Marzenia Amelii

„Marzenia Amelii” to trzecia po „Wyboru Charlotty” i „Sekret Marianny” romans historyczny autorstwa Agnieszki Olejnik, który przenosi nas do XIX-wiecznego Londynu. Tytułowa bohaterka była jedną z niewielu kobiet w ówczesnych czasach, która miała szansę wyjść za mąż z miłości. Darzyła swego narzeczonego uczuciem i snuła wspaniałe plany na przyszłość. Niestety wszystko przerwała jego niespodziewana śmierć. Teraz Amelia nie potrafi otrząsnąć się z żalu i smutku, wpada w swoistą depresję, więc jej brat wraz ze swoją żoną, którzy zresztą byli bohaterami poprzedniej części, robią wszystko co mogą, by ją z tego stanu wyciągnąć. Udają się na konsultacje do znajomego lekarza, który sugeruje, że pomocne w jej stanie będzie wyrwanie się z marazmu, oderwanie się, poświęcenie się czemuś, co Amelia lubi, realizacja marzeń. Tutaj przychodzi czas, by Amelia mogła sobie odpowiedzieć czego pragnie o o czym marzy. A trzeba podkreślić, że nie jest to pytanie, na które często odpowiadały sobie ówczesne panny. Okazuje się, że marzenie bohaterki jest dosyć nietypowe, odważne, by nie powiedzieć wywrotowe. Czy Amelii uda się je zrealizować? A może ostatecznie okaże się, że jednak bardziej marzy o czymś zupełnie innym…

Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Niektóre wątki medyczne momentami trochę mnie nużyły, jednak przez większość czasu jest zabawnie i lekko. Ta książka to świetny sposób na oderwanie się od rzeczywistości i fajnie spędzony czas. Przenosi ona bowiem czytelnika do zupełnie innej rzeczywistości. Do świata XIX-wiecznego Londynu i na wrzosowiska Szkocji, do świata angielskich dworków, towarzyskich układów, konwenansów, i towarzyskich skandali. Głownie bohaterowie są dosyć wyzwoleni i nowocześni, jednak poprzez inne dalszoplanowe postacie autorka ukazuje nam zwyczaje londyńskiego towarzystwa, to co było dozwolone, a co uchodziło za szaleństwo i foux pas. Ja doskonale się w tym świecie bawiłam i Wam również polecam.

Powieść zabiera nas w podróż do XIX wiecznej Anglii oraz na wrzosowiska Szkocji. Nie jest to pierwsza powieść Agnieszki Olejnik stworzona w tym klimacie. We wcześniejszych latach ukazały się bowiem "Wybór Charlotty" oraz "Sekrety Marianny", do których w najnowszej historii znaleźć można wiele odniesień i która jest niejako kontynuacją cyklu. Jeżeli zaś dotąd bliskie były wam książki dla kobiet Jane Austen to i tą powieścią będzie wam po drodze...

Bohaterką powieści jest tytułowa Amelia. Młodziutkiej, dwudziestoparoletniej dziewczynie niestety przyszło żyć w dość ciężkich dla kobiet czasach. Amelia kilka lat temu straciła narzeczonego. Kochała go bardzo i po jego śmierci zupełnie nie potrafiła otrząsnąć się z żałoby i znaleźć dla siebie nowy cel w życiu. Jej najbliższych bardzo martwił stan dziewczyny. W końcu brat Amelii Cedrik wraz ze swoją żoną Charlottą postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. Charlotta pod błahym pretekstem zabiera Amelię do lekarza, który ma pomóc dziewczynie uporać się z traumą. Ku zdumieniu obu kobiet udaje mu się to aż nadto. Amelia z gabinetu doktora wychodzi zupełnie odmieniona. Odradzają się w niej ukrywane skrzętnie pasje i odkrywa nowy cel w swoim życiu. Postanawia zacząć realizować swoje marzenia. Nie jest to jednak proste. Amelię obowiązują konwenanse. Kobiety z jej sfery nie pracują, a już tym bardziej nie studiują kierunku uznawanego powszechnie za męski. Do kobiety uśmiecha się jednak szczęście, a los stawia na jej drodze kilku przychylnych jej ludzi. Wśród nich jest John, który podobnie jak Amelia do niedawna, nadal opłakuje śmierć żony. Łączy ich więc podobna przeszłość, ale i zainteresowania i sposób patrzenia na świat. Czy i w przyszłość pójdą wspólną drogą? Jak rozwinie się ich znajomość? Czy Amelii uda się zdiagnozować trafnie chorobę z jaką od lat zmaga się John? Czy mężczyźnie uda się jakkolwiek pomóc? Czy w końcu Amelii uda się spełnić marzenia? A może z biegiem lat i one podążą inną drogą?

