Otulina

"Otulina" to świetna książkowa propozycja dla fanów kryminałów. Przeczytałam już dużo książek z tego gatunku, ale bywają takie, które nadal potrafią zaskoczyć. Tak też się stało w przypadku powieści spod pióra Klaudiusza Szymańczaka. Bez wahania sięgnę po kolejne książki autora.

Puszcza Kampinoska. Nie miałam okazji odwiedzić tych rejonów, nie licząc samej Warszawy, ale jest to następne miejsce w kolejce na liście "do zwiedzenia". Natomiast nie chciałabym być w skórze bohaterów, których dotknęła tragedia. Znalezienie ciała nastolatki wywołuje poruszenie wśród lokalnej społeczności, która została tu świetnie oddana. Tak naprawdę ciężko było wytypować zabójcę, ponieważ Autor przybliża czytelnikowi wiele postaci, co wywołuje konsternację. Zaczynasz podejrzewać każdego, o kim w danym momencie czytasz.

Warto zwrócić uwagę także na głównych bohaterów, których kreacja bardzo mi się podobała. Różnorodność charakterów w tak małej społeczności zawsze wywołuje wiele emocji podczas czytanej lektury. Nie mogę nie wspomnieć o relacji dwójki policjantów, do których można pałać wyłącznie sympatią.

Wplecione w fabułę legendy, zabobony dodały tajemniczego i gęstszego klimatu. Autor raczy nas szczyptą mistycyzmu, czego się w ogóle nie spodziewałam. Szymańczak stworzył złożoną historię, która z każdą kolejną stroną wciąga w swoje sidła. Akcja ciągle gna do przodu, dzięki czemu książka jest nieodkładalna nim nie dotrze się do ostatniej strony. I będziecie chcieli więcej, gwarantuję Wam.

Jeśli poszukujecie ciekawego kryminału z świetnie wykreowanymi bohaterami, małą społecznością, legendami w pięknym otoczeniu Puszczy Kampinoskiej, to sięgajcie bez wahania po "Otulinę". Z czystym sumieniem polecam!

Las woła Was? Uwaga! „Ta puszcza najpierw zeżre ciebie, a potem twoje życie (…). – Nikt, kto tu wszedł na dłużej niż weekend, nie wyszedł stąd taki sam, jakim wchodził”.

Prawie czterysta kilometrów kwadratowych Kampinoskiego Parku Narodowego to przestrzeń na wiele tajemnic, pierwotny strach i niebezpieczeństwo. Ale nie tego szukają przecież ludzie uciekający z miasta, oni pragną ciszy, spokoju i relaksu… Nie znajdą go w otulinie, która chroni puszczę, nie ludzi.

Co nastoletnia Hania robiła nocą w lesie? Kto i dlaczego skrzywdził dziewczynę? Nastolatki i ich problemy, zagubienie, zawiłości relacji między sobą, z rodzicami, problemy psychiczne zostały poważnie potraktowane przez autora, czuć autentyczne zainteresowanie bohaterami, ich życiem, rozterkami. I bardzo podobało mi się obdarowanie wszystkich podejrzeniami. Wszyscy pasowali na sprawcę! Finalnie – rozwiązanie jest jeszcze bardziej zaskakujące i nietypowe. Choć w pewnym momencie stało się jasne, to pewien cień nadal kładł się na uzyskane odpowiedzi.

W powieści jest trochę tak, jak w prawdziwym śledztwie – jest dużo informacji, pasujących pozornie elementów, ale trzeba być uważnymi i otwartym, nie wciskać puzzli na siłę, choć wydaje się, że mogą pasować. Ani nie odrzucać za wcześnie żadnego elementu, póki nie wiadomo, czy rzeczywiście jest niepotrzebny. Wydaje się, że to co właśnie jest najtrudniejsze, to umiejętne przefiltrowanie informacji.

„Otulina” to bardzo interesujący kryminał, wciągający, zachęcający różnorodnością, ciekawymi postaciami i niebanalnym rozwiązaniem. Zachęcającym akcentem jest też klimat małej miejscowości i typowych dla niej zależności i powiązań. Polecam!

