Ostatni rozdział

⭐RECENZJA⭐

Czy można napisać książkę w książce? Można. I jest to fascynująca przygoda, gdy można ją czytać! Nasza bohaterka Olga pisze książkę, w której próbuję zrozumieć, dlaczego nie potrafi utrzymać trwałego związku. Brzmi ciekawie? A to tylko namiastka tego, co w tej powieści się dzieje! Przekonajcie się sami 😈

📑

Ostatnimi czasy do moich rąk wpadają książki autorów, z którymi nie miałam wcześniej styczności. Tym razem też tak było! Pisarka kalistakatarzyna porwała mnie lekkością swojego debiutu oraz piórem. Język i styl też swietny. Jestem tak zadowolona, że szok! 😁

Zdziwiłam się bardzo, że można napisać książkę w książce 😅 Tak jak wspominałam wyżej, było to ciekawe i takie inne 🙈 Na początku fabuły nic wielkiego się nie dzieje, jednak z czasem wszystko przyśpiesza. Historia zaczyna się rozwijać. Są tutaj również przedstawione tematy życiowe. Rany z przeszłości, trudna miłość, odrzucenie. Lubię, gdy w powieściach jest to poruszane. Wtedy książka dostaje też innego odbioru. Warto sięgnąć po ten debiut! Polecam!

📑

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję wydawnictwoczarnaowca ❤️

📑

„Ostatni rozdział” to powieść w powieści, w której przenikają się dwie historie. Lekkie pióro pisarki sprawiło, że to zdecydowanie moje nowe odkrycie czytelnicze. Nigdy nie czytałam historii w historii, ale teraz miałam okazję ją przeczytać. Na początku historii spodobało mi się wprowadzenie czytelnika w tajemniczy zakątek fabuły. Ze strony na stronę mogłam pomału odkryć tajemnicę bohaterów, jaką skrywa pisarka w „Ostatnim rozdziale”. Miłość do literatury, spotkania, redakcje i oczywiście książka w książce to ogromny plus autorki. Szczerze, nie wiedziałam, że tak niesamowicie, momentami tajemniczo można napisać tak dobrą powieść. Wszystkie cechy książki sprawiły, że z wielką chęcią sięgnę po kolejną książkę Katarzyny Kalisty. Po więcej zapraszam na mojego bloga: [Adres usunięty]

Olga, pracująca jako tłumacz w Belgii, wraca do Polski. Jej życie nie ułożyło się, tak jak sobie wymarzyła. Właśnie sfinalizowała drugi rozwód. By uporać się z emocjami, z przeszłością pisze powieść. Bohaterką jej książki jej Ola, szczęśliwa kobieta z poukładanym życiem. Jej światem wstrząśnie pojawienie się byłego kochanka z przeszłości. Losy obu kobiet w pewien sposób się łączą, tworząc spójny obraz wydarzeń.

Muszę przyznać, że obawiałam się nieco dość nietypowej formy, ale powieść mnie urzekła, ma w sobie wiele uroku. To historia o trudnej miłości, porzuceniu, ranach z przeszłości, które nie chcą się zagoić. Kto z nas nie wspomina czasy swojej pierwszej miłości...W powieści pełno jest niedopowiedzeń, tajemnic, które bardzo intrygują, pozwalają czytelnikowi na swoją interpretację. Przejścia między prawdziwą historią Olgi i literacką Oli są bardzo płynne, nie powodują chaosu ani nie utrudniają odbioru. Obie bohaterki są bardzo realne, wzbudzające sympatię i współczucie. Mamy też w powieści Ralfa, księgarza, którego, jak się wydaje jedyną i prawdziwą miłością jest literatura. Samo zakończenie pozostawia niedosyt i liczę na to iż autorka nie każe na długo czekać na kontynuację.

Jestem pod dużym wrażeniem Ostatniego rozdziału, gdyż to debiut Katarzyny Kalisty. Cała historia jest mocno przemyślana i dopracowana, dojrzała. Myslę, że fani powieści obyczajowych, szukających emocji, się nie zawiodą.

Nie pierwszy raz mam okazję czytać książkę, która jest taką książką w książce. Ciekawy zabieg, raczej nie zbyt często spotykany, a dodał dużej oryginalności tej powieści. Sama fabuła i przedstwienie postaci już nie jest takie pomysłowe, ale na pewno wywoła mocne emocje.

Dwie historie oparte na niespełnionej, trochę toksycznej miłości. Powrót po latach kochanka z młodości, burzy życie rodzinne i nigdy nie jest dobrym pomysłem. Bohaterka jednak jest tego całkowicie nieświadoma i mimo że się broni przed ponownym kontaktem, to wszystko jest takie kruche. I tutaj mam największy zarzut do tej historii, bo nie polubiłam bohaterów, nie ciekawiły mnie ich losy i chociaż autorka pisze dobrze, nie mogłam się wczytać i wczuć.

