Zainteresowania naukowe i ezoteryczne Jana Witolda Suligi obejmowały antropologię kulturową i stosowaną, archeologię, religioznawstwo i geografię religii, mistykę, kabałę, tantrę, szamanizm, magię, mitologię i symbolikę mitów, historię okultyzmu i systemów ezoterycznych. Interesował się także wierzeniami i obyczajami Słowian oraz rdzennych ludów świata, zwłaszcza obu Ameryk. Ponad trzydzieści lat zajmował się tarotem i uznawany był w tej dziedzinie za autorytet. Mówił o sobie, że jego największą pasją jest to, że każdego dnia może odkryć coś nowego w tym, w czym pozornie nie ma już nic do odkrycia. Książka "Opowiedzieć świat albo rzecz o symbolice Światowida ze Zbrucza i nie tylko" jest tej postawy owocem i przykładem, rzuca bowiem nowe światło na tajemnice tego niezwykłego artefaktu, których nikt wcześniej nie zauważył lub nie podjął się ich wyjaśnienia.
W tym też kontekście osadzam opowieść wykutą na licach zbruckiego idola traktującą o bogu Trojanie przeobrażającym się w Boga Darczyńcę i Światłość wszechświata; w Darzboga, bo takie mi swoje imię wyjawił, kiedy widziałem go we wszystkich przemianach jakie przechodził, począwszy od ustanowienia siebie jako fundamentu świata, skończywszy na przeistoczeniu w niegasnący płomień Światła i Ognia spojonego mocą boskiej Żywicielki. I ujrzałem w nim także wołchwa, z którego ust wydobywa się „wyśpiewywany” przezeń wszechświat. Wtedy zrozumiałem czemu postać Trojana składa się z tylu samych „elementów”, co złożona z dwunastu płaszczyzn zbrucka statua. Nie jest to proste, lustrzane odbicie makrokosmosu w ludzkim mikrokosmosie, lecz zaznaczenie tego, że ten drugi stanowi integralną część tego pierwszego i że go „dokreowuje”, gdyż sobą go „opowiada”, a czyni to, ponieważ został do tego powołany. (fragment książki)
Jan Witold Suliga urodził się w 1951 roku w Krakowie. Studiował etnografię i indologię na Uniwersytecie Łódzkim i Uniwersytecie Warszawskim. W latach osiemdziesiątych był stypendystą stacjonarnych studiów doktoranckich w Łodzi, a potem na uniwersytecie w Ranchi w Indiach. Po powrocie z Indii został wykładowcą w Instytucie Geografii Uniwersytetu Łódzkiego. W 1990 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie antropologii kulturowej, pisząc pracę na temat indyjskich społeczności plemiennych. W latach 1990–2006 pełnił funkcję dyrektora Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Jest autorem wielu artykułów i książek z zakresu etnografii, antropologii kulturowej i ezoteryki.
Spis treści
WPROWADZENIE
CZĘŚĆ I IDOL ZE ZBRUCZA
Posąg
Fałszerze, Połowcy i inni
Ci, którzy mieszkają wokół
CZĘŚĆ II DRAMATIS PERSONAE
Lico C posągu. Jeździec
Lica A i B posągu Niewiasta z rogiem, kobieta z kółkiem
Lico D posągu. Postać bez atrybutów
Atlas o trzech obliczach
CZĘŚĆ III PIEŚŃ ŚWIETLISTEGO
Czasoprzestrzenne usytuowanie idola
Zimowe solstycjum
Równonoc wiosenna
Letnie solstycjum
Równonoc jesienna
CZĘŚĆ IV WNUKOWIE TROJANA
Zrodzeni z gorąca
Podążając szlakiem Trojana
Paralele
WYBRANA LITERATURA
SPIS ILUSTRACJI
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Czego dotyczy książka "Opowiedzieć świat albo rzecz o symbolice Światowida ze Zbrucza i nie tylko"?
Publikacja stanowi głęboką analizę antropologiczną i ezoteryczną najsłynniejszego słowiańskiego posągu, znanego jako idol ze Zbrucza. Autor, Jan Witold Suliga, bada ukryte znaczenia rzeźby, wykraczając poza standardowe interpretacje archeologiczne i historyczne. Treść łączy wiedzę z zakresu religioznawstwa, mitologii oraz geografii religii, aby wyjaśnić kosmologiczną funkcję idola. Jest to pozycja obowiązkowa dla osób szukających nowych, nieodkrytych wcześniej perspektyw na słowiańskie dziedzictwo kulturowe.
Czy autor analizuje poszczególne rzeźbienia znajdujące się na ścianach posągu?
Tak, książka zawiera szczegółową analizę każdego z czterech lic posągu oraz jego trójdzielnej struktury pionowej. W osobnych rozdziałach autor opisuje konkretne atrybuty, takie jak róg, kółko czy postać jeźdźca, przypisane do poszczególnych płaszczyzn statuy. Badanie obejmuje również usytuowanie idola w czasie, uwzględniając cykle solstycjów oraz równonocy wiosennej i jesiennej. Dzięki temu czytelnik może precyzyjnie prześledzić, jak poszczególne elementy rzeźby budują spójną opowieść o powstaniu wszechświata.
Jakie konkretne bóstwa słowiańskie są przywoływane w tej publikacji?
Główna oś narracyjna koncentruje się wokół postaci boga Trojana oraz jego mistycznej transformacji w Darzboga. Jan Witold Suliga opisuje proces przeistaczania się bóstwa w Boga Darczyńcę, który staje się fundamentem świata i niegasnącym płomieniem światłości. W tekście pojawiają się również odniesienia do postaci boskiej Żywicielki oraz koncepcji wołchwa, z którego ust wydobywa się wyśpiewywany wszechświat. Analiza ta rzuca zupełnie nowe światło na hierarchię i funkcje bóstw w dawnym panteonie słowiańskim.
Czy książka opiera się na faktach naukowych czy na wizjach ezoterycznych?
Publikacja w unikalny sposób łączy rzetelną metodologię naukową z zakresu antropologii kulturowej z głęboką analizą systemów ezoterycznych. Autor jako doktor nauk humanistycznych wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie akademickie do interpretacji zabytku, nie unikając jednak wątków mistycznych. Czytelnik odnajdzie tu zarówno fakty dotyczące pochodzenia posągu, jak i spojrzenie przez pryzmat kabały, szamanizmu czy magii. Takie holistyczne podejście pozwala zrozumieć Światowida jako żywy i wielowymiarowy element dawnego systemu wierzeń.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka ta nie jest lekkim, popularnonaukowym wprowadzeniem do mitologii i może być zbyt wymagająca dla osób szukających jedynie prostych opisów słowiańskich bogów. Ze względu na wysoki stopień sformalizowania języka oraz liczne odniesienia do indologii i geografii religii, lektura wymaga od odbiorcy dużego skupienia. Publikacja koncentruje się na specjalistycznej interpretacji symboli, a nie na beletrystycznym streszczaniu mitów czy legend. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do świadomych badaczy, studentów etnografii oraz zaawansowanych pasjonatów ezotyryki.
