Paryski lipiec

Miałam właśnie przyjemność przeczytać „Paryski lipiec”, którego Autorem jest Bernard G. Murray.

Czwórka przyjaciół: Michael, Hans, Alvaro i John wybierają się na wakacje do Paryża, aby uczcić zakończenie roku szkolnego. W stolicy Francji natomiast trwa ostatni dzień szczytu klimatycznego. To miała być prawdziwa sielanka, imprezy i zabawa do białego rana, odreagowanie ciężkiego roku. Niestety, chcąc nie chcąc-pojawiają się w samym centrum niezbyt korzystnych wydarzeń. Stojący na czele senatu-Jean opracowuje plan, który przez ludzi uznawany jako walka o klimat, jest tak naprawdę chęcią osiągnięcia władzy. Bohaterowie będą musieli odpowiedzieć sobie na wiele pytań, ale głównie na to, czy da się walczyć ze złem, jednocześnie po nie sięgając…?

Książkę uznać śmiało możemy za sensację, która zwiera wątek polityczny. Interesujące połączenie. Przez chwilę miałam wrażenie, że wątek polityczny to jednak nie moja bajka, natomiast mile się zaskoczyłam. Czytałam z ogromną przyjemnością. Akcja toczy się płynnie, bez zbędnych opisów, zawiera dużo ciekawych dialogów. Jak już kiedyś wspomniałam, lubię czerpać wiedzę z książek i tak było i tym razem. Myślę, że każdy z tej lektury jest w stanie coś wyciągnąć dla siebie. Podobało mi się wykreowanie głównych bohaterów, każdy z nich był totalnie inny, miał inne poglądy, podejście do życia, a jednak potrafili dojść do podobnych wniosków. Na minus dla mnie-długość rozdziałów. Jestem zdecydowaną fanką krótszych, natomiast nie ma to wpływu na mój odbiór książki. Serdecznie polecam!💜

Po książkę Bernarda G. Murraya studenta prawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, miłośnika piłki nożnej i futbolu amerykańskiego, miłośnika historii, sięgnąłem z dużym zainteresowaniem. Nie dość, że Paryski lipiec to książka o tematyce sensacyjnej, to debiut literacki autora. Niestety więcej o samym autorze nie znalazłem. Tylko tyle, co na skrzydełku lektury zamieściło Wydawnictwo Novae Res.

Jak się okazało, powieść nie do końca jest sensacją. Dużo tu polityki związanej z ratowaniem planety Ziemi przed wszech ogarniającą nas globalizacją i niszczeniem planety przez nas samych. Świat niechybnie czeka zagłada. Jeśli politycy nie wezmą na poważnie zagrożeń związanych z ekologią, czeka ludzkość katastrofa. Życie na Ziemi może szybko się skończyć. Na to w pełni zasługujemy. Nie dbamy o naszą planetę, nie segregujemy śmieci, produkując ich w ilościach przekraczających wszelkie liczby, nie mówiąc nic o efekcie cieplarnianym. Palimy czy popadnie, zatruwając otoczenie do granic możliwości. Koniec życia na Ziemi dobiegnie wkrótce końca. Prędzej czy później.... ta wizja może jest przerażająca, ale daje zapewne do myślenia każdemu z nas. Zapewne autor książki myśli podobnie. Fabułę powieści oparł na katastroficznej wizji świata, źle zarządzających polityków, dążących do tego, by ich interesy, fortuny i bogactwo zdobyć jak najwyższym kosztem. Kosztem Ziemi.

Do Paryża rusza czwórka przyjaciół. Są wakacje, a Michael, Hans, John i Alvaro jadą do stolicy Francji, by zabawić się, odreagować ciężki rok, w którym udało im się zakończyć studia. Męska wyprawa to też kilkudniowa impreza, życie nocne, poderwanie kobiet i wszystkie przyjemności z tym związane. Przybywają pod wieżę Eiffla w momencie kończącego się w tej metropolii szczytu klimatycznego. Niestety politycy, zamiast ratować planetę, na której żyją, wymyślili całkiem inny plan, inną wizję przyszłego świata. Francja chce odbudować swoją potęgę i powrót do imperializmu. Nowy ład wymyślony przez przewodniczącego senatu, Jeana Poppullarda, jest chytry, bardzo misternie dopracowany przez dążącego do pełnej władzy we Francji, senatora.

Jednak coś wymknie się spod kontroli...

Powiem szczerze, że czytając powieść, obawiałem się, że polityka spowoduje, że lektura nie będzie mi się podobać. Jednak z każdą stroną, z każdym rozdziałem, czułem, że autor chciał nam pokazać, że nie da się oszukać ludzkości. Problem z naszą Ziemią, jej niszczeniem, może być katastrofalny, jeżeli nie podejmiemy wielu decyzji, czasami bardzo trudnych do zrealizowania.

Debiutancka powieść Bernarda G. Murraya ,,Paryski lipiec" premierę miała 20 kwietnia 2022 roku. Natomiast 22 kwietnia obchodzimy Dzień Ziemi. Książka porusza między innymi problem zmian klimatycznych. Początkowo myślałam, że na dłuższą metę taki temat w książce może być męczący, ale dzieje się w niej znaczenie więcej.

Akcja powieści zaczyna się 12 lipca, a kulminacyjne wydarzenia mają miejsce 14 lipca. Miesiąc lipiec we Francji ma szczególne znaczenie, a 14 lipca jest świętem narodowym ku pamięci wydarzeń z 1789 roku.

W Paryżu dobiega końca szczyt klimatyczny. Przedstawiciele wielu państw nie postanowili żadnych znaczących zmian w sprawie poprawy klimatu na Ziemi. Po zakończeniu szczytu na Placu Marsowym przy wieży Eiffla odbywa się protest proklimatyczny. Na protest w zupełnie innym celu udaje się czwórka przyjaciół, którzy przybyli z Rzymu w celach turystycznych do Paryża. Jednak za sprawą wydarzeń, które zaplanowane zostały przez przedstawicieli u szczytu władz francuskich czwórka przyjaciół znajduje się w centrum najważniejszych wydarzeń i zamachu, który ma zachwiać sytuacją międzynarodową.

Książka utrzymana w klimacie sensacji. Dużo dialogów i akcji oraz minimalna ilość opisów. Co mi zdecydowanie odpowiadało. Każdy z bohaterów przedstawia swoje poglądy na temat polityki, państwa, religii i każdy z nich ma inny w tym względzie światopogląd. Jednak na końcu za sprawą przeżytych zdarzeń dochodzą do jednego wspólnego konsensusu. Ciekawy sposób przekazania zagrożeń dla współczesnego świata nie tylko tych klimatycznych. Jak wspomniałem na początku to myślałem, że taki temat będzie na głównym planie i stanie się męczący, jednak więcej tu było polityki, działań służb, ataków, pościgów i całość czytało się bardzo dobrze.

Autor zaciekawił mnie tą historią. Bernard G. Murray według informacji w książce jest studentem prawa na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, a miałem wrażenie jakby książka powstała przez pisarza ze znacznym dorobkiem. Podczas czytania nie czuć, że jest to pierwsza książka autora. Autor stworzył udany debiut, który warto przeczytać. Książka ,,Paryski lipiec" zawiera ciekawe przesłanie, które każdy może zinterpretować na swój własny sposób i wyciągnąć wnioski mogące zmniejszyć skalę zmian klimatycznych.