Lato, kiedy cię ocaliłam. Pewnego lata. Tom 2

„Lato, kiedy cię ocaliłam” to drugi tom serii „Pewnego lata” Elizabeth O’Roark. I chociaż bardzo szybko przebrnęłam przez historię Lucie i Caleba, to muszę Wam powiedzieć, że pierwsza część podobała mi się bardziej. Absolutnie nie mam nic przeciwko przewidywalności w książkach lecz tamta spowiana nutką tajemnicy jakoś bardziej do mnie trafiła. Zabrakło mi tutaj też głębszych emocji. Nie powiem, że wątek romantyczny został potraktowany po macoszemu, bo absolutnie nie został, jednak czegoś mi w nim zabrakło. Nie zmienia to jednak faktu, że jeśli lubicie „życiowe historie”, to ta nada się doskonale. Wiele w niej problemów i sytuacji, z którymi w życiu codziennym spotykają się zwykli ludzie. Pomimo kilku zastrzeżeń wiem, że na pewno sięgnę po kolejne tomy tej serii!

Jeśli szukacie książki na letnie popołudnie, która nie przeraża swoją objętością, to ta książka będzie idealna. Styl autorki jest przyjemny i książkę czyta się bardzo szybko.

Historia porusza różne tematy, również te ciężkie.

Toksyczne relacje, ciężkie dzieciństwo, problemy związkowe.

Ale pokazuje również, że nawet w gorszym okresie zdarzają się te przyjemne chwile.

Beztroskie wieczory nad jeziorem, pływanie łódką, przeżywanie na nowo miłości…

Główni bohaterowie zostali bardzo realistycznie przedstawieni.

Oboje poturbowani przez los próbują leczyć swoje rany – każdy z nich na własny sposób.

Oboje potrzebowali czegoś stałego. Kogoś kto będzie. Zawsze.

Relacja Lucie i Caleba jest pełna wzlotów i upadków. Podobało mi się to jak autorka poprowadziła ich historię. Słodko-gorzka mieszanka posypana odrobiną spicy - a na dokładkę zalana dramatem.

Podobało mi się również to jak została przedstawiona miłość matki do jej dzieci. Jest to bezwarunkowe uczucie, którego nie da się zastąpić niczym innym. Ciesze się, że postawiła ich na pierwszym miejscu.

To nie była zaskakująca historia, którą czytałam z zapartym tchem. Ale bardzo przyjemnie spędziłam przy niej czas.

Polecam!

Każdy człowiek obiera pewną ścieżkę w życiu – na podstawie własnych doświadczeń, czy też przekonań. Nie zawsze jednak to, co uważaliśmy za dobre jakiś czas temu, będzie odpowiednim wyborem po latach, bowiem zmieniamy się i my, i nasze oczekiwania. Jednak czasem trudno jest zboczyć z obranej drogi, zwłaszcza gdy do głosu dochodzą ambicje i strach. Alw może czasem warto podążyć odmienną ścieżką i zaznać odrobinę szczęścia?

Lucie poznajemy w trakcie rozwodu, gdy wraz z dwójką dzieci powraca do domu nad jeziorem, który odziedziczyła po ciotce. Dla ojca i jego rodziny zawsze była balastem, wstydliwym sekretem, i nie zmieniło się to mimo upływu lat, a na kobiecie pozostawiło ślady, czy tego chce, czy nie. Nie może też liczyć na wsparcie matki i właściwie, gdyby nie jej szalona przyjaciółka, to byłaby zupełnie sama z piętrzącymi się problemami. Lucie jest silna, jest inteligentna, jest kochająca i nadal silnie wierzy w to, że może mieć swoją bajkę w prawdziwym życiu. Ale kto zostanie jej księciem?

