Osadzony. Komisarz Lena Rudnicka. Tom 3

Trzecia część serii koncentruje się na tajemniczym więźniu powiązanym z przeszłością Leny. Śledztwo prowadzi do odkrycia mrocznych sekretów, a intryga trzyma w napięciu do ostatnich stron. Autorka umiejętnie splata wątki, tworząc wciągającą opowieść.

Od razu po zapoznaniu się ze ,,Spektaklem" postanowiłam skusić się na ,,Osadzonego". W więzieniu skazany za zbrodnie siedział mężczyzna, który być może wcale ich nie popełnił. Czy to była prawda, a może tylko chciał uniknąć dalszej odsiadki? Faktem jest, że teraz zniknęła kolejna młoda kobieta. Lena Rudnicka musiała zająć się kolejną sprawą, której rozwiązanie mogło okazać się dla niej niebezpieczne. Kinga Wójcik rozkręca się z każdym tomem, umiejętnie ujawnia fakty z przeszłości policjantki, wplatając je w kryminalną intrygę.

Lubicie kryminały? Bo ja bardzo! Dlatego z ogromną przyjemnością przeczytałam powieść "Osadzony" Kingi Wójcik. Jest to 3 tom serii o komisarz Lenie Rudnickiej. Od razu przyznam się, że nie czytałam wcześniejszych części, ale wydaje mi się, że nie ma to wpływu na odbiór książki. Chociaż po przeczytaniu tej książki już wiem na pewno, że muszę nadrobić pierwszy i drugi tom. Co ja mówię? Nie muszę, a chcę 😉

Komisarz Lena Rudnicka to twarda, niezależna, działająca według swoich zasad policjantka. Działa nieszablonowo. Potrafi każdą sprawę doprowadzić do końca i odkryć prawdę. Wspólnie z sierżantem Wolskim otrzymują sprawę, która łudząco przypomina zbrodnie sprzed trzynastu lat.

Trzynaście lat temu na terenie Łodzi grasował seryjny morderca, ktory zabijał kobiety. Mieszkańcy odetchnęli z ulgą, kiedy policja ogłosiła, że złapała słynnego Trzynaście. Artur Dunaj trafił do więzienia. Po trzynastu latach poprosił o spotkanie z Rudnicką. Ostrzegł ją, że Trzynaście znowu zaatakuje.

Po kilku dniach dochodzi do morderstwa, które przypomina zbrodnie popełnione przez Trzynaście. Czy w mieście grasuje naśladowca? Czy zbrodnie zlecił z więzienia sam Trzynaście? Jakie tajemnice skrywane przez lata wyjdą na światło dzienne? Czy Rudnickiej i Wolskiemu uda się odkryć prawdę? Jaką cenę zapłacą za dążenie do odkrycia prawdy? Jesteście ciekawi? Zachęcam Was do przeczytania.

"Osadzony" to kryminał, który Was wciągnie, zaciekawi, zaintryguje. Ja nie mogłam odłożyć tej książki na bok, bo byłam ciekawa, co wydarzy się dalej! Ciekawa fabuła, zwroty akcji, zaskakujące wydarzenia i dużo emocji to wszystko, co znajdziecie na kartach tej książki. I jeszcze postać komisarz Leny Rudnickiej - interesująca i niebanalna osobowość z bogatą przeszłością. Przeszłością, która nie pozwala o sobie zapomnieć. Do tego dochodzi dominujący mąż, prokurator. I właśnie tego nie byłam wstanie zrozumieć. Policjantka, twarda i niezależna kobieta potrafiła w taki sposób dać się zdominować mężczyźnie. Niewątpliwie postać Rudnickiej jest bardzo intrugująca i wyrazista, dlatego nie mogłam dopasować jej do sytuacji, w której się znalazła. Pojawił się tu też problem przemocy, alkoholizmu.

Podsumowując w książce "dużo się dzieje". Czytelnik z pewnością nie może narzekać na nudę podczas lektury tej książki. Akcja trzyma czytelnika w napięciu, a nieszablonowe działania Pani komisarz często zaskakują i urozmaicają fabułę. Mnie książka bardzo przypadła do gustu. Szczerze polecam przeczytać tę powieść 😊

Kinga Wójcik nie zwalnia tempa i zaczyna swą kolejną książkę od mocnego uderzenia.

Odsiadujący karę dożywocia, Antoni Dunaj, prosi o spotkanie z komisarz Leną Rudnicką. Oznajmia, że jest niewinny i chce, by zajęła się jego sprawą. Nie na darmo mówi się, że "jeśli sprawę prowadzi suka Rudnicka, to pozamiatane".