Jestem właściwie pewna, że wszystkie miłośniczki twórczości Jane Austen będą tą książką oczarowane. Powieść czyta się rewelacyjnie. Chociaż zakończenie zdaje się nie zaskakiwać to nie możliwe jest przewidzenie jakie niespodzianki zaserwuje bohaterom pisarka. Trzeba przyznać, że droga do realizacji marzeń oraz odnalezienia miłości w tym przypadku okazała się bardzo wyboista i nieprzewidywalna, a bohaterka wiele musiała w życiu przejść zanim odnalazła szczęście i udało jej się spełnić marzenia o które z takim uporem walczyła.

Powieść w kilku miejscach nawiązuje do wcześniejszych tytułów cyklu jednak jest to zupełnie inna historia i bez najmniejszego problemu można czytać ją bez ich znajomości.

Autorce udało się stworzyć niebywały klimat, podobny do tych, które w swoich powieściach tworzyła Jane Austen. To niesamowite, że również współczesna pisarka uchwyciła go w tak cudowny sposób. Książkę czyta się bardzo dobrze. Przy lekturze odbyłam prawdziwą podróż literacką i zaprzyjaźniłam z bohaterką historii snutej przez pisarkę. Amelii nie sposób było bowiem nie polubić, a jej historia niejednokrotnie chwytała za serce i wywoływała masę skrajnych emocji od śmiechu po łzy. Inteligentna, odważna, wrażliwa, a zarazem trochę zagubiona kobieta spełniająca swoje marzenia i przy okazji odnajdująca miłość to w tym przypadku doskonały przepis na wciągającą opowieść. Los niezmiennie bywał dla Amelii przewrotny. Gdy jednak postanowiła wziąć sprawy we własne ręce i spróbować samodzielnie decydować o sobie, co przecież w czasach w jakich przyszło jej żyć było dla wielu czystym absurdem, odkryła, że warto walczyć o coś co się kocha. Gorąco zachęcam was do lektury, od której naprawdę trudno się oderwać i która na długo pozostanie w waszej pamięci ;)

„Marzenia są jak obłoki... Patrzyłeś kiedyś w niebo w letni dzień? One płyną, są w ruchu, przeistaczają się! Jedne znikają, rodzą się nowe, po prostu znikąd."

Amelia była szczęśliwą narzeczoną, z godziwym posagiem, przynależy do wyższych sfer. Przed czterema laty, niespodziewanie umarł jej niedoszły mąż, dziewczyna pogrążyła się w rozpaczy, nie widzi sensu dalszego życia, jest przekonana, że nic dobrego jej nie spotka. Żyje, a jakby jej nie było, coraz mocniej pogrąża się w melancholii. Los jednak bywa zaskakujący i nieprzewidywalny, już niebawem przed Amelią otwierają się nowe perspektywy, wyjeżdża do Londynu.

