Miliarder

Maciej Kupczyk, główny bohater powieści „Miliarder”, nie ma łatwego życia. Już na samym początku widzimy jakiego ma pecha. W pracy jest pośmiewiskiem, koledzy robią mu głupie żarty. Maciej jest przykładem życiowego nieudacznika, przy tym jest bardzo przystojny i ma powodzenie u płci przeciwnej.

Mężczyzna ma dosyć bycia pierdołą, dlatego kombinuje co zrobić, żeby zyskać szacunek innych. Dochodzi do wniosku, że musi się szybko wzbogacić. Ta chęć bycia bogatym wiedzie go w sidła intrygi szpiegowskiej.

Z jednej strony Maciej Kupczyk wzbudzał u mnie współczucie, bo spotykały go same przykrości, ale przy tym te sytuacje są przedstawione w taki sposób, że się nieźle bawiłam i nieraz wybuchałam śmiechem😊

Jest to naprawdę dobra komedia kryminalna. Mimo licznych morderstw uśmiech nie zniknie z waszej twarzy😊

Za możliwość przeczytania dziekuję

[Adres usunięty]

Niezbyt bystry przystojniak Maciej Kupczyk to nieudacznik, pechowiec, nie wiedzie mu się w życiu. Wuj załatwił mu pracę, ale i tam ma problemy. Chce być akceptowany i zwrócić na siebie uwagę. Genialnie mu to wychodzi! Facet ma niezwykłą zdolność przyciągania klęsk życiowych. Dzięki artykułowi w gazecie wpadł na pomysł, by zmienić swoje życie i stać się bogatym, dziedzicząc spadek po szwedzkim miliarderze. Wziął sprawę w swoje ręce i… wplątał się w wielką intrygę szpiegowską. Musi się zmierzyć z wieloma wywiadami szpiegowskimi i francuskimi złodziejami. W walce o ogromne pieniądze wszystkie chwyty są dozwolone. Pendolino zdarzeń ruszyło.

W powieści trup ściele się gęsto, ale przypadkiem i w nietypowych okolicznościach. To przypadkowe ofiary operacji specjalnych. Sami agenci mają problem ze zrozumieniem tego, co się dzieje i żadne wyszkolenie im nie pomaga. Dzieje się wiele. Autor posiada umiejętności kreowania skomplikowanych komediowych łańcuchów nieoczekiwanych zdarzeń. Ma bujną wyobraźnię, co widać po skomplikowanych akcjach i zagmatwanej intrydze szpiegowskiej. Humoru nie brak mimo grozy sytuacji. Można się uśmiechać, śmiać i chichotać w głos. Scena z babcią Anką czy owadami rozkłada na łopatki. Dominuje komizm sytuacyjny, choć sam główny bohater to postać komiczna o śmiercionośnej sile rażenia.

Jakby przy okazji autor przedstawia Polskę i Polaków w nieco krzywym zwierciadle i wytyka nasze narodowe wady i bolączki widziane oczami francuskich złodziei przyjeżdżających do Bydgoszczy. Atmosfera w powieści jest mocno nakręcona. Dzieje się tak dużo i szybko, że czasem można się zagubić w meandrach łańcuchów zdarzeń i szpiegach. Nieprzewidywalna akcja łączy w sobie humor z grozą, szpiegowanie z prozą życia, sensację z pechem. Zakończenie mogłoby być lepsze, ale za to rozrywka gwarantowana.

Kto ma ochotę zostać miliarderem?

W samej tylko Polsce mamy ponad czterdziestu miliarderów, zaś – w porównaniu z 2007 rokiem – ich liczba zwiększyła się dwukrotnie. Jeszcze dwanaście lat temu właściciele niektórych z firm znajdujących się w czołówce nawet nie mieścili się na liście 100 najbogatszych, dziś zaś urastają do rangi miliarderów. Ten niezwykły progres i zwiększenie się puli tych, którzy mają w swoim ręku niemal 80 proc. wszystkich pieniędzy w kraju, zawdzięczać oni mogą nie tylko niezwykłemu wyczuciu rynku, ale również giełdowej hossie. To pokazuje, jak bardzo nieprzewidywalny jest rynek i koleje losu, a także daje szanse na to, że … każdy kiedyś może zostać miliarderem.

