O psie, który dał słowo

W.Bruce Cameron powrócił, niosąc ze sobą najnowsze (i zarazem ostatnie) przygody ulubionego psa w ostatnich czasach. Jak ja byłem dzieckiem, to zachwycaliśmy się książką "O psie, który jeździł koleją". Teraz moje dzieci (i ja!) zachwycamy się psem, który daje człowiekowi słowo. Fantastyczna opowieść, która jest hołdem dla więzi jaka łączy człowieka z psem. Wierność przebija ze wszystkich kartek i jak dla mnie jest wręcz namacalna. Podoba mi się to, że autor tak świetnie podkreśla to, iż pies potrafi być wsparciem dla człowieka w każdej chwili - a w szczególności w tych najbardziej smutnych i dołujących.

Nasze życie niewątpliwie nie byłoby takie same, gdyby nie zwierzęta. Dlatego też nie powinna dziwić ogromna popularność wątków i książek opowiadających właśnie o nich. Serię Był sobie pies zdążyłam poznać już wcześniej, dlatego byłam ciekawa, jakie przygody czekać będą na psiego protagonistę tym razem. Uwielbiam psy i książki o nich czytam z zaciekawieniem - szczególnie wtedy, gdy są w nich narratorami. Zawsze ciekawie jest poznać punkt widzenia czworonoga, racja? Można w ten sposób stworzyć interesującą i przeuroczą historię. Jak tym razem poradził sobie z tym zadaniem W. Bruce Cameron, autor znany z książek o tej tematyce?

Znany z poprzednich części Bailey otrzymuje kolejne zadanie. Jego misja jeszcze się nie zakończyła, nawet jeśli zakończenie poprzedniej części mogło na to wskazywać. Tym razem psiak musi zająć się niepełnosprawnym chłopcem o imieniu Burke. W wypełnianiu misji pomaga mu pewna wierna suczka. Z pomocą najbliższych Bailey stara się jak najbardziej pomóc swojemu podopiecznemu w przygotowaniach do operacji, a także życia po niej. Na psiaka czyha jednak wiele niebezpieczeństw, z którymi będzie musiał sobie poradzić. Jak potoczy się jego misja? Jedno jest pewne - nie będzie w niej miejsca na nudę!

,,O psie, który dał słowo" to bardzo ciepła i sympatyczna historia, która niewątpliwie przypadnie do gustu wszystkim fanom czworonogów. Postać Baileya skradła moje serce tak, jak w poprzednich częściach i nie mogłam się doczekać każdej przygody, która go czeka. Reszta bohaterów również prędko przypadła mi do gustu, nawet jeśli ich dramaty (szczególnie te związane z życiem miłosnym dwójki braci) niejednokrotnie wydawały mi się nieco przerysowane. Staje się to jednak zrozumiałe, gdy tylko przypomni się, że jest to historia dla nieco młodszych czytelników. Mimo to, dorośli również będą się przy niej świetnie bawić, a uroczy szczeniak niewątpliwie stopi nawet najchłodniejsze serce. Narracja z perspektywy psa to bardzo ciekawy zabieg, który Cameronowi się jak najbardziej udał. Psi bohater jest wiarygodny, a także bardzo w swych rozmyślaniach rozczulający.

Książka jest lekka, czyta się ją błyskawicznie. Jak łatwo się spodziewać - język w niej nie należy do skomplikowanych, a wiele spraw ukazanych jest raczej "łopatologicznie". Nie jest to jednak wada. Wręcz przeciwnie - dzięki temu można jeszcze bardziej wczuć się w perypetie młodego, nieco głupiutkiego psa, który kompletnie inaczej pojmuje najprostsze dla nas rzeczy. Właśnie takie odmienne spojrzenie sprawia, że książka Camerona wyróżnia się spośród innych historii o zwierzętach. Mogę ją z czystym sumieniem polecić każdemu, kto kocha psy, a także lubi zaczytywać się w przyjemnych i ciepłych historiach o ludziach, którzy razem pokonują wszelkie przeciwności losu.

Kocham psy, więc każda książka, w której pies odgrywa jakąś role jest bliska mojemu sercu. "O psie, który dał słowo" mogę wypowiedzieć się tylko i wyłącznie w samych superlatywach, nie mogłabym postąpić inaczej. Książka jest świetna, myślę, że przypadnie do gustu każdemu wielbicielowi psów i ich psich opowieści. Książki z całej serii poruszają ciekawy temat reinkarnacji, oraz opowiadają o kolejnych wcieleniach głównego bohatera. Warto poznać wszystkie powieści serii "Był sobie pies", czytając je wyrywkowo, będzie nam brakować pewnych elementów. Lektura jest cudna, pełna ciepła, miłości, pojawią się i te gorsze momenty, ale nie warto się zrażać. Polecam całym sercem.

Kupiłem ją dla moich dzieci w prezencie i zupełnie się nie spodziewałem, że spodoba się także i mi. Pan Cameron w wzruszający sposób opisuje relacje między psem i jego człowiekiem. Moim dzieciom bardzo przypadły do gustu przygody psa Baileya. Dodatkowo autor porusza tutaj trudny temat niepełnosprawności, więc pozwoliło mi to na rozmowę z nimi o tolerancji i potrzebie pomocy innym. Nawet i mnie wzruszyła historia Burke'a i jego przyjaciółki Lacey... Moje dzieci zakochały się w psim bohaterze i marzą o przeczytaniu jego dalszych przygód. Szczerze polecam! Dla osób, które kochają naszych merdających przyjaciół, to wręcz obowiązkowa pozycja!

Czytanie tej historii mogę nazwać niesamowitym przeżyciem, którego całkowicie się nie spodziewałam.

Czterysta sześćdziesiąt wyjątkowych, przepełnionych szczenięcą ufnością stron przeniosło mnie na farmę - w samo centrum rodzinnych bolączek, tragedii, ale też radości.

Z kart powieści przemawia prostota. W końcu wszystkie wydarzenia zostały opisane przez wyjątkowo mądrego, ale wciąż tylko psa. „Pieski na ogół są tylko radosne” ;). Nie oznacza to jednak, że emocji zupełnie brakuje. Przeciwnie. Sama jestem zdumiona tym jak wiele można pokazać jedynie za pomocą opisów zachowania bohaterów i tego, co może zauważyć zwierzę.

Widziałam oddanie - Bailey/Cooper/... całym sobą przejęty był wykonaniem misji, którą nie do końca pojmował. I miłość - która pojawiała się wszędzie tam, gdzie rozum nie docierał.

Jeśli jednak spodziewacie się słodkiej, cukierkowej historyjki o kochanym piesku, to możecie być zaskoczeni. Ja byłam! Kochany piesek, oczywiście występuje w niej na każdej stronie, ale słodko jedynie bywa. To powieść o żalu, trudnych relacjach z rodzicami, rywalizacji z rodzeństwem, szukaniu akceptacji, miłości, miejsca na świecie i stracie. Między innymi. Tej ostatniej jest zdecydowanie najwięcej.

Książka „O psie, który dał słowo” pozostawiła mnie z silnym uczuciem pustki, nostalgii, ale też z nadzieją. Mam ochotę tulić ją jeszcze przez jakiś czas. Albo przynajmniej trzymać gdzieś bardzo blisko.

@wydawnictwokobiece @adogspurpose #bylsobiepies

Na Baileya czeka kolejna ważna misja i aby ją zrealizować pies musi narodzić się na nowo jednocześnie zapominając swoje dotychczasowe wcielenia.

Tym razem trafia do rodziny, gdzie ma być pomocnikiem niezwykle uzdolnionego chłopca Burke'a, który do czasu operacji porusza się na wózku inwalidzkim.

Towarzyszyć mu będzie wesoła suczka Lacey i uwierzcie..obydwa psiaki będą miały pełne łapy roboty.

Ja jestem książką zachwycona!

Kolejny raz czeka Was przepiękna, wzruszająca i familijna opowieść o miłości i codziennych ludzkich problemach widziana oczami psa.

Mądra i wrażliwa.

Będziecie przy niej śmiać się i płakać.

Oczywiście nie ma mowy o żadnej nudzie, bo ciągle coś się dzieje i książkę czyta się szybko.

Zbyt szybko.

Ja Wam ją ogromnie polecam, zwłaszcza do głośnego, rodzinnego czytania.

Ulubiony pies mojej córki powrócił. Cieszę się, że W.Bruce Cameron napisał kolejną książkę, ponieważ moja córka bez problemu zabiera się do czytania. Jest wielką miłośniczką psów, więc takie książki dosłownie pochłania w całości. Jest to taka typowa książka rodzinna, którą można czytać nawet wspólnie, jeżeli dziecko nie umie jeszcze czytać. Autor wspaniale pokazuje psy, które są przez nas czasem tak nie doceniane. A to przecież wspaniali przyjaciele, którzy nie raz i nie dwa są w stanie udowodnić przywiązanie do człowieka. Jeżeli szuka ktoś dobrej książki do czytania, to jest to doskonała propozycja.

„O psie który dał słowo” to ostatnia część tej niesamowitej serii. Tym razem Bailey musi zapomnieć o swoich poprzednich wcieleniach, ponieważ czeka na niego ważna misja! Jest to książka przepełniona psią przyjaźnią i miłością. Pełna niespodzianek i niesamowitych przygód czworonogiego przyjaciela. Na Baileya czeka nowa radzina i Bruke’a niepełnosprawny chłopiec i jego brat Grant. Bailey pozna też śliczną towarzyszkę Lacley. Psiaki mają dużo roboty, ale czego się nie robi dla rodziny.

Jest to pierwsza książka tego autora, którą przeczytałam i śmiało mogę stwierdzić, że nie ostatnia. Książka wciągnęła mnie od pierwszych stron, a z każdą kolejna kartką nie mogłam się od niej oderwać. Fabuła była niesamowita i pełna zaskoczeń, nie brakuje też humoru oraz wzruszających momentów, od których nieraz łezka się w oku kręciła. Myślę że jest to książka nie tylko dla miłośników zwierząt, ale też dla każdego kto ma ochotę się rozerwać przy zabawnej i uroczej historii. Bohaterowie byli przesympatyczni, a główny bohater Beiley jest niesamowicie mądrym i empatycznym psiakiem. Autor za pomocą przyjemnego języka odzwierciedla uczucia i zachowania bohaterów.

Oprócz tego, że przychodzę do Was z recenzją to jeszcze do tego z poważnym pytaniem. Czy wierzycie reinkarnację? Odrodzenie się w drugim ciele człowieka lub zwierzęcia, mającym na celu wykonanie specjalnej misji, bądź obietnicy. Ja do tej pory nie zastanawiałam się nad tym, aż do teraz, po przeczytaniu tej książki. Bo to właśnie w niej, jak i w poprzednich częściach, główny psi bohater odradza się w innych wcieleniach, aby wykonać powierzone mu zadanie.

