Piekło. Komisarz Eryk Deryło. Tom 10

Max Czornyj znajduje się w czołówce mojej listy polskich autorów thrillerów. Jestem fanką jego twórczości, szczególnie serii z Erykiem Deryłą.

Piekło to najnowsza powieść z cyklu z komisarzem Deryłą. Eryk nadal pozostaje wierny swej pracy w policji, choć zrujnowała mu życie rodzinne i więzi z córką. W ostatnim czasie spadł na niego kolejny cios - musi radzić sobi8e w pracy sam, bez nieocenionej Tamary Haler, której choroba w ostatnim czasie mocno się posunęła, uniemożliwiając jej normalne i pełne funkcjonowanie. Dla Eryka, Tamara stanowi namiastkę jego własnej rodziny, więc cios jest podwójny. Dla tej młodej kobiety to wielka zmian, bo praca była dla niej wszystkim i nie radzi sobie z ciałem, nad którym traci panowanie. Kiedy pojawiła się u lekarki po leki została wciągnięta w kolejny kryminalny ciąg zdarzeń, którym podzieliła się z Deryłą i znowu przyszło im razem współpracować, ale na innych zasadach. Okazało się, że pacjent pani doktor przysłał jej mrożącą w żyłach wiadomość opisującą brutalną śmierć człowieka. Po nitce do kłębka trafili w objęcia darknetu, gdzie ta scena została sfilmowana. Deryło i Haler poszli śladami sprawcy i wówczas okazało się, że giną kolejne osoby i trafiają na kolejne zmasakrowane zwłoki, będące pacjentami pani doktor...... Kim jest tajemniczy morderca i co nim kierowało? Tamara będzie miała okazję przekonać się o tym na własnej skórze...

Piekło to kolejny znakomity thriller w wykonaniu Maxa Czornyja, a Deryło jak zawsze na baczność i jak zawsze oddany sprawie, tym bardziej, że przychodzi mu walczyć o życie kogoś naprawdę bliskiego. Powieść trzyma w napięciu i porywa od pierwszych stron, a portret psychopatycznego mordercy jest dopracowany i mocno zwodniczy, czym czytelnik zostanie zaskoczony na finale. Jak zwykle było mocno, drastycznie i niezwykle intrygująco - polecam gorąco!

[Adres usunięty]

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

"Czas zrozumieć, czym jest prawdziwe cierpienie.

Czas żyć, by móc umrzeć."

😈

Komisarz Eryk Deryło powraca w dziesiątym tomie bestsellerowej serii! 😎 Czekałam na to! O mamuniu! Jak ja na to czekałam, no i się doczekałam! 😁 Pisarz @maxczornyj nie zawiódł mnie ani na moment! Dostałam brutalne, krwawe i przerażające opisy. Dostałam swoich ukochanych bohaterów - Eryka Deryło i Tamarę Haler. Dostałam historię, która mnie porwała! Powiedzcie mi, moi Mili, czego chcieć więcej? 😈 Od samego początku zostałam zaintrygowana i wciągnięta w ciekawy oraz szokujący wir wydarzeń. Widać i czuć, że autor przemyślał każdą stronę, każdą sytuację i każde zachowanie głównych bohaterów. Historia zaczyna się dość spokojnie, jednak po paru stronach zaczyna się coś dziać i powiem Wam, że aż z tego powodu miałam ciarki na całym ciele. Od razu pojawił się również uśmiech na mojej twarzy, bo brakowało mi właśnie tych obrzydliwych, brutalnych, krwawych opisów. A Max (mam nadzieję, że mogę się tak zwracać do Ciebie) w końcu się nade mną zlitował i pomalutku zaczął mi je dawkować 😅 za co jestem mu bardzo wdzięczna! 😁 Główni bohaterowie - Eryk Deryło i Tamara Haler, to świetnie wykreowane postacie. Mierzące się z przeszłością i codziennością. Są intrygujący i zarazem momentami irytujący, ale nie da się ich nie lubić! Ja ich po prostu ubóstwiam! A za co? Za charakter, humor i cięty język, a ich rozmowy rozwalały mnie na łopatki 😂🤣 Z nimi i z nich można się pośmiać! 😁 Postać zbrodniarza bardzo mnie zaabsorbowała i przykuła moją uwagę. Chyba jak powiem, że jego zbrodnie mi się podobały, to nie uznacie mnie za wariatkę, prawda? 😅 Kurczę no! Ten bohater pokazał się od najgorszej ludzkiej strony, jednak jego makabryczne, obrzydliwe zbrodnie były niesamowite! No tak, niesamowite! Nie wpadłabym na takie pomysły, ba!, nie wpadłabym na cokolwiek związanego z morderstwem. Ale to, co tutaj zastałam, tak mnie zaciekawiło i spowodowało długo wyczekiwaną reakcję "wow" oraz wymarzoną papkę z mózgu 🤯🤯🤯 Powiem Wam, że czytając te brutalne, krwawe opisy, czułam się tak, jakbym stała obok tych zwłok, widziała je, czuła ten odór i w ogóle 🤯🤯🤯 Nie potrafię ogarnąć tego, w jaki sposób pisarz @maxczornyj robi to, co robi i umie tak pokierować całą fabułą, postaciami, że wydaje się to nader realne. Bez wątpienia Max ma dar lekkości pióra oraz niesamowicie fascynujący język oraz przyjemny styl. Dzięki temu wszystkiemu jego powieści czyta się ekspresowo, z ogromną dozą zainteresowania i ciekawości, co wydarzy się za kolejną stroną. Lekturę dostałam wczoraj i od razu się za nią zabrałam. Kochani, przeczytałam ją jednym tchem, ani na chwilę nie było możliwości oderwania się od niej. Zakończenie rozwaliło mnie na łopatki i spowodowało ogromny żal do pisarza, że skończył to w takim momencie i w taki sposób. Oczywiście nie zdradzę Wam szczegółów i będę milczeć 🤐 o co mi kaman 🤪 Ten, kto przeczyta ów książkę będzie wiedział o co chodzi 🤪 Polecam Wam, Kochani, tę powieść, jak i całą serię! 🤗 W szczególności, że cykl z komisarzem Erykiem Deryło po prostu ubóstwiam i jest to moja ulubiona seria naszego polskiego autora, która jest warta uwagi, bez dwóch zdań! Czytajcie, czytajcie, czytajcie!

