Pieśń Królowej Lodu

📚📚📚📚📚📚

"...wolność zawsze jest warta swojej ceny."

📚📚📚📚📚📚

"Pieśń królowej lodu" autorstwa Julia De La Fuente, to książka która kupiła mnie od pierwszych stron.

Dania XIX wieku.

Strata.

Samotność.

Las otaczający posiadłość, a w nim tajemnicze jezioro, które wzywa naszą bohaterkę.

Zawód miłosny.

Trójkąt miłosny.

Książę, kapitan i ona, nikt ważny.

Tajemnicze morderstwa.

Wierzenia, głosy i przeczucia.

Ta historia to połączenie Kopciuszka i Królowej Lodu. Nasza bohaterka, jest nikim ważnym, nosi nic nieznaczący tytuł, nawet sama nie wiem, co on oznacza, a oddała serce Księciu. Miała na niego czekać, a on po powrocie, nie jest już tym samym chłopcem co kiedyś. Zna swój obowiązek, a nie są nim porywy serca. I tu wkracza on, ten trzeci, kapitan, który nie jest taki okrutny i nieczuły jakby się wydawało. Połączy ich rozkaz i szukanie mordercy. Czy ktoś zdąży roztopić serce z lodu naszej bohaterki???

Ta książka jest po prostu genialna. Tajemnicza, niebezpieczna pełna wierzeń i przesądów. Serce z lodu Victorii jest skutkiem jej bólu. Tyle razy miała złamane serce, że już nie daje sobie rady. Słyszy głosy, coś ją wzywa nad jezioro, które pokazuje jej przeszłość, teraźniejszość, a może i przyszłość, chce jej pomóc, skończyć jej ból, dać ukojenie, tylko co za tym się kryje???

Książkę czyta się świetnie, naszą bohaterkę też da się polubić i jej współczuć. Tyle ile przeżyła w tak młodym wieku, ile cierpień zaznała, nie powinien nikt. Do tego jest kobieta w świecie mężczyzn, co z tego jak odziedziczyła po ojcu majątek, jak i tak nadal nie czuje się bezpiecznie. Tylko mąż, może zapewnić jej stabilność i dostaje narzeczonego, tylko nie tego, którego pragnie jej serce.

Muszę jeszcze wspomnieć o siostrze i macosze naszej bohaterki, które ją kochają bezwarunkowo, ale nie do końca umieją to okazać, zwłaszcza macocha. Jest zupełnym przeciwieństwem tych z bajek. Kocha, mimo, że jest szorstka i tego nie okazuje, ale dla córek zrobi wszystko.

Jeżeli lubicie książki w bajkowych klimatach, pełne tajemnic i niebezpieczeństwa, gdzie miłość zawsze zwycięża, to jest książka dla was. Przeczytałam, pokochałam i gorąco wam polecam❤️

[Współpraca reklamowa Wydawnictwo onyks]

"Pieśń królowej lodu" opowiada o Victorii, dziewczynie, która jest oddana swojej rodzinie i po stracie najbliższych musi zrobić wszystko, żeby uratować ją przed finansową ruiną. Wiele lat temu obiecała księciu Johannowi, że nie wyjdzie za mąż dopóki on nie wróci. Jednak okazuje się, że świat nie jest łaskawy dla Victorii i żeby uratować rodzinę dziewczyna zgadza się na małżeństwo z kapitanem Sorenem.

Dziewczyna staje się częścią niebezpiecznej gry. Uwikłana w miłosny trójkąt coraz bardziej zamyka swoje serce.

"Pieśń królowej lodu" to historia w bardzo baśniowym, chwilami bardzo onirycznym klimacie. Fabuła jest naszpikowana tajemnicami. Główna bohaterka trochę mnie denerwowała, chwilami zachowywała się jak sama w opałach. Bardzo podobały mi się elementy nordyckiej mitologii, które wplotła autorka. Zabrakło natomiast emocji trochę emocji, znalazłam je tylko na początku i pod koniec.

