Ogon skorpiona

Jak zwykle duet Preston i Child nie zawiódł i stworzył porywający thriller. Tajemnica starożytnej górniczej osady i śmierć człowieka z przeszłości tworzą tło dla niesamowicie wciągającej fabuły. Autorzy perfekcyjnie mieszają szybką akcję z enigmatycznymi zagadkami historycznymi. Śledztwo agentki Corrie Swanson i archeolożki Nori Kelly staje się obsesyjnym zanurzeniem w przerażające tajemnice. Wyjątkowo dobrze napisana, pełna zaskakujących zwrotów akcji książka z pewnością zadowoli zarówno stałych fanów autorów, jak i nowych czytelników szukających inteligentnej i emocjonującej lektury.

Kto z Was ma sentyment do filmów z Indianą Jonesem? Ja co jakiś czas odświeżam sobie jego przygody, a moją ulubioną częścią są „Poszukiwacze zaginionej Arki”, którą mogłabym oglądać bez końca.

Czemu o tym wspominam? Bo powieści autorstwa znanego duetu pisarskiego Preston i Child swoim przygodowym klimatem, zamkniętymi na kartach tajemnicami z przeszłości i dynamiką akcji dostarczają podobnych emocji. Po pierwszej części „Stare kości”, którą pochłonęłam w jeden wieczór od razu sięgnęłam po kontynuację „Ogon skorpiona”, bo od tych historii po prostu nie można się oderwać, a bohaterki – agentka FBI Corrie Swanson i archeolożka Nora Kelly są ich motorem napędowym.

Tej parze ponownie przyjdzie razem współpracować przy odkrytych w porzuconym górniczym miasteczku poszukiwaczy złota w Nowym Meksyku zmumifikowanych szczątkach mężczyzny. Ich wzajemne animozje jedynie podkręcają atmosferę, która dzięki kolejnym odkryciom robi się naprawdę gorąca. Sięgające dalekiej przeszłości walki plemienne, złote artefakty, pierwsze testy nuklearne i legenda o zakopanym skarbie sprawiają, że podążamy kolejnymi tropami z zapartym tchem.

Smaczku dodaje postać przystojnego szeryfa, który niczym legendarny Wyatt Earp nieraz będzie musiał użyć swoich rewolwerów i cóż, uczyni to nie bez pewnej przyjemności.

I ponownie jak w części pierwszej, tak i tym razem przemawiają kości, które w odpowiednich rękach opowiadają swoją historię lepiej niż żywy człowiek. Bo nie kłamią. A opisy rozległych pustyń, wzgórz, kanionów, górniczych miasteczek-widm przenoszą nas w mało dostępne rejony Nowego Meksyku, fascynując wyjątkowością i odkrywając swoją historię.

Poszanowaniu prawa i tradycji autorzy przeciwstawiają dążenie do celu dosłownie po trupach. Napędzani chciwością ludzie nie cofną się przed niczym, gdy tymczasem inni poświęcą wszystko w imię przyjaźni. Bo to nie tylko pełna zwrotów akcji, czasem zabawna powieść przygodowa. Autorzy dużą wagę przykładają do rysu historycznego, istotnych i ponadczasowych wartości i skrupulatnie oddają szczegóły pracy archeologa i antropologa kryminalistycznego. Przy jej lekturze można nie tylko świetnie się bawić, ale i dużo dowiedzieć.

Mi przyniosła ogromną satysfakcję, zaspokoiła sentyment do przygód w stylu Indiany Jonesa i pozostawiła głód kolejnych, podobnych historii. Mam nadzieję, że szybko kolejna powieść z Corrie i Norą pojawi się już wkrótce.

„Ogon skorpiona” to gratka dla wszystkich miłośników pełnych akcji thrillerów policyjnych i przygodowych historii, w których tajemnice z przeszłości łączą się z aktualnymi sprawami. Mimo że jest to drugi tom serii, to od razu zaznaczam, że fabuły są odrębne i jak najbardziej można czytać je samodzielnie.

Młoda agentka FBI wraz z doświadczoną archeolożką po raz kolejny połączyły siły, aby rozwikłać skomplikowaną kryminalną zagadkę. Tym razem próbują dowiedzieć się, kim był człowiek, którego zmumifikowane zwłoki sprzed pół wieku zostały przypadkowo odnalezione w opuszczonej górskiej osadzie. Zachowany przerażający grymas bólu na twarzy denata oraz dziwne obrażenia powodują szereg domysłów. Dodatkowo przy mężczyźnie znaleziony zostaje cenny artefakt, będący na celowniku łowców skarbów. Szybko okazuje się, że niezidentyfikowane ciało to dopiero początek żmudnego, zataczającego coraz szersze kręgi śledztwa.