Ukłony, Panie Czornyj!,

szpaczek_czyta

Pe. eS. A w tym miejscu chcę Wam jeszcze przypomnieć o trwającej akcji #czytamMaxaCzornyja, którą zorganizowałam wraz z @wydawnictwofilia @filiamrocznastrona @filianafaktach 💪🏻 Więcej szczegółów na priv, bądź pod postem ze zdjęciem pisarza @maxczornyj! Zachęcam każdego, kto chce poznać to niesamowite, niepowtarzalne pióro autora!😎

😈

Premiera ów książki już 18-stego maja! 😁

Współpraca z @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia 💚

😈

„Piekło jest rajem oglądanym z drugiej strony.” – Umberto Eco „Imię róży”

Seria z komisarzem Deryło doczekała się dziesiątej odsłony. Tak jak i poprzednie części, ta także opływa w makabryczne opisy, krew leje się strumieniami, a autor bez skrupułów serwuje nam coraz bardziej wymyślne morderstwa. Dla delikatniejszego czytelnika może być to zbyt duże przeżycie, myślę jednak, że po książkę sięgnęli stali wielbiciele śledczego Deryło, którzy doskonale wiedzieli na co się piszą. Ja także należę do tej grupy i od lat towarzyszę komisarzowi w jego śledztwach. Czy kolejna część wniesie coś nowego? Czy autor jest jeszcze w stanie nas czymś zaskoczyć? Czy może z serii zrobił się przewidywalny tasiemiec?

Lublinem po raz kolejny wstrząsa informacja o seryjnym mordercy. Tym razem zwyrodnialec porywa ofiary i bezlitośnie je torturuje, a nagrania z tych działań zamieszcza w internecie. Na pierwszy rzut oka ofiar nic nie łączy, jednak po głębszej analizie śledczy trafiają do psychiatry Anny Winter, u której leczyły się ofiary. Morderca rzuca śledczym wyzwanie, a konkretnie rzuca je komisarzowi Erykowi, celebrycie wśród morderców.

Świetna okładka, przyciąga wzrok, a elementy 3D sprawiają, że ogień niemalże płonie na naszych oczach. Książkę czyta się bardzo szybko, autor pisze przystępnym prostym językiem, a nieskomplikowana fabuła i krótkie rozdziały tym bardziej temu sprzyjają. Miła dla oka czcionka pokaźnych rozmiarów sprawia, że czytane strony znikają w zastraszającym tempie.

Komisarza Deryło polubiłam od samego początku, starszy, stateczny glina z dużym doświadczeniem i bagażem życiowym. Zawsze urokliwe było dla mnie składanie przez niego żurawi z papieru, które notabene finalnie lądowały w koszu. Pomimo wielu sukcesów zawodowych niezmiennie pozostaje skromny i zawsze w cieniu, ale zawsze z klasą. Od kilku części komisarzowi towarzyszy Tamara Heller i w przeciwieństwie do swojego partnera jest postacią niesamowicie irytującą. Jej od niechcenia rzucane komentarze, są przerysowane i męczące. Ze względu na postępującą chorobę Tamara przebywa na zwolnieniu, co w żaden sposób nie przeszkadza jej w czynnym udziale w śledztwie, a miejscami zasadniczo nim kieruje. Autor zbudował dziwną relację pomiędzy młodą policjantką a komisarzem Deryło. Z jednej strony jest on dla niej trochę jak ojciec, który przesadnie się o nią martwi, z drugiej natomiast jest on jak „dziecko we mgle”, które nie umie sobie poradzić bez młodszej koleżanki. Jego wewnętrzne rozterki związane z nieobecnością Heller na każdym etapie śledztwa miejscami były śmieszne.