Właśnie z takiego założenia wychodzi Maciej Kupczyk, życiowy nieudacznik, który jest dowodem na to, że można zepsuć wszystko, czego się człowiek dotknie. Pochodzący z małej wsi Bratian chłopak marzył o zostaniu lekarzem, ale wobec kilkukrotnych niepowodzeń na egzaminie, znalazł się ostatecznie na studiach ekonomicznych w Bydgoszczy. Zresztą cudem te studia skończył, biorąc pod uwagę epizod depresyjny oraz uzależnienie od lekarstw, które nie pozwoliło mu na normalne funkcjonowanie. Wszystko, co ma zawdzięcza tak naprawdę wujkowi, Rajmundowi Miedzianowskiemu, pracownikowi Departamentu Polityki Zbrojeniowej w Ministerstwie Obrony Narodowej w Warszawie. To on, po sprzedaży ziemi na wsi zaopatrzył chłopaka w mieszkanie w Bydgoszczy, ON też – ostatecznie – pomógł mu znaleźć pracę w bydgoskiej firmie, w charakterze księgowego. Wcześniej bowiem Maciej zaliczył same porażki również na tym polu, zaś z trudem zdobyta praca w kiosku z gazetami zakończyła się … przypadkowym podpaleniem obiektu. Oczywiście z winy chłopaka, który zresztą odchorował to wydarzenie, lecząc się w szpitalu dla nerwowo chorych.

Praca jako księgowy, będąca dla wielu spełnieniem marzeń, dla Macieja jest prawdziwą katorgą. Nie tylko nie lubi tego co robi, ale jako osoba wciąż wywyższająca się, niekoleżeńska i niesympatyczna, jest na wojennej ścieżce ze współpracownikami. Ci zaś nie wahają się przed wymyśleniem sposobów skompromitowania chłopaka, co więcej – kolejne próby w ich wykonaniu są niezwykle udane. Maciej jest jednak ponad to. Wie, że chce innego życia, że rola bezmyślnego trybiku w maszynie nie jest dla niego. Zainspirowany pewnym artykułem w gazecie, o mężczyźnie, który wyłudzał pieniądze ze spadków, decyduje się iść właśnie tą drogą, udoskonalając sposoby stosowane przez swojego nowego mistrza. Na tę okoliczność zaciąga niemały kredyt, bierze urlop w pracy i … wyrusza do Szwecji. Nie przewiduje jednak tego, że starania o spadek po milionerze ściągną na niego wielkie kłopoty, zagrożone będzie nawet jego życie…

Jak potoczy się dalej ta niesamowita historia, opowiedziana przez Sławka Michorzewskiego? Przekonamy się o tym sięgając po książkę pt. „Miliarder”, opublikowaną przez Oficynę 4eM, w której z oparów absurdu wyłania się niezwykle intrygująca fabuła, a także … pojawiają się spore emocje. Wielowątkowa powieść ze swoimi kolejnymi wątkami, szpiegowskim motywem, tajemniczą bronią SIXARX, a także paryskim bogaczem, a zarazem złodziejem dzieł sztuki (a także całą plejadą innych postaci), to doskonała lektura na niejeden wieczór. Pozornie tylko kryminalna historia kryje w sobie sporą dozę humoru, a także niezwykle ważne przesłanie – każdy ma prawo do marzeń. Tyle tylko, że trudno je spełniać, będąc takim fajtłapą, jak Maciek i pływając w morzu pełnym … rekinów i piranii…

Justyna Gul

Qultura słowa

„Każdy ma prawo do własnej interpretacji książki. Po to się je pisze, aby każdy w głowie miał własny bal, a nie narzuconą przez kogoś drętwą imprezę”. Tak, tak i jeszcze tak! Ja również miałam przy tej lekturze swój świat, potwierdzam słowa autora i nie żałuje ani jednej spędzonej z tą historią chwili. Drogi autorze, czy będzie następny bal?

P o ś m i a ł a m s i ę b a r d z o!

Zdecydowanie w tej powieści był inny „klimat” niż w Urzędniku. Sławomir Michorzewski nie tylko ozłocił naszego bohatera, ale przeniósł nas za granicę Polski, no i zrobiło się światowo.

Tak sobie myślę, że pierwsza lektura wywoływała we mnie salwy śmiechu, a ta płacz ze śmiechu. Na pewno Miliarder jest mniej zagmatwany, ale za to bardziej pieprzny. Dla dorosłego czytelnika, który nie rzuci książką w kąt za przekleństwa (choć nie ma ich dla mnie jakoś dużo) i nie obrazi się za to, że autor wytyka nasze narodowe przywary, powinna to być bardzo dobra rozrywka.

Każdy z nas chce żyć dostatnio i otaczać się ludźmi, którzy nas akceptują, nakręcają pozytywnie, wtedy to też czujemy się potrzebni. Tylko jeśli nazywasz się Maciej Kupczyk i liczysz każdy grosz, Facebook do niczego nie jest ci potrzebny, a najgorsze jest to, że jesteś największym fajtłapą na świecie, to nie poczujesz się taki.

