohaterkę od której możemy się wiele nauczyć🩵

❄️ cudowną historię opisywanych miejsc, oraz wydarzeń historycznych 🩵

❄️świąteczne przygotowania

❄️ wspomnienia Wigilijne 🩵

❄️ mnóstwo uczuć 🩵

Książkę czyta się błyskawicznie, jest napisana lekko delikatnie i bardzo precyzyjnie. Muszę tutaj pochwalić autorkę, odrobiła lekcje na 5+

Całość jest poprostu idealna. Gorąco polecam. Wspaniała historia która wzrusza do łez. Moja ocena to 11/10 naprawdę i szczerze jestem zachwycona. Ta książka jest pełna cudów. Polecam

Hania i Arkadiusz od 20 lat są szczęśliwym małżeństwem. Mężczyzna jest wojskowym, dlatego cały ten czas żyli na walizkach, zmieniając miejsce zamieszkania zawsze, wtedy kiedy on zostawał oddelegowany do innej jednostki. Kobieta pracuje w szkole, więc nie ma większych problemów ze znalezieniem pracy, w każdym nowym miejscu, do którego trafiają. Nigdy nie nawiązywała przyjaźni, ponieważ wiedziała, że nie zagrzeje miejsca na długo i nie widziała w tym sensu. Chociaż jej dzieciństwo i nastoletnie lata były trudne, a na własną rodzinę nigdy nie mogła liczyć, teraz się to zmieniło. Są razem szczęśliwi i nawet w braku potomstwa widzi plusy ze względu na życie, jakie prowadzą.

Teraz jednak nadeszła pora na zmiany. Arkadiusz postanawia niebawem przejść na wojskową emeryturę, dlatego skończy się ich tułacze życie. Wybierają niedużą nadmorską miejscowość Śliwin i tam kupują dom. Jest tylko jedna sprawa, która wychodzi niespodziewanie. Przed nimi zarazem pierwsza i ostania misja, w jakiej ma uczestniczyć, na dodatek w samym Afganistanie. Kobieta bardzo boi się o męża, nie chce półrocznej rozłąki, jednak decyzja została podjęta i tak naprawdę nic nie da się zmienić. On wyjeżdża, ona zostaje ze strachem, czekając, na jakiekolwiek wieści od niego. Jak potoczy się misja Arkadiusza? Co będzie się na niej działo? Jak poradzi sobie Hania? Czy ten czas coś zmieni między nimi?

Historia, jaką znalazłam w książce, mnie się podobała. To historia pokazująca jak wiele potrafi zmienić misja wojskowa, a jednocześnie jak silna potrafi być miłość. Jednak nie tylko. Mamy tak jakby główną historię oraz kilka pobocznych, jednak nie mniej ważnych, równie ciekawych. Niestety nie mogę wam nic o tym powiedzieć więcej, ponieważ zdradziłabym zbyt wiele z fabuły.

Akcja nie jest bardzo szybka, ale nie jest również wolna czy nużąca. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Zdecydowanie plusem dla mnie był świąteczny klimat, jaki w niej znalazłam.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani zarówno ci pierwszoplanowi, jak i ci pozostali. Ich losy śledziłam z ciekawością, a swoim zachowaniem wywoływali we mnie emocje.

„Podaj dalej” to ciekawa pozycja ze wciągającą historią w świątecznym klimacie. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Książka jest pełna ciepła, otuchy i zrozumienia. Aczkolwiek nie powiedziałabym, że jest to typowo zimowa czy świąteczna opowieść. Choć okładka jest piękna, to daje nam mylne wrażenie, że jest to książka świąteczna. Nie jest, ale mimo tego, że nie jest to typowa świąteczna opowieść, to jest to piękna, ciepła historia, która pokazuje, że karma istnieje, a podarowane dobro wraca ze zdwojoną siłą. I pokazuje jak ważne jest dzielnie się i pomoc bliźnim. A także pokazuje nam jak duże znaczenie ma miłość i zaufanie w związku.