Kiedy w 2017 sięgałam po pierwszą część serii „Grzech” byłam wręcz urzeczona, tym jak bezkompromisowo można opisać zbrodnię, byłam świadkiem narodzin seryjnego mordercy grasującego w moim rodzinnym mieście. Po kilku latach i kilkuset przeczytanych kryminałach mój zachwyt nieco oklapł. Czytelnik staje się coraz bardziej wybredny i wymagający, już nie wystarczy nam sama makabryczna zbrodnia, szukamy czegoś więcej, zawiłej fabuły, wielowarstwowości w czytanej powieści i zaskakujących zwrotów akcji. Czornyj zaserwował nam książkę przewidywalną i powtarzalną, nie wnosi ona niczego nowego, ot kolejny seryjny morderca, kolejny raz Deryło staje twarzą w twarz ze śmiercią i musi walczyć o życie swoje, jak i najbliższych. Historia jest płaska, mamy znikome informację o ofiarach i prawie żadnych o mordercy. Autor nie zbudował historii wokół samego mordercy, jego motywów oraz czynników, które popchnęły go do zbrodni. Ponadto bardzo przeszkadzają mi zbyt mocne inspiracje autora znanymi czytelnikom motywami, co negatywnie wpływa na odbiór fabuły.

Myślę, że komisarz Deryło powinien już przejść na zasłużoną emeryturę.

,,Piekło" dziesiąty tom serii z komisarzem Deryło.

Po dość sensacyjnym ,,Pacjencie" i chodzi mi bardziej o formę powieści niż o wydarzenie, ,,Piekło" wraca do klimatu, do jakiego przyzwyczaił nas Max Czornyj w tej serii.

,,Piekło" zostało tak napisane, że można je przeczytać bez znajomości poprzednich tomów. Nie łączy z wątkami dotyczącymi Fotografa, czy Cztery Iksy. Fabuła skupia się na kolejnych następujących po sobie pozornie przypadkowych śmierciach osób w Lublinie, których ciała zostały zmasakrowane w różny sposób. Jednak jak się okazuje tortury i śmierć tych osób są transmitowane w Internecie na specjalnie zaszyfrowanych stronach. Osoby mają wybór pomiędzy szybką śmiercią, a niewyobrażalną ilością bestialskich tortur i lichą nadzieją, że to przeżyją. Czy komisarz Deryło wykryje powiązanie tych osób prowadzące do sprawcy ich śmierci ? Komisarz zawsze w prowadzonych śledztwach mógł liczyć na pomoc Tamary Haler. Jednak ta niespodziewanie znika…

,,Piekło" utrzymane jest w mocnym klimacie z wartka akcją. Rozdziały są krótkie bez zbędnych dłużyzn i czyta się je szybko. Czornyj nie oszczędza czytelnika. Wiele drastycznych scen, które pozostają w pamięci. Brutalne zbrodnie, do których autor przyzwyczaił, a opisy miejsc zbrodni mogą przerazić i wstrząsnąć. Śledztwo, zagadki i pojawiające się kolejne ofiary sprawiają, że nie sposób odłożyć ,,Piekła" bez poznania rozwiązania, a zakończenie może zaskoczyć.

Miałem takie wrażenie, że komisarz Deryło przeszedł metamorfozę. Z dostrojonego pana przed emeryturą, który słucha muzyki klasycznej i układa figurki origami w typowego glinę. W tej części komisarz Deryło jest bardziej rozgadany niż w pozostałych dziewięciu częściach razem wziętych. Z milczka stał się duszą towarzystwa, a z osoby, która bardzo starannie i kulturalnie posługiwała się językiem w wulgarnego i opryskliwego. Myślę, że mogła mieć na to wpływ nieustanna walka ze złem. Autor nie oszczędzał komisarza i chłopina bardzo wiele przeżył przez te wszystkie lata.

Ciekawe śledztwo i dobry kryminał, ale dla mnie bez większego zachwytu tym razem. Co nie zmienia faktu, że to bardzo dobrze napisany kryminał, który polecam. Początkowe części z komisarzem Deryło jednak miały dla mnie dużo lepszy klimat, do którego ,,Piekło" bardzo zbliżyło się. Natomiast jako wierny fan serii zapewne sięgnę po 11 jak i 20 tom, jeżeli tyle powstanie. Tymczasem niech ,,Piekło" Was pochłonie jak i inne części serii.