Caleb jest pracoholikiem i nawet się tego nie wstydzi. Jego posada wymaga od niego sporego zaangażowania, jednak on żyje karierą i prowadzeniem firmy, zwłaszcza że musi ją wydobyć ze sporych kłopotów. Już dawno powziął postanowienie, że wybiera życie zawodowe i doskonale wie, że w tym równaniu nie ma miejsca na sprawy prywatne, co wydaje mu się odpowiadać. Nie odpowiada mu za to nowa pracownica, a dawna i obecna sąsiadka, która stara się wspomóc go w ratowaniu firmy. Ale nie tylko firmie przyda się ratunek.

„Lato, kiedy cię ocaliłam” to kolejna urzekająca, wciągająca powieść spod pióra O`Roark. Autorka tworzy naprawdę niesamowite historie, które choć wciąż są romansami to mają do przekazania czytelnikowi o wiele więcej niż banalną opowieść o miłości pokonującej wszelkie przeszkody. Jej narracja sprawia, że absolutnie przepadam w historii i tak też było w tym przypadku. Angażuje emocje czytelnika w sposób trudny do opisania, a wszelkie wydarzenia prezentowane na kartach książki przeżywamy całym sobą, jakby dotyczyły nas samych. Wielokrotnie serce mi się krajało ze względu na problemy Lucie, raz za razem jej dzieciaki ujmowały mnie swoim podejściem, było wiele momentów, w których miałam ochotę potrząsnąć Calebem – a to najlepiej świadczy o znakomitym poziomie pisarskim Autorki. O`Roark wykreowała bohaterów z historią, z bagażem doświadczeń, tęskniących za miłością i wsparciem, a jednak mających własne priorytety – nie zawsze słuszne. Porusza kwestię trudów rozwodowych, wyzwań związanych z opieką nad dziećmi, przemocy psychicznej, która potrafi boleć jeszcze bardziej niż ta fizyczna, nieprzepracowanej żałoby i błędnie interpretowanych uczuć, które prowadzą ścieżką wprost ku złamanemu sercu. Ujmująca i nieodkładalna – taka jest ta pozycja. Idealnie wyważa kwestie romansu, miłosnych uniesień i prozy życia, pozostawiając czytelnika w pełni usatysfakcjonowanego. I oczekującego na więcej twórczości niezawodnej Autorki.

"Proszę. Już po wszystkim. Pragnąłem tego, co utraciliśmy, i było to trudniejsze, niż byłbym gotów przyznać, ale powiedzenie tęgi na głos wcale nie sprawia, że czuję, jakby zdjęto mi z barków ciężar. Gdy wracam do auta, mam poczucie, jakby przygniatał mnie kolejny... Zupełnie jakby kawałek mnie, od którego odciąłem się dawno temu, pojawił się ponownie i teraz czuję [motyla nóżka] ból."

🌼🌼🌼

Po przeczytaniu tej książki, totalnie odebrało mi mowę.

Była taka realna i delikatna, chociaż poruszane w niej kwestie do takowych nie należały.

Była subtelna, a jednocześnie tak bardzo bolesna.

Była romantyczna, a jednocześnie tak bardzo toksyczna.

"Lato, kiedy cię ocaliłam" to jedna z najpiękniejszych książek tego roku. Mnie urzekła. Oczarowała. Trafiła prosto w serce.

To wszystko za sprawą głównej bohaterki - Lucie.

Dlaczego?

Bo ta kobieta to siła sama w sobie.

Bo ta kobieta to matka, która walczy o swoje dzieci.

Bo ta kobieta to żona, żona zdradzona, która musi znosić upokorzenie i ciągłe humorki swojego jeszcze obecnego męża.

Bo ta kobieta to partnerka, która tkwiła w toksycznym związku z mężczyzną, który jej nie docenił i nie poszanował.

Bo ta kobieta, to dobro.

I przede wszystkim na dobro zasługuje.

Bo jest ambitna.

Bo jest empatyczna.

Bo jest na pierwszym miejscu zawsze stawia dzieci.

Dla nich jest gotowa do wszelkich poświęceń.

I dla nich potrafi zrezygnować z siebie.

Kiedy w jej życiu na nowo pojawia się Caleb - jej obecny szef i sąsiad, w Lucie budzą się wspomnienia z dawnych lat. Wszak kiedyś byli przyjaciółmi, chociaż ona skrycie się w nim podkochiwała. Ale los rozłączył ich drogi.