Otóż Hanna od małego nie miała kolorowo w życiu. Od dzieciństwa musiała radzić sobie sama ze wszystkim, z porządkami w domu, z pijącymi rodzicami, którzy wiecznie organizowali jakieś pijackie libacje ze swoimi znajomymi od kieliszka. Nigdy nie zaznała normalnych, radosnych, wesołych świąt bożego narodzenia w swoim domu. Zawsze musiała się o wszystko martwić sama. Do czasu kiedy poznała Arkadiusza. To ten młody mężczyzna pokazał jej jak wygląda prawdziwa miłość i troska o drugą, bliską osobę. Ale pokazał też wędrowny tryb życia. Otóż Arkadiusz wstąpił do wojska, więc musieli przenosić się z miasta do miasta, gdzie akurat został wysłany. Po dwudziestu latach, wędrowne małżeństwo postanawia osiąść w ostatnim miejscu, do którego został wysłany Arek. I to właśnie tam Hanna doświadcza jeszcze więcej ciepła, bliskości i dobroci od sąsiadów, w trudnym dla niej momencie.

Ta historia bardzo mi się podobała. Była taka dobra i spokojna, taka otulająca 🤗.

Polecam 💙.

„Podaj dalej” to wzruszająca i poruszająca serce książka o miłości i poświęceniu.

Hania i Arkadiusz są małżeństwem od ponad 20 lat. Ze względu na pracę mężczyzny, często zmieniają miejsce zamieszkania. Kiedy wydaje się, że w końcu mogą osiąść gdzieś na stałe, Arkadiusz dostaje propozycję wyjazdu na misję do Afganistanu. Hania bardzo się martwi i przeżywa rozłąkę. Po wyjeździe męża bez reszty oddaje się pracy przy remoncie domu, pomocy tutejszej ludności oraz swojej pracy, którą kocha bezgranicznie. Praca z dziećmi wypełnia jej pustkę, bowiem małżeństwo do tej pory nie doczekało się potomstwa. Wydawać by się mogło, że czas szybko mija i Arkadiusz lada chwila wróci do domu, gdyby nie wybuch bomby.

Oprócz wątku głównego, w książce znajdziemy inne ważne tematy, chociażby uroki życia na wsi. Jeden z mieszkańców będzie miał duże problemy i troski z powodu zamiłowania do przyrody i swojej pracy. Niektórzy mieszkańcy, którzy przyjeżdżają tylko na weekendy, nie będą mogli zrozumieć, że dla rolnika nie jest ważne czy jest noc czy dzień, żeby ruszyć do pracy w polu.

Kolejny ważny temat to zespół stresu pourazowego, który dotknie koleżankę Arkadiusza po powrocie z misji. Do tego stopnia, że strasznie namiesza to w małżeństwie Hani. Kobieta jednak wykaże się dużą wyrozumiałością i dojrzałością.

Książka w piękny sposób pokazuje siłę miłości dwojga ludzi, dla których nie straszna jest rozłąka. Jak również pokazuje jak ważna jest pomoc. Hania bez wahania pomaga sąsiadom, którzy nie proszą o pomoc, bo się krępują. Postawa kobiety jest godna naśladowania.

Idealna lektura na przedświąteczny czas.

Polecam.

Arkadiusz i Hania są małżeństwem od dwudziestu lat. Mężczyzna chce zakończyć karierę wojskową, dlatego decyduje się na wyjazd na misję do Afganistanu. Kobieta boi się, ale w końcu zgadza się na pomysł mężczyzny. Wszystko szło by po ich myśli, gdyby nie wybuch bomby w bazie, w której stacjonuje Arkadiusz. Jak zniesie to jego żona?

Książka była bardzo przyjemna w odbiorze, ale wywołała we mnie tyle emocji, że był to dla mnie szok. Niby okładka może sugerować, że powinno się czytać tę historię w okresie bożonarodzeniowym, dla według mnie niekoniecznie.

Hania i Arkadiusz byli ciekawymi postaciami. Nie dziwiłam się, gdy Hania miała podejrzenia względem Arka. Mężczyzna sam powodował sytuacje, gdzie w kobiecie mogły tworzyć się wątpliwości. Te wydarzenia, które tworzył wraz z niejaką Anetą tak mnie denerwowały, że miałam ochotę rzucić książką w ścianę. Dopiero pod koniec jako tako zrozumiałam pobudki Arka, ale w niczym go to nie tłumaczy.