Fenomenalna książka!

* Psssst….to te moment, w którym włączcie stronę księgarni i zamawiacie „Pieśń Królowej Lodu”.

Z początku było mi się bardzo ciężko wgryźć w historię przez główną bohaterkę, która jawnie okazywała swoją urazę do wszystkiego i wszystkich, ale też dlatego, że mój książkowy mąż zgiął już na pierwszych kartach powieści.

Historia wciągnęła mnie do reszty (nawet nie wiem kiedy) i miała mnie w garści... Omamiła mnie jak tajemniczy Søren (o zielonych oczach i czarującym zachowaniu – wypisz wymaluj Loki) główną bohaterkę Victorie, od której bił chłód i niechęć na kilometr. Z jednej strony rozumiem jej postawę. Utraciła bliską osobę, przybiły ją różne problemy dotyczące majątku i oczywiście miała rozdarte serce pomiędzy dwoma panami.

Mgła, pojawiająca się bardzo często w książce, była kluczowym i istotnym elementem. Niebezpieczna, w której łatwo było zabłądzić, skrywała nie tylko mroczne tajemnice pewnej duńskiej rodziny, ale przeszywała mrozem do szpiku kości.

Niepozorna opowieść o miłości, oprócz oczywistego wątku, serwuje nam intrygi, zdrady i to, co kocham najbardziej – nawiązania do mitologii nordyckiej, a to wszystko osadzone w dziewiętnastowiecznym klimacie. Wszystko osnute jest tajemnicą i chwilami powiewa grozą charakterystyczną dla baśni (rozmowy ze zjawami, liczne tajemnicze morderstwa i oczywiście jezioro oraz nawiązania do legend). Do tego autorka daje nam wspaniale wykreowane postaci i świetnie opisane między nimi relacje.

Słuchajcie! Powieść niespodziewanie zdobyła moje serce w całości. Jestem pewna, że trafi w gust miłośników romansów, mroku, podań nordyckich i oczywiście magii.

Naprawdę niesamowita! Szczerze wam powiem, że zakończenie dosłownie wbija fotel i ściska serce, przez co nie da się zapomnieć o bohaterach jak i o niesamowicie przedstawionej historii.

Z miłym zaskoczeniem „Pieśń Królowej Lodu” zostaje jedną z moich ulubionych książek.

Must have kochani, must have !

[współpraca reklamowa wydawnictwonyks]

Pieśń Królowej Lodu to dla mnie połączenie baśni o Kopciuszku i Królowej Śniegu ale przedstawione w zupełnie inaczej niż nam znany. Historia nie wiadomo w którym momencie przykuwa nasza uwagę, czujemy się oczarowani i czytamy z zapartym tchem.

Co znajdziecie w środku;

❄ narrację trzecioosobową z różnych perspektyw;

♛ piękna sceneria Danii oraz bardzo dobrze wykreowany świat;

❄ poniekąd trójkąt miłosny między miłością z dzieciństwa a teraźniejszą;

♛ realizm magiczny połączony z duchami przeszłości i światem nisse(elfów);

❄ bardzo dużo tradycji kulinarnych oraz festiwali z Danii;

♛ trudne relacje rodzinne między macochą a pasierbicą;

❄ krótkie rozdziały z nazwami, które niejako są mini spojlerami;

♛ baśniowy klimat.

"- Mam serce z lodu.

- Musi to być lód, który pali".

Początkowe rozdziały rzucają nas w sam środek wydarzeń, a przy tym nie ujawniają za wiele. Nie od razu złapiemy tempo fabuły i poznamy wszystkich bohaterów, ale mimo to klimat powieści i porównania do znanych baśni jest wyczuwalny co ułatwia nam wciągnięcie się w czytanie. Szczerze powiedziawszy nie polubiłam wszystkich bohaterów szczególnie księcia, a raczej przyszłego króla Johanna. Był on dla mnie zapychaczem, który wywoływał zamieszanie w najmniej odpowiednim momencie a przy tym wystawiał na wiele prób serce Victorii, głównej bohaterki.