Przenosimy się do XIX wiecznego Londynu, akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje, ukazuje świat, w którym niepodzielnie żądzą konwenanse i mężczyźni. Autorka zadbała o odpowiedni klimat i nastrój. Bardzo podobały mi się nawiązania do bohaterów z poprzednich części, widzimy jak dalej toczy się ich życie. Amelię polubiłam ją od razu, to serdeczna, szczera, inteligentna dziewczyna, przyszło żyć w czasach, gdy kobiety całkowicie były zależne od mężczyzn. Dziewczyna pragnie się uczyć, zdobyć wiedzę medyczną – co w tamtych czasach niektórych przerażało i było nie do przyjęcia. Jednak krok po kroku, wbrew wszystkiemu, zdeterminowana i sprytna próbuje realizować swoje marzenia. W jej życie wkracza John…

Realia ówczesnego świata nie były przychylne kobiecie. Musiały być posłuszne, nie miały wyboru o wszystkim decydowali mężczyźni. Konwenanse i obowiązujące normy społeczne, zupełnie inny świat, inne realia, a uczucia tak samo pokomplikowane i jednocześnie piękne. Tak łatwo było wywołać skandal towarzyski. Uwagę zwracają ciekawostki medyczne, które Autorka umiejętnie wplotła w całość.

Klimatyczna, wciągająca, subtelna opowieść, od której nie mogłam się oderwać. Czytanie od początku do końca było przyjemnością. Przyjemny romans historyczny, napisany z humorem, ukazuje pasję i konsekwentne dążenie do spełniania marzeń. Uczucie, które przychodzi dość niespodziewanie. Zakończenie jest przewidywalne, ale nie wyobrażam sobie innego! Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Marzenia Amelii" to niezwykle ciepła powieść z sentymentalnym romansem w tle. Można śmiało powiedzieć, że obowiązkowa pozycja dla wielbicielek romansów historycznych. Autorka zabiera czytelnika w klimatyczną podróż do XIX-wiecznego Londynu i na wrzosowiska Szkocji. Jest godna podziwu, jak wspaniale autorka przedstawiła ówczesne obyczaje i styl życia, dzięki czemu mogłam poczuć przez chwilę klimat tych czasów. Powieść doskonale obrazuje pozycję kobiet i obnaża świata angielskich konwenansów oraz skandali towarzyskich. Niezrozumiałe nakazy i zakazy, ograniczenia definiują życie kobiet nie dając możliwości rozwoju. Warto wiedzieć na ten temat więcej i choćby z tego powodu sięgnąć po tę książkę. Dla mnie bardzo interesujące były również wszystkie odniesienia do ówczesnej wiedzy medycznej oraz mozolne próby zmian w utartych działaniach. Sam wątek miłosny bardzo delikatny i stanowi drobny dodatek do całej historii, choć i tu nie brakuje zwrotów akcji oraz niedomówień. Z przyjemnością zagłębiałam się w kolejne strony i odkrywałam świat Amelii, kibicując jej z całego serca.

Kontynuacja cyklu, można powiedzieć "angielskiego", trzeci tom i okazuje się, że może być tylko lepiej. Pierwsza część podobała mi się, nawet okazało się, że takie klasyki mi nie straszne.

Gdy młodej panience umiera narzeczony, jej życie wywraca się do góry nogami. Młodziutka Amelia szybko poznaje smak goryczy, smutku, samotności i bezsilności. Jednak los ma dla niej całkiem inną rolę. Jest to trzeci tom, jednak swobodnie można go czytać bez znajomości poprzednich, ponieważ opowiada on o innych bohaterach. Książka jest utrzymana w klimacie, nasiąknięta angielską atmosferą i dobrze pokazuje ówczesną rzeczywistość. Może nie jest to powieść porywająca, bo dużo tutaj stateczności, ale czytało mi się ją bardzo przyjemnie. Nie jest stereotypowa, bo nie chodzi tu tylko o uczucia, ale też nie odbiega od klasycznych dzieł tego gatunku.

Myślę że jest to taka idealna "próbka" klasycznej literatury, ale nie wydłużona do granic możliwości. Po 300 stronach łatwo nam będzie ocenić, czy to "nasz" typ. Ja ze swojej strony mogę tylko zachęcić do tej podróży w czasie.