Dunaj zyskał pseudonim Trzynaście, ponieważ przy każdej ofierze zostawiał bukiet trzynastu róż. Zanim go ujęto, odebrał życie trzynastu kobietom. Mija właśnie trzynaście lat od ostatniej zbrodni i dochodzi do kolejnego morderstwa, które do złudzenia przypomina zbrodnie Trzynastki. Czy w mieście grasuje naśladowca? A może za sznurki pociąga Dunaj?

Do gry wkraczają moi ulubieni łódzcy śledczy i nie spoczną, póki nie odkryją prawdy.

To już trzeci tom tej zaskakująco dobrej serii kryminalnej. Autorka umiejętnie połączyła rasowy kryminał, dodając elementy obyczajowe, a nawet psychologiczne. Z części na część można zauważyć niesamowity progres i rozwój. Ja jestem oczarowana.

Atutem jest wartka akcja i jej zaskakujące zwroty przyprawiające o dreszczyk emocji. Nowe, niespodziewane dla sprawy fakty, dawkowane są z wielkim wyczuciem, w taki sposób, że pozostajemy w ciągłej gotowości. Niezwykle spójna fabuła, w której nie brak pobocznych wątków związanych z życiem głównych bohaterów. Uczestniczymy w kolejnych etapach śledztwa, ale mamy też wgląd w umysły wszystkich świetnie wykreowanych postaci. Pozornie oczywista sprawa rozrasta się, przybierając zupełnie nieoczekiwany kierunek i to chyba zachwyca mnie najmocniej.

Każdy tom to inna sprawa kryminalna, jedynym wspólnym mianownikiem są perypetie Leny i Marcela. Są one pokrótce przedstawiane w początkowych rozdziałach każdej kolejnej części, więc generalnie nie musicie trzymać się kolejności, ale jeśli już zaczniecie przygodę z panią komisarz, to gwarantuję, że będziecie chcieli poznać ją bliżej.

Premiera styczeń 2021

Po raz kolejny muszę napisać, że na rodzimym rynku kryminałów, mamy wiele perełek, które w niczym nie ustępują zagranicznym bestsellerom. Takim przykładem jest Osadzony. Autorka stworzyła rewelacyjna powieść ze świetnie poprowadzonym wątkiem kryminalnym. Razem z zespołem śledczych rozwiązujemy zagadkę morderstw, nietuzinkową i porywającą. Pisarka umiejętnie budowała napięcie do ostatniej strony, akcja nawet przez moment nie zwalniała tempa. Ogromny plus za dopracowanie wszystkich wątków, bo oprócz seryjnego mordercy mamy ich kilka w książce. Najtrudniejszy to według mnie problem przemocy domowej, a także fanatyzmu religijnego. Na uwagę zasługuje także styl pisania autorki, który sprawiał, że przez powieść się wręcz płynie. Duzy plus za dialogi z poczuciem humoru i cięte riposty.

Osadzony to według mnie bardzo dobry kryminał, który czyta się z dużą przyjemnością. Dobrze skreowana fabuła, zaskakujące zwroty akcji i interesujące postaci powinny Was przekonać do sięgnięcia po powieść. Ja zdecydowanie polecam. Chętnie też sprawdzę poprzednie tomy, bo ciężko mi się rozstać z komisarz Rudnicką i sierżantem Wolskim.

To, co mi się podoba, to w tej książce to fakt, że nie ma tu zbyt wielkiego wikłania się w zagadki. Jest jeden główny motyw i jego cały czas trzyma się autorka. Nie ma wątków pobocznych. W niektórych książkach się z nimi spotykałem i z miejsca przyznaje, że często się w nich gubiłem. A tu tego nie ma i bardzo mi się to podoba. Kolejna zaleta to groza. Pani Kinga Wójcik napisała genialną książkę, która momentami czasem sprawiała, że aż mi skóra na rękach cierpła. Do tego nie można pomijać wątków psychologicznych, które sprawiają, że cała historia jest jeszcze bardziej genialna i naprawdę ciekawie się ją czyta.

Twórczość Kingi Wójcik poznałam dzięki lekturze powieści Spektakl – drugiego tomu serii o komisarz Lenie Rudnickiej. Pamiętam, że tamta książka mnie naprawdę zaskoczyła (oczywiście pozytywnie) i jak bardzo chciałam przeczytać kolejne części z tej serii. Niedawno stało się to możliwe, a w moje łapki trafił Osadzony (wiem, brzmi to dość dwuznacznie). Nie mogłam doczekać się lektury tej pozycji, a kiedy już skupiłam się na tej historii - pochłonęłam ją w dwa wieczory. Już chyba wiecie, co to oznacza.

