Sekretne życie pisarzy

Popularny pisarz Nathan Fawles po wydaniu 3 bestsellerów ogłosił, że kończy z pisaniem. Zaszył się na dzikiej wyspie i przez prawie 20 lat słuch o nim zaginął. Zero powieści, zero wywiadów. Dziennikarka Mathilde Monney nawiedza autora na wyspie, chcąc odkryć sekret Nathana. Tego samego dnia na plaży zostaje znalezione ciało martwej kobiety, a władze otaczają wyspę kordonem.

Kiedyś zaczytywałam się z pasją w książkach @guillaumemusso - jego styl pisarki bardzo mi odpowiada, lekkość z jaką wciąga czytelnika w każdą historię jest zadziwiająca, choć nie wszystkie książki trafiły w mój gust. "Sekretne życie pisarzy" to przyjemna lektura i na tyle krótka, że spokojnie można ją poznać w jeden wieczór. Nie jest to typowa książka o pisaniu, o źródłach natchnienia, o powstawaniu książek, procesie twórczym, jednak wiele fragmentów dotyczy właśnie tych zagadnień. Bardzo spodobał mi się pomysł na aparat latami niesiony przez fale oceanu, choć trąci dla mnie abstrakcją, bo u mnie dziwnym trafem wszystkie nurkujące sprzęty idą zawsze na dno. 😂 Ale takie lekko fantastyczne wątki, niesamowite zbiegi okoliczności są bardzo charakterystyczne dla pióra Musso. 🙂

"Sekretne życie pisarzy" dobrze nadaje się na wakacyjne dni, ale nie podbiło mojego serca, choć ostatnie rozdziały naprawdę mi się podobały. Spośród twórczości autora mogę wymienić przynajmniej kilka tytułów, które bardziej trafiły w mój gust, a mimo to ciągle mam ochotę na więcej. Z pewnością nie pominę najnowszej książki! 🙂

Uwielbiam Musso. To jeden z moich ulubionych pisarzy, zawsze czekam na jego książki i czytam je jednym tchem. Jednak nie tym razem. Czytałam tę powieść bardzo długo. Odkładałam, wracałam, odkładałam, przeplatałam czymś innym i tak aż do teraz. Męczyłam się. Nudziłam się. Ja wiem, że nie można trzymać zawsze jednakowo wysokiego poziomu i wybaczam to autorowi jednak po raz pierwszy miałam wrażenie, że książka mu się po prostu nie udała.

Akcja toczy się masakrycznie wolno. Dopiero około 80 strony zaczęłam czuć cokolwiek w związku z fabułą.

Życie pisarza Nathana Fowlesa jest intrygujące. I to jest fakt ale zanim dowiemy się dlaczego to sto razy chce nas trafić szlag :) Irytująca i namolna Mathilde Monney i jej zakamuflowane intencje, do tego trup, nieufni mieszkańcy małej wyspy, zdziwaczały, miejscowy księgarz i jego pomocnik, niespełniony, początkujący pisarz Raphael niezdrowo zafascynowany Fowlesem. Niby wszystko co potrzebne żeby ukręcić świetną fabułę, a jednak czego mi zabrakło. Tempa.

Ale mimo wszystko to nadal Musso. Intrygujący, chociaż w tej konkretnej powieści nierówny i irytujący.

Zakończenie mistrzowskie. Bardziej niż niesamowite.

Tak sobie myślę, że może tą książką chciał nam przekazać, że bycie pisarzem to nie zawsze przysłowiowa „bułka z masłem” i nawet bycie na szczycie nie zawsze przynosi oczekiwaną satysfakcję. Że czasem trzeba uciec bo to jedyny sposób by przetrwać.

Jakkolwiek by było z tą książką, może niekoniecznie najlepszą w jego dorobku, Musso nadal pozostaje w kręgu moich ulubionych pisarzy.

“Najważniejsze są soki, którymi żywi się twoja historia, żywica, która musi krążyć w tobie w miejsce krwi. Tak jakby przepływał przez ciebie prąd, spalając cię, powodując, że nie masz innego wyjścia, musisz wyrzucić z siebie tę opowieść, dobrnąć do końca, jakby zależało od tego twoje życie. Na tym polega pisanie. To spowoduje, że złapiesz czytelnika w pułapkę, w której będzie musiał siedzieć z tobą, dopóki ty go nie uwolnisz.”