„Piekło” to już dziesiąte spotkanie z Erykiem Deryło. I jak przystało na Maxa Czornyja, otrzymujemy solidną, mocną dawkę grozy. Grozy na najwyższym poziomie. Autor stworzył fenomenalną serię, a z każdą książką zaskakuje nas jeszcze bardziej. Co ważne, nie korzysta z utartych schematów, nie idzie na łatwiznę, wykorzystując swą popularność, lecz kreatywnością potwierdza zasadność tytułowania go „polskim mistrzem grozy”.

Ponownie zawitamy do Lublina – miasta, które nie może spać spokojnie. Psychopatyczny morderca sieje strach. W bestialski sposób morduje przypadkowe osoby. Co gorsze, tortury, których dokonuje, emituje w dark necie. To jeszcze bardziej podsyca strach mieszkańców. Ale i nie tylko, ponieważ emocje udzielą się również czytelnikom. Bez wątpienia jest to zasługą talentu Maxa Czornyja, do tworzenia obrazów grozy, które z każdą przekładaną stroną wyświetlają się w naszej wyobraźni mocno trafiając do psychiki. Strach, który zasiał morderca, sprawia, że nikt nie może się czuć bezpiecznie. Dlatego też Eryk Deryło musi działać szybko, aby zatrzymać psychopatyczne żądze mordercy. Na domiar złego Haler znika bez śladu. Deryło musi wejść do przedsionka piekła, aby uratować swoją partnerkę.

Kim jest morderca? Dlaczego dokonuje bestialskich czynów? Dlaczego eksponuje je w sieci? Jakim kluczem kieruje się morderca? Czy „przypadkowość” wyboru ofiar jest czymś dyktowana, czy faktycznie nie ma to dla niego znaczenia? Czy Deryło zdoła uchronić Haler, zanim będzie za późno? Wiele pytań rodzi się podczas lektury tej książki. A odpowiedzi na nie zna Max Czornyj. Ty również możesz je poznać, tylko sięgnij po „Piekło”. Lektura tej książki pochłonie Cię bez reszty.

Max Czornyj ponownie stanął na wysokości zadania, serwując nam grozę na najwyższym poziomie. Opis tortur wstrząśnie najbardziej wybrednymi miłośnikami gatunku. Autor nie ustępuje w przelewaniu swej kreatywności na papier. Papier, który szeleści pod naszymi palcami, gdy w szale czytania dążymy do odkrycia prawdy o psychopatycznym mordercy. Mordercy siejącym strach wśród mieszkańców Lublina.

To, co przyciąga mnie do serii z udziałem tego bohatera, to zagadka, którą Max Czornyj misternie rozpisuje. Każdy element fabuły, tempo akcji, jak i również opis tortur sprawiają, że nie można oderwać się od lektury. A ja nie mogę oderwać oczu od kolekcji dziesięciu tomów z Erykiem Deryło. Tomów, które w polskiej literaturze grozy są niczym skarb. Bezcenne i wyjątkowy! Nie będę wyjątkiem, gdy dodam, że czekam na kolejne historie z Lublina.

Niech „Piekło” Was pochłonie!

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

"Piekło" Maxa Czornyja jest już dziesiątym tomem cyklu z komisarzem Erykiem Deryło i choć raz bywa lepiej, raz gorzej, to trzeba przyznać, że pomysłów na krwawe jatki autorowi nie brakuje.

Na początek muszę wspomnieć o dedykacji: "Bo­ha­ter­skim żoł­nie­rzom ukra­iń­skim od­pie­ra­ją­cym wschod­ni mrok", to piękny gest ze strony autora.

Lublin znowu nawiedziło zło w najczystszej postaci. Tamara otrzymuje od swojej lekarki niepokojące informacje, że jeden z jej pacjentów marzy o mordowaniu, po czym wysyła link do filmu umieszczonego w dark necie, gdzie spełnia owe pragnienia. Sprawę przejmuje Deryło.

Autor jak zwykle nie "certoli się w tańcu" i już na początku spuszcza na nas kilka bomb. Choć początkowo podjęte wątki wydają się bez ładu i składu, to koniec końców wszystko skleja się w logiczny ciąg przyczynowo - skutkowy. Kim jest morderca, czym się kieruje i w jaki sposób wybiera swoje ofiary?

Opisy zadawanych tortur są jak zwykle obrzydliwe i bardzo obrazowe. Zawrotne tempo akcji, pokazowe sceny sadyzmu i nieoczekiwane plot twisty nie pozwolą na złapanie oddechu. Intryga kryminalna oraz spektakularne zbrodnie, to zwyczajowe atuty kryminałów w wykonaniu Czornyja.