Jest to debiut Pani Katarzyny i obiektywnie rzecz biorąc całkiem dobry. Styl jest przyjemny, powiedzmy, mało debiutancki, dopracowany i spójny. Może brakuje mu takiej lekkości i pozytywnej nonszalancji, ale i tak jest dobrze. Ciekawa lektura, emocjonalna i idealna dla miłośniczek nietuzinkowych obyczajówek.

Miałam mały mętlik w głowie co mam tu napisać... Książka jest bardzo oryginalna. Jest to "książka w książce" - naprawdę świetny pomysł! Nigdy nie czytałam podobnej powieści.

Olga - nasza główna bohaterka została porzucona przed laty przez jej pierwszą miłość... Miałam wrażenie, że cały czas żyła przeszłością i nie potrafiła cieszyć się z teraźniejszości...

Gdy czytałam jej książkę.. najbardziej przypadł mi do gustu Paweł. Był tak czułym i wyrozumiałym partnerem w życiu Oli, że każdej życzę takiej osoby obok siebie. Na jego miejscu straciłabym chyba już cierpliwość...No i w końcu przyszedł kres tej cierpliwości...

Tomek - brat Oli - to dobrze wykreowany bohater. Widać było, że życzy swojej siostrze jak najlepiej i kibicuje związkowi z jego przyjacielem.

Poza tym.. Olga w swojej powieści opisała chyba wszystkie swoje skryte marzenia. Począwszy od dziecka, którego w swoim życiu się nie doczekała, miała kochającego narzeczonego, którego straciła przez ciągłe myślenie o swojej pierwszej miłości... Miała też brata i wspaniałych rodziców. Miałam nieodparte wrażenie, że Oldze w swoim prywatnym życiu brakuje wsparcia zarówno ze strony siostry jak i rodziców. Ta książka była odzwierciedleniem jej prywatnego życia.

A tak naprawdę wszystko toczyło się wokół jej niespełnionej pierwszej miłości...

Nie będę Wam zdradzać więcej szczegółów! I tak mam wrażenie, że za dużo napisałam :P Mam nadzieję, że Pani Kasia mi wybaczy :P

Zachęcam Was do zaznajomienia się z tą "książką w książce"!

za egzemplarz bardzo dziekuję @wydawnictwoczarnaowca

Coś co całkowicie wyróżnia tę książkę to sposób poprowadzenia fabuły, ponieważ najpierw poznajemy pokrótce świat Olgi, a później zatapiamy się w świecie „Germanicus”. Historia, która została zawarta na stronach tak mnie zaciekawiła i pochłonęła, że kilkukrotnie potrzebne mi było przypomnienie od siebie do siebie, że to jest w historia w historii, i że mam się ogarnąć. Mimo, że teoretycznie wszystko jest jasno przedstawione zastanawiało mnie czemu tak to wygląda i co to ma na celu. Finalnie już wszystko ogarniam.

*

Główna bohaterka była dla mnie na tyle rzeczywista, że przeżywałam wraz z nią, a później jak dobry znajomy miałam ochotę na nią nawrzeszczeć by przemówić jej do rozsądku. Do reszty bohaterów też nie mam o co się przyczepić, a relacja brat – siostra jest po prostu realistyczna i może tylko trochę przesadzona, ale nie w stronę idealności.

Książka Katarzyny Kalisty jest opowieścią szkatułkową, historia magiczna i pełna uroku. Autorka zadebiutowała z rozmachem.

Olga zaczyna pisać książkę, wierzy że dzięki niej będzie mogła zrozumieć swoje życie. Jeden egzemplarz wysyła do swojej miłości z lat nastoletnich, Ralfa który po krótkim romansie zostawią ją bez słowa wyjaśnienia. Olga w książce opisuję podobną historię Oli, kobiety od której też z dnia na dzień znikła nastoletnia miłość. Tylko Ola ma dziecko, mężczyznę swojego życia z którym za chwilę będzie brała ślub i przeszłość którą chciałby zamknąć.

Ralf dostaje książkę Germanicus po polsku, a on, rodowity Niemiec, naszym językiem się nie posługuje, ale robi wszystko żeby książkę przeczytać, ponieważ boi się że to opowieść o nim. Co zrobi Rafl po przeczytaniu książki? Przekonajcie się sami.

Świetny pomysł napisania książki w książce. Historia czyta się sama. Fajnie byłoby się dowiedzieć co wydarzyło się dalej z bohaterami Germanicusa.