W 1999 roku sławny autor Nathan Fawles ogłosił koniec swojej pisarskiej kariery i zamieszkał na małej wyspie na Morzu Śródziemnym. W 2018 roku nadal tam tkwi, niedostępny dla świata, od 20 lat nie udzielając żadnego wywiadu. Jednak Mathilde Monney, młoda dziennikarka, zjawia się na wyspie z nadzieją, że uda jej się wyciągnąć coś z Fawlesa i odkryć jego sekrety. Tego samego dnia na plaży zostaje znaleziona martwa kobieta, a wyspa zostaje zamknięta. W niebezpieczne sekrety pisarza wplątuje się także Raphaël, niespełniony pisarz, który zatrudnia się w małej, podupadającej księgarni na wyspie. Wydarzenia mogą mieć niespodziewane skutki. Pewne sekrety nie powinny ujrzeć światła dziennego...

Guillaume Musso jest autorem kilkunastu wielkich bestsellerów, które zyskały wierne grono fanów. “Sekretne życie pisarzy” było moim pierwszym spotkaniem z twórczością autora i zdecydowanie mogę je uznać za bardzo udane. Tytuł ten określany jest jako powieść obyczajowa z elementami thrillera psychologicznego. Od niedawna czytam tego typu książki i mimo, że moim ulubionym gatunkiem na zawsze pozostanie fantastyka, to lubię czasem sięgnąć po taką małą odmianę.

W tej książce Musso ma przede wszystkim bardzo przyjemny, spójny i lekki styl pisania. Dzięki temu przeczytałam ją w dosyć szybkim tempie. Bohaterowie byli w porządku, zwłaszcza kreacja Raphaëla, ale nie wychodzą oni na prowadzenie, jeśli chodzi o zalety tej książki. Najbardziej bowiem spodobał mi się pomysł na fabułę, który był intrygujący i ciekawie poprowadzony. Ogromnie przypadł mi do gustu wątek związany z aparatem fotograficznym, bo niezwykle lubię takie pokręcone historie. Autor zafundował czytelnikom parę świetnych i niespodziewanych momentów oraz doskonale stworzył zakończenie książki, które było szokujące i które zostawiło w mojej głowie spory mętlik. Mam wrażenie, że niektóre momenty tej powieści były wręcz grą prowadzoną przez Musso z czytelnikiem.

Duża część “Sekretnego życia pisarzy” to tematyka pisania, bycia pisarzem. Były to ciekawe i dające do myślenia momenty, które ukazały złą i dobrą stronę zawodu pisarza. Widać było, że Musso wie o czym opowiada! Niezwykle spodobał mi się także pomysł autora na umieszczenie cytatów różnych twórców na początku każdego rozdziału. Były one doskonale dobrane i wyjątkowe, warte poznania. “Sekretne życie pisarzy” Guillaume Musso to naprawdę dobra powieść i jestem pewna, że jeszcze kiedyś sięgnę po inne książki tego autora. :)

„Sekretne życie pisarzy” to było moje drugie spotkanie z piórem popularnego francuskiego pisarza Guillaume’a Musso. Tak się dziwnie złożyło, że w obydwu czytanych przeze mnie książkach występują postacie pisarzy :) W tej znalazłam dwie rzeczy, które na pewno warto wyróżnić. Po pierwsze styl i budowa powieści – to historia o pisarzach przeplatana wywiadami, artykułami prasowymi i opowieściami, która tak naprawdę pisana jest przez jednego z nich, a na koniec okazuje się jeszcze co innego. Styl jest taki trochę reporterski, prosty i surowy, przez co książkę czyta się ciekawie. Druga sprawa to wiele trafnych uwag dotyczących pisarzy, czytelników i funkcjonowania społeczeństwa w ogóle. Oczywiście książka kategoryzowana jest jako thriller / kryminał, więc jest i trup, i intryga kryminalna – ciekawe, choć raczej nie wysuwające się na plan pierwszy. Ogólnie, mimo iż podczas lektury nie czułam specjalnie wielkich emocji, to wiem, że ten tytuł zostanie w mojej głowie na długo, gdyż zdecydowanie jest inny niż wszystko co ostatnio czytałam.

Kolejna pozycja, tym razem w thriller-owym klimatach, która jest naprawdę warta Waszej uwagi! Najnowsza książka @guillaume_musso naprawdę mnie miło zaskoczyła, doskonałością i racjonalizmem.

.