🐾

Będę z Wami szczera, ale nie miałam zamiaru czytać żadnych książek o psach, bo po prostu bałam się tych emocji, że się rozkleję i ciężko będzie mi się pozbierać po czytaniu. Zwierzęta, a szczególnie psy są bardzo bliskie mojemu sercu, krzywdy wyrządzane im, sama odbieram jako policzek mi zadany. Postanowiłam się przełamać i to dzięki @[Adres usunięty]ce bo to oni zaproponowali mi tę powieść❤ Teraz mam w planach nadrobić poprzednie części, bo jestem ich bardzo ciekawa.

🐾

A co do książki "O psie, który dał słowo" to bardzo przyjemna powieść z elementami humoru, radości, ale i smutku, bólu, łez, po prostu czeka Was pełen wachlarz emocji wraz z przesłodkim pieskiem Baileyem i jego rodziną. Narratorem całej książki jest pies i to było niesamowite, bo przedstawiał ON świat dookoła niego widziany z perspektywy czworonoga. Z początku nie mogłam się przyzwyczaić do tego, różne rzeczy, ludzie i sytuacje widziane z perspektywy psa inaczej wyglądają, niż my je widzimy i tym samym wiele śmiesznych sytuacji z tego wynikało. Jedno co mi się nie podobało, to było szybkie zmiany czasu, momentami zaczęłam się gubić w porach roku, bo z wiosny, zaraz akcja zaczęła rozgrywać się w zimie. No ale rozumiem ten zamysł, bo wtedy książka nie miałaby 400 s., a 1000 stron😊

🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾

Kolejne przygody dzielnego psa Baileya, który tym razem wciela się w Coopera i ma bardzo ważną misję do wykonania. Aby ją dobrze wypełnić, musi zapomnieć o swoich wcześniejszych wcieleniach i wspomnieniach ich dotyczących. Bailey jako szczeniak trafia do rodziny, w której ma się opiekować i pomagać Burke'owi, który z powody swojej chory jeździ na wózku. Pies nie odstępuję go ani na krok, towarzyszy mu nawet podczas lekcji. Pomiędzy chłopcem, a psem nawiązuje się wielka przyjaźń i miłość.

Piękna historia o psich relacjach z człowiekiem. Powieść na cztery łapki🐾

Kto z was zna przygody słynnego psa Baileya z książki "Był sobie pies"?🐶 Ja miałam okazję czytać książkę jak również oglądałam film. I jedno i drugie bardzo mi się podobało.

"O psie, który dał słowo" to kontynuacja przygód Baileya, chociaż moim zdaniem można tą książkę czytać, nawet jeśli nie znacie pierwszych części, do czego oczywiście bardzo was namawiam.

Najnowsza książka Williama Brucea Camerona opowiada o przygodach psa Baileya, który zapomina o swoich poprzednich wcieleniach i wkracza do nowej rodziny, gdzie będzie miał mnóstwo misji do spełnienia.

Jest to urocza opowieść o relacjach międzyludzkich, o przyjaźni, o trudnych relacjach rodzinnych. Ta książka udowadnia stwierdzenie, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka.

Pamiętacie serię o dzielnym psiaku Bailey? 🐶 U mnie trzeci tom zdecydowanie za długo czekał na swoją kolej. 🙈 Ale postanowiłam nadrobić zaległości i przeczytałam ją na początku miesiąca. 🤩 Dwa poprzednie bardzo mi się podobały, nie wiem więc, jak wytłumaczyć, dlaczego tak zwlekałam z ostatnią częścią?! 🙉

•

Tym razem Bailey powraca na świat jako mały, uroczy szczeniak - Cooper. Nie pamięta ON swoich poprzednich wcieleń, ale wie, że teraz ma ważną misję do spełnienia. Trafia na farmę, gdzie ma za zadanie pomagać niepełnosprawnemu chłopcu. Jest idealnym towarzyszem dla Burke'a. Między nimi zawiązuje się mocna więź, a Cooper jest niezwykle pomocny w codziennych zmaganiach. Domownicy nieustannie podziwiają mądrego, rezolutnego psiaka i uważają go za członka swojej małej rodziny. W swym pieskim życiu poznaje też suczkę - Lacey, do której mocniej zabiło mu serce. Wraz z nią przeżywa mnóstwo przygód, nie tylko jako Cooper.

•

Historia opisana z perspektywy urzekającego czworonoga. 🐕😍 Ciepła i wzruszająca. Ukazuje bezwarunkową miłość i oddanie pupila, a także skomplikowane relacje rodzinne i wyzwania życiowe przed jakimi stają bohaterowie. A okładka? No spójrzcie tylko w te piękne, wierne oczęta. 🤎 Polecam nie tylko miłośnikom psów! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @[Adres usunięty]ce . ❤️

Uwielbiam powieści Bruce'a Camerona z pieskami w rolach głównych. W najnowszej książce spotykamy Baileya, znanego nam już z poprzednich części tej serii. Pies ten odradzał się kilkukrotnie w różnych wcieleniach, pamiętając je. Jednak kiedy finalnie trafił do oazy spokoju, nieba czy też raju spotkał tam ludzi, których kochał najbardziej - Ethana oraz CJ. Mają oni do niego prośbę, by wrócił i spełnił obietnicę. To ma być szczególna misja - nie będzie nikogo ani niczego pamiętał.

Jak przystało na grzecznego pieska Bailey zgadza się i obserwujemy jego szczeniackie życie. To właśnie psi bohater jest narratorem. Jego oczami i zmysłami poznajemy kolejne dni, kiedy trafia do schroniska taty Sama i Avy, poznaje swoją miłość - suczkę Lacey a potem trafia do rodziny i zostaje Cooperem. Początkowo nie rozumie komend, które wydaje mu chłopiec o imieniu Burke, który jeździ na wózku inwalidzkim. Jednak z czasem uczy się coraz trudniejszych poleceń i próbuje po swojemu zrozumieć relacje łączące Babcię, Tatę Chase'a oraz jego synów Granta i Burke'a. Chłopcy są do siebie wrogo nastawieni - nie dość, że wychowali się bez matki (bo ich zostawiła) to jeszcze Grant jest zły na młodszego brata o niepełnosprawność.

Jaką rolę w ich życiu odegra Cooper? Czy odejdzie i odrodzi się ponownie? Jakie misje na niego czekają? Odpowiedzi znajdziecie w książce - gwarantuję Wam, że niespodzianek i zaskoczeń nie zabraknie.

Z wypiekami na twarzy obserwowałam skomplikowaną więź braterską, związki i rozstania bohaterów, nowe miłości, demony przeszłości, sposoby na wpasowanie się do grona rówieśników czy niezwykłe decyzje. Chyba mogę Wam zdradzić, że we wcieleniu Cooper'a pies nie ukończył misji i powrócił a wraz z nim wielokrotnie Ci sami bohaterowie (choć wciąż starsi), których relacje nieustannie się zmieniały. On sam wciąż szukał tropu ukochanej Lacey... i próbował pojąć, dlaczego psy wiedzą, że po zmianie wcielenia po prostu zmieniły wygląd a ludziom trudno jest zrozumieć, że to ich ukochany pies.

W tle przygód psa i rodziny, do której trafił, obserwujemy "walkę" człowieka z naturą oraz rozrastanie się zrobotyzowanych farm; pojawia się wątek walk zwierząt, próby linczu czy samochodów kierowanych przez drona.

Jak zawsze u Camerona jest konkretnie, bez zbędnych opisów a świat widziany oczami psa i formułowane przez niego myśli często rozbawiają. Autor podarował nam żonglerkę słowną, chwile napięcia, radości, ale i smutku. Pies często nie rozumie co robią ludzie, w jakim celu i czy to ma sens - przecież pies ma inne priorytety, choć jednym z nich jest towarzyszenie, pomaganie i kochanie człowieka.

Podsumowując - "O psie, który dał słowo" to powieść pisana od serca, ku pokrzepieniu serc czytelników, zwłaszcza tych, którzy maja i/lub kochają czworonożnych przyjaciół. Historia pełna humoru, ironii, ale też poczucia winy, bezsilności, strachu i uporu. W opowieści o psie, który wykonuje specjalne misje nauczymy się, że trzeba być pewnym tego, co się chce; walczyć o marzenia, miłość a czasami to co nieosiągalne, stanie się realne. Gorąco polecam!

Moje dzieci postanowiły naszemu psu dać na imię Bailey. A to wszystko po tym, jak przeczytały pierwszą część przygód tego psa. Teraz w naszym domu zagościł kolejny tom przygód tego bohatera, a moje dzieci wyobrażają sobie, że to ich własny pies jest głównym bohaterem. Więc już chyba wiecie, że książka bardzo nam się podoba. Zarówno ta pierwsza, jak również wszystkie inne, w tym ta, która opowiada o chłopcu na wózku. Trochę mi smutno i moim dzieciom też, że już więcej nie będziemy mieli szans spotkać Baileya na kartach innych książek. Zawsze pozostaje nam jednak to, co pan Cameron już zdążył napisać.

Od zawsze bardzo lubiłem zwierzęta, a psy były jednymi z moich ulubionych czworonogów, więc chętnie sięgnąłem po tę pozycję. "O psie, który dał słowo" to bardzo ciekawa i wzruszająca książka, którą byłem oczarowany już od samego początku. Bardzo podobał mi się język, jakim została napisana. Jest ON prosty i niezbyt skomplikowany. Myślę, że jest to odpowiednia książka dla ludzi w każdym wieku, od dzieci, przez nastolatków, aż do dorosłych osób. Uczy empatii i opowiada o naprawdę ważnych wartościach. W trakcie czytania "O psie, który dał słowo" towarzyszyło mi mnóstwo emocji i chętnie wrócę do niej w przyszłości.

Prosty język powieści sprawia, że najmłodsi czytelnicy nie będą mieli problemu ze zrozumieniem całej powieści. Za to właśnie cenię pana Camerona. Każda z jego książek taka właśnie jest. Czyta się ją z wielką przyjemnością. Nie mamy tu do czynienia z wielkimi, skomplikowanymi zwrotami akcji. Wręcz przeciwnie. Akcja biegnie w taki sposób, że każdy jest w stanie nadążyć. Z dziećmi bardzo kochamy psy i kilka ich kręci się po naszym domu, obdarzając nas wielką miłością. Szkoda tylko, że już więcej nie będzie nam spotkać Bailey'a. Może pan Cameron wymyśli za to innego, sympatycznego bohatera powieści familijnych.

