Mikołaj z ulicy Pogodnej

Wystraszyła mnie ilość bohaterów wymienionych "na dzień dobry", ale na szczęście nie odczułam w związku z tym żadnych niedogodności podczas lektury i dałam się ponieść historii. A opowiada ona o mieszkańcach najbardziej zaniedbanej ulicy w mieście, ulicy pełnej niespodzianek.

Na początek autorka przeniosła mnie w lata dziewięćdziesiąte do czasów mojego beztroskiego dzieciństwa, gdzie pewien tajemniczy jegomość postanowił obdarować wszystkie dzieciaki z ulicy Pogodnej.

Mijają lata a na Pogodnej coraz mniej dzieci. W poszukiwaniu inspiracji na świąteczną opowieść pewna znana, cierpiąca na blokadę twórczą pisarka, trafia tu w poszukiwaniu weny.

"Mikołaj z ulicy Pogodnej" Joanny Szarańskiej to historia o potędze dobrych uczynków, które ofiarowane bezinteresownie, potrafią wrócić do nas ze zdwojoną mocą!

Powieść wciągnęła mnie od pierwszych stron i urzekła swoim klimatem. Ciepła, urocza i zabawna, w której świąteczne przygotowania przeplatają się z problemami dnia codziennego. Wprowadza wspaniałą atmosferę i tryska optymizmem. Rozbrzmiewa kolędami i pachnie piernikiem. Zachwyca lekkością i angażuje w sprawy bohaterów.

Kornelia jest pisarką, najlepiej wychodzą jej powieści świąteczne, w których jest już mistrzynią. Czytelnicy czekają na nową fascynującą i ciepłą powieści ukochanej autorki. Niestety Kornela przechodzi kryzys, dotychczasowe pomysły wydają się zupełnie bez sensu, a czas ucieka. Po naradzie ze swoją przyjaciółką i redaktorką w jednym postanawia wybrać się na najbrzydsza ulicę w mieście, na Pogodną. Pod przykrywką pisarki kryminałów planuje przyłapać tajemniczego Mikołaja, których od lat zostawia prezenty dla dzieci. Nikt go nigdy nie widział, a sam zainteresowany zaczyna grać z naszą bohaterką w dziwną grę. Czy udaje jej się złapać Mikołaja? Czy odzyska talent do pisania powieści świątecznych?

Wspinała opowieść pełna niesamowitych osobowości.

Im dłużej nasza bohaterka przebywa na ulicy Pogodnej tym lepiej poznajemy historię jej mieszkańców. Są to czasami  zabawne czasami smutne i wzruszające historię, które chwytają za serce. 

Jestem oczarowana, książka ta pełna jest niesamowitego klimatu, magii i ciepła. Przygotowania do świąt lepienie pieróg czy robienie pierniczków wprowadzają piękna atmosferę Bożego Narodzenia. Styl bardzo lekki i przystępny. Dość dużo opisów, fakt wprowadzają w klimat, ale jest ich sporo. 

Polecam wspaniałą ciepłą i niesamowicie oryginalną historię. Otuli was swoim magicznym klimatem. 10/10

Jak Wam idzie czytanie świątecznych powieści? 🎄🤩 Znacie już #mikołajzulicypogodnej ? 🎅🏻

Uwielbiam serię "Cztery płatki śniegu" oraz książki z cyklu "Kraina zeszłorocznych choinek" autorstwa p.Asi Szarańskiej. ❤️ Niestety najnowsza historia, moim zdaniem, im nie dorównuje. 🫣 To nie tak, że jest słaba i kategorycznie Wam ją odradzam. Absolutnie! Po prostu podobała mi się odrobinę mniej. 😉 Nie można jej odmówić świątecznej atmosfery i otulającego ciepełka. Z pewnością trafi do wielu serc! 🥰