Nadchodzące śledztwo nie będzie zbyt łatwe dla Leny Rudnickiej i Marcela Wolskiego. Muszą oni zrobić wszystko, by rozwiązać zagadkę, nim upłynie czas. Kilkanaście lat wcześniej mieszkańcy Łodzi żyli prawdziwym strachem przed człowiekiem, który dopuścił się zamordowania kilku kobiet. Do czasu, gdy popełnił jeden błąd i został złapany. Wtedy mieszkańcy odetchnęli z ulgą. Po upływie tych lat okazuje się, że Trzynaście ma naśladowcę, gdyż dochodzi do kolejnych zabójstw. Wszystkie przypominają te z przeszłości. Jakie tajemnice skrywa cała ta sprawa? Czy przebywający w więzieniu mężczyzna może mieć wpływ na to, co dzieje się na zewnątrz?

Zacznę od głównej bohaterki, czyli Leny Rudnickiej, która w tej książce wyjątkowo zalazła mi za skórę. Tak, jak uważam, że jest to kobieta niezwykle dzielna i szalenie inteligentna, tak jej upartość i brak poszanowania dla swojego własnego życia po prostu mnie denerwowały. Doskonale rozumiem popełnianie błędów, jesteśmy tylko ludźmi, a jak pisałam w poprzedniej recenzji – Kinga Wójcik wykreowała tę postać właśnie na prawdziwego człowieka, jednak pchanie się na własne życzenie do gipsu jest dla mnie niezrozumiałe. Nadal czuję pewien szacunek do Leny, lecz już nie tak duży, jak wcześniej.

Tym razem autorka postawiła na przedstawienie historii brutalnych morderstw, które wstrząsają społecznością. Jednak, żeby nie było, nie tylko tym stoi ta powieść. Poruszony został wątek fanatyzmu religijnego (oraz jego wpływu na życie), po raz kolejny wspomniano o przemocy domowej oraz pojawił się również wątek samotności, która doprowadza człowieka do najgłupszych i najstraszniejszych rzeczy. Dzięki temu, że zostało tutaj poruszonych kilka tematów, ta książka tak bardzo przypadła mi do gustu. Oczywiście część typowo kryminalna jest świetnie przedstawiona i opisana, a ja czytając, musiałam chwilami zbierać szczękę z podłogi. No takie powieści to ja zdecydowanie lubię!

Kinga Wójcik ma świetne pióro, dzięki któremu jej książki czyta się niezwykle przyjemnie i szybko. Całkowicie pochłaniają one uwagę czytelnika i wcale nie dziwię się, że Osadzony ma tak wysokie oceny i tak pozytywne recenzje. Sama zdecydowanie należę do zwolenników tej pozycji i szczerze? Tom trzeci całkowicie pobił na głowę część poprzednią (Spektakl) i ja nie wiem. Jeżeli autorka ma zamiar pisać coraz lepsze części tej serii, to już się boję, jak bardzo zaskakujące one będą.

Jeżeli szukacie świetnego kryminału, w którym nie brakuje brutalności, ale która nie jest jednocześnie zbyt nachalna i odrzucająca, to koniecznie musicie poznać tę powieść.

Powieść zaczyna się od spotkania z osadzonym. Mężczyzna skazany za zabicie trzynastu kobiet, przy których zostawiał za każdym razem trzynaście róż, po trzynastu latach przyznaje się komisarz Rudnickiej, że jest niewinny i niedługo odliczanie znowu się zacznie. Robi wrażenie, prawda?

Czytelnik od razu rzucony jest na głęboką wodę, a akcja do końca nie zwalnia tempa. Jeśli nie obserwujemy szybkich wymian zdań w policji, to przenosimy się do enigmatycznego zbrodniarza i próbujemy podążyć jego tokiem myślenia. Nawet znacząca przeszłość postaci jest podana np. jako wspomnienia pomiędzy przejazdem samochodem z jednego miejsca do drugiego. Dostajemy bohaterów pełnych, z krwi i kości, a jednocześnie wątki poboczne nie są męczące. To sprawia, że nie można się oderwać od lektury, a jeśli nawet musimy to zrobić, to zaraz wracamy złaknieni kolejnych wrażeń.