Znam twórczość autora bardzo dobrze i zawsze chętnie sięgam po jego książki. Szczególnie cenię jego serię "O psie". Tym razem wziąłem się za jego najnowszą powieść z tego cyklu i muszę przyznać, że dawno już nie spędziłem tak pięknych i pouczających chwil podczas lektury. Ta powieść jest po prostu piękna i wzbudza w czytelniku cały wachlarz emocji. Jest to cudownie napisana historia, która porusza tak uniwersalne tematy, jak: przyjaźń, bezwarunkowa miłość czy oddanie. Jest to taka familijna powieść, którą można by zekranizować i w niedzielę puszczać w telewizji jako film dla całej rodziny. Jeśli szukacie wspaniale napisanej, ciepłej lektury, to myślę, że znaleźliście.

Kocham zwierzęta, a szczególnie psy, dlatego zawsze chętnie sięgam po książki, które w jakiś sposób opisują życie tych zwierząt. Jednak ta powieść przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Muszę przyznać, że nigdy wcześniej nie miałam okazji czytać tak pięknej, tak wzruszającej i tak wciągającej lektury. Fabuła, jaka została w tej pozycji przedstawiona, jest naprawdę wyjątkowa, można by nawet powiedzieć, że taka magiczna. Znam twórczość tego autora dość dobrze, więc wiedziałam, że mogę liczyć na historię na najwyższym poziomie i naprawdę się nie zawiodłam. Jeśli więc macie ochotę na lekką, ale dobrze napisaną powieść, to przeczytajcie "O psie, który dał słowo".

Jestem totalną psiarą, wszystkie pieski są moje, piękne i cudowne. Ale nie lubię książek i filmów, których bohaterami są te zwierzaki, bo zawsze musi im się przytrafić coś złego. Dlaczego więc zabieram się za powieść, której narratorem jest uroczy futrzak?

Książka jest napisana prostym językiem, z perspektywy Bailey'a - słodkiego szczeniaka, a potem dużego psa. I przez ten mało wyszukany, nie skomplikowany język jest to idealna pozycja dla młodszych czytelników, chociaż i dorośli chętnie spędzą z nią czas. Mnie trochę brakowało tam akcji, ale historia jest wzruszająca i emocjonalna.

Powieść mogę polecić każdemu, to ciepła opowieść o pieskiej miłości i bezgranicznemu oddaniu.

Miałam kiedyś psa o imieniu Indi (do tej pory uwielbiam Indianę Jonsa 🙂) i niewątpliwie zawsze był moim wiernym towarzyszem ❤ Kiedy ćwiczyłam siadała w moim futerale od akordeonu i przysłuchiwała się..., miała piękne mądre oczy i uwielbiała zabawę „smaczny kąsek” 🙂 Każda chwilą z nią spędzona powodowała, że nie było miejsca na smutek, zawsze pocieszała, kładła pyszczek na moich kolanach, była moją przyjaciółką.

Z wielką radością i zapałem sięgnęłam po książkę napisaną z perspektywy psa, bardzo wyjątkowego 🙂 Był to pies, który potrafił czynić dobro dookoła siebie, godził ludzi, pomagał im, był częścią rodziny.

Nie miał lekko, ale był oddany i każde zadanie mu powierzone wykonywał z wielką pasją. Oczywiście nie rozumiał wielu rzeczy, które działy się wokół niego, ale dzielnie sobie radził.

Wszyscy wiemy, że pieskie życie nie jest takie długie jak ludzie, a strata wiernego przyjaciela jest okropnym doświadczeniem, ale czy wierzycie w reinkarnację? Bailey dostał specjalne zadanie i niestety nie udało mu się go wykonać podczas jednego psiego istnienia, ale wrócił, odnalazł swoją rodzinę, choć pod inną postacią, z innym imieniem i kontynuował powierzone mu zadanie.

Ta książka emanuje ciepłem i dobrymi myślami. Jeśli masz ochotę zanurzyć się na chwilę w świecie zwierząt, dostrzec ich myśli i potrzeby to lektura idealnie dla Ciebie 😊 Styl jakim posługuje się autor z pewnością powoduje wrażenie bliskości z całą historią i otacza czytelnika przyjemną mgiełką i powoduje nieustający uśmiech.

To przyjemna, wesoła, rozbrajająca, pocieszna, ujmująca… i można by tak jeszcze długo wymieniać, historia czworonoga.

To ostatnia część serii o losach najlepszego przyjaciela człowieka, ciekawe czy na jej podstawie powstanie również film 😉

Kiedy zobaczyłam, że pojawiła się kolejne książka z serii przygód psa Baileya natychmiast popędziłam do księgarni. Uwielbiam te książki, tak samo jak mój ośmioletni synek. Nie zawiedliśmy się, nowa książka wzruszyła nas, a także rozbawiła do łez jak poprzednie części. Uważam, że każdy powinien ją przeczytać. Bez względu na to czy jest miłośnikiem zwierząt czy nie. Oprócz cudownej historii o przyjaźni książka pokazuje nam wiele wartości jakimi należy kierować się w życiu. Dodatkowo jest świetnym ukojeniem po stracie ukochanego zwierzaka. Opowiada o reinkarnacji czyli o ponownym odrodzeniu się duszy w ciele innego psa.

Mogłoby się wydawać, że ten psiak skończył swoje zadania. Okazuje się, że Ethan ma jeszcze jedną prośbę. Jednak jest pewien haczy, nie będzie pamiętał tym razem swoich poprzednich wcieleń. Bailey ponownie rodzi się jako szczeniak i musi odnaleźć sens swojej obietnicy. Tym razem nie będzie sam w swojej misji, pomoże mu Lacey. Bruce to młody i ambitny chłopak, który nie ma łatwo. Niestety urodził się z pewnym schorzeniem, przez co, dopóki nie skończy rosnąć musi poruszać się na wózku. Teraz potrzebuje psa, który pomoże mu w codziennym funkcjonowaniu. Tylko, co dzieje się na farmie? Jakie zadania czekają na psiaka? Czy uda mu się spełnić obietnice?

Zanim zaczęłam ją czytać bałam się, że to kolejna pozycja, która nic nowego nie wniesie w tej historii i będzie następną zapchaj dziurą. Nawet nie wiecie jakie było moje zaskoczenie po jej zakończeniu. To chyba najlepsza pozycja z tych wszystkich dotychczas wydanych! Pokazuje jak ważne jest, by psiaki miały w swoim życiu cel.

Książkę czyta się rewelacyjnie. Jesteśmy wciągnięci w ten świat od samego początku i angażujemy się w życie rodziny. Dodatkowo ile razy ja płakałam, to nawet nie zliczę. Niektóre wydarzenia były tak wzruszające, że po prostu nie dało się inaczej. Dodatkowo autor też porusza kilka ważnych i aktualnych problemów ludzi, które świetne zostały pokazane z perspektywy psiaka. To bardzo pouczająca pozycja i każdy czytelnik będzie zwracał uwagę na inne detale.

Jeżeli chodzi o bohaterów to zostali naprawdę ciekawie wykreowani. Mamy tutaj cały wachlarz charakterów. Każdy ma swoje problemy i różnie sobie z nimi radzi, jednak psiak zawsze przypędzi im z pomocą. Nie chciałabym Wam za dużo zdradzać, bo naprawdę to są osoby, które trzeba poznać osobiście. Jednak wszyscy są unikalni i łatwo można ich polubić. To mogę zapewnić. Dodatkowo przez ten szeroki wybór na pewno znajdzie się jakaś osoba, która będzie podobna z charakteru do Was!

To świetna historia, której zakończenie jest małym, ale miłym zaskoczeniem i wiele może wnieść do ogólnie całej serii z Bailey'em. Ten pies jest niesamowity, a ta część idealnie dopełnia wszystko i daje możliwość niesamowitej podróży i misji, którą ten zwierzak musi spełnić.

Podsumowując, to przepiękna, ciepła historia dla starszych i młodszych. Spędzicie z nią kilka przyjemnych godzin. Nie zabraknie w niej śmiechu, radości, ale też smutku, płaczu i przemyśleń. Porusza takie tematy jak samotne rodzicielstwo, choroba, rozwój technologii przez co ludzie tracą pracę, ale też o przyjaźni, dorastaniu, pierwszej miłości. Pokazuje też, że pies to nie tylko słodki umilacz do przytulania, ale też zwierzę, które potrzebuje kontaktu, misji i celu. Naprawdę genialna pozycja!

Książka zatytułowana "O psie, który dał słowo" absolutnie mnie zachwyciła. Musiałam ją przeczytać, jako, że jestem ogromną fanką dzieł W. Bruce Camerona. Poza tym naprawdę ciężko się powstrzymać przed sięgnięciem po nią, kiedy z okładki spogląda taki uroczy i słodki szczeniaczek! Narracja jest bardzo ciekawa, ponieważ narratorem jest pies. Książka pokazuje, jak ważne i pomocne potrafią być zwierzęta w stosunku do ludzi. Warto przeczytać najpierw poprzednie tomy, aby wiedzieć o co chodzi we wszystkich wątkach ale i bez tego "O psie, który dał słowo" będzie wspaniałą lekturą. Fabuła bardzo interesująca a najciekawsze i najbardziej zaskakujące jest zakończenie.

Nasz czworonóg, którego znamy już z poprzednich części tym razem miał kolejne bardzo odpowiedzialne zadanie. Pies musiał pomóc chłopcu, który od urodzenia poruszał się na wózku i być może miał szansę na operację, jednak nie było to pewne. Z powieścią zapoznałam się bardzo szybko i wywarła na mnie pozytywne wrażenie, pies tym razem także kilka razy się odradzał.

"O psie, który dał słowo" to kolejna bardzo wzruszająca opowieść W. Bruce'a Camerona, która należy do serii "Był sobie pies". Podobnie jak w poprzednich częściach, w tej również się całkowicie zakochałam. Uwielbiam historie, w których tak dużą rolę odgrywają zwierzaki, a zwłaszcza psiaki. Tutaj ponownie piesek jest narratorem całej opowieści. Z tego powodu nie mogłam ominąć czytania tej pozycji. Tym razem mamy poruszony bardzo poważny temat, który jest niezwykle istotny, mianowicie temat niepełnosprawności. Moim zdaniem warto zagłębić się w tę historię, nieważne czy jesteś dzieckiem, nastolatkiem czy dorosłym.

