Czego Nie Powiedziałam

Jak grom z jasnego nieba. Tak wyglądało pierwsze spotkanie Emilii i Roberta. Ona, niepewna siebie młoda kobieta, i on, przebojowy mężczyzna, zaradny i zdecydowany. Wydaje się, że do pełni szczęścia niczego im nie brakuje. Albo prawie niczego…

Marzenie Roberta rodzi kłamstwo, kłamstwo budzi demony przeszłości. Emilia wraca wspomnieniami do czasów, gdy była nastolatką. Zakochaną nastolatką. Dla miłości gotową zrobić wszystko. Nie wiedziała jednak, jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić…

Długo ta książka czekała w kolejce na swoją kolej, co zresztą widać po zdjęciu, które robiłam jeszcze jesienią. Ale nałożyło się u mnie w ostatnich tygodniach wiele spraw i problemów osobistych, stad to opóźnienie.

Od razu przejdę do bohaterów, którzy budzili we mnie mieszane uczucia. Raz ich lubiłam, a za chwilę przeciwnie. Raz ich rozumiałam, a w innym momencie nie. Lubię takie niejednoznaczne kreacje, gdyż nie pozostawiają mnie obojętną na ich osobowość, na to, co robią. Nie tak łatwo było mi polubić i zrozumieć główną bohaterkę. Nie osądzajcie jej pochopnie nim nie poznacie wszystkich szczegółów tej historii. Nie będzie to łatwe, ale warto. Sama łapałam się kilka razy, że ją oceniam, ale po chwili zmieniałam co do niej zdanie. Dlatego uważam, że warto dać jej szansę, gdyż każdy z nas na to zasługuje. Jej niekiedy irracjonalne zachowanie i popełniane błędy na to nie wskazują, ale spróbujcie. Osobiście muszę przyznać, że udało mi się wejść w skórę Emilii. Odczuwałam jej uczucia, a bolesne wspomnienia, jakie przywoływała stały się niejako i moimi.

"Dobrze wiem, jaka będzie przyszłość, dlatego zapamiętuję kolejne obrazki z wyrysowanym szczęściem. Nie ma szans, żeby ON kiedykolwiek mi wybaczył to kłamstwo, tym bardziej ja sobie tego nie zapomnę."

Jeśli zaś chodzi o postacie drugoplanowe to są, ale stanowią jedynie tło wydarzeń. Może i w innej sytuacji by mi to przeszkadzało, ale tu z założenia to historia o Emilii i Robercie, więc wyszło dobrze.

Małgorzata Garkowska porusza szereg istotnych tematów, jak chociażby depresja, bezpłodność, zdrada, tajemnice, kłamstwa. Krótko mówiąc, problemy, które mogłyby dotyczyć każdego z nas. Bohaterowie pozostawiają drugą osobę z wieloma niedopowiedzeniami i kłamstwami, nie potrafią zdobyć się na szczerość. A przecież dobrze wiemy, jak ważny jest ten aspekt w każdym związku, zwłaszcza jeśli chcemy, by był trwały.

"- Stare dobre czasy - bagatelizuje Paweł, machnięciem ręki zbywając ten okropny moment, kiedy nagle stanęłam w jego pokoju samotna tak bardzo, jak nigdy wcześniej."

Fabuła powieści jest bardzo realna i można odnieść wrażenie, iż mogłoby to wszystko mieć miejsce w rzeczywistości. Autorka niczego bez potrzeby nie ubarwia. Pojawiające się sytuacje i wydarzenia przedstawia bardzo obrazowo. Akcja toczy się niespiesznie, jednak gdy wszystko wychodzi na jaw, czekamy w napięciu i snujemy własne scenariusze na finał. Choć wiele się nie dzieje, zaskoczona jestem tym, że lektura okazała się być tak bardzo emocjonalna. Mamy możliwość analizy tego, co spotyka bohaterów, poznania wszystkich uczuć, jakie w nich drzemią. Pojawi się lęk przed odrzuceniem czy strach przed samotnością. Niby zwykła codzienność, ale ukazana w interesujący sposób. Druga połowa książki obfituje w większą ilość emocji i przeżyć. I to, co najbardziej mi się podobało, główna bohaterka zaczęła dojrzewać i w końcu godzić się z przeszłością.

"Jest wina, musi być i kara. Prawda musi zmazać kłamstwo, choć stawką w tej grze jest moja przyszłość. Nie zbuduję jednak szczęścia na oszustwie."

"Czego nie powiedziałam" to wzruszająca i sensualna powieść o gorzkiej miłości, trudnej przeszłości, zazdrości, kłamstwie, zaufaniu, szczerości, wybaczeniu i nadziei. To lektura z przesłaniem, że nic nie jest czarno-białe i że zawsze warto rozmawiać, wyjaśniać sobie nieporozumienia i niedomówienia. To również książka o tym jak trudno wybaczyć. O tym, jak ważne może to być dla drugiej osoby.

sza-[Adres usunięty]

Twórczość Małgorzaty Garkowskiej nie była mi znana do tej pory, dzięki zapowiedzi Wydawnictwa Zysk i S-ka miałam możliwość poznać jej najnowszą książkę, „Czego nie powiedziałam”. O czym opowiada i czy mi się spodobała? Przeczytajcie sami.

To powieść, w której królują niedomówienia, tajemnice i strach, jest bardzo współczesna, opisująca ludzkie słabości Opowiada, jak łatwo można przekreślić szczęście głupią decyzją, czy poświęceniem, na które skazujemy się sami. Milczenie nie zawsze bywa złotem, czasem coś tylko wygląda źle, jednak może ułożyć się zupełnie inaczej. Uczy o tym, że nie wato jest ukrywać prawdę, nie wszystko jest takie, na jakie wygląda.