Teraz każde z nich ma własne życie, własne problemy i codzienność, z którą mierzy się każdego dnia.

Lucy i.. odpychają się i przyciągają.

Kłócą się i godzą.

Kochają i nienawidzą.

Ich relacja nie jest klarowna.

Wszak oboje są w związkach małżeńskich i to trudnych związkach, które dostarczają im mnóstwo trosk i krzywd.

A przecież oboje zasługują na miłość i szczęście.

Czy jednak będzie im to dane?

"Lato, kiedy cię ocaliłam" to drugi tom serii "Pewnego lata".

Jest to powieść, która na długo zostanie w mojej pamięci, i która zaskarbiła miejsce w moim sercu.

Powiedzieć o niej, że bardzo mi się podobała, to jak nie powiedzieć nic.

Pełna emocji, niesamowitych zwrotów akcji. Momentami zabawna, momentami przerażająca, momentami wzruszająca.

Po prostu piękna.

Czytaliście?

Współpraca reklamowa wydawnictwo papierowe serca

🌊 Opis:

Życiu Lucie zostało wywrócone do góry nogami, odeszła od męża, nie ma pracy i sama musi poradzić sobie z opieką nad dwójką dzieci.

Jedyne, co ma to dom w spadku po ciotce, to tam mieszkała przed laty. Jest to dokładnie to samo miejsce, w którym poznała swoją pierwszą miłość Caleba. Niestety ich drogi się rozeszły, a teraz kobieta musi skupić się na ważniejszych sprawach.

Okazuje się, że mężczyzna dalej mieszka za płotem.

Jest nie tylko jej sąsiadem, ale również nowym szefem.

Lucie szybko dostrzega w nim zmianę, po słodkim chłopcu nie ma już śladu.

Celeb to pracoholik, nie widzi świata poza swoją firmą. Nowa sąsiadka zaczyna działać mu na nerwy nie tylko w domu, lecz także w pracy.

Zakłóca jego życie i spokój, który miał do tej pory.

Z czasem jednak zimne serce mężczyzny zaczyna się otwierać i mur który zbudował dookoła siebie zaczyna pękać, kobieta staje się dla niego codziennością i ta sytuacja zaczyna go stresować.

Oboje będą musieli stawić czoła własnym demonom i zrobić krok naprzód. Może w tym całym chaosie znajdą drogę do szczęścia.

To lato może okazać się ostatnią nadzieją dla nich.

🌊 Recenzja:

W tej historii odnalazłam spokój i choć na chwilę oderwałam się od rzeczywistości.

To już drugi tom serii „Pewnego Lata” i tak jak pierwsza historia była dobra, tak druga część jeszcze bardziej mi się podobała.

Autorka nie tylko opisuje historię miłosną, ale również pokazuje nam piękny krajobraz i dzięki temu możemy poczuć się jak na wakacjach. Bardzo lubię, gdy w książce można poczuć ten zapach świeżego powietrza oraz piasek pod stopami. To wyobrażenie jeszcze bardziej przybliża nas wtedy do bohaterów i danej historii.

Miłość w tej książce gra jednak pierwsze skrzypce, i to na niej autorka skupiła się najbardziej.

Ta książka wywołała we mnie dużo pozytywnych emocji akurat sięgnęłam po nią w odpowiednim czasie.

Bohaterowie muszą zmierzyć się z nieprzepracowanymi emocjami oraz stratą.

W końcu mogą zawalczyć o siebie nawzajem i ocalić swoje zranione dusze.

Czy uda im się odnaleźć siebie?

Czy dadzą radę przepracować problemy z przeszłości?

W pierwszym tomie serii jest przedstawiona historia Juliet oraz Dannego, a drugi tom to historia Lucie i Celeba.

Jednak te dwie książki są powiązane i w drugim tom jest wzmianka o bohaterach i wydarzeniach z pierwszego. Więc polecam czytać serię po kolei.

Polecam