Od kilku dni pociągam nosem. Najgorsze jest jednak złe samopoczucie. Spadek nastroju, niechęć do robienia czegokolwiek poczucie bezsensu. Samopoczucia nie poprawia ani sytuacja w kraju, ani pogoda, ani żadne wydarzenia, które dzieją się dookoła. Mimo wszystko codziennie się przełamuje. Codziennie wstaję z łóżka- dosyć wcześnie, parzę herbatę i szukam sobie zajęć. A to trochę popracuję- choć przyznaję, że moja nieefektywność dawno nie była na tak wysokim poziomie, a to posprzątam, poczytam, wyjdę z psem na spacer. W tym trudnym dla mnie czasie zaczynałam 3 książki, jednak każdą z nich odkładałam po kilkudziesięciu stronach. Wrócę do nich, na pewno, ale najpierw muszę się trochę psychicznie odbić od dna. Ukojeniem dla mnie była najnowsza powieść Bruce’a Camerona- „O psie, który dał słowo”. Na początku również było mi trudno, zupełnie nie mogłam wczuć się w klimat powieści, czułam rozgoryczenie i zawód, bo poprzednie części rozczulały mnie od pierwszych stron, a tutaj nie poczułam nic. Na szczęście, im dalej, tym lepiej. Bardzo polubiłam nowych bohaterów i ich zawiłe losy. Niezmiennie pałam miłością do tej wyjątkowej narracji z psiego punktu widzenia- i uważam, że to właśnie perfekcyjne jej przeprowadzenie, nadaje książkom Camerona niepowtarzalnego klimatu. Akcja toczyła się wartko, ogromnym plusem jest również czas trwania powieści- na przestrzeni upływających lat mamy okazję lepiej przyjrzeć się życiu bohaterów, zrozumieć ich decyzje, zdusić w sobie złość. Cudownie było wrócić do przeżywania przygód razem z Bailey’em, który wciąż powraca, choć pod innym imieniem, inną rasą, jednak z tym samym ogromnym sercem i kolejną misją do wypełnienia. Książki z serii „Był sobie pies” są wprost idealne dla wszystkich, którzy posiadają czworonogi, którzy zastanawiają się nad adopcją, czy kupnem psa (choć wówczas proponuję również zasięgnąć literatury fachowej na temat życia z psem, szczególnie jeśli to wasz pierwszy zwierzak), a także dla tych, których przyjaciel odszedł i nie mogą pogodzić się ze stratą. Czytajcie koniecznie, na pewno nie pożałujecie.

Ależ to była miła i przyjemna książka!

Idealnie się wpasowała, bo właśnie czegoś takiego teraz potrzebowałam.

To ostatnia część serii o cudownym psiaku 😊

Niesamowita opowieść, o przemijaniu, o walce, o dobroci, o wartościach, o przyjaźni, o miłości... po trochu o wszystkim.

Piękna historia jednego psa, jednej duszy, w wielu wcieleniach, pomieszana z życiem i perypetiami trzech rodzin.

Nie obyło się bez uśmiechu, łez wzruszenia, złości, a nawet chwil napięcia i strachu.

Mnie wciągnęła bez reszty! I będę polecać 😊

Szczególnie właścicielom psów 😁

Bailey rozpoczyna nową, bardzo ważną misję. W tym wcieleniu jest Cooperem i tym razem, aby dopełnić zadanie jego pamięć poprzednich wcieleń zostaje całkowicie wymazana. W tej podróży towarzyszyć mu będzie suczka o imieniu Lacey.

Przepełniony miłością piesek trafia w ręce nowej rodziny. Od dzisiaj ma pomagać sympatycznemu chłopcu Burke’owi, który porusza się na wózku inwalidzkim. Cooper staje na wysokości zadania i stara się z całych sił dawać największe wsparcie swojemu przyjacielowi. Jakie trudności spotkają całą rodzinę Burke’a?

.

“O psie, który dał słowo” jest czwartym tomem serii “Był sobie pies”. Od wielu lat ta seria przewijała się w różnych miejscach i na pewno prawie wszyscy chociaż raz słyszeli o przygodach tego psiaka.

Ja co prawda nie czytałam poprzednich części i już wiem, że jak najszybciej muszę to nadrobić.

Fabuła przedstawiona z punktu widzenia psa okazała się bardzo ciekawa i pouczająca! W pewnym momencie zaczęłam się zastanawiać: Sylwia, zobacz jaki ON jest beztroski, jak docenia każdy dzień, każdy dotyk i gest. Tak niewiele, a tak wiele.

Niesamowicie rodzinna i przyjemna opowieść. Bardzo spodobało mi się przedstawienie rodziny w sposób realny, bo spójrzmy prawdzie w oczy. Nigdy nie jest idealnie, zawsze znajdą się różnego rodzaju problemy i sprzeczki 🤷🏽‍♀️ Nie zawsze jest kolorowo. Jeśli nie czytaliście jeszcze poprzednich tomów, to kompletnie się nie przejmujcie. Możecie bez obaw sięgnąć po tę część bez znajomości poprzednich, ale przewiduję, że wasza przygoda z tą serią nie skończy się tylko na przeczytaniu tej historii 🥰🐕

Polecam! 🐶

.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Kobiece ❤

~ sylwiaczyta

O psie, który dał słowo, to ostatni tom serii Był sobie pies autorstwa W. Bruce Camerona. Choć jest finalną częścią cyklu, nie wyklucza jej przeczytania przy braku znajomości poprzedniczek, choć na pewno ich lektura wyłoniłaby wiele smaczków czytelniczych w omawianym utworze. Motywem przewodnim tego utworu jest reinkarnacja pieska w kolejnych psich wcieleniach mających do wypełnienia bardzo ważną misję, jaką jest dozgonna, wierna, pełna miłości służba człowiekowi. Książka ta, to cudowna, wzruszająca i urocza historia nie tylko o miłości człowieka do wiernego, psiego przyjaciela, ale także o sile rodziny, więzach rodzinnych, rodzeństwie, miłości, przyjaźni, dojrzewaniu, pokonywaniu własnych granic, dążeniu do wyznaczonych celów, walce nie tylko w imię miłości ale także w obronie czworonoga! Jest tu tak wiele wątków, na które warto zwrócić uwagę, że uważam, iż to lektura idealna nie tylko dla młodszego czytelnika, ale także dla dojrzalszego. Jest po prostu uniwersalna, a już na pewno pokochają ją miłośnicy zwierząt. Nie chcę spojlerować fabuły, bo nie chcę psuć Wam lektury, ale muszę przyznać, że bardzo podobał mi się motyw przypadku, który kieruje naszym losem (jeśli ktoś czytał może wyłapie moje rozumowanie), dzięki któremu tak wiele puzzli się łączy w piękny obrazek! Gorąco polecam KAŻDEMU!

"O psie, który dał słowo" W. Bruce'a Camerona to kontynuacja słynnej powieści pt. "Był sobie pies".

Myślę, że nie jest potrzebna tutaj znajomość poprzednich części, by przeczytać tę. Ja poprzednich nie czytałam i nie miałam tutaj żadnego problemu z fabuła. Natomiast kiedyś oglądałam "Był sobie pies 2". To był jeden z filmów, na którym chusteczkę musiałam mieć ciągle w ręce... Co ja się napłakałam🙈

Ale wracając do naszego Bailaya...

Książka jest pisana oczami psa. Poznajemy w niej jego emocje, spostrzeżenia, myśli i uczucia.

Tym razem naszego czworonoga czeka kolejna ważna misja. Aby dobrze ją wykonać musi zapomnieć o wszystkich swoich dotychczasowych wspomnieniach...

Początkowo było mi go żal, ale kiedy przeczytałam ostatnie zdanie w książce już wiedziałam dlaczego...

Bailey trafia do rodziny, gdzie ma pomagać Burke'owi, który porusza się na wóżku. Jest przy nim zawsze. Towarzyszy mu wszędzie i kocha go nad życie.

Powieść czyta się przyjemnie i szybko. Nie zabrakło w niej humoru, ale były też momenty, kiedy łezka zakręciła się w oku.

Koniec tej historii był naprawdę bardzo zaskakujący...

I tutaj nasuwa się człowiekowi od razu pytanie: czy wierzycie w reinkarnację?

Z tym pytaniem pragnę Was zostawić i życzyć wspaniałego dnia!🍀

"O psie, który dał słowo" to niesamowita kontynuacja Baileya z "Był sobie pies".

Historia opowiada o piesku, który "obiecał coś swojemu właścicielowi. Co to takiego? Musicie sami przeczytać żeby się tego dowiedzieć. Czy warto? Oj warto, uwierzcie, że warto. Gdy dostałam tą książkę do recenzji myślałam, że będzie to zwykła historia o psie, po prostu taka fajna na rozluźnienie. Myliłam się gdyż nie była ona fajna, była cudowna! Bardzo mądra i wartościowa.

Historia przedstawiona z punktu widzenia pieska, co jest niesamowicie ciekawe bo zagłębiamy się w jego umysł i emocje. Na samym początku nie mogłam się jakoś wciągnąć, ale potem! Poszło z górki. Ta psina mnie tak zauroczyła, dodatkowo cała ta historia, ta rodzina, te przygody i wszystko. No i oczywiście Lacey (ten wątek był przuroczy).Kto czytał ten wie a jak nie wie to musi przeczytać! Polubiłam praktycznie wszystkich bohaterów, wręcz czułam się jakbym też tam była i wszystkie problemy, wzloty i upadki (upadki nawet dosłownie) przeżywała razem z nimi. Na prawdę coś pięknego. Dodatkowo nie sądziłam, że na takiej książce się popłaczę a jednak. Koniec był bardzo wzruszający.

Czy polecam? Z całego serca! Dla fanów zwierząt tym bardziej. Przepiękna i mądra historia z niesamowitym pieskiem.

,,O psie, który dał słowo” to kontynuacja ,,Był sobie pies” oraz ,,Był sobie pies 2”. Seria jest wyjątkowa, ponieważ głównym bohaterem przez cały czas jest tylko jeden czworonóg, który odradza się w nowej postaci. Nawet jeżeli nie czytaliście poprzednich pozycji, warto skusić się na tę. Na podstawie dwóch pierwszych części zostały także nakręcone filmy, z którymi warto się zapoznać. Pomysł na fabułę na pewno jest niebanalny. Jak wypada trzeci tom? Już przedstawiam Wam krótki opis fabuły i moje wrażenia z przeczytania tej pozycji.

,,O psie, który dał słowo” to historia psa, który musiał wykonać kolejną misję. W pewnym domu przebywał nastolatek, który od urodzenia nie wstawał z wózka. Gdy już miał przestać rosnąć istniała możliwość operacji, jednak nie było wiadomo, czy ona na pewno się powiedzie. Obecność psa mogła pomóc bohaterowi w codziennym funkcjonowaniu na wózku, wspinaniu się po schodach i nie tylko. Czy czworonóg miał spełnić swoje zadanie? Kogo miał wspierać po pojawieniu się w nowej postaci? Odpowiedzi czasami bywają zaskakujące.

W. Bruce Cameron pisze bardzo ciekawe książki, których bohaterami są właśnie psy. Seria ,,Był sobie szczeniak” opiera się właśnie na opisie kolejnych żyć głównego psiego bohatera. O przygodach mogliśmy przeczytać w tomie pierwszym i drugim, jednak możliwe, że wcielenia z tej powieści także doczekają się swoich osobnych publikacji. Powieść jest bardzo ciekawa i wciągająca. Można się z nią zapoznać naprawdę sprawnie. Porusza temat porzucenia niepełnosprawnego dziecka przez rodzica, pracy na farmie, tego, jak są traktowane osoby innej narodowości. Fabuła jest napisana bardzo przystępnie co sprawia, że nie sposób porzucić jej lekturę nie przeczytawszy jej do końca. Byłam bardzo ciekawa, jakie zadania, misje do zrealizowania będzie miał Bailey, noszący już teraz inne imię.