Książka na jeden wieczór. Jest trochę ciągłego tekstu, ale nie przeszkadza w czytaniu. Wątki poboczne są genialnie przedstawione.

*PODAJ DALEJ*

@dorotaschrammek

@skarpawarszawska

Dobry wieczór Serducha!

📖💕

"Podaj dalej" to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, które zaliczam do udanych. Fabuła poprowadzona w bardzo wciągający sposób. Z bohaterami polubiłam się już od pierwszych stron. Hania to kobieta o ogromnym sercu, która nikomu nie odmawia pomocy i z chęcią angażuje się w problemy mieszkańców. Życzliwość wylewa się z każdej przewróconej strony. To Anioł nie kobieta. Miłość, która łączyła tych dwoje ludzi ogromna i mimo stażu małżeńskiego nie słabała, a wręcz rosła w siłę. Autorka poruszyła ważny temat, a mianowicie jak może ulec zmianie psychika osoby, po powrocie z misji. Jak ważne jest wsparcie bliskich osób, a nieraz konieczna jest też pomoc specjalisty, aby poradzić sobie z traumą. Nie jest to powód do wstydu czy naśmiewania. Czytając powieść można wiele dowiedzieć się o pracy żołnierza.O plusach i minusach tego zawodu.

"Podaj dalej" to, książka pełna nadziei i wielkiej sile miłości.

Ja podaje ją dalej i bardzo zachęcam do lektury powieści. Nie jest ona typowo świąteczną książką, jednak to co skrywa w sobie wnętrze to magia!

Cuda mają tu ogromną moc!

✨❄️💙

✨Za egzemplarz do recenzji dziękuję @skarpawarszawska

W "Podaj dalej" autorka zabiera nas do nadmorskiego Śliwina. W interesujący sposób przedstawiła jego historię, społeczność... aż sama chciałabym tam zamieszkać. To tu spędzimy wyjątkowy czas z bohaterami, którzy szybko zjednują sobie naszą sympatię. 

Ogromnie polubiłam Hannę. Jednak były takie momenty, kiedy rwałam się do tego, by w końcu kobieta była bardziej stanowcza. Ona jednak wszelkie pojawiające się problemy wolała rozwiązywać na spokojnie, po swojemu, aczkolwiek z niebywałą determinacją. Nie wiem, czy ja potrafiłabym tak działać. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na wątek dotyczący Arlety czy pana Bogdana, który dużo mówi nam o tym jak wygląda życie rolnika na wsi, a jak postrzegają je "miastowi". 

Dorota Schrammek pięknie ukazała siłę dojrzałej miłości. Miłości z długoletnim stażem. Odnoszę wrażenie, iż w dzisiejszych czasach to rzadkie zjawisko. Mimo upływu lat uczucie wcale nie słabnie, a wręcz umacnia się. 

Autorka poruszyła problem zmian, jakie mogą zajść w sferze emocji, psychiki oraz zachowaniu żołnierzy wracających z misji, gdzie toczy się konflikt zbrojny. To niewątpliwie trudny i długotrwały proces, by na nowo zaaklimatyzować się w rodzinie i ogólnie w dawnym życiu. Widzimy, jak ważne w takich sytuacjach jest wsparcie, takt, zrozumienie i cierpliwość bliskich osób. Jednak czasem potrzebna jest bardziej specjalistyczna pomoc w postaci psychologa lub psychiatry. 

To historia, która otula ciepłem ludzkiej życzliwości, pomocą drugiemu człowiekowi, troską i taką po prostu zwykłą pozytywną energią. Zasada "podaj dalej" zwykle nic nas nie kosztuje, a może pokazać moc dobra. Szczęście, marzenia i stabilizacja są na wyciągnięcie ręki. Trzeba tylko dołożyć starań, by wprowadzić je w życie. A cuda? Czy ktoś w nie wierzy? Wszak w świąteczny czas wszystko jest możliwe, prawda? 

"Podaj dalej" to poruszająca, magiczna, otulająca ciepłem powieść o potędze miłości i zaufaniu. Mnie ta historia niejednokrotnie chwyciła za serce, co i Wam bardzo polecam. 

