Dziewczyna z indeksem

Co powiecie na powrót do czasów PRL? Za sprawą książki Elżbiety Nieć "Dziewczyna z indeksem" zabiorę Was na wycieczkę w tamte czasy. Usiądźcie wygodnie i czytajcie.

"Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy

Ważnych jest kilka tych chwil, tych, na które czekamy..."

Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) była oficjalną nazwą niesuwerennego, zależnego od Związku Sowieckiego państwa komunistycznego, formalnie przyjętą 22 lipca 1952 r. Funkcjonowała oficjalnie do 31 grudnia 1989 r. Tak się składa, że urodziłam się w czasach PRL i najbardziej w pamięci utkwiły mi kartki na jedzenie. Mam nawet kilka zostawionych na pamiątkę.

Gdańsk to tutaj rozgrywa się akcja powieści "Dziewczyna z indeksem". Mamy lata 70-te XX wieku.

" życie nie jest ani takie złe, ani tak dobre, jak sobie wyobrażamy".

Helena Rieczkowska zdolna skrzypaczka postanawia studiować filologię rosyjską. Niektórzy nauczyciele są oburzeni jej wyborem , bo jak to taka wrażliwa dziewczyna, z domu o patriotycznych tradycjach, mogła wybrać rusycystykę. Na studiach zawiązuje nowe przyjaźnie, zakochuje się w Wiktorze - synu partyjniaka. Nauka, wymiany studenckie, kolonie, praktyki i imprezy - młodzi ludzie nie narzekają na nudę. Chociaż życie dziewczyny zmienia się diametralnie to nadal jest postrzegana przez koleżanki jako egzaltowana, nie mająca pojęcia o relacjach damsko-męskich, z ortodoksyjnym spojrzeniem na małżeństwo.

PRL to czasy w których legitymacje partyjne i stanowiska rodziców otwierały nie jedną furtkę dla ich dzieci. Wiadomości w telewizji, radiu i gazetach były ocenzurowane. Rządzącym zależało na tym by do obywateli nie docierały informacje dla nich niewygodne.

Jeżeli ktoś chce się przenieść do czasów PRL - powspominać jak to było lub zapoznać się z ówczesnym ustrojem to polecam tę książkę. Mnie osobiście nie wciągnęła. Jest to debiut więc nie krytykuję. Być może kolejne książki autorki będą ciekawsze. Mnie się nie podobała, co wcale nie znaczy ,że nie znajdzie się osoba która będzie nią zachwycona. O gustach się nie dyskutuje.

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Novae Res.

Nie będę ukrywać, że skusiłam się na tę powieść Elżbiety Nieć głównie z powodu tego, że główna bohaterka, Helena Rieczkowska podejmuje studia filologiczne w zakresie języka rosyjskiego w latach 70. XX wieku. Uśka kończy szkołę średnią z bardzo dobrymi wynikami, jednak jej serce ciągnie ją ku rusycystyce. To właśnie tam poznaje przyjaciół, którzy miło spędzają ze sobą czas. Choć dziewczyna mieszka z rodzicami, nie przeszkadza jej to w niczym, by zawiązać bliższe przyjaźnie. Także jej serce nie pozostaje obojętne w stosunku do Wiktora Krymskiego, chłopaka, którego rodzice przebywają za granicą, a ON wychowywany jest przez ukochaną babcię Mariannę. Rozpoczyna się czteroletni cykl studiów, w którym obserwujemy całkowitą przemianę dziewczyny.

Bardzo przyjemnie było czytać o języku staro-cerkiewno-słowiańskim, dziełach Puszkina, Lermontowa, wyprawie do Rosji na wymianę studencką. Odbytych praktykach w szkole, na koloniach. Widać, że Elżbieta Nieć bardzo dokładnie zgłębiła temat, być może sama miała okazję ukończyć ten kierunek studiów? Nie wiadomo. Powieść ma blisko 400 stron, jednak w żadnym momencie nie czułam, by była nużąca. Wręcz przeciwnie, przez tę historię dosłownie się płynęło. Poznajemy nieco tło historyczne i polityczne Gdańska lat 70. XX wieku. Pochyłą czcionką pojawiają się wstawki z czasów wojennych, bardzo chętnie przeczytałabym powieść z tego czasu w wykonaniu autorki. Czuję, że byłaby równie udana jak prezentowana dziś historia.

,,Dziewczyna z indeksem" to ciepła, pełna nadziei, zawierzenia Bogu i ludziom historia o studentce rusycystyki, która z pełnym zaangażowaniem oddała się studiowaniu. Nie zapomniała przy tym o pomocy bliźnim. Niezwykle empatyczna i nastrajająca do wspomnień lektura, od której nie mogłam się oderwać. Chętnie zapoznam się także z innymi powieściami autorki. Mam nadzieję, że jakaś ukaże się już niedługo. Serdecznie polecam ten tytuł wszystkim tym, którzy z rozrzewnieniem chcą wrócić do czasów studiów, ale także przeczytać kawał dobrej literatury obyczajowej. Czuję, że o ,,Dziewczynie z indeksem" będzie jeszcze głośno!