Z pewnością każdy z Was ma swojego ulubionego zwierzaka. Bo kto z nas nie kocha zwierząt? Jest takie powiedzenie: ”Kto nie kocha zwierząt, nie kocha także ludzi”.

Autor bestsellerowych książek W. Bruce Cameron - „Był sobie pies” napisał kolejną część, a jednocześnie kontynuację przygód Baileya - dzielnego i bohaterskiego psa, który przyjmuje różne wcielenia swoich rówieśników. Bailey jest bardzo kochany przez ludzi, ponieważ przeżył wiele żyć pod różnymi imionami. Był już Tobym, Molly i Ellie, Maxem, Koleżką i Baileyem. Odradzał się w tak wielu wcieleniach, gdyż za każdym razem musiał wykonywać inną, ale jakże ważną misję.

Tak jest też i tym razem. Pies ma opiekować się chłopcem, który urodził się z chorobą kręgosłupa. Lekarze postanowili poczekać z operacją, aż chłopiec podrośnie więc obecnie jeździ na wózku inwalidzkim. Potrzebny jest pies, który będzie mu asystował, pociągnie wózek, itp.

Tak więc Cooper trafił do nowej rodziny, a jednocześnie stał się najwierniejszym, przyjacielem niepełnosprawnego chłopca o imieniu Burke. To właśnie Burke nauczył go wykonywania podstawowych komend: ”do nogi", "siad", "waruj", czy "leżeć".

Oczywiście cała rodzina kochała i bawiła się z Cooperem, ale pies wiedział, że to Burke bardzo go potrzebuje. Cooper wraz ze swą ukochaną suczką Lacey właśnie spełniają ważną misję…

Czy Cooper sprawdzi się jako opiekun niepełnosprawnej osoby?

Książka: „O psie, który dał słowo” przepięknie jest napisana. Wyciska łzę z oka czytelnika i nieważne czy czyta ją dziecko, czy 99-letni staruszek. Dla jednego i drugiego jest bardzo przejmująca i poruszająca. Opowiada nie tylko o miłości do zwierząt, ale ukazuje również codzienne życie niepełnosprawnej osoby, jak również jej problemy, z którymi boryka się na co dzień.

Powieść: „O psie, który dał słowo” niektórym czytelnikom ukazuje przesłanie i pomaga pogodzić się z odejściem ukochanego czworonoga oraz, że pomimo rozpaczy po odejściu psa, należy przygarnąć kolejnego szczeniaka. To przepiękna i poruszająca lektura, którą musicie koniecznie przeczytać.

Serdecznie polecamy: Dobre Recenzje

Już przed rozpoczęciem lektury wiedziałam, że sobie nieźle popłacze. Mimo tego, że przygody tego psiaka są urocze, to są też bardzo wzruszające. Chyba każdy kto miał do czynienia z tą serią książek lub z filmem przyzna mi rację. Coś jednak w nich jest co sprawia, że ciągle wracam. Podczas czytania mam wrażenie, że nastrój przenoszący się ze stron lektury otula mnie jak ciepły kocyk. Do tego herbatka i wieczór staje się cudowny. Przez fabułę się płynie, a jeśli dodatkowo jesteście miłośnikami psiaków jak ja - nooo to myślę, że już przepadliście. Oprócz tego znajdziecie w niej wiele wartości i pozytywnego przekazu. Zrozumiecie też jak ogromna więź może łączyć właściciela ze swoim pupilem. Taka bezwarunkowa miłość może być bardzo inspirująca. Ze swojej strony mogę Was tylko gorąco zachęcić do czytania tej pozycji. Jeśli szukacie czegoś lekkiego w czym można doszukać się drugiego dna to już wiecie co robić. Ja świetnie się bawiłam.

🐕🐕🐕Recenzja przedpremierowa🐕🐕

"O psie, który dał słowo" - W. Bruce Cameron

Kolejna część przygód lojalnego pieska zwanego Baily. W tej historii poznamy go jaki Coopera, który będzie miał ważne zadanie do wykonania. Ma być pomocnikiem Burke'a który porusza się na wózku.

Czy Baily dotrzymać danego słowa i wypełni misję jaką jaką powierzył mu Ethan ?

Książka jest niezwykle piękna i pouczająca. Autor znowu pokazuje nam jak pies może być lojalny i opiekuńczy względem swojego człowieka. Aby był ON szczęśliwy jest w stanie zrobić wszystko, w chwilach smutku stara się go pocieszyć, w chwilach złości uspokaja, w chwilach radości i miłości cieszy się razem z nim.

Historia pokazuje, że zwierzęta są naszymi dopełnieniami. Dzięki nim nasze życie jest dużo lepsze i piękniejsze. Nasi mali przyjaciele są w stanie dla nas skoczyć w ogień. Ich miłość jest bezwarunkowa i nigdy się nie kończy. Nigdy im się nie znudzimy.

Znowu jest pełna podziwu jak autor opisuje sytuacje i uczucia zwierząt. Są one napisane w bardzo prosty sposób ale to tylko dlatego, że psy nie analizują wszystkiego tak jak ludzie, tylko ich uczucia są proste ale to nie znaczy, że nie są głębokie. Czytajac wiedziałam, że ich uczucia były dużo mocniejsze i głębsze niż ludzi.

Książka nie jest tylko o psie, jako lojalnym przyjacielu czy psie który jest aniołem stróżem, jest także o relacjach rodzinnych. O wszystkich problemach i trudnych jakie rodzina może przeżywać. Jest o niepełnosprawności i o tym jak wpływa na życie zarówno niepełnosprawnego jak i członków jego rodziny. Jest także o pierwszych miłościach, zazdrości, strachu, cierpieniu ale także o szczęściu, pokonywaniu barier jakie stawia życie, o osiąganiu celów kosztem dużego wysiłku. O naprawiu relacji i zrozumieniu co jest ważne.

Czytając można zrozumieć, że to rodzina powinna być dla nas najważniejsza, bo nikt nas tak nie kocha i wspiera jak ona. Tylko żeby to zrozumieć czasami potrzeba dużo czasu.

Książka jest poprostu o normalnym życiu, o zwyczajnych troskach, chwilach radości, miłości i w którym nieodłącznym elementem jest pies, brakujący puzzel, który łączy wszystko w piękna całość.

Przy czytaniu napewno zdarzy Wam się uronić łzę, wybuchnąć śmiechem, poczuć złość, niesprawiedliwość, zaznać wielkich miłości, a przede wszystkim wiele z niej wyniesiecie.

Na koniec mogę Wam tylko ją bardzo polecić ❤

10/10🐕

Kocham psy. Jestem ich wielką maniaczką i w domu mam dwa psy. Książki o psach zawsze mnie interesowały i czytam je z wielką przyjemnością. Wiem, że według niektórych książki pana Camerona są tylko dla dzieci, ale niespecjalnie się tym przejmuje. Co więcej, lekturę takich książek polecam wszystkim dorosłym, ponieważ uważam, że dzięki temu dorośli mogą się przekonać z jak wartościowymi stworzeniami mogą oni mieć do czynienia. Najnowsza część o Bailey'u i jego nowym koledze wzrusza dogłębnie. Znowu można się przekonać, że pies to najwierniejsze stworzenie, które potrafi pokochać bezgraniczną miłością.

Bardzo dobra powieść familijna o niezbyt skomplikowanej fabule dla dzieci oraz dla ich rodziców. Co mi się bardzo spodobało to fakt, że moje dziecko postanowiło dzięki tej książce samodzielnie podszkolić swoje czytanie. Chociaż raz nie musiałam córki przekonywać, że czytanie jest fajne, bo tak bardzo chciała dowiedzieć się też co tam u jej ulubionego, psiego bohatera. Bayiley to bardzo sympatyczny psiak, który jest w stanie podbić nawet najbardziej zatwardziałe serca. Jestem rodzicem, ale przyznaje, że nie raz uroniłam łezkę przy tym, kiedy psiak odchodził z tego świata, aby zaraz pojawić się w innym ciele.

Dziś przychodzę do Was z recenzją książki „O psie, który dał słowo” @adogspurpose

Cudowna, piękna, wzruszająca historia!

Pokazująca bezwarunkową miłość czworonogów do ludzi, ich poświęcenie, ale przede wszystkim wiarę w nich. Czy to prawda, że zwierzęta odradzają się na nowo w nowym ciele? Nie mam pojęcia, nie będę wnikać bo mnie ta historia kupiła bez reszty.

Było mi smutno za każdym razem, kiedy Bailey kończył swoją misję, aby za chwilę pojawić się znów. Myśle, że jest to idealna książka na oderwanie się od ciężkich klimatów, ale także taka refleksyjna. Możemy się przy niej wyciszyć, jednak historia ta, wciąga niesamowicie więc nie będziecie w stanie jej odłożyć. Bardzo, bardzo przyjemnie się ją czyta.

Bailey... jedna dusza wcieleniem wielu psiaków.

Aby wszystko się udało, Bailey musi zacząć od nowa. Trafia do rodziny niepełnosprawnego chłopca, który obdarza go miłością. Pies szybko się uczy, pomaga chłopcu stawiać czoła przeciwnością losu, asystuje mu, jest jego największym przyjacielem...

Wraz z dorastaniem chłopca, pojawiają się problemy, rodzinne kłótnie i nieporozumienia, ale także na drodze Baileya staje urocza towarzyszka. Każdy z bohaterów zmaga się z jakimś problemem, i każdy, szuka czegoś, co dla niego najważniejsze. Aby historia pozytywnie się kończyła, pieski będą musiały stanąć na wysokości zadania. I to nie raz...

Serdecznie Wam polecam ❤️❤️

Bailey powraca na świat w kolejnym wcieleniu, lecz tym razem nie pamięta swoich poprzednich żyć. Jako Cooper ma do spełnienia ważną misję. Ma służyć pomocą chłopcu, który znajduje się na wózku inwalidzkim, nie jest to jednak jego jedyne zadanie. Tajemniczy głos, który mówi mu, że jest grzecznym pieskiem, prosi go, by spełnił jego obietnicę.

Cooper przychodzi na świat, jako mądry pies o starej duszy. Rodzina do której trafia, składa się z babci, taty i dwóch synów. Ich mama odeszła od nich i nie chciała utrzymywać z nimi kontaktu. Nie poradziła sobie z myślą o niepełnosprawności swojego dziecka. Burk i Grand, choć są braćmi, nie dogadują się najlepiej, ale mają Coopera, który ma w sobie mnóstwo miłości.