Cała akcja rozgrywa się na wyspie Beaumont, gdzie osadził się znany pisarz, który z dnia na dzień przestał pisać, Nathan Fawles. Fawles to bardzo intrygująca postać. Skrywająca tajemnice, zachowująca wysoką ostrożność i nastawiona negatywnie do ludzi. Rezygnacja z pisania, jest dla wszystkich jedną wielką zagadką, niewiadomą, którą pragną odkryć. Więc od czasu do czasu, ma wyspie zjawia się ktoś, kto zaczyna grzebać w życiu Fawlesa. I tak pewnego dnia na wyspę przyjeżdża początkujący pisarz i wielki fan, Raphel oraz młoda dziennikarka Matylda. Czy uda im się odkryć tajemnicę, której podobno nie ma?

.

Tym razem Musso mnie zachwycił! Książkę zaczęłam czytać w wersji papierowej, a gdy obowiązki zaczęły wzywać, od razu włączałam audiobooka @czytamzlegimi , bo po prostu byłam tak ciekawa, co wydarzy się dalej. Jak autor rozegra przedstawioną fabułę, jak Fawles poradzi sobie w tej sytuacji, wszystko wydawało się tak bardzo intrygujące! Przeczytana w jeden dzień i nie żałuje ani jednej minuty, poświęconej tej historii. Autor praktycznie od pierwszych stron wciągnął mnie w fabułę. Wodził za nos, podrzucał poszlaki, błędne myśli i zaserwował mistrzowskie zakończenie, które po prostu łączyło wszystkie elementy układanki w perfekcyjną całość. Jest to zdecydowanie jedna z lepszych lektur, jakie miałam przyjemność czytać spod pióra autora.

.

„Sekretne życie pisarzy” to historia, w której autor zdradza tajniki z życia pisarzy. Refleksje na temat pisania, poświęcenia i toczonego życia. Wszystko połączone jest z sekretnym życiem Fawlesa. Łamigłówki wartej odkrycia! Polecam!

Trochę z wahaniem sięgnęłam po najnowszą powieść Guillaume Musso, z uwagi na przedostatnią powieść autora „Zjazd absolwentów”, która mnie rozczarowała. Na szczęście moje obawy okazały się bezpodstawne. Bardzo dobrze oceniam czas spędzony przy „Sekretnym życiu pisarzy”.

Otrzymujemy tutaj świetny thriller, ale też wiele refleksji na temat pisania i pisarzy. Mroczne tajemnice bohaterów książki sięgają lat dziewięćdziesiątych i wojny na Bałkanach. Współcześnie czytelnik śledzi losy pisarza Nathana Fawlesa, który zakończył swoją karierę pisarską i zaszył się na dzikiej wyspie Beaumont na Morzu Śródziemnym, początkującego młodego pisarza Raphaela Bataille, który pragnie bliżej poznać swego idola, w tym celu podejmuje się pracy na Beaumont, a także Mathildy Monney tajemniczej dziennikarki, która wciąga Nathana w mroczną grę.

Tylko w jednym momencie autor mnie zdenerwował, no ale sam lojalnie ostrzegł, na początku rozdziału co za chwilę nastąpi. Miałam nadzieję, że skończy się to inaczej. Pomimo wszystko powieść bardzo mi się spodobała i szczerze mogę ją polecić, nie tylko fanom thrillerów i Musso, a również osobom chcącym pisać czy marzącym o karierze pisarza.

M.J.

Szkolny Klub Recenzenta

Książka liczy sobie niecałe 290 stron i czyta się ją naprawdę szybko. W dużej mierze papier na którym została wydana książka robi dużą robotę, bo dzięki niemu przez tę historię dosłownie się płynie. Mamy tutaj do czynienia z Nathanem, który z dnia na dzień przestaję pisać. Tak po prostu. Przeprowadza się i nikogo nie dopuszcza do siebie, a wręcz stara się odepchnąć potencjalnych fanów czy też czytelników, którzy marzą o podpisaniu przez niego książki bądź też przeprowadzeniu z nim krótkiej rozmowy.