Główna bohaterka to kobieta twarda, opryskliwa, tajemnicza, prawie że z kamienia, za to z silnym poczuciem sprawiedliwości. W kontrze do niej jest choćby podkomisarz Cajmer, który jest niechlujny i myśli przede wszystkim o swoim osobistym sukcesie. Nie polubiłam Leny, ale uwierzyłam w prawdziwość jej charakteru i skuteczność w pracy. Jest trudnym człowiekiem, ma swoje problemy i mroczną przeszłość, ale nie przyćmiewa ona aktualnie prowadzonej sprawy. Drażniło mnie coś takiego, kiedy czytałam powieści Jo Nesbo, tam momentami Harry Hole stawał się większą "gwiazdą" niż morderca. Wydaje mi się, że Wójcik lepiej sobie poradziła pod tym względem.

Patrzę na ilość ocen w różnych czytelniczych serwisach i zastanawiam się, dlaczego jest ich tak mało? To kawał porządnej kryminalnej literatury. Nie wiem, jak wypadły poprzednie części (co znaczy, że spokojnie można przeczytać "Osadzonego" bez znajomości innych książek z serii), ale ta jest świetna i uważam, że powinno być o niej głośniej. Jest intrygujący seryjny morderca, porządnie poprowadzone śledztwo, niejednoznaczne postacie i liczne zwroty akcji. Nie znalazłam żadnych niedoskonałości, do których mogłabym się odnieść. Oby tak dalej! Polecam!

„Osadzony” to trzecia część zmagań komisarz Rudnickiej. Chociaż nie ma konieczności czytania poprzednich części, żeby przeczytać „Osadzonego” to zachęcam w pierwszej kolejności do przeczytania dwóch poprzednich, ponieważ Lena Rudnicka to na tyle ciekawa postać, że warto poświęcić jej czas.

Tym razem śledczy mierzą się z zabójstwami, które są łudząco podobne do tych, które trzynaście lat wcześniej miały miejsce w Łodzi, problem tylko, że człowiek który wtedy przyznał się do morderstw siedzi w więzieniu. Wydawać by się mogło, że kryminalni mają do czynienia z naśladowcą, jednak w toku śledztwa wychodzą na jaw fakty, które zostały celowo lub nie zignorowane przez śledczych trzynaście lat wcześniej. Pojawia się coraz więcej znaków zapytania, Rudnicka zostaje odsunięta od sprawy, a osoba która ją przejmuje może nie podołać wyzwaniu.

Kinga Wójcik ma niezwykły dar tworzenia bohaterów, którzy zapadają w pamięć. Rudnicką można przyrównać do słynnego Dr. Housa - cięte riposty, nieprzeciętny umysł, umiejętność kojarzenia faktów i składania ich w całość, do tego Marcel Wolski, sierżant, który przy Lenie łapie nawyki dobrego śledczego. Takie książki się wręcz pochłania, bo akcja jest wartka a dialogi są konkretne i nakręcają całą opowieść.

To się czyta świetnie, takich autorów i takich książek nam potrzeba. Trochę taka mieszanka Czornyja, Rojny, Gerritsen, Nesbo, u niech też mamy do czynienia z wyrazistą postacią prowadzącą śledztwo i zazwyczaj są to bohaterowie nietuzinkowi, których się nie zapomina, ba o których chce się czytać więcej.

Polecam to świetny kryminał dla każdego fana tego gatunku.

Cieszę się , że miałam okazję przeczytać doskonałą powieść młodej i niewątpliwie utalentowanej pisarki- Kingi Wójcik.

Dawno już z tak wielkim zainteresowaniem i w ogromnym napięciu emocjonalnym nie poświęciłam tyle czasu książce. Niespotykane zwroty akcji, wielowymiarowość bohaterów ,splot różnorodnych wątków i sytuacji nie pozwalają oderwać się od tej fikcyjnej rzeczywistości .

Nie czytałam poprzednich tomów tego cyklu , ale już teraz wiem , że muszę szybko nadrobić zaległości. I zrobię to z największą PRZYJEMNOŚCIĄ .Polecam to również potencjalnym czytelnikom.

Komisarz Rudnicka i sierżant Wolski po raz kolejny wracają do gry. Tak, jeżeli ktoś zna już serię o Lenie Rudnickiej, to może być pewny, że kolejny tom opowieści o jej przygodach na pewno nikogo nie zawiedzie. Cieszę się, że Kinga Wójcik po raz kolejny zaprosiła panią komisarz do tego, aby ta stanęła do walki oko w oko z groźnym przestępcą. Dzieje się tu bardzo dużo i wszyscy mogą być pewni, że nie będą chcieli odłożyć książki na bok, dopóki finał historii nie zostanie przez nich poznany. Niczego tu nie brakuje. Jak zwykle są ofiary, jest zbrodniarz, jak również jest niezastąpiona w walce policja.