Mroczna przyszłość

Niestety, powieść jest źle napisana pod wieloma względami. Bardzo słabo została przedstawiona wizja przemiany świata przedstawionego - jest tu dużo frazesów o zachłanności i wyczerpywaniu zasobów naturalnych, globalnym ociepleniu, do tego dorzucono biorące się z nieznanego źródła choroby dziesiątkujące ludzkość (pomijam fakt czysto kuriozalnej wizji o przeludnieniu w Europie, autorka nie odkryła przed nami, co odwróciło pikujący w dół przyrost naturalny na półkuli północnej). Nie jest problemem fakt, że autorka nie uzasadniła ich z naukową precyzyjnością - problemem jest ich niewiarygodność w świecie przedstawionym (dla którego zakładam, że rządzi się swoją logiką, niekoniecznie tożsamą z rzeczywistym światem).

Postaci jest mnóstwo, ale w zasadzie co do jednej są szalenie płytkie i szablonowe. Te "dobre" w zasadzie nie mają żadnych wad poza nieistotnymi słabostkami, nie ma wśród nich żadnych sporów (co najwyżej nieistotne posprzeczanie się dla zabawy), te "złe" są tak karykaturalne, że budzą zażenowanie (ksiądz pedofil wykrzykujący do bohaterki, że jest święty (sic) i że ona jest czarownicą, "zły sołtys" - gruby o świńskich oczkach, prowadzący "biznes" z porwaniami - swoją drogą bardzo słabo wyjaśniono jego dotychczasowe sukcesy i obrotność w świecie, w którym pieniądze nie mają żadnej wartości). Dodajmy jeszcze do tego postacie wybuchające śmiechem przy trywialnych słowach, niczym w kreskówkach dla młodszej audiencji z lat 90-tych oraz brak zorganizowanych gangów, sekt i tym podobnych zgrupowań (osadzie z której wywodzi się główna bohaterka, wszystko idzie tak gładko, że na dobrą sprawę ciężko tu mówić o jakimś "oporze"), Mimo że bohaterowie wielokrotnie wspominają, jak to świat prawdopodobnie zdominowali źli ludzie.

W książce w zasadzie brakuje jakichkolwiek zwrotów akcji, czasem odnajdzie się ktoś po latach, ale to tyle, cała reszta idzie jak po sznurku. Nagle okazuje się, że ludzie ze wszystkich miejsc w Polsce chcą współpracować w ujęciu "złego sołtysa", bo bohaterowie porozdawali ulotki z jego podobizną i przewinami. Zdumiewające jest bezproblemowe zdobywanie przez bohaterów wszelkich możliwych zasobów, łącznie z tak cennymi i nieprodukowanymi jak paliwo. Nawet zdobycie inkubatora czy działającego kampera okazuje się "do zrobienia", jeśli tylko bohaterowie przejadą się nieco samochodem. Jak wspomniałem, nie oczekuję stuprocentowej zgodności z rzeczywistością, ale wiarygodność takiego świata przedstawionego jest zerowa.

Do bólu powtarzalne i nużące są opisy trywialnych czynności - każda zjedzona kanapka, każda zdjęta skarpeta... Jak domyślam się, powtarzające się opisy stosunków między główną bohaterką a jej kochankiem miały być "intensywne" i "emocjonalne", ale dużo lepiej by było, gdyby z nich w ogóle zrezygnowano albo ograniczono do minimum.

Można bardzo fajnie popłynąć w świecie post apokaliptycznym w sferze "przewartościowań", tego jak rozwijają się w nowych warunkach dziwaczne kulty i organizacje (a także zwykłe gangi), jak przemieniają się dotychczasowe wyznania... Tego tutaj zupełnie nie ma. Jedynym "śladem" jest niewiarygodna i szablonowa postać księdza-pedofila i wspomniana z odrazą przez jednego z bohaterów praktyka podawania przez księży zatrutej komunii, aby "uchronić ludzi przed umieraniem z głodu". I to tyle.

Przykro mi to mówić, ale po przeczytaniu (doczytałem do końca, żeby móc napisać tę recenzję rzetelnie) trudno mi znaleźć jakiś pozytyw. Jest to jak dotąd najgorsza książka o tematyce post apokaliptycznej, jaką przeczytałem do tej pory (a bardzo chętnie czytam książki z tym motywem przewodnim). Nie mogę w żadnej mierze tej pozycji polecić.

Mroczna przyszłość — Anna Kowalczyk

Dobroć, pracowitość, miłość, harmonia, spokój, rodzina — wspólny mianownik człowieka z sercem na dłoni.

Lubicie serię Więzień labiryntu, Niezgodną, Intruza czy też Miłość i Potwory? (Oczywiście jest tego o wiele, wiele więcej...)

Jeśli tak, to ta książka jest właśnie dla was.

Lektura dla czytelników 16+.