To ten moment kiedy po przeczytaniu książki mam kompletną pustkę w głowie i ciężko mi cokolwiek napisać, a dlaczego? Bo książka nie wzbudziła we mnie żadnych odczuć.. Przebrnęłam przez tę opowieść całkiem szybko , nie czując przy tym żadnych emocji zupełnie jakbym czytała czasopismo. Zanim trafiła ona w moje ręce przeczytałam mnóstwo pozytywnych opinii, a wśród nich liczne słowa zachwytu rozpływające się nad debiutem pisarskim Pani Kalisty. W moim odczuciu książka ma pewien potencjał i drzemie w niej ukryta siła, jednak nie do końca została przemyślana. Autorka zbyt wiele chciała nam przekazać i wyszedł jeden wielki "misz-masz". Zabrakło charakterystyki bohaterów, ciężko było mi zżyć się z ich emocjami i przeżyciami, a do tego przeszkadzały mi te polsko-niemieckie dialogi, których znaczenia musiałam szukać w przypisach. Podobnie przeskakiwanie ze wspomnień w realne wydarzenia, podobnie z zamianą narracji z bohaterki Oli na Olgę i na odwrót. Można się w tym wszystkim pogubić. Sam pomysł na "książkę w książce" jest mi już znany, ale w przypadku tej powieści odczuwam lekki przerost formy nad treścią, gdyż jest tu tyle pomysłów, że śmiało starczyłoby na kolejną książkę. I znów kłania się pytanie - czy czytać czy odpuścić sobie debiuty? Ten akurat nie był najgorszy, jednak książka kwalifikuje się do poprawek, jest mało przemyślana.

,,Ostatni rozdział" Katarzyna Kalista. Moją recenzję rozpocznę od cytatu z książki: ,,Chodzi o to, że tylko i wyłącznie, kiedy się zrozumie, powstaje przestrzeń do wybaczenia." Olga jest debiutującą pisarką, 📖 właśnie wydaje swoją pierwszą powieść. Jest to historia, która służyła jej za terapię. Mamy szansę zapoznać się z tą fabułą, książki Olgi. Muszę przyznać, że to było dla mnie ciekawe, czytać książkę w książce. 😁 Pierwszy raz spotkałam się z tego typu powieścią. Bohaterką debiutującej powieści jest Ola, która wiedzie udane życie, niedługo odbyć ma się, jej ślub. 👰Jednak po latach dzwoni do niej mężczyzna, który kiedyś złamał jej serce. Budzą się uśpione emocje. Kobieta, podświadomie boi się, że jej obecny partner ją zostawi. Dochodzi do wniosków, że jeśli nie wyjaśni sprawy z jej byłą miłością, nie będzie potrafiła prawdziwie kochać. Dlaczego odezwał się dopiero teraz? I czy kobieta faktycznej, ułoży swoje życie emocjonalne? 🤔 Początek książki mi się dłużył. Nie działo się wiele, dopiero gdy odezwał się były kochanek Carl, fabuła przyspieszyła. Ciekawy pomysł, na radzenie sobie z przeszłością, i ranami. 📝 Prawdą jest, że spisywanie ciężkich doświadczeń pomaga. Ogólny zarys historii podobał mi się, ale nie powiedziałabym, żeby książka mnie mocno porwała. Pomimo to, daje jej dobrą ocenę, bo uważam, że jest wartościową pozycją. 👍 Przede wszystkim pokazuje jak miłość, może namieszać w życiu, i jak ważne jest, aby w tym wszystkim odnaleźć siebie. Na sam koniec, zostawiam was z kolejnym cytatem z książki: ,,Bywa, że człowiek zakochuje się we własnej miłości do wyobrażenia o kimś. Najgorsze, że to też łamie serce"

Debiut, którego ogromnie byłam ciekawa. Akcja książki toczy się w doskonałe znanych mi miejscach i podczas czytania czułam, jakbym spacerowała po moim ukochanym Krakowie! Bardzo przyjemne doświadczenie.

Po rozwodzie z mężem Olga wydaje książkę. Jest ona pewnego rodzaju próbą uporania się z przeszłością. Egzemplarz swojego debiutu wysyła również Ralfowi, pierwszemu partnerowi, który w powieści odgrywa znaczącą rolę. Wraz z momentem, gdy mężczyzna zaczyna lekturę, czytelnik przenosi się do książki bohaterki! Książka w książce mówi o Oli, młodej mamie, którą czeka ślub, ale niespodziewanie odzywa się do niej pierwsza miłość. Sporo starszy partner z dnia na dzień zerwał z nią kontakt, na skutek czego wciąż boi się ponownego odrzucenia oraz wciąż obawia się, że jakiś „błąd” może w niej siedzieć. Obie bohaterki próbują uporządkować swoją przeszłość, by móc ruszyć do przodu.