Czy książka mi się podobała? Bardzo. Mamy tutaj fajną intrygę, a czytelnik tak naprawdę nie jest w stanie ogarnąć kto, jak, po co i dlaczego. Nathan choć usilnie twierdził, że przestał pisać, ‘bo tak’ skrywa pewną tajemnicę, która ujrzy światło dzienne dopiero na końcu tej historii. Jaką role w tym wszystkim odegra Mathilde? Przecież pojawiła się tak nagle, a w między czasie doszło do morderstwa na wyspie, która była za spokojna na tego typu ‘wybryki’. Ja książkę polecam. Nie jestem to wymagająca lektura, szybko się ją czyta i jeśli jesteś fanem książek z zagadką kryminalną, przypadnie ci do gustu.

Nathan Fawles z dnia na dzień ogłasza koniec swojej pisarskiej kariery. Autor trzech bestsellerowych powieści postanawia zaszyć się na spokojnej wyspie z dala od wścibskich dziennikarzy i bardzo długo mu się to udaje. Dwadzieścia lat żyje we względne samotności, nie udziela wywiadów i tak jak zapowiedział, nie publikuje i nie pisze nic... poza listą zakupów. Pewnego dnia w jego domu pojawia się Mathilde, którą odnalazła jego ukochanego psa. Dziewczyna zafascynowana jego powieściami chce poznać i odkryć powód jego zagadkowego wycofania się z życia publicznego.

Tego samego dnia policja dostaje cynk o martwej kobiecie a wyspa zostaje zamknięta.

Rzadko zdarza mi się czytać powieść w której muszę się tak nagłowkować i wysilić szare komórki 😂powieści często mają to do siebie, że są bardzo przewidywalne, ale akurat nie ta! Tutaj autor mnie zaskoczył zakończeniem a i po trochu zasmucił śmiercią jednego z bohaterów😕autentycznie zrobiło mi się bardzo przykro.

Początek powieści nie zapowiada wielkich rewelacji, a tu takie wow😮kilka książek tego autora juz przeczytałam i jedne podobały mnie się bardziej, inne mniej a jedną wcale 🙈natomiast ta na tą chwilę wydaje mi się najlepsza z tych, po które do tej pory siegnęłam. Akcja jest dynamiczna i jest kilka momentów, gdzie potrafi podskoczyć ciśnienie😊 ciekawi bohaterowie, niebanalna fabuła i jak zawsze wspaniałe opisy miejsc i otoczenia ❤

A na koniec uraczę was cytatem, który #guillaumemusso wykorzystał w swojej powieści:

,,-Co to jest dobra powieść?

-Trzeba wymyślić osoby, które wzbudzą miłość i sympatię czytelnika. Potem należy je uśmiercić. Czytelnik będzie czuł się skrzywdzony i na zawsze to zapamięta."

John Irving

I ja się całkowicie z tym cytatem zgadzam, ale to takie perwersyjne zagranie na uczuciach, a autorzy wcale nie mają sobie tego za złe 😂

Pisarz, który zakończył wspaniałą karierę z dnia na dzień. Piękna wyspa, na której serdeczność mieszkańców ma swoją cenę. Brutalne morderstwo, które nie powinno się wydarzyć. Turyści, którzy odegrają inną rolę, niż początkowo zakładali. Tajemnice, które ujrzą światło dzienne po latach. Musso, za którym ciężko nadążyć.

“Sekretne życie pisarzy” to kolejna powieść Guillaume Musso, którą miałam okazję przeczytać. A może raczej wypadałoby powiedzieć, że była to następna szansa spędzenia czasu z niezwykłą lekturą niezwykłego autora. Jego książki bowiem zachwycają mnie już od kilku lat. Nigdy się nie rozczarowałam i już po pierwszym spotkaniu zaliczyłam Musso do grona ulubionych twórców.

Najnowsza powieść francuskiego autora to historia dość nietypowa, o czym przekonujemy się wraz z rozwojem akcji. Początkowo mimo przyjemnego zaczytania, nie czułam tego dreszczyku emocji, ale kolejne rozdziały pozwoliły mi się zaangażować i maksymalnie poświęcić lekturze. W dużej mierze wynikało to z faktu, że Musso umiejętnie, z dużym doświadczeniem i jeszcze większą gracją po prostu ze mną igrał, naprowadzając na fałszywe tropy, by potem radośnie skierowywać mnie w stronę innych podejrzanych i rozwiązań.

Im lepiej poznawałam tę opowieść, tym łatwiej było mi ją docenić. Każdy element zdawał się mieć ogromne znaczenie dla budowania całości, która jak zwykle była bardzo przemyślana i świetnie dopracowana. W historiach Musso wszystko jest wyważone, niczego nie ma za dużo i niczego nie brakuje. Ciężko porzucić je zanim dotrze się do finału, a po zamknięciu książki czytelnik potrzebuje jeszcze chwili na ochłonięcie i zebranie myśli. To opowieści, które się przeżywa i wspomina. Tym razem nie mogło być inaczej.