"Najgorszym dla Hani czasem w roku było Boże Narodzenie... Prawdziwych świąt chyba nigdy nie miała, nie poznała. (...) Boże Narodzenie to była dla niej po prostu czas, który musiała jakoś przetrwać".

Hania i Arek są małżeństwem od dwudziestu lat. Przemieszczają się z miejsca na miejsce, gdyż Arek jest żołnierzem zawodowym. W końcu przyszedł taki czas, że mogą osiąść na stałe. Kupują dom w nadmorskiej miejscowości Śliwno. Wtedy mąż Hani postanawia wyjechać na misję do Afganistanu, tym wyjazdem chce zakończyć karierę wojskową. Czego się nie robi dla ukochanej osoby? Hania zgadza się na wyjazd Arka jednak mimo tego ogromnie się boi. Czas rozłąki kobieta zapełnia pracą w szkole, na świetlicy oraz pracami przy domu. Czas leci nieubłaganie, święta zbliżają się wielkimi krokami. Wkrótce Hanka dowiaduje się o wybuchu bomby tam gdzie stacjonuje jej mąż. Arek wychodzi z tego cało, jednak gdy wraca nie jest już takim samym człowiekiem.

Święta zbliżają się wielkimi krokami. Ja uwielbiam magię świąt i czekam na nie co roku z niecierpliwością. Świąteczny czas jest pełen cudów, tak samo jak ta historia, którą czyta się bardzo szybko i z ogromna przyjemnością. Uwielbiam takie książki, które przepełnione są ciepłem i miłością, które chwytają za serce i nie pozwalają się od siebie oderwać. Tu mamy piękną miłość, która z roku na rok się pogłębia jeszcze bardziej. Są oczywiście przeciwności losu z którymi Hania radzi sobie ze spokojem i determinacją. Pomaga również osobom, których prawie nie zna, wyciąga pomocną dłoń i to jest cudowne. Chociaż sama od dziecka nie miała lekko, do czasu aż poznała Arka, miłość swojego życia. On okazał się jej przystanią. Gorąco polecam, tę książkę, która jest przepełniona pozytywną energią, magią zbliżających się świąt i oczywiście miłością, która przetrwa nawet najgorszą burzę.

Hanna i Arkadiusz są zgodnym i kochającym się małżeństwem. Arek jest żołnierzem i co jakiś czas wraz z żoną zmieniają miejsce zamieszkania w zależności gdzie wojsko od deleguje Arka. Hanna nie narzeka na takie życie, przyzwyczaiła się już do ciągłych przeprowadzek, ważne aby byli z mężem blisko siebie. Jednak kiedy trafiają do nadmorskiej wsi, oboje czują, że jestem to ich miejsce na ziemi. Podejmują decyzję o zamieszkaniu tu na stałe. Okazuje się, że Arkadiusz musi wylecieć na misję a tuż po niej może odejść na emeryturę. Małżeństwo przechodzi trudne chwile rozłąki, ale odliczają dni do końca służby i powrotu Arka do domu.

Jak poradzi sobie Hanna z rozłąką?

Z jakimi trudnościami będą musieli zmagać się bohaterowie?

Jaki bożonarodzeniowy cud czeka na bohaterów?

Ależ to była piękna i wzruszająca historia. Złapała mnie za serce i wywołała we mnie wile emocji. Książkę pochłonęłam w jeden wieczór, gdyż nie mogłam się od niej oderwać. Nie raz miałam ochotę potrząsnąć bohaterami i sprawić aby Hanna w końcu tupnęła nogą, ale ona rozwiązywała problemy na spokojnie i po swojemu. Urzekła mnie jej postawa, spokój, pomoc i troska o innych. Historia całkowicie mnie wciągnęła do swojego świata i poczułam się jak bym była w tej uroczej nadmorskiej miejscowości. Z tej historii bije dobra energia, dobroć, życzliwość, pomoc drugiemu człowiekowi, szczęście, dobry humor i spełniające się życzenia.

Macie ochotę na lekką, przyjemną i magiczną historię… to serdecznie wam polecam "Podaj dalej".

Ja podaję dalej a ty?