Początkowo uważałam, że książka ta jest przeciętna. Nie znalazłam w niej błędów ani nawet potknięć, ale jednocześnie nie wzbudzała we mnie większych uczuć. Styl autorki nie należy do tych, które zwykle lubię, ale tym razem miałam jednak ochotę czytać dalej i dalej. Zaczynałam pierwsze zdanie i nagle byłam kilkadziesiąt stron w przodzie! Tkwił w tym urok i zdecydowanie wyczułam w Katarzynie Kalistej potencjał. Miałam jednak wrażenie, że nie wykorzystała go w pełni. A potem akcja książki bohaterki zaczęła się domykać i z każdą kolejną stroną zmieniałam podejście do tego tytułu.

Dawno nie czytałam czegoś z tak ładną kompozycją. Autorce udało się zgrabnie domknąć klamerki, które otworzyła. O Oldze wiemy tak naprawdę głównie z jej książki, gdzie oczywiście nie wszystkie elementy były zgodne z jej życiem, ale zarówno ona jak i Ola musiały uporządkować wspomnienie o człowieku, który kiedyś był dla nich ważny, by ruszyć do przodu. Bez tego nie mogły odważnie stawić czoła temu, co je czekało. Podoba mi się ten zabieg. Psychika bohaterów została dopieszczona i to wokół niej wszystko się kręci. W „Ostatnim rozdziale” nie znajdziemy porywającej akcji, ale za to dostajemy wyważoną opowieść o ranach na sercu, które bez zasklepienia wciąż potwornie bolą i utrudniają funkcjonowanie. W pewnym momencie fabuła robi się bardziej dynamiczna i dalsze uciekanie przed przeszłością nie jest już możliwe. Obie kobiety stają twarzą w twarz z osobą, przez którą dotąd obawa mieszkała w ich sercu.

Podobali mi się również chociażby bohaterowie. Byli to ludzie, których mogłam polubić. Niektórzy okropnie mnie irytowali, ale inni ogrzewali serce i cieszę się, że mogłam z nimi spędzić choć chwilę. W tak wyważonych historiach jest ważne, by zostali oni dopracowani. Mnie przekonali. Dialogi czy ich codzienność prezentowały się naturalnie.

Nie czułam, jakbym czytała debiut. Raczej jakbym miała w rękach pracę doświadczonej autorki. Nic nie zgrzytało, a drobne rzeczy wyłapuję często nawet u bardzo dobrych autorów! Nie jest to jednak książka dla każdego. Jeśli lubicie, gdy powieść otula was jak kocyk i smakuje jak ciepła herbata po godzinach na mrozie, to zdecydowanie polecam. Doświadczycie uczuć bohatera i to nie wyłącznie pozytywnych, ale zostały one podane w tak zgrabny sposób, że aż mam ochotę zabić brawa. Gdybym miała gwarancję, że Katarzyna Kalista je usłyszy, to bez wątpienia właśnie w tym momencie by wybrzmiały.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Czarna Owca.

„Ostatni rozdział” to debiut literacki pani Katarzyny. Powieść niezwykle przejmująca. Opowiada o utraconej miłości i o niewyjaśnionych sprawach.

Poznajemy historię Olgi, którą dużo starszy partner porzucił bez słowa. Jest bardzo nieufna i ostrożna w relacji z mężczyznami. Za namową swojej terapeutki spisuje swoje myśli, z których z czasem rodzi się książka. Olga przenosi swoją historię na papier. Jej bohaterką jest Ola, która prowadzi księgarnio-kawiarnię oraz tłumaczy literaturę niemiecką. Ma córkę Hanię i uroczego partnera Pawła, z którym planuje ślub. Jej spokojne życie burzy telefon od Carla, mężczyzny, który porzucił ją wiele lat temu. Carl jest chory i chce rozliczyć się z przeszłością. Czy Ola zdecyduje się na spotkanie? Z jednej strony chciałaby zamknąć ten rozdział i iść do przodu, z drugiej strony bardzo chciałaby dowiedzieć się czemu została porzucona bez słowa wyjaśnienia.

Powiem szczerze, że ta opowieść jest niezwykle piękna. Książkę pochłonęłam jednym tchem. Jednak czuje mały niedosyt i chciałabym więcej. W szczególności bardzo ciekawi mnie dalszy ciąg historii Olgi, ponieważ koniec jest nie do końca wyjaśniony. Z drugiej strony taki zwrot bardzo pobudza wyobraźnię i sami sobie możemy go dopowiedzieć.

Fajna książka jak na debiut. Domyślam się, że każda kolejna będzie lepsza od poprzedniej :) Historia lekka, niewymagająca, i idealna na jeden wieczór.