„Sekretne życie pisarzy” to opowieść o zbrodni popełnionej na słonecznej i pięknej wysepce. To okrucieństwo i brutalność wśród społeczności, która dobrze się zna i szanuje. To przewrotne połączenie bieżących wydarzeń i grzechów przeszłości. To sekrety i tajemnice, które zapierają dech. To bohaterzy, który zaskakują w najmniej oczekiwanym momencie. To samo życie stanowiące połączenie tego co w nim najpiękniejsze i najbrzydsze, najweselsze i najsmutniejsze. To ogrom emocji i przemyśleń. Nie można tej książki podsumować jednym zdaniem. I nie można o niej pisać tak zwyczajnie, jak pisze się o innych. Musso zasługuje na coś więcej.

Przy każdej lekturze tego pisarza odnoszę wrażenie, że dla niego to coś więcej, niż przekazywanie historii. Jego opowieści stanowią niezwykłe połączenia gatunkowe, są po brzegi wypełnione uczuciami i stanowią świetne źródło czytelniczej rozrywki, a całość uzupełnia dobry styl i przemyślany pomysł. W takim przypadku nie można mówić o zwyczajnym przelewaniu pomysłu na papier. To gratka i dla czytelnika i dla autora. Widać, że Musso dobrze się bawi, a dzięki temu i my nigdy nie tracimy z nim czasu. Bardzo polecam, wszystkim bez wyjątku.

"Im bardziej chcesz co ukryć, tym bardziej ludzi to fascynuje."

Drugie spotkanie z twórczością Guillaume Musso, wcześniej zapoznałam się z "Tą chwilą", która dostarczyła mi przyjemnie intrygujących wrażeń. Na "Sekretne życie pisarzy" zdecydowałam się ze względu na tytuł przyciągający wyobraźnię. Nie zawiodłam się, mnogość tropów tajemnic do podążania zaimponowała mi. Fabułę zgrabnie skonstruowano w szufladkowym formacie, w każdej przegródce skrywały się zagmatwane prawdy dopominające się odkrycia. Przykurzone dwudziestoma latami milczenia, nie od razu przebijały się na powierzchnię.

Autor prowadził krętymi korytarzami ludzkich losów, wskazywał długie cienie mrocznych kłamstw, płynnie łączył osobiste i zawodowe sfery życia bohaterów. Zerkając na lustrzane odbicia aury twórczości literackiej, obdzierał ją z idealistycznych obrazów, pokazywał to, co skrywa się po drugiej stronie, poza piórem i papierem. Liczne cytaty znanych twórców i nawiązania do ich postaw nadawały opowieści specyficzny klimat. Świetnie się w nim odnalazłam i chętnie zanurzałam w poznawaniu ciągu dalszego. Nie była to powieść napisana z rozmachem, ale potrafiła dostarczyć atrakcyjnych przyjemnych doznań, odwołać się do emocji, zaskoczyć przebiegiem wydarzeń, z różnych stron naświetlić klisze tragicznego incydentu z przeszłości.

Nathan Fawles, popularny i lubiany francusko-amerykański pisarz, wiele lat temu zdecydował się na samotność. Zaszył się w pięknej posiadłości na kameralnej wyspie, gdzie dni upływały mu w zwolnionym tempie. Kategorycznie stronił od ludzi, a zwłaszcza reprezentantów świata mediów. Od decyzji o wycofaniu się ze sfery publicznej konsekwentnie trwał w postanowieniu całkowitego porzucenia sztuki pisarskiej. Jednak młodej szwajcarskiej dziennikarce udało się przebić jego milczenie wciągając mężczyznę w swoistą grę. Na scenę wkroczył również pracownik lokalnej księgarni, aspirujący do pisarstwa, znacząco dodał kolorytu przybliżanej historii. Odnalezienie ciała martwej kobiety, w dramatycznie inscenizowanych okolicznościach, zdynamizowało akcję, przeprofilowało postrzeganie odseparowanej od stałego lądu Beaumont, jej mieszkańców, przywołanych postaci. Jak wiele zmiennych obliczy mogła przybrać zaledwie jedna prawda?