Autorka przedstawia nam jak mógłby wyglądać nasz świat za 20 parę lat,gdzie na pierwszym planie jest Polska. Ludzie potrafią wszystko zniszczyć, a niby tak staramy się być ekologiczni. Niestety to wszystko jest wciąż za mało. Co zrobić z zanieczyszczeniami oceanów, śmieciami czy chemikaliami?

Przez to wszystko powstają różne mutacje chorób,a co jeszcze gorsze, traci się również życie.

Powieść dostarcza nam wiele emocji, nie jest to sztywna historia gdzie robi się wszystko, aby przetrwać. Mamy też wiele zabawnych fragmentów oraz ważnych lekcji.

Polubiłam główną bohaterkę książki,rudowłosą Karinę. Kobieta żywiołowa, dobra, odważna, ale chwilami też nierozważna. Działa instynktownie, najpierw myśli o innych, a na końcu o sobie.

Super czytało się tą historię, gdzie bohaterowie dzięki wspólnej pracy przetrwali wszelkie przeszkody. Wyobraźcie sobie miejsce, gdzie nie ma władców, polityków, czy też to, że pieniądze nie są już w obiegu. Brak obrotu pieniądza w takim sensie, że nie mają one już wartości nominalnej, jest tylko wymiana handlowa. Właśnie w tej powieści możecie sobie to wszystko wyobrazić. Całość niesie ze sobą jak już wcześniej wspomniałam, bardzo wiele lekcji. Takich jak ta, że większość ludzie jak chce, to może wszystko, jeśli tylko wniesie coś od siebie.

Bywają też źli ludzie, którzy mimo kryzysu nadal myślą tylko o bogactwie. To i wiele innych rzeczy przeczytacie w tej oto książce. Gorąco polecam 10/10

"- No nareszcie! - wykrzyknęła na nasz widok.- Czekałam na was od wieków!

- Nie postarzałaś się aż tak bardzo w tym czasie — drażnił się Kamil. [...]"

"- Nie, ale jakoś muszę sobie wytłumaczyć to, że spotkałem ciebie. Moja matka powiedziała mi kiedyś, żebym nigdy nie szukał miłości, bo ta prawdziwa...

- Znajdzie cię sama — dokończyłam za niego i uśmiechnęliśmy się do siebie. - Moja mama też mi to mówiła. [...] "

"- Kiedyś Zosia powiedziała, że łatwo jest przespać się z byle kim, za to prawdziwym wyzwaniem jest poczekać na kogoś, kto będzie tego warty. A ja lubię wyzwania. "

" [...] - Mój ojciec powiedział mi kiedyś, że w dziejach świata nie było takiej epoki, w której wszyscy byliby najedzeni i szczęśliwi. Zawsze i wszędzie będą biedni i bogaci, najedzeni i głodni. Nawet jeżeli będę ludzie, którzy chcą pomóc tym biednym, to zawsze będzie ich za mało. "

" [...] - Kiedy ludzkość wróci do normy i rozwinie gospodarkę, zacznie się ta sama pogoń za zyskiem, która zniszczyła poprzedni świat. [...]"

"W świecie ogarniętym chaosem nic nie jest takie, jakie znamy, nawet ludzie".

Jaka może być przyszłość? Co może się wydarzyć? Będzie dobrze czy źle? Każdy z pewnością chciałby znać odpowiedź na takie pytania. Ja oczywiście również. Tak mnie zastanawia czy będzie jeszcze większy rozwój czy może upadek. Nikt tego nie przewidzi. Karina właśnie żyje w gorszej przyszłości. Jest rok 2052. Zmiany klimatyczne widać gołym okiem. Są tylko dwie pory roku, gorące lato i zabójcza zima. Oraz choroby, które zdziesiątkowały znaczną cześć ludzkości. Początki były przerażające. Ludzie musieli nauczyć się żyć z takimi zmianami. Ale czy wszyscy? Powstawały osady, które starały się wiązały koniec z końcem. Były również takie, które zmieniły ludzi w prawdziwych potworów.

Książka ukazuję wizję świata widzianą oczami autorki. Za trzydzieści lat może wiele się wydarzyć. Do książki podchodziłam z delikatnym dystansem. Nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Jednak nie ma co się obawiać. Historia już od samego początku mnie wciągnęła. Pokazała świat, który ulega zniszczeniu. Ludzkość stara się funkcjonować, jednak jak to zrobić gdy uprawy nie chcą rosnąć, brakuje wody, nie ma prądu, ludzie zmieniają się w potwory, panuje głód i choroby. Karina wraz z rodzicami znalazła taką przystań, która dzięki ciężkiej pracy zaczęła się rozrastać i funkcjonuje. Ludzie żyją tam z zgodzie i przyjaźni. Bohaterowie są cudowni tak jak sama Karina i Alex, których pokocha się już od samego początku. Dziewczyna nie zostawia nikogo, nie jest obojętna na krzywdę, wyciąga pomocną dłoń. Gorąco polecam, przekonajcie się sami jak ciężko jest funkcjonować gdy nie ma się niczego.