•

Ulica Pogodna od dawien dawna okryta jest złą sławą. Kojarzona z brzydotą, biedą i dysfunkcyjnymi rodzinami, stała się najbardziej zapomnianym zakątkiem w mieście. Jest jednak jeden aspekt, który pozytywnie wyróżnia Pogodną na tle innych ulic. I właśnie z tego powodu Kornelia Starska wyrusza tam w poszukiwaniu natchnienia, by jak co roku napisać najpiękniejszą świąteczną powieść w kraju. Poznaje cudownych mieszkańców. Nawiązuje przyjaźnie i wsłuchuje się w wyjątkowe historie z przeszłości. Pragnie rozwiązać zagadkę tajemniczego Mikołaja, który od wielu lat obdarowuje okoliczne dzieciaki świątecznymi upominkami. Tradycja ubierania drzew w ciepłe szale, Piernikowa Niedziela i zwyczajna ludzka dobroć bardzo zaskakują Kornelię. Nie przywykła do tak bliskich relacji, szczerej troski o drugiego człowieka i chęci niesienia bezinteresownej pomocy. Na dodatek stała się ulubienicą dwójki małych brzdąców, które koniecznie chcą poznać Nel z ich tatą. Nie spodziewała się, że odnajdzie coś tak ważnego i spędzi magiczne, niezapomniane chwile z mieszkańcami Pogodnej.

•

Pełna uroku i świątecznego klimatu opowieść o prostych, dobrych ludziach, których los nigdy nie oszczędzał. Nie zabraknie wesołych momentów i wzruszających chwil. Przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. 🥰 Myślę, że i Wam umili niejeden mroźny wieczór! ✨

"Marzenia się nie spełniają, marzenia się spełnia. Podobnie jest z troskami. Troski nie znikają, trzeba znaleźć sposób, by je przepędzić"

Kornelia nazywana jest królową powieści świątecznych. Co roku wydaje historie, które otulają niczym najcieplejszy wełniany szalik. Jednak do czasu. Dopada ją kryzys twórczy, a napisanie kolejnej świątecznej książki staje pod dużym znakiem zapytania. Z pomocą postanawia przyjść jej redaktorka podsuwając historię tajemniczego Mikołaja, który zawsze w grudniu obdarowuje okoliczne dzieci drobnymi prezentami. Czy Kornelii uda się odkryć tożsamość Mikołaja?

„Mikołaj z ulicy Pogodnej” to ciepła i klimatyczna opowieść. Tytułowa ulica jest zaniedbana i omijana przez mieszkańców miasteczka. Ma ona jednak swój niepowtarzalny klimat gdyż w okolicach świąt mieszkańcy wspólnie przystrajają drzewka szalikami. Ale atmosferę tworzą przede wszystkim jej mieszkańcy, którzy nie potrafią zostawić innych w potrzebie i przywracają wiarę w drugiego człowieka. Poznajemy ich losy zarówno te smutne jak i pełne radości. Autorka przekuje i wskazuje wartości, które powinny towarzyszyć każdemu z nas każdego dnia, a nie tylko od święta. Nie brakuje tu zbiegów okoliczności, przeciwności losu, miłości czy zawiedzionych nadziei. Nie jest przy tym zbyt cukierkowa co jest jej dużym plusem.

To niezwykle klimatyczna opowieść w której nie brakuje przyjaźni i pomocy. A dzięki plastycznym opisom bez problemu poczuć zapach pierogów, pierniczków czy innych świątecznych specjałów. Polecam tą świąteczną historię, która na pewno zostanie z Wami na dłużej.

Autorka świątecznych bestsellerów, Kornelia Starska właśnie przechodzi największy kryzys w całej swojej karierze. Wydawnictwo, redaktorka i czytelniczki czekają na kolejną otulająca powieść świąteczną, której nie będzie.

Kornelia szuka inspiracji na ulicy Pogodnej. To właśnie tu, na tej zapomnianej i najbrzydszej ulicy miasta, raz w roku zdarza się świąteczny cud. Tajemniczy Mikołaj zostawia pod szalikowymi drzewami prezenty dla tutejszych dzieci.