[Adres usunięty]

Nie wszystko jest na sprzedaż, czasem sława wydaje się być nie warta tego, by wciąż odsłaniać siebie i podążać ścieżką, która wiedzie nas tam gdzie nie chcemy. Bywa i tak, że paradoksalnie usunięcie się w cień wzmaga zainteresowanie i wbrew intencjom wciąż człowiek przyciąga uwagę. Co jest tego powodem? Jego talent czy osobowość, jaką wcześniej pokazał?

Porzucić, odciąć się, po prostu zamknąć drzwi do tego, co było. Nathan Fawles zrobił to dwadzieścia lat temu, bestsellerowy pisarz ogłosił, że żegna się definitywnie ze swoim zawodem i nic, nigdy już nie napisze. Żart? Próba podsycenia zainteresowania swoją twórczością? Nie. Po prostu decyzja kogoś, kto z dnia na dzień zmienia całe swoje życie, od tego momentu żyje na małej wysepce, nie jako samotnik, ale cieszący się z egzystencji na uboczu jeden z mieszkańców niewielkiej społeczności. Co stoi za takim wyborem? Nie wiadomo, bo Fawles nie udziela wywiadów, ale dziennikarka Mathilde Monney nie zadowala się tym. To z czym przychodzi do tego outsidera nie pozwala mu dłużej kryć się za murem jaki zbudował. Nie tylko to burzy spokój na wysepce, brutalne morderstwo wstrząsa wszystkimi, kto jest mordercą? Na pewno nikt zamieszkujący ten uroczy zakątek, chociaż czy na pewno? Dlaczego Mathilde tak zależy na kontakcie z Nathanem? Co właściwie dzieje się na Beaumont? Sekrety mają wszyscy, niektórzy bardziej zabójcze niż inni, a za przeszłość niekiedy trzeba spłacić dług obecnie, bywa, że swoim życiem.

Labirynt, zabójczy i nad wyraz literacki, tak w kilku słowach można określić najnowszą książkę Guillaume`a Musso. Jednak tak naprawdę „Sekretne życie pisarzy” ma w sobie coś kryminału noir, lecz bardziej z powieści z komisarzem Maigret, chociaż nie wprost. Początek zapowiada, że tajemnice naznaczą lekturę tej książki, ale ich natura okazuje się mieć wiele twarzy, a każda jest jedną z dróg, mogących być wyjściem z gąszczu przypuszczeń, podejrzeń, kłamstw i przede wszystkim przeszłości. Trzeba przyznać autorowi, że tym razem dał czytelnikom prawdziwą łamigłówkę do rozwiązania, w jakiej nie ma nic oczywistego, a jeśli takim się wydaje to jedynie maska, kryjąca skomplikowaną prawdę lub jej przeciwieństwo. Idylliczne tło Morza Śródziemnego bywa zwodnicze, tak samo jak i bohaterowie, zgodnie z tytułem, wiodący właśnie taką egzystencję. Dlaczego? Odpowiedź zaskoczy, ale czy może być inaczej jeśli to sekrety rządzą nimi? Guillaume Musso zdaje się grać w przysłowiowego „kotka i myszkę” i z postaciami i z czytelnikami, do końca trzymając jednych oraz drugich w niepewności, co jeszcze się wydarzy. Kłamstwo? Prawda? Kara? Wina? Każde z tych słów jest odmieniane wielokrotnie, tak samo jak poddawane jest w wątpliwość, natomiast ich definicja okazuje się być płynna, w końcu wszystko zależy od punktu widzenia i konkretnej sytuacji. Granica pomiędzy fikcją i rzeczywistością zaciera się z każdym rozdziałem, natomiast zakończenie jest prawdziwa koronkową robotą, w jakiej wszystko co zostało powiedziane nabiera całkiem nowych barw i znaczenia. Do ostatnich stron pisarz utrzymuje napięcie i nie rezygnuje z rozgrywki. toczącej się tak naprawdę do samego końca epilogu. Sekrety, zagadki, tajemnice stanowią jedną stroną tej historii, drugą są bohaterowie, ludzie mierzący się z nimi oraz przede wszystkim z sobą samym. Pomiędzy nimi stoją czytający, stający się świadkami opowieści, jaką rządzi suspens, podstępny i zwodzący na manowce wszystkich, bo nawet niewinni mają coś na sumieniu.

Witajcie Kochani ❤ Czytaliście może książki @guillaume_musso ? Które polecacie?