Pieśń Królowej Lodu nie skupia się wyłącznie na miłości romantycznej, ale i matczynej. Pokazuje jak ciężko otworzyć serce na nową miłością na drugą mamę gdy rozpacza się jeszcze po tej pierwszej, gdy czuję się jej ducha we wszystkim. Oprócz tego widać jak na dłoni zgryzotę zarówno macochy jak i pasierbicy. Przez chwilę wydaje się nawet że to sytuacja bez wyjścia.

W moim odczuciu całą powieść w subtelny sposób dopełnia postać kapitana Sorena, który swoimi słowami i czynami staje się latarnią morską dla Victorii i jej rodziny. Jego postawa, to jak poszerza horyzonty i naprowadza główną bihaterkę na coś oczywistego, sprawia że nasze serca biją szybciej i bardzo mu kibicujemy. Jest on przedstawiony trochę tajemniczo ale dzięki temu tylko zyskuje.

W książce nie zabrakło magii, ale jest ona bardzo subtelna, trochę więcej jej przy końcu i stanowi miłe zaskoczenie ale i dopełnienie historii. Końcówka jest niezwykle urocza i taka słodka, przypomina trochę Dumę i uprzedzenie, a uśmiech nie schodzi nam z twarzy.

Pieśń Królowej Lodu to niezwykła książka z bohaterami którzy przechodzą transformację i widzą swoje wady, próbując naprawić to co jeszcze można, nie zapominając o wierze w siebie. Jestem nią oczarowana i na pewno jeszcze długo będę do niej wracać myślami ❤❤❤.

#Współpraca reklamowa

Dzisiaj chciałabym Was zabrać w iście magiczną i baśniową czytelniczą podróż, gdzie splatają się losy ludzi i istot nadprzyrodzonych. „Sen nocy letniej” Wiliama Szekspira stał się tutaj, a przynajmniej tak myślę swoistą inspiracją, choć przyznam szczerze, nie jestem tego w stu procentach pewna, gdyż najzwyczajniej w świecie nie miałam okazji poznać tej sztuki bliżej.

Victoria to młoda dama z szanowanego domu, która znalazła się w samym środku burzliwych i tajemniczych wydarzeń, wywracając jej świat do góry nogami. Po tragicznej śmierci matki sprzed lat uznawanej za strażniczkę lasu i skazaniu brata na śmierć, Victoria stara się wszelkimi sposobami uratować jego życie. Niestety, jej wysiłki okazują się bezskuteczne. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy dowiaduje się o zaginięciu ojca na morzu, co czyni ją jedyną dziedziczką rodzinnego majątku – pod warunkiem, że żaden z męskich krewnych nie zgłosi do niego pretensji. Osamotniona, rozżalona i niezrozumiana musi stawić czoła nie tylko własnym problemom, ale i zimnej macosze, która nie darzy ją zbytnią sympatią oraz zaopiekować się przyrodnią siostrą. Do miasteczka powraca również dawna miłość Victorii — Johann, przyszły następca królewskiego rodu, odmieniony przez lata luksusu i przywilejów. Jego powrót przynosi kolejne komplikacje i rozczarowania, gdyż mimo dawnej obietnicy, nie zamierza jej poślubić, a wręcz przeciwnie — planuje wydać ją za mąż, za człowieka, którego uważa za winnego śmierci jej brata — kapitana Sørena. W miasteczku dochodzi do tajemniczych zabójstw, które Victoria pragnie wyjaśnić, a wszystko to w cieniu przeklętego jeziora, które wydaje się wzywać ją coraz bardziej do siebie, obiecując tak bardzo upragnione ukojenie. Victoria musi zmierzyć się z wirem wydarzeń, który zagraża nie tylko jej ciału, ale przede wszystkim jej duszy, wciągając ją w mroczne odmęty tajemnicy, która otacza jej rodzinę i całe miasteczko.