„Mikołaj z ulicy Pogodnej” to książka, w której bożonarodzeniowy klimat czuć od pierwszej strony. Historie mieszkańców ulicy Pogodnej są tak ludzie, tak życiowe. Ta książka to skarbnica mądrości opartej na ludzkich emocjach. Autorka w bardzo delikatny sposób przekazuje czytelnikowi wartości, które powinny towarzyszyć każdemu z nas, nie tylko od święta.

Nie zapominajmy o tajemniczy Mikołaju. Tutaj autorka postanowiła troszkę się z nami zabawić. Muszę się Wam pochwalić, że niezły ze mnie detektyw. Mój strzał okazał się celny, chociaż autorka na koniec dała mi małego pstryczka w nos.

Ta przyjemna historia to pozycja obowiązkowa na długie wieczory. Tylko kocyk, herbatka i „Mikołaj z ulicy Pogodnej”.

To naprawdę piękna i prze świąteczna książka, która swoim początkiem przypomniała mi moje dzieciństwo. Co jak co, ale sanki to chyba najlepsze co ludzie mogli wymyśleć. Dają frajdę jak nic innego:-) No może jeszcze po za rzucaniem się śnieżkami:-) Taki właśnie jest wstęp książki, który zabiera nas do grudnia 1992 roku pełnego śnieżnych zabaw i smutnych opisów o ulicy Pogodnej, gdzie nazwa zupełnie mijała się z rzeczywistością. Zanim jednak do tego dojdzie na wstępie poznamy nazwy rozdziałów w których będzie się działo coś innego, oraz słownik dotyczący opisów występujących w historii postaci. Sam druk jest nieco mniejszy, a czas dawniejszy oznaczony inną czcionką. W treści z grubsza poznamy postacie, gdyż najważniejszy jest tu przekaz, przepiękny świąteczny klimat i coś jeszcze. Autorka bardzo dobrze wcieliła się w rolę dzieci, ich zachowań i wypowiadanych słów. Zupełnie jakbym tam była z nimi i cieszyła się chwilą, śniegiem, jazdą na sankach i wszystkim tym, co obecnie gdzieś przepadło zapomniane. Teraz ludzie wolą oglądać filmiki jak inni się wygłupiają aniżeli samemu dać ponieść się dziecięcej duszy, która i tak nigdy nie znika, tylko jest tłumiona przez dumę i inne uczucia wystawione na pokaz. W czasie obecnym, czyli dwadzieścia lat później poznamy pisarkę, która będzie chciała opisać tą opowieść z początku książki i przeprowadzi małe śledztwo, by dowiedzieć się, kto przed laty pod szalikami pozostawiał mieszkańcom ulicy Pogodnej prezenty. Reszty wam nie zdradzę, ale ponownie nalegam, byście sięgnęli po tą cudowną opowieść w której każdy płatek śniegu spadający na nosek jest również najcudowniejszym uczuciem nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia:-) Prawdziwa magia, dobroć i wiara w to, co nie możliwe i możliwe jednocześnie. Pamiętajcie, że to my odpowiadamy za klimat jaki wokół nas panuje. Im więcej radości przekażemy innym, tym i ono podwojone do nas powróci. Przeczytajcie ją opowiedzcie o niej innym, by sami również mogli odnaleźć radość nie tylko na święta i niech nam się darzy:-)

Co do tej książki miałam duże świąteczne oczekiwania. I chciałam żeby te duże oczekiwania nie okazały się przstrzelone i nie trafione. Jednak intuicja mnie nie zawiodła!