Kara - z powodu zmian klimatycznych wraz z rodzicami będąc małą dziewczynką przeniosła się na wyludniona wieś, by hodować jedzenie dla głodującego kraju. Zmiany klimatyczne postępowały bardzo szybko i teraz występują tylko dwie pory roku, upalne lato i bardzo mroźna zima. Jest rok 2052, Karolina ma już 27 lat a jej rodzice nie żyją, nikt nie odbiera jedzenia z jej wioski, chodź na świecie z powodu zmian klimatycznych panuje wciąż głód. Na szczęście ludzie zamieszkujący ta mała wieś stworzyli wspólnotę i pomagają sobie wzajemnie, jednak nie wszędzie tak jest.

Czy dziewczyna poradzi sobie w takim świecie? Czy odnajdzie szczęście? Co dzieje się w innych miasteczkach? Czy wszędzie ludzie są tak zgodni, czy może przetrwały gdzieś potwory ze starego świata?

Kara i jej wioska są wyjątkami radzącymi sobie wspaniałe w tym trudnym świecie, jednak nie są w stanie uchronić się przed wszystkim. Główna bohaterka to silna niezależna młoda kobieta, a ja uwielbiam właśnie takie, ale nie tylko ona jest taka, jazdy kto żyje w tak trudnych czasach musi być wyjątkowo silny i wytrwały. Wioska Karoliny jest odizolowana od reszty świata, wydają się całkowicie samowystarczalni, niestety nie jest tak do końca.

Trudno jest mi sobie wyobrazić nasz świat za 30 lat w tak strasznym stanie, jednak jest to możliwe, może nie tak prędko, ale za jakiś dłuższy czas, kto wie. Mam nadzieję że nigdy nie dojdzie do takiej sytuacji, jednak jeśli już coś takiego by nastąpiło, to mam nadzieje że będziemy umieli poradzić sobie w tedy tak jak bliscy Karoliny, a nie potwory ukazane w tej historii

Nie jest łatwo przewidzieć przyszłość, a ci, co się tego podejmują, mają nie lada trudne zadanie. To jak wróżenie z fusów, każdy może zobaczyć coś zupełnie innego w filiżance z kawą. Co zobaczyła Anna Kowalczyk? Czy wizja autorki ma szansę się ziścić? Czy przeznaczeniem ludzkości jest jej degradacja i upadek? Oceńcie sami. Bohaterką „Mrocznej przyszłości” jest 27-letnia dziewczyna, która stara się przetrwać w nieprzyjaznym świecie. Jest rok 2052, a cywilizacja stoi na granicy upadku. Panuje chaos, bezprawie i zezwierzęcenie. Wydaje się, że wszystko to, co osiągnęliśmy, zostało zaprzepaszczone i cofnęliśmy się do epoki kamienia.

.

Lubię powieści dystopijne, ponieważ dają możliwość wykazania się jej autorowi kreatywnością. Dla osób, które nie wiedzą, czym jest dystopia, to spieszę z obszernymi wyjaśnieniami. Dystopia jest to „utwór fabularny z dziedziny literatury fantastycznonaukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości, wewnętrznie spójną i wynikającą z krytycznej obserwacji otaczającej autora sytuacji społecznej. Dystopia przyjmuje pesymistyczny osąd zastanego świata, fantastyczna wizja jest zazwyczaj jego hiperboliczną konstatacją, negującą możliwość odmiany zastanego stanu rzeczy w przyszłości” (źródło: Wikipedia).

.

Książka ta jest próbą odpowiedzi na pytanie, co się stanie z ludzkością, jeśli nie wyciągnie wniosków ze swoich błędów. Co prawda nie znalazłam tu nic, o czym nie mówiliby już inni twórcy. Biorąc jednak pod uwagę to, że debiutancka powieść autorki to całkiem nieźle poradziła sobie z wyzwaniem. Zwróciła uwagę na zagadnienia, które powinny być obiektem zainteresowania współczesnej młodzieży. Zmiany klimatyczne, zagrożenie głodem i chorobami – to wszystko dzieje się na naszych oczach. Marnujemy zasoby naturalne, wodę, prąd, gaz, nabywamy coraz to nowe rzeczy, a także nie uczymy naszych dzieci szacunku do planety. Czy ta książka mnie przeraziła bądź wpłynęła na zmianę moich codziennych nawyków? Nie do końca. Jednak miło spędziłam z nią czas i jestem ciekawa kolejnych propozycji od tej debiutującej pisarki. Od premiery książki minął już miesiąc, a mam wrażenie, że przez bookstagram przeszła ona bez echa. Również konto fb i instagramowe autorki wydaje się nieaktywne. Książka nie jest dostępna na Legimi i sądząc po szczątkowych opiniach na [Adres usunięty], mam wrażenie, że niewiele osób miało możliwość jej przeczytania. Dajcie znać czy słyszeliście o tej książce i czy wg was zasługuje na lepszą reklamę?