Książek, które przenoszą nas do świata magii, baśni i folkloru jest bardzo wiele, a „Pieśń królowej lodu” to właśnie idealny przykład takiej historii. Książka oferuje pełną gamę emocji, różnorodnych motywów, od przeklętej rodziny, trójkąta, a nawet czworokąta miłosnego, magiczne stworzenia, wewnętrzne rozmowy z nieżyjącym bratem, po skomplikowane relacje bohaterów. Dla mnie cała ta historia jest magiczna, lekko infantylna, przyjemna i zarazem tak bardzo inna niż książki, po które najczęściej sięgam, ale nie ukrywam — sprawiła mi przyjemność. Ciekawa narracja, tajemnice i przyjemny styl autorki sprawiły, że książka czyta się praktycznie sama. Jednak spodziewałam się po niej czegoś więcej, liczyłam na wielkie miłosne boom, ale niestety tym razem się nie doczekałam. Postawa księcia, który nagle stwierdził, że nie odda Victorii nikomu innemu i jego nagła gotowość poślubienia jej wbrew wszystkiemu, też mnie jakoś nie urzekła. Natomiast opisana samotność i zagubienie Victorii, jej bolączki i rozterki, brak wsparcia ojca od najmłodszych lat rzutujące na jej zachowanie zostały opisane w bardzo realny sposób. Również kreacja macochy (było, nie było także młodej kobiety, nie wiele starszej od głównej bohaterki) bardzo mi się spodobała. Ich wzajemna relacja, która w końcu się odpowiednio poukładała bardzo przypadła mi do gustu. W gruncie rzeczy to opowieść, która może zainspirować do refleksji nad własnymi emocjami i relacjami z innymi osobami w naszym najbliższym otoczeniu. Jeżeli szukacie odrobiny magii w swoim czytelniczym życiu albo macie ochotę na coś nietypowego i innego to polecam Wam tę pozycję z czystym sumieniem. Z pewnością umili Wam te zimne jesienne wieczory.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Wydawnictwu Nyks.

Przepiękna i przejmująca opowieść o cieple i chłodzie w sercu, walce o własne szczęście i miłość, tę jedyną, prawdziwą.

Julia De la Fuente zabiera nas do księstewka w Danii, do czasów, gdzie kobiety miały swoją określoną rolę, znacznie niższą niż mężczyźni. Victoria Holstein bardzo przypominała Królewnę Śnieżkę, z czasem stając się bliższa Królowej Lodu. Jako dwudziestopięciolatka bez męża była w społeczeństwie starszą panną, jednak ona czekała na tego, któremu przyrzekła wierność na wieczność. Na początku historii spotkały ją dwie tragedie - straciła kolejne osoby z jej rodziny, które kochała i ceniła równie mocno, jak mieszkańców miasteczka.

Młodzieńcza miłość, jaką żywiła do Johanna, poprzeplatana była z przedziwnie burzliwą i namiętną relacją z kapitanem straży. W myślach wciąż rozmawiała ze swoim zmarłym bratem, a niczego nie ułatwiała zagadka zabójstw związanych z zamarzniętym jeziorem... Aż do momentu, w którym ona sama do niego wpadła.

Magia pojawia się w większych ilościach dopiero od połowy książki, jednak wcale to nie przeszkadzało. Z początku powolna, ale nie nużąca akcja, z czasem stawała się bardziej dynamiczna i nieprzewidywalna. Julia wiele razy zdołała mnie zaskoczyć, rozśmieszyć i zasmucić, dzięki barwnym opisom uczuć bohaterów, fragmentom z twórczości Szekspira i naprawdę dobrą fabułą.

W tej opowieści jaskółki oraz przebiśniegi mają swoje znaczenie, niezwykle piękne, z przeplatającymi się między sobą smutkiem i szczęściem, miłością i ciepłem rodzinnym.

Mimo niezbyt odpowiednio dobranych motywów, pojawiających się przy zapowiedzi tej pozycji, książka jest naprawdę świetna i polecam każdemu 💙