W świątecznych książkach sprawą pierwszorzędną jest kilmat świąt i tutaj tę bożonarodzeniową atmosferę czuć od pierwszej strony. Powieść jest bardzo emocjonalna, nie brakuje tutaj pozytywnych uczuć, chociaż jak to w życiu, dobre chwile przeplatają się z tymi gorszymi. Autorka przedstawia nam wielu bohaterów, wiele wątków, ale robi to bardzo umiejętnie, bo mimo nagromadzenia postaci, wszystko jest spójne i nie mamy problemu z wielotorowością akcji. Styl Joanny Szarańskiej jest przyjemny, bardzo dobrze się czyta, a dialogii są realne. Autorka opisuje prawdziwych ludzi w prawdziwych sytuacjach. A to jest ogromny atut.

W tym grudniowym czasie musicie sięgnąć po tę powieść. Przyjemną, uroczą i zabawną. Świetnie napisaną, chwytajacą za serce. To było moje pierwsze spotkanie z autorką i już wiem, że nie ostatnie. Polecam gorąco.

Są powieści przy których czas się zatrzymuje i otoczenie przestaje istnieć. Mam kilku takich sprawdzonych autorów, którzy niezawodnie zawsze porywają mnie w objęcia swoich fabuł i do tego grona należy również Joanna Szarańska. Uwielbiam jej książki, inteligencję a także bystre oko obserwujące świat co przekłada się zawsze na wielopoziomową treść.

Świąteczne powieści kryją w sobie same dobro. Z jednej stronie mówią o nadziei, szczęściu oraz chwytaniu chwili, z drugiej uczą nas, aby zatrzymać się na moment, dostrzec drugiego człowieka i przestać dążyć do nieosiągalnego. Wszystko to w pogodnej atmosferze i cudownym klimacie, który w powyższej lekturze odnalazł swoje wyjątkowe miejsce - czytamy bowiem o bohaterce, która sama pisze świąteczne książki i wychodzi jej to naprawdę dobrze.

Kornelia Starska nazywana jest przez swoje fanki Gwiazdeczką nie bez powodu. W jej rękach drzemie wielki literacki talent, który doceniają liczni odbiorcy. Co roku uszczęśliwia wszystkich nową świąteczną książką aż do momenty wielkiego kryzysu. Nagle to co oczywiste staje się niemożliwe a na bohaterkę spada niemoc artystyczna. Wtedy pojawia się temat Mikołaja z ulicy Pogodnej, tajemniczej osoby obdarowującej dzieci małymi prezentami. Kornelia podąża więc tym tropem, ale nie spodziewa się, że na końcu drogi znajdzie coś bardzo wyjątkowego.

Ależ to była urocza i jednocześnie bardzo dojrzała historia! Tyle nienachalnej mądrości zamkniętej na przestrzeni ponad czterystu stron a jednak czuję pewnego rodzaju niedosyt, ponieważ żal było mi opuszczać to wyjątkowe miejsce. Kornelia miała w sobie wiele ludzkich cech, widziałam jak walczy z problemami a jednak nie załamywała rąk tylko dążyła do wyznaczonego celu pokazując, że tylko odwagą osiągniemy to co najważniejsze. Tajemnica w tle dodawała dreszczyku niepewności, kusiła jak najszybszym rozwiązaniem, bo przecież łatwo mogliśmy domyślić się potencjalnego finału (co w żadnym wypadku nie umniejsza fabule!) a wiszący w powietrzu bożonarodzeniowy klimat wspaniale dopełniał obrazu.

"Mikołaj z ulicy Pogodnej" budzi same pozytywne emocje. Mnóstwo pozytywnej energii, wspaniałych, wielowymiarowych bohaterów a także emocji, których nie da się przeoczyć, ponieważ odbijają się w sercu czytelnika. Joanna Szarańska pisze plastycznie i mocno wpływa na naszą wyobraźnię, więc nie można napisać o jej najnowszej powieści inaczej niż: wyjątkowa, ponadczasowa, zdecydowanie warta każdego przeczytanego słowa. Na święta, w grudniu, z kubkiem herbaty w dłoni - pozycja obowiązkowa.