„O psie, który dał słowo” to piękna, mądra, urocza powieść, która doprowadziła mnie do łez. Zasługuje na maksymalną ocenę, podobnie jak poprzednie części. Bailey jest moją ulubioną literacką, zwierzęcą postacią. To pies, który bezgranicznie kocha, wierzy w to, że przyszedł na świat, by służyć ludziom. Zawsze jest gotowy, by pomóc, a gdy nie może, to pozwala wypłakać się w swoje futro. Wszyscy cierpimy, gdy odchodzi od nas nasz pupil, ale Bailey zawsze powraca, mimo że wygląda inaczej, a jego rodzina nie wie, że to on, to dla niego liczy się tylko to, by być przy nich.

Opowieść toczy się z wysokości czterech łap i choć nasz bohater nie rozumie co oni mówią, ani po co ludzie robią niektóre rzeczy, zamiast po prostu zająć się swoim pieskiem, to zawsze kręci się wokół nich, dzięki czemu wiemy, co dzieje się w życiu rodziny. Zżyłam się z tymi osobami, a także z ich przyjaciółmi. Chase jest przywiązany do farmy, która z pokolenia na pokolenie przechodzi na kolejnych krewnych, nie wyobraża sobie życia w innym miejscu, jego synowie mają zupełnie inne podejście do tej sprawy, oboje są uparci i zawzięci, przez co nie mogą się dogadać, kiedy na ich drodze staje płeć piękna, okazuje się, że między nimi dzieje się jeszcze gorzej. Wszyscy troje panowie Trevino, to dobrzy ludzie, którym po prostu życie dało nieźle w kość.

Kocham tę trylogię, zakończenie mnie wzruszyło, aż brakuje mi słów, by wyrazić, to co teraz czuję. Nie spodziewałam się tego, co zafundował mi W. Bruce Cameron. Jeśli macie ochotę przeczytać tę powieść, to zachęcam Was, byście poznali tę historię od początku i sięgnęli po pierwszy tom, inaczej nie zrozumiecie dokładnie, o co chodzi. Spodoba Wam się, jeśli lubicie książki, w których narratorem jest zwierze i to ono odgrywa pierwsze skrzypce, to również odpowiednia pozycja dla miłośników literatury obyczajowej oraz dramatów. Myślę jednak, że nawet miłośników dreszczowców, ta powieść podobnie jak mnie, powaliłaby na łopatki.

Nie spodziewałam się w ogóle, że ta książka mi się spodoba. No i miałam "zaskok". Myślałam, że skoro bohaterem jest pies to nie da się z tego wykrzesać głębszych relacji, emocji, uczuć. Teraz biję się w pierś i zwracam honor.

.

Książka jest kontynuacją serii "Był sobie pies", których nie czytałam. Okazało się jednak, że nie ma tam czegoś czego nie da się bez znajomości poprzednich zrozumieć. Wszystko zaczyna się od narodzenia szczeniaczka i już od początku wiemy, że będzie miał ON jakieś wielkie zadanie, które będzie musiał wypełnić na Ziemii wśród ludzi, swoich towarzyszy, przyjaciół.

.

Pies jest tu przedstawiony jako istota czująca, wiele rozumiejąca, inteligentna. Kiedy trafia do rodziny Trevino staje się jej istotnym członkiem i przyjacielem na lata. Obserwujemy oczami psiaka otaczający go świat i ludzi. Wszystko to jest opowiedziane prostym językiem, który trafia do odbiorcy.

.

Jest to ciepła, przyjemna lektura, którą mogę Wam polecić. Czy idealna? Nie, bo w pewnym momencie nudziła mnie powtarzalność niektórych wydarzeń. Ale czy bardzo dobra? Już tak. Polecam.

Na dzielnego psa Baileya czeka kolejna misja. Na prośbę ukochanego Ethana przerywa swój błogi odpoczynek i wraca na ziemię, by przybrać kolejne psie wcielenie. Tym razem będzie jednak inaczej niż dotychczas. Zadanie, które ma wykonać, jest znacznie trudniejsze, ponieważ Bailey nie będzie pamiętać ani jednego ze swoich wcześniejszych żyć. Jako szczeniak, któremu nadano imię Cooper trafia na farmę, gdzie jego zadaniem jest pomoc niepełnosprawnemu chłopcu. Bruke jeździ na wózku inwalidzkim, a pies ma być jego pomocą. Bailey ze zdumieniem odkrywa również, że oprócz swojego ukochanego człowieka, piesek może mieć również ulubionego towarzysza, którym w jego przypadku staje się wesoła suczka Lacey. Wszystko wskazuje na to, że jego żywot będzie niezwykle pracowity.

„O psie który dał słowo” Bruce’a Camerona to trzeci tom przygód Baileya – psa, który odradzał się na nowo, by móc wypełnić swoją misję. Przyznam szczerze, że bardzo bałam się, że trzeci tom zepsuje wrażenie, jakie wywarły na mnie dwie pierwsze części. Obawiałam, się, że książka będzie naciągana. Książka jednak bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Powieść trzyma poziom dwóch poprzednich, a kolejne przygody Baileya wciągnęły mnie od pierwszych stron. Podczas lektury nie zabrakło oczywiście szerokiego uśmiechu oraz łez wzruszenia. Dodatkową zaletą książki jest fakt, że można po nią sięgnąć nie znając poprzedzających ją części. Powieść jest niezwykle ciepła, a ja (chyba jak każdy opiekun psa) zawsze gdy myślę o Baileyu mam nadzieję, że nie tylko ON ma swoją psią misję na tym świecie i że na jednym żywocie psa się nie kończy.

Bruce Cameron kolejny raz roztrzaskał moje serce w drobny mak. Mistrz budowania emocji, historią Bayleya (Coopera) niesie ze sobą ogromny przekaz. "O psie, który dał słowo" to emocjonalna, wzruszająca powieść, która skłania do refleksji. Bayley kolejny raz przybywa w nowym wcieleniu, by pomóc ludziom, a konkretnie zdolnemu chłopcu, który porusza się na wózku. Autor dotyka wielu problemów. Od niepełnosprawności, po życiowe troski i smutki. To powieść o trudnych relacjach, o budowaniu więzi, o wyrozumiałości i sile przyjaźni i bezwarunkowej miłości. Czytając poprzednie części, autor chwytał mnie za serce sposobem przedstawienia psiego życia. W sposób realistyczny pokazał uczucia i perspektywę myślenia najwierniejszego przyjaciela człowieka. I w tej części utwierdził mnie, że robi to po mistrzowsku. Podczas czytania miałam przyjemność być czymś innym niż materią ludzką. Mogłam żyć psim życiem. "O psie, który dał słowo" to pięknie skrojona powieść, która topi bariery i pokazuje, czym jest miłość, zaufanie. Jednocześnie przedstawia rodzinę z prawdziwej perspektywy. Nie zawsze jest kolorowo, upadamy i się podnosimy. Życiowa mądrość, jaka się z niej sączy, sprawia, że ta książka jest wielopokoleniowa. Każdy z niej może wynieść coś mądrego dla siebie. Daje wiarę i nadzieję, a także wzrusza do łez. W posłowiu czytamy, że autor chciał pokazać, że miłość i nadzieja są w stanie pokonać śmierć. Przyznaję z pełną świadomością, że mu się to udało...  I to zakończenie  powieści, jest  tego przykładem. Serdecznie polecam.

Pies Bailey zmuszony zostaje do zapomnienia swoich wszystkich wcieleń, aby jego przyszła misja odniosła sukces. Oczywiście nie jest to łatwe, jednak psiak zrobi wszystko dla swojego ukochanego właściciela.

W kolejnym wcieleniu uroczy piesek poznaje swoją nowego właściciela - chłopca poruszającego się na wózku inwalidzkim. Zostaje jego pieskim pomocnikiem. Stara się zrozumieć otaczający go świat oraz bliskich mu ludzi.

_______________________________

Powieść przepełniona miłością, nadzieją ale również burzliwymi rodzinnymi relacjami. Opowiada, o tym jak ważne jest dążenie do celu oraz wsparcie bliskich ludzi. Jeśli nie czytaliście poprzednich tomów, to nie jest żaden problem. Mam za sobą, oczywiście poza książką "O PSIE, KTÓRY DAŁ SŁOWO"  jedynie "BYŁ SOBIE PIES" i muszę przyznać, że nie miałam problemu z nieznajomością reszty książek.

Nadaje się zarówno dla młodszego, jak i starszego czytelnika. Ukazuje motyw reinkarnacji. Lekka, zabawna, miejscami również wzruszająca pozycja. Czasami niełatwo jest powstrzymać się przed uronieniem łez. Powieść ukazuje również niepełnosprawność zarówno ze strony samego niepełnosprawnego, jak i jego rodziny, czy też całego otoczenia. Mówi o braterskiej rywalizacji, pierwszych miłościach oraz sercowych zawodach... Ukazuje psa jako bliskiego przyjaciela oraz oddanego pomocnika. Czasami sama obecność czworonoga może bardzo pomóc niepełnosprawnej osobie... Pomaga rozładować emocje oraz odwrócić uwagę od trudnej sytuacji.

To już trzecia pomerdana historia najsympatyczniejszego psiaka w literaturze. Kto nie zna poprzednich przygód Baileya, ten nie musi ich nadrabiać, aby zrozumieć sens całej historii, jednak z pewnością warto zacząć tę przygodę od pierwszej części Był sobie pies.

Pies, który dał słowo to Cooper, kolejne wcielenie naszego psiego bohatera. Tym razem jednak psiak nie pamięta swoich poprzednich żyć. Jego zadaniem jest pomoc chłopcu, który porusza się na wózku inwalidzkim. Oczywiście nie będzie to jedyna misja, z którą będzie musiał się zmierzyć Cooper.

Ciepła, wzruszająca, mówiąca w prosty sposób o ważnych sprawach – taka jest właśnie kolejna książka W. Bruce’a Camerona. I mogłoby się wydawać, że powinna leżeć gdzieś na półce wśród książek młodzieżowych, jednak prawda jest taka, że dużo wyniosą z niej także dorośli. Książka dotyka ważnej kwestii sporów rodzinnych, niewyjaśnionych konfliktów, które ciągną się przez całe lata, a z czasem coraz trudniej jest się z nimi zmierzyć. Ale po to właśnie ludziom pieski! Czworonożni przyjaciele, którzy nie rozumieją, ale czują.

Największym atutem tej historii jest narrator. Tak jak w poprzednich częściach obserwujemy świat z psiej perspektywy. Cooper patrzy na ludzki świat swoimi zwierzęcymi oczami i nie zawsze go rozumie, gdyż jak sam mówi niektórych rzeczy psi rozumek nie jest w stanie pojąć. Mimo wszystko czuje i podświadomie wie, że musi być przy swoim człowieku. Nie sposób nie zakochać się w tak prowadzonej narracji. Pozwala nam to również spojrzeć na nas, na ludzi z pewnego dystansu i z innej perspektywy. Komentarze i myśli Coopera prowokują nas do refleksji, zastanowienia nad tym, jak często komplikujemy z gruntu proste sprawy. A przy okazji są niezwykle zabawne.