Duet autorów udowodnił, że thrillery w „amerykańskim stylu” nie muszą być przeszarżowane, z fabułą oderwaną od rzeczywistości. „Ogon skorpiona” to więc nie tylko solidna rozrywka, ale także spojrzenie na skomplikowaną historię Stanów Zjednoczonych i konflikt osadników z rdzenną ludnością. Atutem jest również umiejętne budowanie napięcia i atmosfery – udało się uniknąć przestojów akcji oraz nic niewnoszących opisów. Czytając tę książkę, łatwo przenieść się wprost na opuszczone, piaszczyste tereny, odczuwając niebezpieczeństwo i emocje na własnej skórze. Jeśli kiedyś marzyliście o przygodzie w stylu Indiany Jonesa, to ten tytuł zdecydowanie Was nie zawiedzie. Zabrakło mi jedynie dopracowania charakterów poszczególnych postaci – są raczej płaskie, niewyróżniające się na tle typowych bohaterów thrillerów. Całość wypada jednak bardzo dobrze, niczym kino akcji z najwyższej półki, a zakończenie, w którym wszystkie puzzle wskakują na swoje miejsce, dostarcza wiele satysfakcji.

Drugi tom cyklu z Norą Kelly czyli "Ogon skorpiona" jest zdecydowanie kontynuacją "Starych kości", ale czytać można na spokojnie w dowolnej kolejności, nie ma problemu żeby zrozumieć o co chodzi i nie grozi czytelnikowi pogubienie się w zawiłościach zahaczających o poprzednią część. JA po nią sięgnęłam ze względu na to, że czytałam pierwszy tom, który mi się podobał i wchodził mocno w moje ulubione rejony, czyli śledztwa FBI. Tutaj też szumnie zapowiadano, że ponownie spotkam agentów, więc nie mogłam sobie odmówić. Zwłaszcza, że duety w literaturze, to zdecydowanie to, co lubię sprawdzać!

Preston i Child nie od dziś tworzą razem thrillery przygodowe i do tej pory wychodziło im to naprawdę dobrze, choć zdarzały się momenty, kiedy miałam ochotę zacząć rwać włosy z głowy czytając ich pomysły. Ale tak to już jest z duetami, gdzie trzeba pójść na jakiś kompromis lub pisać na zmianę. Jednak Nora Kelly w pierwszej części wydawała mi się świetną postacią, dobrze wykreowaną, taką z krwi i kości. Czy drugi tom utrzymuje poziom?

Nasza główna bohaterka Nora ma tym razem współpracować z Corrie, agentką FBI, która wcześniej nieco dała ciała i teraz potrzebuje sama sobie udowodnić, że to był jednorazowy błąd. Wtedy doszło do rozlewu krwi, więc wyrzuty sumienia nie dają jej spokoju. To nie ich pierwsze wspólne rodeo, bo miały już okazję razem pracować. A mają one za zadanie stwierdzić co było przyczyną zgonu mężczyzny, którego ciało zmumifikowane znaleziono pięćdziesiąt lat po jego śmierci. W tym momencie zaczyna się jazda bez trzymanki niczym z Indianą Jones, bo odkrywamy razem z bohaterkami mnóstwo tajemnic! Górnicza osada, która nie widnieje w przewodnikach, łowcy skarbów i trup, który kryje wiele sekretów. No i oczywiście sam skarb... a na jego tropie nasze dwie bohaterki.

To taka powieść, z której faktycznie wyszedłby niezły film przygodowy. Dzieje się bardzo dużo, ale za to czyta się lekko i szybko mknie się przez akcję. Nie ślimaczy się, nie ma się wrażenia, że znów pełno opisów, których mogłoby nie być. A bohaterki, znane jeśli czytało się poprzedni tom, faktycznie nadal są charakterne i uparte.

Choć nie spodziewałam się, że dostanę Indiana Jones'a na tacy w kobiecym wydaniu, to faktycznie nie da się przy tej książce nudzić i aż chciałoby się zobaczyć ekranizację pełną efektów specjalnych. Zwłaszcza, że zagadka wcale nie jest tak prosta do rozwikłania, jak by się mogło na początku wydawać. Zakończenie jest zaskakujące, niby zamknięte, ale zostawiające nadzieję, że będą tworzone kolejne części.

Już nie wspominając o tym, że w trakcie czytania zupełnie zapomniałam, że to duet stworzył tę fabułę, co uważam za wielką zaletę.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Agora.

"Ogon skorpiona" to jedna z najlepszych książek jaką przeczytałem w tym roku. Nie tylko ma ona oryginalną fabułę i bardzo łatwych do polubienia bohaterów, ale także zakończenie jest pomysłowe, nieprzewidywalne, a zarazem logiczne i dobrze kończy wszystkie wątki. Zdecydowanie poleciłbym tą książkę każdemu kto szuka niezapomnianych wrażeń czytelniczych. Książka posiada wiele ciekawych myśli filozoficzno - egzystencjalnych i przedstawia je w ciekawy sposób. Pozwala ona patrzec na różne tematy z wielu stron. Bardzo przyjemnie sie ją czyta.