Dzisiaj przychodzę do was z przedpremierową recenzją powieści Guillaume Musso #SekretneŻyciePisarzy. Za egzemplarz pięknie dziękuję Wydawnictwo Albatros ❤🌹😘

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tego pisarza i raczej nie ostatnie ❤. Musso jest autorem 16 bestsellerów. Debiutował w 2001 roku.

Książka urzekła mnie swoją tematyką. "Każdy ma trzy życia: publiczne, prywatne i sekretne..." - Gabriel García Márquez. Zgadzacie się z tym ? Ja w pełni to popieram...😉

Każdy rozdział zaczyna się cytatem innego pisarza. To jest urocze❤

Ta powieść jest znakomitym thrillerem. Mamy tajemnice, zbrodnie i ofiary.

Wszystko zaczęło się od tajemniczego aparatu.... O nim musicie przeczytać sami. Doskonały pisarz Nathan Fawles , autor kilku bestsellerów nagle przestaje pisać... Wyjeżdża na Beaumont, na dziką wyspę na Morzu Śródziemnym. Przez 20 lat nie napisał ani jednego słowa. Co się z nim stało? Dlaczego nagle postanowił przerwać swoją pisarską karierę? Tą sprawę postanawia zbadać jedna z szwajcarskich dziennikarek - Mathilde Monney. Porywa psa Fawlesa po to tylko, żeby dostać się do autora... Dlaczego próbuje odkryć sekret pisarza z przed 20 lat? Co nią kieruje? Znakomite zwroty akcji. Jak już pisałam, są ofiary - kim jest morderca? Czy to może być mieszkaniec wyspy?

Napiszę jedno - wstrząsnęła mną historia życia Fawlesa.... Przeżyjecie szok, czytając o jego tajemnicach skrywanych przez 20 lat.

Fabuła książki wciągnęła mnie od samego początku. Czytasz tak długo aż ją przeczytasz. Chcesz dowiedzieć się kim jest tajemniczy autor...

Poznaj współczesną literaturę francuską. Powieść nie jest gruba. Ma fajny druk - duże litery. Doskonała do czytania. Jak dla mnie 8/10 . Polecam "Sekretne życie pisarzy".❤❤❤

Książka swoją premierę będzie miała 12.08.2020r.

Hello dear ❤ Have you read @guillaume_musso's books? Which do you recommend?

Today I come to you with a pre-release review of Guillaume Musso's # SekretneŻyciePisarzy. Thank you for the copy @wydawnictwoalbatros ❤🌹😘

this is my first encounter with the writer's work AND probably not the last one ❤. Musso is the author of 16 bestsellers. He made his debut in 2001.

The book charmed me with its subject. "Everyone has three lives: public, private AND secret ..." - Gabriel García Márquez. Do you agree with that? I fully support it ... 😉

Each chapter begins with a quote FROM a different writer. This is cute

This novel is an excellent thriller. We have secrets, crimes AND victims.

It all started with a mysterious camera .... You have to read about it yourself. the excellent writer Nathan Fawles, author of several bestsellers, suddenly stops writing ... He goes to Beaumont, a wild island in the Mediterranean Sea. In 20 years he has not written a single word. What has become of him? Why did he suddenly decide to stop his writing career? one of the Swiss journalists, Mathilde Monney, decides to investigate this matter. He kidnaps Fawles' dog just to get to the author ... Why is he trying to find out the writer's secret FROM 20 years ago? What drives her? Great twists. As I wrote before, there are victims - who is the murderer? could it be an islander?

I will write one thing - the story of Fawles' life shocked me .... You will experience a shock reading about his secrets hidden for 20 years.

The story of the book drew me in FROM the very beginning. You keep reading until you read it. you want to find out who the secret author is ...

Explore contemporary French literature. The novel is not fat. It has a nice print - capital letters. Perfect for reading. As for me, 8/10. I recommend "The Secret Life of Writers" .❤❤❤

The book will premiere ON August 12, 2020.

#bookblogger

#thriller

#bookstagram #bookstagramyrazem

#bookstagrammer #weekend #holiday #wydawnictwoalbatros #photography #instabook #instablogger #instaphoto #readingissexy #readingbook #czytaniejestsexy #musso #ilovereadingbooks #czytajpolsko #czytaj #read #recommended #polecam #reviewer #recenzja #przedpremiera #bookishlove