Jeśli ktoś szuka ciepłej, wzruszającej, zabawnej opowieści mówiącej o ważnych sprawach, które dotyczą każdego, to serdecznie polecam. A jeśli dodatkowo macie słabość do szczekających przyjaciół, to jestem pewna, że pochłoniecie całą serię i jeszcze obejrzycie film.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Pieski, jak wiadomo, nie potrafią porozumiewać się z nami ludzkim językiem. Ale wiele emocji potrafią nam doskonale przekazać. Choćby ruszając ogonkiem. To zwierzaki, które nigdy nas nie zawiodą i nie skrytykują.

Mam dwa pieseczki i czytając książkę "O psie, który dał słowo" w wielu zachowaniach Coopera widziałam moje czworonogi.

Psi bohater dostaje nową misję, którą musi wypełnić na ziemi, w nowej rodzinie. Zostaje adoptowany i od tej pory należy do chłopca, który porusza się na wózku. Dostaje nowe imię Cooper.

"O psie, który dał słowo" to książka pełna miłości, przyjaźni i nadziei. Jest wzruszająca i zabawna. Świetnie opisuje życie pieska. Jego uczucia, zachowania, zabawy, przygody. Pokazuje nam, że ta mała istotka, potrafi być ogromnie przywiązana i zżyta z człowiekiem. Że jest takim małym aniołkiem, zesłanym nam na ziemię.

To cudowna powieść, którą bardzo Wam polecam.

Trzeba przyznać, że W. Bruce Cameron wie, jak oczarować czytelnika. Zaczęłam czytać tę książkę z myślą, że jestem przecież dorosła, bądźmy poważni, a moja siostra na pewno się zgrywała, kiedy mówiła, że w kinie na filmie z tej samej serii płakała kilka razy (a jest nauczycielką i była tam ze swoją klasą, wszystkie dzieci oczywiście też miały mokre oczy). Po ledwo paru stronach, gdy dwóch mężczyzn zastanawiało się, w jaki sposób pozbyć się bezbronnych szczeniaczków, serce mi stanęło, a w głowie krzyczałam "nie! zostawcie te biedne pieski!". Cóż, 1:0 dla pana Camerona.

Piesek Bailey, znany z poprzednich części, tutaj dostaje imię Cooper i staje się przyjacielem oraz asystentem niepełnosprawnego chłopca. Bardzo podoba mi się motyw psiej duszy, która po śmierci powraca, ale w innym ciele. To daje nadzieję i pozwala lepiej sobie poradzić ze stratą. Ta powieść, pisana z perspektywy psa, właśnie taka jest - pocieszająca, dobra, ciepła i familijna. Cooper jest głuptaskiem, zastanawia się, jak ludzie mogą trzymać w lodówce boczek i nie zjadać go albo czemu dostaje smakołyki za komendę "Zostaw", która polega na niejedzeniu innego smakołyku. Bohater tego nie rozumie, ale ufa swoim ludziom i kocha ich. Takie momenty są jednocześnie zabawne i wzruszające, dlatego, gdy dzieje się ze zwierzęciem coś złego, tym bardziej przeżywamy jego ból.

"O psie, który dał słowo" to nie tylko prosta opowieść o rodzinie z psem. Oglądanie świata oczami zwierzęcia daje do myślenia. Cooper dostrzega rzeczy, których jego właściciele nie widzą, np. mowę ciała. Niektórych kłótni można by uniknąć, gdybyśmy byli bardziej spostrzegawczy i odpowiednio wcześnie zauważyli, że nasze słowa kogoś ranią! Czasami też niepotrzebnie przejmujemy się tyloma sprawami.

Choć to bardzo dobra książka z ciekawą i chwytającą za serce historią, na dłuższą metę taka formuła jest dla mnie męcząca. Raczej nieprędko sięgnę po kolejne części. Ten sposób narracji trzeba po prostu pokochać albo przeżywać go np. wspólnie z dzieckiem. Zachęcam do zapoznania się z treścią mimo wszystko, powieść można spokojnie przeczytać bez znajomości innych tomów tej serii.

Jak moje dzieci zobaczyły tylko okładkę tej książki w sklepie, to stwierdziły, że koniecznie musimy ją kupić. Dobrych książek im nigdy nie odmawiam, więc książkę dołożyliśmy do zakupów. Skąd wiedziałam, że książka będzie dobra? Ponieważ mamy wszystkie inne przygody Baileya w domu i jestem z nich w pełni zadowolona - tak samo, jak i moje dzieci. Trochę żałuje, że ta książka ma być tą ostatnią. Aż mi przykro, że Bailey nie wróci już do nas z nowymi przygodami. Bardzo dobra opowieść familijna, która idealnie nadaje się do wspólnego, rodzinnego czytania. Ja z moją familią książkę Wam serdecznie polecam.

Jak nie lubię filmów fabularnych o zwierzętach, tak wszelkiego gatunku książki o zwierzętach uwielbiam. W wyobraźni te historie są jakieś bardziej realistyczne i wzruszające. Psa, który jest głównym bohaterem tej serii, pokochałem od pierwszej książki. Fantastyczny motyw psiego przyjaciela, który odradza się w nowych wcieleniach, totalnie mnie zachwycił. Ta część, podobnie jak poprzednie, nie zawiodła moich oczekiwań. Przepiękna opowieść o bezwarunkowym oddaniu czworonoga, człowiekowi. Dzięki niej zacząłem zupełnie inaczej patrzeć na psy w moim otoczeniu. Kto wie, co one sobie myślą i planują?

Wspaniała książka przenosząca nas w piękny, szczery świat. Historia opowiedziana z perspektywy psiaka porusza jeszcze bardziej. Ja jako miłośniczka zwierząt byłam bardzo wzruszona całą opowieścią. Porusza ona ważny wątek psiej wierności. Zwierzęta mogą być najlepszym przyjacielem człowieka. Czytając ją czujemy się jakbyśmy oglądali dobry film.

Elo, elo 5, 2, 🖐🏻🖐🏻🖐🏻

Czytacie powieści, które napisane są z perspektywy zwierząt? Powiem Wam szczerze, że ja pierwszy raz czytałam taką książkę i było to ciekawe doświadczenie! 😁

⭐RECENZJA⭐

Bailey to pies, który ma wiele wcieleń. Raz jest labradorem, raz owczarkiem, a innym razem jakąś inną rasą. Jednak to nie umniejsza mu w żaden sposób. W każdym ciele oddany jest swojemu człowiekowi, a przede wszystkim całej rodzinie, zarówno ludzkiej, jak i swojej psiej. Z miłością i oddaniem służy człowiekowi. Jak potoczą się jego dalsze losy? Przekonajcie się, czytając tę lekturę! 😁

🐶

Ta książka była cudowna! Nigdy nie miałam styczności z powieścią, która napisana jest z perspektywy zwierzęcia, tutaj psa. @adogspurpose przedstawia w tej lekturze Baileya, ale w innym wcieleniu. Pies trafia do rodziny z niepełnosprawnym chłopcem, któremu ma pomagać i być wsparciem w każdej sytuacji. I tutaj jest pokazane oddanie zarówno człowieka względem zwierzęcia, jak również zwierzęcia względem człowieka. Czuć było wszystkie emocje bijące od bohaterów powieści. Każda postać wnosiła dużo od siebie, każda była po prostu potrzebna. Pisarz w bardzo ciekawy sposób pokazał trud życia, zmaganie się z codziennością oraz walkę o lepsze jutro. Cała historia jest przyjemnie opisana, mimo dramatów, które dzieją się naszym postaciom, lecz dzięki odpowiedniemu humorowi i piórze autora, nie czuć tego aż tak bardzo. Ta powieść chwyciła mnie za serce! Nie mogłam się oderwać od tej lektury. Chciałam wiedzieć, co się wydarzy z każdą stroną. Byłam bardzo ciekawa, czym pisarz mnie jeszcze zaskoczy. Momentami nie wierzyłam w to, co czytam. Kurcze, to było naprawdę dobre! Przyznam się nawet, że były momenty, gdzie łezka zakręciła mi się w oku. To pokazuje, ile emocji wywołała we mnie ta lektura. Jestem na tak! I czekam na kolejną powieść pisarza, bo słyszałam że teraz pisze powieść z perspektywy kota. A jak wiecie, jestem #teamkot 😁 Więc czekam bardzo, bardzo na tę książkę, a Wam w tym miejscu polecam powieść ze zdjęcia! Bardzo miło spędzicie przy niej czas! 😁

🐶

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @[Adres usunięty]ce 🖤

🐶

Rewelacyjna lektura pełna ciepła i miłości. Już widok samej okładki skradł me serce. Super przeczytać jedną książkę, ale jeszcze lepiej poświęcić czas na zapoznanie się z całą serią, aby dokładnie poznać losy głównego, psiego bohatera. Mimo tego, że treść krąży wokół tematu reinkarnacji, nie da się nie kochać każdego z wcieleń Baileya. Urocza książka, która z pewnością poruszy nie jedno zatwardziałe, kamienne serce. Z pewnością jest to idealna pozycja dla tych, którzy kochają psiaki bez względu na wielkość, kolor czy rasę. Super książka. Przyjemnie się czyta a jeszcze chętniej się do niej wraca.

Z okładki tej książki spoglądał na mnie pies, a ja nie mogłam się mu oprzeć. Nie wiedziałam, co czeka w środku. Czy to będzie historia tylko o psie? A może będzie coś za sobą niosła? Może przesłanie? Może mnie nawet wzruszy? Sprawi, że najdą jakieś refleksje?

Wtedy nie wiedziałam. Po przeczytaniu mam pewność – prostota w swej prostocie jest najlepsza. I mogę szczerze przyznać, że znalazłam książkę niezwykle ciepłą, mądrą i odpowiednią dla każdego bez względu na wiek i płeć. Nie ma znaczenia czy masz lat 7, czy 77 ta książka pozostawia w sercu przyjemne ciepło.

Książka jest pisana w pierwszej osobie i nie byłoby w tym nic nowego, gdyby nie fakt, że opowiada nam historię…pies. Spoglądamy na nasz ludzki świat, zachowania oczami zwierzaka, który, mimo że rozumie nasz język to daleko mu do zrozumienia zachowania człowieka i oczekiwań wobec niego. I tak oto można dojść do wniosku, że człowiek to jednak dziwna jest istota. Nie rozumie tego, co jasne jak słońce, nie widzi tego, co ma pod nosem, działa nie zawsze zgodnie z uczuciami a jego podejście do sytuacji prosi się czasami o tym, aby nim potrząsnąć. I przecież my to wiem, a mimo tego nadal tak funkcjonujemy.