"Wpatruję się w serdeczny palec prawej ręki i ponuro zastanawiam, jak długo będę jeszcze nosić to złote kółeczko. Zdaję sobie sprawę, że to nieuczciwe tak wyrywać kolejne dni, przedłużać o oszukane chwile."

Bohaterami powieści są Emilia i Robert, tworzą udany związek, ich miłość przyszła nagle, zupełnie z nienacka spada na nich ogrom uczucia, któremu się poddają. On jest zaradny, zdecydowany i troskliwy, a ona wrażliwa i niezbyt pewna siebie. Do pełni szczęścia brakuje im jedynie dziecka, które jest ogromnym marzeniem mężczyzny. Wpływa to dość mocno na styl życia kobiety, obejmuje zakazy, nakazy, wprowadza innowacje żywieniowe sprawiając, że do głosu dochodzą uśpione głęboko demony przeszłości. Czy ją pochłoną? Czy nienawiść zbierze żniwo na tyle potężne, że nic innego nie pozostanie? Czy przeszłość może być na tyle destrukcyjna, że zniweczy idealnie budującą się przyszłość? Ile można żyć w kłamstwie?

"Jest wina, musi być i kara. Prawda musi zmazać kłamstwo, choć stawką w tej grze jest moja przyszłość. Nie zbuduję jednak szczęścia na oszustwie."

Emilia ma wiele okazji do tego, aby przyznać się ukochanemu do pewnej rzeczy, która rzutuje na ich wspólną przyszłość, jednak paraliżuje ją strach i następstwa, które może za sobą nieść. Czy próba konfrontacji z przeszłością, która zbyt mocny ma wpływ na bohaterkę niesie za sobą nadzieję? Czy dla Roberta i Emilii są jeszcze jakieś nadzieje? Czy ten związek to przetrwa?

Uważam, że kłamstwo, którym posłużyła się kobieta nie powinno mieć miejsca w związku, prawda zawsze wyjdzie na jaw, a szczerość może sprawić, że związek się umocni. Bohaterów da się darzyć sympatią, a już na pewno Roberta, który jest po prostu ideałem mężczyzny, którego potrzebuje kobieta.

Książka Małgorzaty Garkowskiej pokazuje współczesną historię, która może spotkać kogoś, kogo znacie, chociaż nie z każdym wyborem Emilii się zgadzałam, postępowała tak, jak uważała za słuszne. Darzyłam ją sympatią i chciałam, aby jej się udało wyjść na prostą. Jest to historia wpływająca na nasze emocje, porusza dogłębnie sprawiając, że zaczynamy żyć tym, co bohatowie. „Czego nie powiedziałam” czyta się jednym tchem, chcąc poznać jej finał. To dobra lektura na leniwe wieczory. Po raz kolejny okazuje się, że to właśnie życie pisze najlepsze scenariusze.

„Jak grom z jasnego nieba. Tak wyglądało pierwsze spotkanie Emilii i Roberta. Ona, niepewna siebie młoda kobieta, i on, przebojowy mężczyzna, zaradny i zdecydowany. Wydaje się, że do pełni szczęścia niczego im nie brakuje. Albo prawie niczego…

Marzenie Roberta rodzi kłamstwo, kłamstwo budzi demony przeszłości. Emilia wraca wspomnieniami do czasów, gdy była nastolatką. Zakochaną nastolatką. Dla miłości gotową zrobić wszystko. Nie wiedziała jednak, jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić…”

„Czego nie powiedziałam” to kolejna książka Małgorzaty Garkowskiej, która opowiada historię z życia wziętą, historię prawdziwą, przejmującą i pełną bólu. To jedna z takich książek, które już na samym początku wciągają w głąb fabuły i z zapartym tchem obserwuje się poczynania bohaterów. Poznajemy Emilię i Roberta i ich idealne życie. Niestety idealne do pewnego momentu. W pewnym momencie w ich życiu pojawiają się problemy, tajemnice, kłamstwa i demony przeszłości, które mogą zniszczyć ten wspaniały, cudowny oraz przepełniony miłością związek...

Nie będę opisywała Wam fabuły książki, bo myślę, że nie warto spojlerować, a gdybym choć troszeczkę przybliżyła Wam przeszłość Emilii, to wszystko stałoby się jasne.

Zdecydowanie jest to książka bardzo emocjonująca, która porusza najczulsze struny w sercu czytelnika. Ja przepadłam w tej historii i do samego końca kibicowałam Robertowi i Emilii. Miałam nadzieję, że pokonają problemy, a Emilia raz na zawsze rozprawi się z demonami z przeszłości. Czy jej się to udało? Tego oczywiście Wam nie zdradzę.

Bardzo polubiłam głównych bohaterów, choć nie ukrywam, że nie zawsze zgadzałam się z decyzjami Emilii, jednak nie osłabiło to mojej sympatii względem jej osoby. Poza tym to kobieta mało pewna siebie, która od lat żyje bolesną przeszłością. Jeżeli to chodzi o Roberta, to jest to mężczyzna wręcz idealny. Troskliwy, opiekuńczy ze sercem na dłoni. Czasami tacy bohaterowie są mało wiarygodni, ale Robert był pełnowartościowym mężczyzną o cudownym charakterze.

„Czego nie powiedziałam” to słodko-gorzka opowieść o miłości, o bolesnej przeszłości oraz o tajemnicach. To historia, która wzrusza, chwyta za serce, skłania do refleksji i daje nadzieję. To książka, którą tylko i wyłącznie mogę Wam polecić. Teraz niecierpliwie czekam na kolejną książkę autorki, w której znów na pewno znajdę piękną i emocjonującą historię.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Zysk i Ska.