Marzysz o akceptacji otoczenia, myślisz o dziewczynie, niestety słyszysz tylko śmiech, a twoja osoba jest wszędzie niemile widziana. Wiedz jedno, z tej niepozornej ułomności może narodzić się gniew i zemsta. Tak w przypływie chwilowej mądrości nasz bohater (czy jednak głupoty?) wpada na pomysł szybkiego wzbogacenia się. Nie szata zdobi człowieka? Choćbyśmy nie wiem jak, się zapierali, że nie zdobi, to Maćka właśnie zdobiła.

Najpierw niespodziewany urlop, polowania na renifery, w które nie wierzę, a teraz luksusowe samochody. Czy ty się aby nie wpakowałeś w jakąś aferę Macieju?

Maciej po niespełnionych marzeniach o byciu lekarzem przeniósł się ze wsi do Bydgoszczy. Świeżo upieczony magister ekonomii, zaczyna nudną pracę księgowego. Nielubiany, wyśmiewany i wyszydzany postanawia pewnego dnia diametralnie zmienić swoje życie. Knuje zacny plan, tyle że ta operacja specjalna okaże się śmiertelnie niebezpieczna. Nudne życie nabierze rozpędu.

Co tam się działo! Wśród nieoczekiwanych zdarzeń, gdzie wszystko jest ściśle tajne przez poufne, wybuchają pożary, grasują kilerzy, karetki mkną na sygnałach. Trzeba uważać, bo może nawet lać się ..zupa pomidorowa. Przez pomyłki giną ludzie. A wszystko to przez międzynarodową intrygę szpiegowską.

Zamarł. Schował wytrych w prawej kieszeni i wyciągnął pistolet. Odczekał kilkanaście sekund, cały czas trzymając rękę na klamce uchylonych drzwi. W końcu bardzo ostrożnie, na czworakach, wszedł do salonu.

Nie wiedzieć czemu, ale mnie kolejny raz nasuwają się filmy, tym razem kilka w roli głównej z Rowanem Atkinsonem. Gdzie się Kupczyk nie pojawił, czego nie dotknął, na kogo nie spojrzał to pech i śmiech gwarantowany. Przyznam się wam, że trochę mi go było żal, ale gdyby nie był taki fajtłapowaty, nie byłoby komicznie. Pozostali bohaterowie, mimo że bardziej mądrzy i ogarnięci też nie unikali feralnych wpadek. Pomysłowy ten autor!

Jak skończy się historia pechowego Kupczyka, gorąco was zachęcam do jej poznania. Ja pokochałam czarny humor Sławka Michorzewskiego i będę wyczekiwać każdej kolejnej powieści.

Ps. Namawiam wam również do sięgnięcia po Urzędnika.

Najnowsza książka Sławka Michorzewskiego określana jest jako komedia sensacyjna, ale trup ściele się naprawdę gęsto! Głównym bohaterem jest młody mężczyzna, 27letni Maciej Kupczyk, największa fajtłapa życiowa w historii świata. Nic mu się nie układa, wszystko idzie źle, na dodatek wszyscy się z niego śmieją. Chłopak postanawia, że ma dosyć, musi zmienić swój los, a jaki jest na to lepszy sposób niż zdobyć fortunę? Przecież „pieniądze nawet durniom przynoszą ogromny szacunek”! (s.161) Jednak, jak się okazuje, nie tylko szacunek, ale i aferę międzynarodową w którą wplątane są służby specjalne 4 różnych krajów... Autor powieści stawia na humor sytuacyjny. Jego język jest prosty, bez zbędnych ozdobników, za to wszystkie zdarzenia powieści bogate są w groteskę i absurd. Muszę powiedzieć, że 2 albo nawet 3 razy śmiałam się niekontrolowanie w głos! Jednak przez większą część powieści to chyba nie do końca był mój humor, czasami było go dla mnie za dużo, czasami po prostu poszedł w inną stronę, niż ta, która by mnie śmieszyła. Jednak myślę, że z książki byłaby świetna komedia filmowa! Coś jak stare polskie komedie, w stylu „Misia”, które nie tylko śmieszą, ale i niosą sporo gorzkich prawd życiowych i ważne przesłanie. W tej powieści autor pod warstwą humoru ukrywa wiele bolączek współczesnego człowieka, celnie trafia w przywary polskiego społeczeństwa. Książkę przeczytałam szybko, więc nie uważam, żeby był to czas stracony, ale myślę, że w kinie na sensie filmowym stworzonym na bazie tej powieści bawiłaby się zdecydowanie dużo bardziej! Dlatego książkę oceniam na 6,5/10 i czekam na ekranizację! 😊

Egzemplarz książki dołączy do mojej kolekcji dzięki portalowi Czytam Pierwszy