„O psie, który dał słowo” to nie tylko historia psa i jego zadania do wykonania. To opowieść o sile rodziny, miłości, przyjaźni, rodzeństwie, walce, granicach, które warto łamać. Ale też o niepełnosprawnym chłopcu, porzuceniu przez matkę, trudnych relacjach rodzinnych, braku wspólnego języka ojca z synami, zdradzie, ubóstwie, stracie... Nie brakuje w niej momentów radości, szczęścia, ale też chwil smutnych, poruszających.

Nie jest to arcydzieło literatury, czasami język jest bardzo prosty, ale mimo tego, że ciężko się w tę książkę wkręcić z łapą... Hola, hola, Patrycja stałaś się psem? Z ręką na sercu polecam każdemu.

Czytam każdą książkę autora, ta również mnie wciągneła. Czekam na kolejną książkę z niecierpliwością 😀

Książka "O psie, który dał słowo" to świetny tytuł dla osób, którym podobały się poprzednie tomy jej autora. Samo to, że książka jest pisana z perspektywy psa zachęciło mnie do przeczytania tego tytułu. Dla właścicieli zwierząt fabuła jest bardzo emocjonalna. Niektóre fragmenty mogą doprowadzić czytelnika do łez, a inne go pocieszą. Ta książka jest bardzo dobrym sposobem na spędzenie wolnego czasu. Po przeczytaniu tego tytułu zacząłem zastanawiać się nad pytaniem czy reinkarnacja jest możliwa? Ten tom można przeczytać niezależnie od tego czy czytało się poprzednie części czy nie. Polecam ten tytuł dla osób poszukujących ciekawej historii.

Jest to kolejna książka z serii przygód Baileya, psiaka o wielu różnych wcieleniach. Tym razem dostaje ON misję specjalną- trafia do rodziny zamieszkującej na farmie. Ma pomagać Burke'owi- chłopcu, który porusza się na wózku inwalidzkim. W trakcie czytania poznajemy życie wszystkich bohaterów z punktu widzenia zwierzaka, a także dorastamy wraz z nimi.

Powieść ta sprawiła, że czasem odczuwałam wiele emocji na raz- niekiedy była pełna smutku, w innych momentach śledziłam losy bohaterów z uśmiechem na ustach. Historia być może wydaje się być typowo dziecięcą, ale gwarantuję wam, że jako czytelnik nieco dojrzalszy, też dobrze się przy niej bawiłam. Uwielbiam humor autora, jego przenikliwość i umiejętność wyobrażenia sobie świata z perspektywy pieska, do tego w różnych okresach jego dorastania, a także mądrość, jaka wypływa z tej powieści. Jeśli znacie książkę, bądź film "Był sobie pies " na pewno się nie zawiedziecie!

Na koniec jeszcze dorzucam wam mój ulubiony i jednocześnie okropnie łapiący za serce fragment:

"ℤ 𝕖 𝕨𝕤𝕫𝕪𝕤𝕥𝕜𝕚𝕔𝕙 𝕨𝕤𝕡𝕒𝕟𝕚𝕒ł𝕪𝕔𝕙 𝕣𝕫𝕖𝕔𝕫𝕪, 𝕛𝕒𝕜𝕚𝕖 𝕝𝕦𝕕𝕫𝕚𝕖 𝕣𝕠𝕓𝕚ą 𝕕𝕝𝕒 𝕡𝕚𝕖𝕤𝕜𝕠́𝕨, 𝕥𝕒 𝕓𝕪ł𝕒 𝕛𝕖𝕕𝕟ą 𝕫 𝕟𝕒𝕛𝕝𝕖𝕡𝕤𝕫𝕪𝕔𝕙: 𝕦𝕜𝕠𝕛𝕖𝕟𝕚𝕖 𝕓𝕠́𝕝𝕦, 𝕜𝕥𝕠́𝕣𝕪 𝕥𝕪𝕝𝕜𝕠 ś𝕞𝕚𝕖𝕣ć 𝕞𝕠ż𝕖 𝕦𝕝𝕖𝕔𝕫𝕪ć. "

„O psie, który dał słowo” – W. Bruce Cameron, w tłumaczeniu: Edyty Świerczyńskiej

Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka – ależ oczywiście!!!

Jest to już kolejna książka z cyklu „Był sobie pies”. Sama okładka jak i tytuł wskazują na to, że czworonogi odgrywają w niej istotną rolę. Młody, inteligentny, bardzo uzdolniony chłopiec, poruszający się na wózku potrzebuje silnego psa do pomocy. Tym razem Bailey wciela się w Coopera i ma pełne łapy roboty! Z czasem pomiędzy Burkiem, a psiakiem zradza się niesamowita więź, mogąca pokonać nawet śmierć… Nie chcę zdradzać więcej szczegółów ponieważ odkrywanie historii samemu, strona po stronie sprawia największą frajdę z lektury J

Jest to piękna, a jednocześnie bardzo trudna książka. Z jednej strony - dorastanie, złożona sytuacja rodzinna, kalectwo, porzucenie, zdrada, ubóstwo, śmierć. Z drugiej zaś strony – przyjaźń, miłość oraz czworonogi. Czyli doskonały przepis na świetną, wartościową książkę. Właśnie słowo „wartościowa” najlepiej opisuje tę powieść, a „lojalność” psich bohaterów.

Podsumowując Pan Cameron jest mistrzem (przynajmniej w moim mniemaniu) w pisaniu książek, w których głównymi bohaterami są pieski. Oprócz sielskich, krajobrazów porusza wiele istotnych spraw. Muszę się do czegoś przyznać. Mianowicie kilkakrotnie łezka mi się w oku zakręciła… Jest to piękna, a jednocześnie bardzo trudna historia. Nie tylko dla młodzieży (której jest dedykowana), a dla całej rodziny

Nadszedł czas pożegnań, bo przed nami ostatnia część najbardziej rozmerdanej książki, której bohaterem jest pies! „O psie, który dał słowo” W. Bruce’a Camerona wieńczy przepiękny cykl, na którym wylałam morze łez i ani jednej się nie wstydzę. Oczywiście mój osobisty pies towarzyszył mi zawsze podczas lektury. Jestem świadoma, że niedługo pewnie i ja będę przeżywać odejście ukochanego i pierwszego psiego przyjaciela i ta seria podnosi mnie cały czas na duchu – że tego przyjaciela można spotkać w innym psie. Wykreowane psy przez pisarza się odradzają i pozostaje mi wierzyć, że tak będzie i z moim, że ON także ma do wykonania jakąś misję. A co tym razem słychać u uroczego Bailey’a?

Wspomniany przeze mnie piesek ma do wykonania kolejne, ważne zadanie. Tym razem nie odrodzi się jednak jako Bailey, a to oznacza, że nie będzie pamiętał o swoich wcześniejszych wcieleniach. Na świat przyjdzie jako Cooper i bardzo szybko dostrzeże w suczce Lacey swoją psią przyjaciółkę i razem z nią postara się dotrzymać psiego słowa. Cooper trafi na farmę, jego opiekunem będzie jeżdżący na wózku nastolatek Burke. Gdy przestanie rosnąć – ma przejść skomplikowaną operację kręgosłupa, do tego czasu będzie potrzebował pomocy psiego asystenta. Do rodziny chłopca należą także tata, brat i babcia, więc Cooper będzie miał łapy pełne roboty!

Kto już raz spotkał się z bohaterami książek Camerona, ten wie, jakie emocje wywołuje spotkanie z tymi mądrymi i przekochanymi psiakami. Już sam początek wywołał u mnie ciarki i się wzruszyłam, jak możecie się domyślać – tak, uroniłam i podczas czytania tej książki kilka łez. Nie potrafię nie przeżywać książek, w których bohaterami są właśnie zwierzaki, a autor świetnie potrafi grać na emocjach. Ponownie głównym bohaterem jest nasz dobry znajomy Bailey, który tym razem odradza się w zupełnie nowym wcieleniu. Choć język jest prosty, to nie ma tutaj mowy o błahej treści, wręcz przeciwnie, bo to właśnie pies, który także analizuje i próbuje zrozumieć człowieka, wnosi świeżość i nowe spojrzenie na nasze życie.

Ten mądry piesek trafia do rodziny, która nie może się ze sobą dogadać. Ojciec nie potrafi znaleźć wspólnego języka z synami, chłopców także nie interesuje pozostanie na farmie i przejęcie rodzinnego biznesu. Chłopcy powinni się wspierać, lecz częściej z ich słów padają słowa nienawiści. Burke nie może pogodzić się z kalectwem i wózek jest przeszkodą w jego nastoletnim życiu. W życiu tej rodziny nie zabraknie momentów smutnych, przerażających, ale znajdą się także te piękne, które udowodnią, że najważniejsza siła tkwi właśnie w rodzinie. A co jest najlepszym dopełnieniem rodziny? Właśnie pies, który niczym anioł stróż broni ukochanych ludzi i to właśnie ludzką rodzinę stawia zawsze na pierwszym miejscu. Psia miłość nie zna granic, jest bezwarunkowa i nie kończy się nigdy. Nawet jeśli psy nie rozumieją, dlaczego są krzywdzone, porzucane – za ukochanym panem wskoczą w ogień. I o tym po raz kolejny przypomina autor. Przeczytajcie!

Pierwsze, na co zwraca się uwagę to piękna okładka. Śliczny szczeniak, którego chciałoby się przytulić. Jednak nie tylko szczeniak jest tu piękny. Całą książka jest niesamowita. Wzruszająca i chwyta za serce. Lektura dobra zarówno dla młodszych, jak i starszych. Według mnie książka mogłaby być scenariuszem filmowym, który zresztą chętnie chciałbym obejrzeć. Pokazuje miłość zwierzaka do swoich właścicieli, który bez względu na wszystko zawsze do nich wraca. Łatwo i przyjemnie się czyta, choć nie jedna łezka kapnie. Zwierzęta, a szczególnie psy potrafią kochać bezgranicznie i właśnie dlatego książka tak chwyta za serce. Polecam serdecznie.

Książka "O psie, który dał słowo" to wzruszająca i piękna opowieść o miłości, nadziei oraz przyjaźni. To kolejna znakomicie napisana publikacja W. Bruce'a Camerona, która przedstawia kolejne wcielenia pieska Bailey'a. Powieść jest lekka i przezabawna, ukazuje ważne wartości w życiu człowieka i jego czworonożnego przyjaciela, a także przekazuje wiele mądrości. Naprawdę można się z niej wiele nauczyć. Czytając książkę, bardzo się emocjonowałam i nieraz nie byłam w stanie powstrzymać łez oraz wzruszenia. Pięknie napisana książka o nieskończonej miłości. Znakomita lektura dla młodych, jak i starszych czytelników. Gorąco polecam!