Nowy brand wydawnictwa Znak – Znak Crime wydał już 6 powieści. Trzy z nich już przeczytałam, dwie jeszcze czekają na półce na swoją kolej. Dzisiaj chciałam Wam opowiedzieć o „Otulinie” najnowszej powieści Klaudiusza Szymańczaka, która ukazała się 22 marca br. Jest to czwarta wydana powieść autora, scenarzysty i nauczyciela angielskiego. Wcześniej ukazały się 3 tomy kryminalnej serii – „Negatyw”, „Mroczny świt” i „Virga”. Nie miałam niestety okazji zapoznać się z żadną z nich, natomiast najnowsza powieść autora skutecznie zwróciła moją uwagę mrocznym, dusznym klimatem małej społeczności i intrygującym opisem.

W Puszczy Kampinoskiej zostaje znalezione ciało nastolatki. Okazuje się, że tej nocy miała tam spotkać się z trójką swoich znajomych. Na miejsce spotkania nigdy nie dotarła. Do sprawy zostaje przydzielona komisarz Ewa Orłowska z Babic, która jako pomocnika wymiera sobie miejscowego posterunkowego Marka Mejstera. Przesłuchując rodziców dziewczyny, jej kolegów i koleżanki próbują dojść do wniosku co wydarzyło się w puszczy. Czy dziewczynę ktoś zabił? W takim razie kto i dlaczego? A może po prostu spotkał ją nieszczęśliwy wypadek?

Jest to duszna, nastrojowa powieść, z Puszczą Kampinoską w tle. Autor tak dobrze oddał jej klimat, że mimo, iż była miejscem zbrodni, w trakcie czytania zapragnęłam wybrać się tam na wycieczkę i z tego co widziałam na profilach innych recenzentów, nie byłam jedyna. Świetnie ukazana została mała społeczność, z jej tajemnicami, plotkami i układami. Mocną stroną powieści są bowiem jej bohaterowie, a autor świetnie ukazał ich głębię psychologiczną. Każdy z ukazanych bohaterów jest na swój sposób interesujący, wielowymiarowy, złożony. Bardzo polubiłam parę policjantów prowadzących śledztwo, Ewę i Marka. Czuję, że zdecydowanie drzemie w nich potencjał na ciąg dalszy i szczerze mówiąc mam nadzieję, że „Otulina” to dopiero początek cyklu. Bardzo ciekawą, niestandardową postacią jest mąż policjantki, Andrzej. Był on dla mnie jedną z najbardziej zaskakujących postaci tej powieści. Oczywiście oprócz nastolatek, ale te z definicji są nieprzewidywalne😉 Powieść składa się z 38 rozdziałów, pisanych w narracji trzecioosobowej. Narrator śledzi akcję z punktu widzenia różnych bohaterów, co pozwala czytelnikowi na pełniejszy obraz sytuacji, chociaż oczywiście podsuwane w trakcie lektury tropy i wskazówki w dużej mierze okazują się mylne i mogą prowadzić na manowce. Muszę powiedzieć, że zakończenie raczej mnie zaskoczyło. Nie jest to typowy, standardowy kryminał, a akcja toczy się w sposób nieprzewidywalny. Dużą wagę autor przykłada do nastroju, do emocji, do relacji i to mi się bardzo spodobało. Ogromny plus również za poruszenie ważnych tematów, takie jak relację międzyludzkie, w tym trudne relacje rodziców i nastoletniego dziecka. W mojej opinii autor doskonale ukazał rzeczywistość nastolatków, ich trudności. Ogromne brawa również za poruszenie tematu chorób i problemów psychicznych, często bowiem osoby, których one dotykają są marginalizowane, a tutaj autor zwrócił na nie uwagę i pomógł czytelnikowi spojrzeć z ich perspektywy. Było to dla mnie niezwykle cenne doświadczenie.

Jeżeli ktoś lubi kryminały osadzone w sennym, dusznym i lekko leniwym klimacie małych społeczności, z rozbudowanym tłem obyczajowym i psychologicznym, ta powieść zdecydowanie jest dla niego. Ja sama bardzo miło spędziłam z nią czas i z ciekawością będę wypatrywać następnej książki autora😊

Na skraju lasu zostaje znalezione ciało nastolatki. Jej rodzice przeżywają swój najgorszy koszmar! Przeprowadzka z Warszawy miała przynieść im ciszę i spokój, której tak bardzo potrzebowali, a spotkała ich największa tragedia, która zmieni ich życie na zawsze. Tylko kto im odebrał największy w życiu skarb? Kto tak naprawdę winien jest śmierci dziewczyny?

Wszystko wskazuje na to, że morderca mieszka wśród nich! Czyż to nie idealny scenariusz na film?

„Otulina” była moim pierwszym spotkaniem z twórczością autora. Zupełnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać, wkraczając do Puszczy Kampinoskiej. Po przeczytaniu kilku pierwszych stron wiedziałam już, że ta książka jest dla mnie. I nie myliłam się!

Uwielbiam kryminały, których akcja toczy się w małych, zamkniętych społecznościach. A osadzenie jej w ponurej, dusznej i tajemniczej puszczy to już raj dla każdej kryminalnej duszy. Wydawać by się mogło, że pani oficer Ewa Orłowska i starszy posterunkowy Marek Majster nie będą mieli problemu z odnalezieniem mordercy młodej dziewczyny w tak małej mieścinie, Jednak nic bardziej mylnego. Każdy z mieszkańców Kampinosu ma niejedną tajemnicę do ukrycia i zrobi wszystko, by nie wyszła ona na jaw. Dosłownie wszystko! Mimo wszystko nasz duet się nie poddaje i krok po kroku dąży do rozwikłania tej zbrodni.

Jestem pod ogromnym wrażeniem kreacji bohaterów, Są do tego stopnia wiarygodni i przekonujący, że podążałam ślepo za wskazówkami pozostawianymi przez autora. Na szczęście mogłam liczyć na wspaniały duet policjantów, który się nie poddaje i chce rozwikłać wszystkie zagadki do końca. Każda nawet najmniejsza drobnostka może nakierować ich na właściwy trop.

Na ogromne uznanie zasługuje poruszenie tematu zdrowia psychicznego. W polskich realiach bardzo trudno uzyskać pomoc psychologa czy psychiatry więc każda wzmianka sugerująca, jak bardzo tej pomocy potrzeba jest na wagę złota. O tym powinno się mówić głośno.

Polecam „Otulinę” z całego serca!

🌲 Kryminały mają szczególne miejsce w moim mrocznym serduszku, więc łatwo sprawić, że zakocham się w kolejnym. Jednak jest też inna możliwość: kilka niewłaściwych ruchów i staję się uosobieniem starożytnych Erynii, czyt. spisuję fabułę na straty i marne są szanse, że sięgnę ponownie po dzieło autora🤷🏻‍♀️ W przypadku 'Otuliny' tak się nie stało🙌🏻

🌲 Było naprawdę nieźle, choć oczekiwałam zakończenia z większym przytupem. Nie lubię jak jeden z bohaterów podaje całe rozwiązanie na tacy, dodatkowo łącząc to z opowieścią życia. Wolę jak czytelnik dochodzi do wszystkiego sam, dzięki wskazówkom, a tak miałam trochę mniejszą frajdę niż się tego spodziewałam po całej lekturze *obstawiałam, że mordercą jest ktoś inny, choć rozwiązanie autora też miało sens - tak, jestem bardzo łaskawa🤣*

🌲 Para głównych bohaterów za których uznałam policjantów - komisarz Orłowską i posterunkowego Mejstera, przykuli moją uwagę od pierwszych stron. Chciałam jak najwięcej scen z ich udziałem, bardzo pasował mi vibe tego duetu. Drobne docinki, sarkazm, ale też potrzeba poznania prawdy na temat sprawy. Mam nadzieję, że jeszcze się spotkamy!

🌲 Śmierć nastolatki, choroby psychiczne, rodzimowiercy, dość mała społeczność - to wszystko dzieje się na niepełna 330 stronach 'Otuliny'. Brakowało mi trochę zagłębienia się w wierzenia neopogan - wtedy miałabym ciarki na skórze! Bo były rzucane takie smaczki, a ja potrzebowałam wielkiego kawała mięcha!